Alle inzendingen over zich

Subtitel: Harim; de Gleuf III (tevens slot) Zeventien, 17 jaar geleden, dus in 2009, schreef en publiceerde ik deel II. Waarschijnlijk door veel meer op linksgerichte dan op rechtsgerichte stemmers beoordeeld. Stemmers of kiesgerechtigden. Dit schrijf ik vanwege de beoordeling. Helaas ben ik al vanaf mijn adolescentie, mijn 23ste levensjaar…

Subtitel: Primaballerina Olga Smirnova Zij was bijna 6 jaar toen ik in 1997 haar stad Sint-Petersburg bezocht. Het was in de nazomer in september en het weer was werkelijk waar subliem. Olga Smirnova, een Russische balletdanseres, die sinds dit jaar primaballerina, ofwel de voornaamste solist, de aanvoerende danseres is in opvoeringen of dansgezelschappen…

Permafrost, 'bevroren grond' of MERZLOTA, zoals zij het in Rusland noemen, is het verschijnsel dat in bepaalde gebieden nabij de polen, aldus Wikipedia, en in het hooggebergte nooit helemaal ontdooit. De bovenzijde van deze permafrost heet permafrosttafel. Deze bevindt zich doorgaans meestal ter hoogte van de maximale dooi-laag. Uiteindelijk is er…

Het is voor Nederlanders van autochtone afkomst buitengewoon beschamend als ze bij het proces tegen de belagers van Sylvana Simons (vandaag in Amsterdam begonnen) moeten constateren hoe diep het gif van huidkleurdiscriminatie is ingevreten bij veel autochtone Nederlanders. http://www.parool.nl/amsterdam/bedreigers-sylvana-simons-beklagen-zich-over-willekeur…

"Nee Eva! Rustig, laat die stoelen staan en hou op met dat hysterische gegil. Ja, 4-1 we weten het allemaal. Ja, hadden we niet gedacht, we zouden Op1 verpletteren. Nee, dat ligt niet aan de tafel, die is inderdaad kleiner dan bij de publieken. Maar Eva, NEE geen bier meer! We moeten nu kijken wat we eraan kunnen… Jawel, we gaan WEL wat aan de…

‘Ik kon mezelf niet tegenhouden’, zei de obese sukkel die afgelopen zondag bij de bollenvelden in Lisse werd geïnterviewd. ‘We moesten met het gezin toch maar even gaan kijken, met dit mooie weer...’ En zo waren er hele volksstammen die ondanks alle afgesloten B en C weggetjes via smokkelroutes en zandpaadjes, struinend door kreupelhout, de weg naar…

De Noordoostpolder spreidt zich uit als een vlakke bladzijde, een open boek waarin de mens zijn tekens heeft achtergelaten. Waar ooit de zee haar golven liet rollen, staan nu de hoge wachters van de wind. Molens, die hun wieken spreiden als vleugels boven het land. Zij draaien niet slechts om energie op te wekken, maar om een gesprek te voeren met de…

Ergens in het mooie, rustige Groene Hart van de provincie Zuid-Hollend speelt een klein dartel meisje op de kwekerij van haar vader. De vrolijke Tess danst heen en weer tussen bloemenrijen, die heerlijk geuren en haar wilde bewegingen bemoedigen. Vlinders, kevers en bijen smullen hier naar hartenlust en laten Tess hun meerstemmig lied horen: "Lieve…

Ik herinner me dat ik in de jaren zeventig de streekbus naar school mocht nemen van mijn moeder, maar dat gebeurde alleen onder zeer extreme weersomstandigheden, d.w.z. ijzel en 30 cm sneeuw of een enorme storm, in plaats van gewoon de ouderwetse 16 km fietsen. Dat was voordat de strippenkaart werd ingevoerd, dus je moest contant betalen aan de chauffeur…

Het Tegenlicht. Misschien is het waar dat ruimte oplost wanneer we niet bewegen, dat tijd verdampt wanneer we haar tot op het bot ontleden, en dat het hele universum zich ontvouwt in een punt zonder omvang. Maar misschien is dat niet het hele verhaal. Misschien is het slechts één manier om te kijken, een perspectief dat helder wordt wanneer we…

We logeren in Bandung, bij de oom en tante van mijn vrouw. Vandaar maken we verschillende tochten door het bewonderde eilandenrijk van het verre Oosten. Hierbij vertel ik over een uitstapje, dat mijn aanverwante neef en ik gemaakt hebben. Samen met mijn neef stap ik op de trein naar Sukabumi. In deze plaats stappen we uit om verder te reizen met een…

Wanneer je volledig stilzit, wanneer geen enkel deel van je lichaam beweegt en je blik rust op een onveranderlijk veld, begint iets op te lossen dat we gewoonlijk als vanzelfsprekend beschouwen. Ruimte verliest haar greep. Zonder beweging is er geen afstand, zonder afstand geen uitbreiding, en zonder uitbreiding geen ruimte die zich tussen dingen uitstrekt…

Hannah Arendt dacht nooit om de ziel of het bewustzijn heen, zoals iemand om een vuur loopt, niet om het te vermijden, maar om het beter te kunnen zien, al gebruikte ze die woorden zelden. Hoewel zij daar niet expliciet over sprak, cirkelde haar denken wel voortdurend rond datgene wat we traditioneel met "ziel" bedoelen, zonder dat woord te gebruiken…

In Breda´s nieuwe Zuidwestwijk verrees een kerk, die enigszins de vorm van een ledikant had. "Het bed van de pastoor," heette dit gebouw in de volksmond. De voorgevel keek met milde blik over het Nolensplein vol gezellige winkels. Vele mensen uit de toen nog jonge buurt kwamen hier naar het Evangelie horen. Met veel genoegen vereerden pastoor en…

