Alle inzendingen over stoeltje

De bekeuring van het zitten op je eigen stoeltje, voor je eigen winkeltje kost de man €220.…

Het gaat misschien alleen om een stoeltje aan een vergadertafel voor een belangrijke CDA-er.…

Ik klap het stoeltje uit en ga er op zitten. Wat een sierlijk en charmant dingetje. Een houten zitting van aaneengesloten latjes,de rugleuning vier staande latjes. De poten iets gebogen. "Verkopen dat stoeltje?" vraagt een passerende man, "Ik bied vijf euro." "Nee, dank u, ik ben blij met mijn schat", lach ik.…

voel nog steeds aan mijn billen Van vaders fiets de ronde stang Voorop de fiets keek ik vooruit Ik heb nooit achterop gewild Voorop keek ik naar voren en opzij Achterop opzij en achteruit Als kind vooruit te willen kijken Verbaasd kijk ik nu achteruit Ik deel het eerste met mijn dochter Nooit wilde ze achterop de fiets Altijd in het stoeltje…

Soms, op de rustdag des heeren, plaatste mijn vader een stoeltje voor- en een stoeltje achterop zijn solide werkmansfiets. Feest, we gingen fietsen, dat wil zeggen, pa trapte zich het leplazarus, ik keek tegen z'n rug en mijn zusje kon zien waar we heen gingen.…

Ik had plaatsgenomen op het wankele, rieten stoeltje op het terras van Café-Restaurant "Anvers" aan de Oude Markt. De middag zou nog regen brengen, maar de plataan boven mijn hoofd zou me beschermen tegen de neervallende druppels. Een breed publiek paradeert voorbij op de Oude Markt.…

. ------------------------------------------------- *schemel: bankje, stoeltje zonder leuning…

Ingeklapt leefnet, aardappels om te strooien, kunstaas, haakjes fietstas met daaraan het stoeltje. Stapvoets langs het kanaal.…

Het houten stoeltje van Liselotje met de lichtbruine, gelakte spijltjes staat op de sinterklaastafel die gedekt is met een feestelijk kleed van fijne, witte stof, naast pastelkleurige suikerbeesten en een sprookjesboek van Assepoester met opstaande kartonnen bladen waarop de episoden en taferelen van het verhaal zijn verbeeld en dat ik me nog zo goed…

Wanneer beide ouders, zij als laatste overlijdt, moet het huis worden opgeruimd en bij het " vuil " staat het poppetje, een klein niemendalletje waarvan zij, zittend op een stoeltje een klein kantkloskussen op schoot met echte klosjes minimale natuurlijk en wat garen erbij zelfs een stukje geklost heeft.…

Het doet me altijd denken aan ooit: toen ik met kids in een stoeltje, zware tassen aan het stuur alle wekelijkse boodschappen haalde…. Die tijd is voorbij, want nu: nu worden ze gedaan, als de ene niet kan, komt nummer twee en als die ook niet kan, zijn er dus talloze meer ( gelukkig ) die ervoor zorgen dat de echo verdwijnt - uit de koelkast!…

“Nou, als we onder elk stoeltje op de Noord-tribune nu eens drie rollen neerzetten...” “Moet jij eens opletten!” “Dan krijg je wel een aparte sfeer, denk ik.” “Zeker tegen Ajakkes.” “Ja, dan moet je wel iets ludieks doen.” “Maar krijgen we geen gedonder met het bestuur als we er zo'n bende van maken?” “Och, ik bel de voorzitter wel even.”…

Hij zat onderuit gezakt op z’n stoeltje. Verdorie dacht ik hij heeft nu toch niet de eeuwige slaap gevat. ‘Hé buurman, alles goed?‘ Gelukkig schrok hij wakker en zei ‘Huh, wat is er?’…

Mijn kleine tafeltje en stoeltje dat Sinterklaas gebracht had zou pas veel later vervangen worden door een kolossaal bureau, dat mijn studeerkamer zou sieren. Oom Philippe, die vertegenwoordiger was in schoolspullen zorgde voor massa's hagelwit papier met doorschijnend watermerk en voor een weelde aan kleurige potloden.…

Ze leidt haar fiets met de vrolijke bloemenkrans aan het stuur over de stoep en tilt de peuter voor haar uit het stoeltje. Het kind stribbelt tegen, zet een keel op en klemt zijn voeten onder de rand van het zitje. Er valt een schoentje tussen de natte rommel bij het fietsenrek.…

"Ach, het is maar water, mama," had hij gezegd toen ik hem achterop de fiets in zijn stoeltje zette en met een bedenkelijk gezicht naar de lucht keek. Hij maakte het bijbehorende relativerende gebaar met zijn handen.…

