Alle inzendingen

Sinds enkele maanden plaatste ik wel eens gedichten, verhalen en columns op Lettertempel.nl, maar dat is mij duur komen te staan en ik waarschuw dan ook iedere schrijver om daar te gaan boeren. Als nieuweling op die schrijfsite kreeg ik heel wat misère over mij heen, maar ik wist vol te houden. I...

Zo zoetjesaan is de geloofwaardigheid van de regering ver, heel ver te zoeken: fouten die gemaakt worden, papieren die verdwijnen, geld dat op mysterieuze wijze verdwijnt, kortom alles wordt bedekt met de JAS VAN ONSCHENDBAARHEID. Om gezichtsverlies te voorkomen hebben de twee hoofdpersonen Teeven...

Zou het niet zo kunnen zijn dat sommige landen veel meer gebaat zijn bij een dictatoriaal leider dan andere landen? Zou het niet zo kunnen zijn dat Bashar al-Assad, net als Saddam Hussein en Moammar al-Khadaffi een verdeeld land alleen bij elkaar kunnen houden met middelen als repressie en controle...

De kleine hond die bont door de natuur beschilderd is met bruine en zwarte vlekken op een witte ondergrond, ligt bevallig op enige afstand van zijn baas op het grasgroene veld, de voorpoten vóór zich uitgestrekt, de achterpoten haaks op zijn lichaam naast elkaar neergevleid. Zijn kameraad draagt ...

Ongelovig ben ik allang niet meer, wel qua geloof maar niet qua het feit dat er nog steeds dingen in ons huis gebeuren die vreemd zijn te noemen voor hen: de sceptici, maar wederom vindt mijn schoonmoeder het nodig acte de présence te geven. Mijn eega zet haar fotolijst gisteren in de kleine la...

(voor Frans Kellendonk (1951 - 1990)) Je werd geboren als Franciscus Gerardus Petrus op 7 januari 1951 in Nijmegen, op een bovenetage aan de Graafseweg 195. Je vader was de aannemer Gerardus Petrus Kellendonk en je moeder was Theodora Cillesen. Je was hun oudste zoon en je had drie jongere zuss...

De telefoon gaat. Juul. Mijn vrouw. Dat ik thuis moet blijven en dat haar rijschoollerares met haar man mijn vrouw naar huis brengen. En dat we daarna samen naar de dokter gaan. Dat ze van het paard is gevallen. Dat ze nog uitzoekt, waarheen ze moet gaan. Dat ik wat eten voor haar mee moet nemen. ...

Wat als de Goden een nieuwe zondvloed hebben bedacht om het Aardevolk te zuiveren? En in plaats van stijgend water en veertig etmalen regenval een nauwelijks waarneembare temperatuurstijging hebben ingezet? Laten we zeggen een geleidelijke pasteurisatie van de Mensheid. En die blatende schapenkudde ...

Opa stond aan zijn wieg en "kon niet denken van geluk" zoals hij verklaarde. Het lot had hem een kleinzoon geschonken. Voor zijn eigen zoon, de stamhouder, had hij de sterren van de hemel willen plukken. Maar gebleken was dat heftige onstuimigheid leefde in het innerlijk van het kind; het gooide ...

PSV heeft gisteravond de grote kans om het Nederlandse voetbal weer op de Europese kaart te zetten door een overwinning op de Russische kampioen (2-1) gepakt. Klasse. En de ploeg van Louis van Gaal is hiervan de dupe geworden, wat hem wel eens ontslag zou kunnen opleveren. Ook nu weer bakte MU er o...

Stéphanie Sokolinski is geboren op 26 oktober 1985 in Bordeaux. Ze had een Russisch-Poolse vader en ze heeft een Frans-Italiaanse moeder. Op haar vijfde overleed haar vader, waardoor ze erg depressief werd. Als kind verkleedde ze zich graag met de oude kleren van haar oma. Op haar zestiende verliet...

“De aura is de naam die wordt gegeven aan een verondersteld energieveld dat, volgens verschillende esoterische stromingen, mensen en ook andere levende wezens zou omgeven” las ik op wikipedia. Als je ook de ongelovigen wilt vangen in je auraweb dan zou je in het begin van je column juist nie...

(Contrast II) Daarentegen kijk ik graag in háár ogen. Die kijkers van haar zorgen voor opwinding bij mij. Een op dat moment niet te stoppen zinsvervoering. Een trance waarbij iedere andere vorm van exaltatie en euforie in principe wordt ondergesneeuwd. Wordt weggevaagd. Kijkers die via de kamer...

Luguber, ach welnee. Een rondje begraafplaats met Bezoekjes aan graven, Niet slechts een of twee. Het is de sterfdag van oma, en omdat ze toch allemaal gaan Gaan ze de rest van de familie ook langs Zodat die niet "buiten spel" staan Een rondje begraafplaats, voor oma, tante Een neef...

PSV heeft vanavond de grote kans om het Nederlandse voetbal weer op de Europese kaart te zetten door een overwinning op de Russische kampioen. En mogelijk wordt de ploeg van Louis van Gaal hiervan de dupe, wat hem wel eens ontslag zou kunnen opleveren. Tot nu toe bakt MU er onder zijn bezielende le...

