4641 resultaten.
"Zul je om me huilen?"
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
644 De bejaarde groenteman kwam in die tijd nog altijd iedere week de groenten bezorgen. Mijn moeder had er een handje van relaties te onderhouden met klusjesmannen, leveranciers en winkeliers, overigens nooit erotisch, maar om op half-vriendschappelijke en hoogst oppervlakkige wijze te babbelen over huis-, tuin- en keukenaangelegenheden. De meer diepgaande…
Anna
verhaal
2.8 met 4 stemmen
1.328 Haar ogen dwalen af. Op straat fietst een meisje voorbij. Anna zit op de bank bij het raam. Op haar schoot ligt de Volkskrant. Drie dagen oud, ongelezen. De klok aan de muur slaat zes keer. Uit gewoonte loopt Anna naar de keuken. Honger heeft ze niet. Een paar overgebleven eieren slaat ze los in de pan. In een bord legt ze wat oud brood. Het laatste…
Vol is vol
beschouwing
2.2 met 6 stemmen
1.314 Het verdriet wordt bij het ene afscheid benoemd, bij het andere afscheid niet maar is altijd voelbaar. Troostende woorden worden uitgesproken, bij deze vier bekenden vanuit een christelijke traditie.…
Bruin omrande rozen...
verhaal
4.3 met 74 stemmen
3.249 Zoals ik hoop dat er ook iets bewaard zal blijven van mijn relatie met haar, al zal die altijd getekend zijn door een bruin randje.…
Als een onvolwaardige actrice.......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
429 Toen de rozen in je stadstuintje dat je zorgvuldig placht bij te houden, hun volle, zomerse bloei bereikt hadden, kwam jouw mededeling: "Ik ga voor enkele maanden naar Paramaribo; vrienden daar hebben me gevraagd wat werkzaamheden te komen verrichten".
Het werd mij koud om het hart, ik dook onmiddellijk in de ontkenning en begon mij te gedragen…
autobiografie
4.0 met 6 stemmen
1.770 Ik had een moeizame relatie met mijn moeder. Ze had mij nooit beschermd tegen de agressie van de andere gezinsleden jegens mij.
Ik vond het een moeilijke vrouw. Ze was irrationeel, grenzeloos en veeleisend. Het was een oud verdriet dat steeds weer opborrelde. De agressie van mijn jongste broer die aan schizofrenie leed.…
Terugkeer van het vriendenhuis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Opnieuw, maar na lange, lange jaren ben ik de weg gegaan, ben ik de gang gegaan, weg van het vriendenhuis dat steeds mijn thuis was, waar ik ooit was ontvangen, kennelijk hartelijk en bereidwillig en liefdevol, waar het altijd veilig was en vertrouwd, waar geen dreiging en onrust heersten.
Jullie dorp en jullie kleine huis lagen, schijnbaar als vanouds…
autobiografie
4.2 met 4 stemmen
663 Bjarne liet zijn gedachten dwalen over zijn relatie met Emma. Hij was zich niet bewust van de mensen om zich heen.
Tederheid was al een tijdje verdwenen. Misschien had Emma gevoeld dat Bjarne zijn liefde bij een ander zocht. Ze deden het niet meer met elkaar. Ze waren niet meer intiem en dat gaf spanningen in de onderlinge relatie.…
Rust zacht lieve Jana
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
655 Ik heb helaas geen afscheid van Jana kunnen nemen, maar ik ben er wel verdrietig over geweest ondanks al mijn eigen beslommeringen. Ze had een eigenzinnig karakter en veel verschillende miauwtjes om haar zin te krijgen. Als Rob wat langer van huis was en ik was er dan begon ze na lang twijfelen haar charmeoffensief op mij uit te proberen.…
Toen het afscheid kwam (vervolg)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
455 En daar nam ik afscheid, avond aan avond, telkens weer, als nacht, duisternis en eenzaamheid mij aangrijnsden en ik in huiveringwekkende en angstaanjagende twijfel, onzekerheid en onwetendheid verkeerde of ik haar weer zou zien, of de sluipmoordenaar van de dood haar tijdens mijn afwezigheid al onverwacht en onverhoeds had overvallen en weggenomen;…
Mütterlein, Mütterlein (een prozagedicht)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 Een moeder moest voor altijd afscheid nemen....