Wanten aan draadjes, laarzen aan, achter een stoeltje op het ijs. Thuis lekker bij de warme kachel met een dampende kop soep en een grote berg boerenkool waar je een kuiltje in kon maken voor de vette jus. We hebben een beetje heimwee naar die echte Hollandse wintertijd.…

Het verbaast me niet eens meer dat er elke week wel iets gebeurt wat de voorpagina haalt en je kunt erop wachten; wie de volgende is die zijn stoeltje in de Kamer leegmaakt.…

Joe zat op een stoeltje in de schaduw van zijn tankstationnetje te wachten op klandizie. Zijn tankstationnetje was gelegen tussen twee gehuchten. Het ene nog achterlijker dan het andere. Het leek wel of die twee gehuchten een wedstrijd hielden wie de meeste inteelt kon produceren dacht hij. Joe zelf was niet van hier.…

Ik zat op een stoeltje voor een strandcafeetje met mijn blote voeten in het zand. Naast mij hoorde ik een Franse toerist tegen zijn zoontje zeggen: “Wat je daar ziet is acht minuten geleden gebeurd. De zon is al acht minuten geleden over de horizon verdwenen.” “Hoezo?”, zei zijn zoontje. “Ik zie de zonsondergang toch?”…

Daarna had hij rustig in een stoeltje zitten wachten tot de dag om was en zijn kameraden hem kwamen aflossen, waarbij hij af en toe met een verrekijker de horizon af tuurde op zoek naar schepen die iets anders deden dan voorbij varen.…

Haar portret dat hier in alle jeugdige schoonheid aan de muur hangt, wordt geschraagd door twee kaarsen en het stoeltje waar ze haar shagjes op rookte in de keuken en waar de vellen authentiek bij hangen is nog niet van de hand gedaan. Vroeger luisterden we samen vaak naar klassieke muziek.…

'Wie heeft er op mijn stoeltje gezeten? Wie heeft er van mijn bordje gegeten?' En van de dwerg, die helemaal niet zoveel van Sneeuwwitje hield: 'Toen zij er nog niet was, waren wij nog zeven. En nu? Moet je ons nu eens zien.' Van de reus die kwaad is, omdat iedereen zijn schoenen laarzen noemt.…

De kleuterjaren zouden onvermijdelijk aanbreken en Sinterklaas bracht tot mijn verbazing een klein tafeltje en stoeltje, precies op mijn maat, dat op zes december zomaar bij oma in de kamer stond. Ik werd toen een willig object voor oma's taal- en rekenlesjes die ze als ex-onderwijzeres graag gaf.…

Heel wat volle tassen vervoerde ze, kinderen eveneens, eentje voorin een stoeltje aan het stuur en eentje achterop. Zo ging dat in die tijd. Wind mee of tegen, in weer en wind, je trapte dat het een lieve lust was ( oké, beetje overdreven dan) maar je kwam overal waar je wezen moest! Inclusief je fiets.…

Ik legde de jurk voorzichtig op mijn bed, liep naar de badkamer, draaide de kraan open, spoot een scheutje badolie dat naar lelietjes van dalen rook, in het water en nam plaats op een stoeltje. En toen ik daar zo zat, bedacht ik hoe anders alles had kunnen zijn.…

‘Ach, het is maar water mama’, zegt mijn driejarige zoon als ik hem achterop de fiets in zijn stoeltje zet en met een bedenkelijk gezicht naar de lucht kijk. Hij kijkt hierbij geruststellend en maakte het bijbehorende relativerende gebaar met zijn handen. Wat me vooral raakt in het verhaal van Jakub is zijn bevlogenheid.…

Als ik dan eindelijk in het veel te smalle stoeltje zat was Eelt er nauwelijks meer, een grommend monster was er voor in de plaats gekomen. Er werd gekeken of je wel goed vastgesnoerd zat. Het zuurstofmasker werd gedemonstreerd en de reddingsvesten werden aangewezen.…

Het bleek te bestaan uit: een inklapbaar stoeltje en een tafeltje, wat lege bierflesjes op de grond en waxinelichtjes, bloemen en kaarsen. Op het tafeltje stonden een halfvolle kop koud geworden koffie en een asbak met daarin een half opgerookte sigaret. Aan een van de boeketten hing een kaartje met daarop Rust Zacht. Geen naam, geen foto.…

Een baggerschuit lag aan de kant en ik kreeg het idee daarop een stoeltje neer te zetten en te gaan vissen. Verstand van vissen is bij mij minimaal, dus geen dure werphengel, maar een gewone eenvoudige hengel en aan het haakje een stukje deeg. Een regenbui was net gepasseerd. De hemel was weer helder blauw met een paar bloemkoolachtige wolken.…