De planeet was ontegenzeglijk veranderd in vier milennia. Een witte bol van ijs was hij geworden. Toen de zon een stand had bereikt die een nieuwe ijstijd in gang zette, was dat rampzalig en leek dat te gaan winnen van de technologie. De mensheid had de omslag naar het digitale tijdperk doorstaan en die aanvaard totdat dit op zijn pad kwam. De aarde…

Wij herinneren onze toekomst niet omdat wij leven in een bewustzijn dat zich hecht aan wat reeds heeft plaatsgevonden. Herinnering is een beweging achterwaarts: een terugslag van de tijd die zich in ons heeft vastgezet als vorm, verhaal en spoor. De toekomst daarentegen is nog ongevormd - een stille ruimte zonder contouren, een veld dat zich pas opent…

Uilenstede, Amstelveen, begin jaren 90. Vlak onder de Buitenveldertbaan, waar de vliegtuigen bij westenwind om de tien minuten met donderend geweld landen en overvliegen. Het lijkt wel of ze bijna met hun uitgeklapte landingsgestel de bovenste verdiepingen van de 12-hoog studentenflat kunnen raken. Het is november. Ik ben een van de weinigen die…

Online media weven zich als een fijnmazig, soms verstikkend web door de bestuurlijke aderen van Nederland. In dat web trilt voortdurend een spanning tussen verbinding en vervorming. Waar het publieke gesprek zich ooit verzamelde rond een beperkt aantal informatiebronnen, brandt het vuur nu overal tegelijk: in talloze digitale vlammen die elkaar versterken…

De laatste keer dat ik mijn vriend Harry zag, was op dat feestje bij de eerste minister. Mijn vermoeden dat hij niet aan de kost kwam als hondenkapper (wat hij altijd beweerde) werd daar bewaarheid. Ik verdacht er hem namelijk al lang van een spion te zijn. Welnu, toen ik hem op dat feest een onderbroekendans met de eerste minister zag uitvoeren, viel…

We zitten vast in een tijdlus, lees ik in het boek van Eckhardt Tolle. Terwijl die woorden nog nagalmen, ontvouwt zich een vreemde stilte, alsof de tijd zelf even op adem komt. Niet de tijd van klokken en agenda's, maar de innerlijke tijd: die trage, onzichtbare stroom waarin herinneringen, verwachtingen en echo's van oude gedachten zich vermengen tot…

De beken Turfvaart en Bijloop stromen naar Breda. In de buurt van het dorp Rijsbergen komen ze heel dicht naast elkaar te liggen. In dat gebied zorgen de beide dwergriviertjes voor beeldschone velden aan hun oevers, waar heel veel moois bloeit. 's Ochtends wekken bloemengeuren de bijen uit hun rust. De zoemende diertjes vliegen over de velden, van…

Het zonlicht valt op de donker gekleurde pui aan de overkant. Mijn fiets met bepakking steekt er helder tegen af. Best indrukwekkend als ik hem zo zie staan met al die bagage en iets van trots voel ik dan altijd wel: `daar rijd ik toch maar mooi mee in de rondte’. Mensen laten hun bewondering af en toe blijken. Ze zeggen het of ik zie het aan hun expressie…

Er is een boek dat niet gelezen wordt, maar binnenkomt als een adem die je herinnert aan iets wat je ooit wist en onderweg kwijtgeraakt bent. De Profeet van Khalil Gibran gedraagt zich niet als een verhaal, maar als een stroom van innerlijke herkenning, alsof iemand woorden heeft gevonden voor een stilte die al jaren in je woont. Het is een boek dat…

==================== Ik gooi elke dag iets weg, zodat er meer lucht in mijn huis, meer lucht in mijn hoofd, meer lucht in mijn leven komt. De ene dag een oud prentenboek over olifantjes die in een flat wonen. De volgende dag een geroeste kruk, een kinderfiets zonder trappers, een cursus zeezeilen, nog in vers cellofaan. Lege potjes, volle potjes…

Zij staat in het halfduister van Gods huis, waar het licht aarzelend binnenvalt en schaduwen hun geheimtaal spreken. De zwarte Madonna. Niet zwart als ontkenning van licht, maar zwart als zijn oorsprong. Zoals aarde zwart is wanneer zij leven belooft, zoals de nacht zwart is wanneer zij sterren draagt. Men heeft haar willen verklaren als geblakerd…

Tijdloos denken ontvouwt zich als een stille beweging in de geest, een verschuiving die zich niet aankondigt, maar voelbaar wordt als een zachte ontspanning te midden van alles wat haastig lijkt. Het begint vaak onopgemerkt, in een moment waarin je niet langer voor of achteruit kijkt, maar waarin je blik even rust in het nu, alsof de tijd even oplost…

Deze beschouwing is gedeeltelijk geïnspireerd op het lied - De Steen - door Bram Vermeulen. Het lied begint met "Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde. Het water gaat er anders dan voorheen." Maar natuurlijk krijgt alles een absurdistische draai naar het einde, want ja, zo ben ik. (De jong gestorven (57) andere helft van het cabaretduo…

Onlangs liep ik de `Driebergenloop'. Het parcours schampte langs de A 12. Toen ik daar passeerde stond ik als aan de grond genageld. Waar tot voor kort een aardig fietspad me door een bos voerde, waren sporen van shovels te zien en restten slechts stronken. Meest in het oog springend was een ANWB paddenstoel die, ooit baken voor recreanten in het…