November 1977. Ik zat alleen in de woonkamer van mijn kleine appartement en voelde me verdrietig. Nadat ik ruzie had gekregen met één van mijn beste vrienden had hij me toegebeten dat hij niets meer met me te maken wilde hebben. Dat maakte me zo boos dat ik hem hartgrondig vervloekte. Daarmee bedo...

Anna-Catherine Hartley is geboren op 9 december 1987 in Miami, Florida. Ze heeft een Japanse moeder en een Engelse vader. Op haar vierde verhuisde ze met haar familie naar Hong Kong, waar ze is opgegroeid. Haar vader noemde haar Uffie, wat van het Franse woord 'oeff' afstamt en 'ei' betekent. In...

Ik houd van mensen die iets te melden hebben. Daarom ga ik graag naar het theater. Lekker op het pluche in een intieme setting. Alleen maar ontvangen. Eén van die voorstellingen vergeet ik nooit meer, een avondje Stef Bos. Hij was zojuist teruggekeerd uit Zuid-Afrika en duwde ons diep in de modder....

In november 1972 lag ik alleen in een ziekenhuiskamer. Ik voelde me zó ellendig dat ik dacht dat het met me gedaan was. Toen ik langzaam begon weg te zinken en het me zwart voor de ogen werd, gebeurde er echter iets vreemds. Plotseling zag ik een tunnel voor me die onder een hoek van 45 graden omho...

Ik was een vrek,ook in mijn gevoelens. Ik lag altijd op een ligbank met een dikke zonnebril van een modehuis peperduur of zo bij de nagelstiliste. De vieze kont van mijn man heb ik nooit gewassen. Zelfs een pan met Macaroni bereiden voor mijn man zat er bij mij niet bij.'Ga maar naar de snackbar',sn...

Ik droeg mijn "kostbare" lading de hele lange weg naar het veilinghuis in een zorgvuldig afgesloten vak van mijn leren tas: het waren de dierbare oorbelletjes van mijn lang-overleden oma uit de nalatenschap, neergevleid op zachte watten in een doosje. Ging ik oma soms uitleveren? De man van he...

In de achternaam van Peter had ik mij nooit eerder verdiept, ik noemde hem Peter, meer niet. Ik wist wel dat hij ook Ham heette, dat was zijn achternaam, maar ik noemde hem nooit Peter Ham. Hij bleek ook een zus te hebben, met borderline, die woonde in een kraakpand in Amsterdam, haar naam was Emm...

Voordat ik een benedictijnse postulant in Egmond-Binnen werd, heb ik nog geprobeerd om een ziekenverzorgende te worden. De opleiding was in een schoolgebouw in Veenendaal, terwijl mijn huurkamer in Driebergen was, in een zijstraat van de Hoofdstraat. Driebergen is een landelijk dorp met een gemoedel...

Vandaag las ik in de krant: Sterren halen de kerst in huis. Nou kan mij het geen kerstbal schelen wat BN’ers uitvreten thuis maar ik moest wel even terug denken aan de kerst vroeger bij ons in huis toen ik het las. Sint Maarten en Sinterklaas hebben we weer gehad. Dat waren de feestelijkheden ...

Al wat bestaat vergaat, maar veel vergaat voordat het bestaat.

“Kom, jongen!” Zijn oren vlogen de lucht in. “Kom op, slaapkop!” Hij hoorde een deur opengaan. De vroege ochtendgeur vloog recht zijn neus in. Hij hield van dit moment; het was het begin van een nieuwe dag. De keukentegels voelden koud aan zijn voetzolen. Hij rende de gang door, richting h...

Met op de achtergrond 'The Fool on the Hill' van The Beatles De robuuste en bruingeblakerde visserman Jelle Brandsma heeft zijn hele leven vis gevangen, net als zijn voorgeslacht. Hij viste op haring, paling, schol, brasem, kreeft, garnalen, oesters, noem maar op. Zijn ouderlijk huis stond in de ...

Het leven kan soms een bijzondere wending nemen. Voor mij is dit nodig geweest om het leven beter te snappen. Het 'drukke leven' is een maatpak dat we ons laten aanmeten. Het zit in ons hoofd. We rennen en lopen maar en zeggen 'wat gaat de tijd toch snel'.  Het is eigenlijk humoristisch. ...

Snifsnuffend op de bank. Het koude, natte weer eist zijn tol. Niet dat ik bij de pakken blijf neerzitten, want zitten is nooit een van mijn beste kwaliteiten geweest. Neen, gisteren was in ons dorp, de huldiging van de sportkampioenen. En vooraf had ik een mail gekregen dat ik aanwezig moest zijn...

Het avondeten is altijd een moment om eens rustig de dag door te nemen. Althans, dat hebben we ons eens laten vertellen door iemand die regelmatig een hond beet… En vanavond was dan ook weer eens zo’n momentje waarop, tussen een stukje kipfilet en een bloemkoolstronkje, verschillende onderwerpen...