Alle inzendingen over zomeravond duif voedsel

Een bonte, prachtig gedessineerde duif, als het ware een oorlogsinvalide onder de dieren, met een stomp, gehandicapt pootje komt verlangend aangehipt. En inderdaad werp ik hem een stukje van mijn tosti toe waar hij driftig in pikt en zelfs waagt hij het, heel brutaal, dichtbij te komen op de rand van mijn tafeltje.…

Aan de waterkant rust een duif (zijn vleugels glanzen). Een duif is een edel dier (in al zijn gedragingen; vooral ook overvliegend). Een duif die eet (oppikken noemt men de wijze waarop duiven het voedsel tot zich nemen) koert (niet veel later). Een voorbij wandelende duif (en-toeval?-nog een; grappig).…

Uilen, vossen en ook nog andere roofdiertjes maken zich op om hun speurtochten naar voedsel te beginnen. Zullen de plantenetende dieren en zangvogels strijden om hun bestaan?…

En ook gelezen deze week: zoveel procent van het voedsel in Nederland wordt weggegooid. Tja, ik kreeg het met de paplepel ingegoten, voedsel mag je niet weggooien.…

In oktober hangt er dauw op de varens. De grond veert licht onder zijn poten. Kraks staat stil en kijkt hoe een esdoornzaadje om zijn as draait. Het landt zacht in het mos. Verderop vindt hij een kastanje. Hij begraaft haar bij de beuk, dicht bij het water. Hij drukt de koele aarde aan met zijn neus. Als hij opkijkt, zweeft er een veer tussen…

In de verte koerde een duif. In de stad vind ik dat irritante beesten, maar nu paste het geluid helemaal in de context. Naast de vijver was een fietspad en zo’n houten bruggetje over het water. Er kwam een jogger voorbij. Het voelde als zo’n lome zomeravond, waarop alle zorgen even van je afglijden.…

want Onze Duif is er niet meer Altijd zul je een plekje houden hier in onzeren hart al doen deze nu zo zeer Lieve Duif we zullen je heel erg missen, Dag hoor... tot ziens ooit maar weer…

Ik zet mij neer op mijn balkon en kijk om me heen. De schemering valt en weldra is het nacht. Om me heen gonst de wereld vol van stille bedrijvigheid. Eén voor één komen al mijn buren thuis. Het gelach van kinderen verstomt als ze naar binnen lopen. Lichten floepen aan in de huizen, en dan weer uit. Ik kijk omhoog en zie enkele bewegende stippen:…

Van die avonden met huisdieren, met kinderen ook, aanvankelijk, in achtertuinen gezeten, wat keuvelend, wat aaiend, natuurlijk drinkend, en zuchtend, zo nu en dan, met die muggen, totdat men maar naar bed gaat zonder daartoe werkelijk besloten te hebben - van die avonden waarop men - vreemd voldaan - op wat voor wijze dan ook echt…

Woorden zijn altijd geschreven, zinnen zijn soms doorleefd.…

Maar 't zachte koeren van die duif in de eeuwigheid. Dat steeds weer herleeft als ik een duif hoor koeren en soms alleen al als ik hoogopgaand weelderig geboomte zie. Nijmegen, m'n vader, dat stuk weg, die bomen daar en die duif die koerde.…

Het was de duif zijn baasje hij stopte de duif in de mand, na een praatje en bedankje ging hij weer heen. Daar ging onze logé achter op de fiets mee in de mand, terug naar zijn eigen stek. Ik keek nog even naar boven, het was net of ik tussen de wolken mijn pa zag verschijnen.…

Zal ik dan terug mogen keren tot de milde zomeravonden waarop een zachte bries de zintuigen streelt, tot de natuur, tot de meizoentjes in het plantsoen en tot mijn zozeer geliefde geboortestad? Roept het carillon in de verte nog op met onvoorstelbaar lieflijke klanken tot het voor mij zo ongelooflijk mooie en heerlijke leven?…

Na zijn gebed liet hij een witte duif vrij. Nu maar bidden dat de duif het overleeft.…

Roger heeft een duif gered. De duif lag voor de kerkdeur in Villeréal. Uit het nest gevallen. Een neef had hem opgeraapt en naar zijn oom, onze buurman, gebracht. Roger was net aan zijn tweede heup geopereerd. Hij had alle tijd. Ik klim de lange trap op naar de woonetage van Roger en Rolande.…

Plots ziet mijn vrouw het kopje van de zielige duif omhoog komen, die het stukje brood voor gezien houdt en ze beseft dat hij een voorkeur voor de vette hap heeft. De duif ziet de dames morsen en een stuk flap valt op de grond. De zielige duif was de eerste die ter plaatse was. De anderen waren nog bezig met de broodkruimels.…