De Natuur heeft me in haar groene omhelzing genomen, waar Haar armen voorgoed voor me gesloten zijn....…
In Memoriam: mijn kameraad de fotograaf
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
489 en afscheid, van een weerzien in het onbestemde, oneindige, transcendente land achter de horizon....…
Afscheid nemen in Rio Bonito (Brazilië)
verhaal
3.8 met 20 stemmen
3.369 Dat ze voor haar op de juiste manier afscheid had genomen. Ze zwom naar de kant en trok haar jurkje en slippers aan. Ze vervolgde haar weg terug. Nog een keer draaide ze zich om. Ze wist niet of ze hier ooit nog terug zou komen, maar dat deed er niet meer toe. Het diepste van haar ziel zal hier voor eeuwig blijven.…
Afscheid van mijn vriend.
verhaal
0.3 met 9 stemmen
1.371 Bolleke je dood had niet zo vroeg mogen komen, de mensen weten niet hoe een groot verdriet ik heb nu je niet meer bij me bent. De mensen hebben je vermoord. Het spijt me dat ik dit niet heb kunnen vermijden.
Ik denk dat, als er een hemel bestaat, er meer dieren wonen dan mensen!…
Eind van het pad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
741 De tocht naar je hart heeft bijna vijf jaar geduurd.
De weg ernaar toe was prachtig, intens met soms een verdwaalde hobbel...
Maar voor mijn gevoel was het pad naar je hart de mooiste wandeling die ik ooit heb gemaakt. Jaren bleef ik het pad bewandelen, zonder angst, want ik wist dat als ik een verkeerde afslag zou nemen, jij me wel weer in de goede…
Met mijn tante in Den Bosch/"Ieder verdriet is een herinnering aan onze hoge rang"(Friedrich Nietzsche)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 En verdriet bezette mijn hart en geest, een groot verdriet om de enige die mij gebleven is, om haar, die mij graag als dochter ziet, als de dochter die het leven haar niet geschonken heeft en ontroering om haar aandacht, zorg en liefde, om de gaven van haar hart, mij op dit late tijdstip nog zo ruim toebedeeld als uit overvolle, onbeperkt opwellende…
autobiografie
4.0 met 2 stemmen
2.457 Ze werd door de stad gereden om voor eeuwig afscheid te nemen. Hoe groot was toch haar moed en liefde en hoe klein haar urne.
Nu zit ik hier zusje, vol verdriet op mijn kerkstoel, voor een laatste maal bij je as, mijn handen naakt en ledig op mijn schoot.…
Herinnering aan mijn uren met Vader
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
527 Wij waren kameraden; ik heb uw porseleinblauwe ogen gesloten bij het uiteindelijke afscheid.....
Ach Vader, uw wezen is mijn wezen en mijn tranen houden niet op te stromen.....…
Op weg naar Berkel-Enschot..........
verhaal
5.0 met 1 stemmen
556 Het was zo mooi de mensen het laatste afscheid van hun dierbaren en geliefden te verzachten, te veraangenamen en te vergemakkelijken.…
Bij het verlovingsportret van mijn ouders (Vaals, 1951)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
714 Het was nog maar zes jaar geleden dat Vera Lynn had gezongen over "Berkeley Square" en "The White Cliffs of Dover" en dat een wrede, onzinnige oorlog continenten had verscheurd.
Ze was naar de huisarts gegaan met de vraag: "Kan ik met die jongen van Broeckx in zee gaan?" "Ik zie geen bezwaren tegen hem" had de arts geantwoord. Haar toekomstige…
Vaarwel, mijn waarde vriend...
verhaal
2.1 met 7 stemmen
2.042 En voor die echte vrienden, beste Fl..., kan je oprecht wenen bij hun definitief afscheid.
Vaarwel mijn vriend. Ciao, mi amigo, arrividerci!