Kleine witte duif vertel me wat je ziet tijdens de lange vluchten wanneer je drijvend op de wind de weg naar ‘t nest zo feilloos vindt langs blauwe of bewolkte luchten Kleine witte duif je hart is vol verdriet ik lees de droefheid in je ogen waar de onrust schemert; vaag je vleugelslagen worden traag het weten heeft je moe gevlogen Kleine…

vanaf de vliering naast de dode duif luister ik naar het zoeken van de soldaat de tafel verschuift de stoel valt om geklop op de muur vreemd boos gevloek dan is er stilte het huis is in rust met zwetende hand streel ik de duif…

Toen de duif weer een beetje was genezen was van de klap en aandachtig naar de vrouw had geluisterd, waardoor het wel leek of de duif haar begreep. Vloog de duif op haar schouder en elisabeth beweerde echt ze kon lezen in de ogen van de duif wat ze moest doen en zag een stukje papier aan een van de poten van de duif vastgebonden.…

Laat elke letter Een steen zijn Die jij dan kan aanraken Laat elk woord Een kleur zijn Die jij dan kan voelen Laat elke zin voedsel zijn Voor U Mijn lezer…

Ze hebben het niet van een vreemde hoor. Daar zult Gij geen snoep van aannemen. Focus daar maar eens op, want dit is zo typisch Hollands weer...altijd wel iemand, als de rotte appel er bij en hoe rot ook voor de rest, maar de pest is dat een gezonde appel echt niet meer kan. Of ben ik nou in de war? Een kilometer rijden, rijden, rijden met je wagentje…

BEPPE HAR RESYNTSJEBREI als kind van vier kwam ik bij pake en beppe in suwald en kreeg daar altijd resyntsjbrei om half twaalf met brood en bijbellezen. Beppe stond om half zeven op en deed haar haar in een knot en pake ging met de trekker weg voor gras maaien in de berm voor de paarden. Ik bleef lang op bed liggen. De resyntsjebrei was erg lekker…

Er zat vroeger een gigantische kloof tussen de rijke- en de arme mensen, de mensen met geld keken op de arme mensen neer, zeer meesmuilend en neerbuigend werd er op hen neergezien. Triest. Ja eigenlijk wel want de rijken hadden nooit, wat de arme mensen wel hadden. Bij de arme mensen stond een grote pan met een bij elkaar geraapte zooi aan ingredienten…

Ze zet de doos neer en tilt de duif eruit. Hij fladdert met één vleugel, de andere hangt er slap bij. ‘Hij leeft nog,’ zegt hij. ‘Ja,’ zegt ze, haar ogen op de duif gericht. ‘Hij eet en drinkt, maar vliegen zal-ie niet meer.’ ‘En nu?’ vraagt hij. ‘Afwachten.’ Ze kijkt hem voor het eerst echt aan. Hij kijkt weg.…

in de holte van een torenspits een kreupele kroon in de mist glipt de duif door een kier het gebinte kreunt onder een dunne mantel trefzeker als de naald van een kompas strijkt de duif neer in de afdruk van een rubberzool ribbels in een vlies van slijk herinneren aan de gebochelde dwerg die schichtig maar sluw achter orgelpijpen wegduikt…

schimmelgrijze duif hapert langs verkrampte armen ontploft haar pluimen korrelkristallen op het lichtste van de nacht bootje vaart kabbelt schuurt pillamp schijnt wind draagt vuur wakkert bootje dooft reiziger rust uit plaveit gescheurde nagels naast zijn eigen jeans zonsondergang over hout en zand pastelpaarse pracht en een duif…

Toch is het vreemd dat nu de meeste boeren verdwenen zijn en er elk jaar minder nieuwe bijkomen, de prijs van het voedsel niet lager is, want die is ongeveer gelijk gebleven. Het verschil gaat naar de verwerkingsindustrie, verpakkingsindustrie, vervoersindustrie en de tussenhandelaren. Die gaat het voor de wind.…

Een culinair gedrocht, waarvan alléén de naam al stinkt naar ingewanden, zweet en varkensoren. Die grauwe misslag, die precies zo smaakt zoals hij klinkt, laat zien hoezeer de kookkunst kon ontsporen. Het opgesteven braaksel van een ernstig zieke kat wordt in wat lauwe olie na-verwarmd. Het resultaat: een kleffe, platte grijzig bruine wrat,…

Tommy tomaat en Frieda framboos gaan naar het blenderfeest van de familie groen op de hoek van de gezondheidslaan nummer twee bus vijf ieder apart want als toetje eigenwijs wacht Frieda framboos op Billy de gele kiwi Tommy tomaat is pittennerveus want Erika paprika is weer te laat…

de meester van bel nummer twee wil om drie uur negen stipt zijn honingzoete kamillethee de dame met de migraine dat is bel vier geeft om een ontbijt à la carte geen zier dan heb je mister culinair onder bel nummer zes die eet pasta met een steakmes en de meid in het souterrain kan dit alles wel aan zolang er verse oesters en…