Jan
Noot: ’t Is nu 10.45 u. Fl..., waar ben je?
10/12/2007…
Morgen ben ik weg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.543 Jou grote liefde ben je jaren geleden kwijtgeraakt in een wirwar van leugens, verdriet, overspel en liefde. Vooral veel liefde.
Ik heb je nooit teleurgesteld en er is niks waarover ik mij schuldig hoef te voelen. In tegenstelling tot jou. Het is niet dat ik onschuldig ben, ik heb fouten gemaakt maar dat hoort erbij.…
Als een schip zonder tuigage.......
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
468 ....en de dag is gekomen, die onvermijdelijk eens aan moest breken, waarop we al de lieflijke, kunstige, elegante en curieuze spulletjes waarmee we opgegroeid waren, de zo vertrouwde snuisterijen van onze jeugd, die mama nog lange jaren vergezeld hadden in de bejaardenflat rücksichtslos één voor één in een vuilniszak moesten deponeren om ze mee te geven…
Mooie vogels......
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
604 Hoe graag zou ik zo'n dier "huisvesten"; zij het dat het afscheid van Pietje me te zwaar is gevallen en dat ik te zeer vrees voor nieuw, soortgelijk verdriet.…
Een laatste thuis in de wereld?
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
453 Rauw en uitzinnig verdriet overvalt me als ik denk aan het naderende uur van het afscheid, al te bedreigend, al te dichtbij. Toch moet ik de terugreis aanvaarden. De dood strekt haar begerige klauwen uit; het niets en de toekomst loeren op mij.....…
Goede dingen doen
column
3.5 met 6 stemmen
876 “Als je van je verdriet en somberheid af wilt, zul je eerst afscheid moeten nemen. Ik stel voor dat je een afscheidsbrief aan je ex schrijft en het de volgende keer voorleest.”
“Dat is geen afscheidsbrief,” zei ze toen ik de brief voorlas en moest huilen. “Doe de opdracht maar opnieuw.” Ze beëindigde ons gesprek voortijdig.…
"Tempus fugit"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
475 Die avond had ik afscheid genomen van mijn moedertje in mijn "laatste ouderlijk huis", van mijn oude moedertje dat daar nog altijd op me gewacht had, van mijn allerliefste schat, alsof ik voorgoed afscheid genomen had, al had het doodsuur nog niet geslagen.…
Etentje
verhaal
3.2 met 13 stemmen
1.161 Het moment van afscheid nemen is gekomen. Met een eenvoudig "dag, tot ziens" nemen ze afscheid van de derde. "Prettige vakantie" roept ze hem nog na, en ze wuift vrolijk en opgelaten.
Nu is ze met hem. Alleen. Ze kan, ze mag niet langer wachten. Ze moet hem. Ze zal hem om de hals vliegen en hartstochtelijk kussen.…
ziektes
verhaal
2.9 met 10 stemmen
1.619 liefde, hoop, een relatie en misschien wel een huwelijk is wat ik hun gun.
ik hoop niet dat ik binnenkort verplicht afscheid moet nemen.
want dan heb ik niemand meer en neem ik de benen.
ik wil geen afscheid nemen van de mensen waar ik van *hou*
want dan pleeg ik zelfmoord en dat mag niet, want dat vinden jullie maar niets!!!…
Onvoltooide liefde......
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
698 Ik heb geen afscheid kunnen nemen van degene, die me mateloos en onvoorwaardelijk vertrouwde, die me liefhad zoals niemand anders ooit, maar wier liefde en toewijding zozeer en zo lang verdacht waren gemaakt door malafide hulpverleners; ik heb geen afscheid kunnen nemen van mijn moeder; haar brein was vertroebeld toen de verplegers waren gekomen en…