Verhalen

Toen voor het eerst een borst bij haar verwijderd moest worden, was ik ongeveer getuige, voor zover men van een dergelijke gebeurtenis getuige kan zijn en ongeveer tezelfdertijd wandelde ik, om haar een dienst te bewijzen, met haar twee schattige hondjes (waarvan het ene bruine en zwarte vlekken droeg en het andere, wat kleinere en slankere, met een…

Chantal had haar vriend de bons gegeven, ze had hem betrapt bij haar vriendin in bed. Op een warme zondagmiddag besloot ze een wandeling te maken over de boulevard van Noorwijk aan Zee. Ze droeg witte gympen en onder haar blauwe jumper een korte leren rok en haar blonde krullende haren wapperden in de stevige zomerbries. Ze keek op haar horloge en vond…

Afgelopen donderdagavond trof ik mijzelf in de buurt van de RAI, waar ik tot mijn verbazing - zo begreep ik later - een stoet huisvrouwen op mij af zag komen. Alhoewel, naar als het klinkt, zo erg was het niet; ze passeerden mij allen op doodnormale wijze, volgepakt met spullen en tassen - je kon er niet omheen: de jaarlijkse huishoudbeurs was weer…

De Vincent-Shop is een gezellige winkel met een binnenplaats die ligt in de schaduw en als het ware onder de bescherming van de majestueuze, neogotische gewelven van de Heuvelse Kerk. Op een dag, begin oktober, snuffelen er diverse armoedzaaiers rond tussen de kledingrekken, terwijl een sfeer van zorgeloosheid en een reminiscentie aan de zestiger jaren…

De ochtend was vol gegons van allerlei kevers. Bonte vlinders sierden het roggeveld. Lucas ontwaakte, sprakeloos van al die pracht. "Zo maat, we zien elkaar weer eens," klonk het bij zijn oor. "Ha, fijn jullie weer eens te ontmoeten," riep Lucas verschrikt, maar tegelijk verblijd uit. Hij herkende Peter en Paul. Vroeger hadden ze nogal eens overnacht…

De hoge groene heuvel had vier zacht glooiende hellingen. Drie zijden waren bedekt met dicht bos. Maar de ene helling bestond uit een groot, goudkleurig roggeveld. De golvende aren wachtten op de oogst, die maar niet kwam. Want de boer woonde te ver naar zijn zin van die akker af. Vlakbij zijn huis had hij een nieuw graanveld gekocht. "Dat veld op…

Het was in het jaar 1926. Bovenaan de deur van een apotheek aan de Noorderbuurt van Drachten werd een stenen plaat ingemetseld. Het grijze steen vertoonde het zijaanzicht van een vrouwenhoofd, bedekt met een statige Friese muts. Haar lange oorbellen _ nou, die mochten er wezen. Die vrouw stak haar tong heel ver uit, liet deze tegelijk diep neerhangen…

Het was in de lente van het jaar 2008 dat ik op toevallige wijze in contact kwam met de heer C. uit de Bellinistraat in Tilburg. Onze voorouders hadden betrekkingen met elkaar onderhouden in een verre, vooroorlogse tijd; betrekkingen waarover ik tot op dat moment niets wist. Een geelkoperen paraplubak was daarvan de stille en enig overgebleven "getuige…

Te Parijs zag ik een man diep verwikkeld in een telefonisch onderhoud. Tenminste, in zoverre dat waarvan hij sprak vol woede was. Zo vol woede waren de woorden, dat hij dat wat hij zei door zijn telefoon schreeuwde in plaats van dat hij het zei, laat staan besprak. Ik zag hem het plein waaraan ik zat naderen, met haastige stappen kwam de man dichterbij…

Een bejaarde buurvrouw gaf ons, kinderen nog, eens een boek cadeau, nog uit haar eigen jeugd, met als titel: "Het vrolijke freuletje". Daarin wordt verhaald over vrolijke "bakvissen" die zich door hun minnaars laten ophalen in vandaag de dag gedateerde auto's, die tennissen en snoepen van bonbons, dan wel, figuurlijk gesproken, van de feestelijke…

''Zal ik een afspraak maken met de dokter, darling? Ik ben de hele dag zo moe en mijn benen voelen zo zwaar.'' ''Ja, doe maar en voor mij ook, want mijn hart gaat zo te keer.'' ''Goed, dan bel ik. ''Goedemorgen verpleegster, moet u eens horen, U spreekt met Niesse.'' '''Waar belt u voor, mijnheer.'' ''Het zit zo, ik ben de…

Een paar jaar geleden zat ik in een autobus op weg naar huis. De bus reed op de snelweg en de chauffeur moest zijn snelheid verminderen voor een file. Een aparte baan voor de bussen was er nog niet. Toen ik naast het raam zat, zag ik een andere bus links van mij ook langzamer gaan rijden. In die bus zat ook bij het raam een oudere dame, ze had lang…

Na de periode in de chaotische psychiatrie van de grote stad, Amsterdam, moest Alfons, in een harmonische omgeving, zijn eigen denken hervinden. Te lang had hij geleefd in de veronderstelling dat de slachtofferrol hem op het lijf was geschreven. Periodes van depressieve gevoelens en angst hadden zich afgewisseld met periodes van grote levensmoed en…

Commissaris Maigret heeft het druk genoeg met zijn recherche in Delfzijl, zou je zeggen, maar gisteravond is hij gebeld door de plaatselijke bromsnor van Loppersum over een vermissingszaak, die al drie jaar voortsleept. Agent Siebe Wallinga had hem via via weten te bereiken en hij ziet Maigret als de laatste kans in deze zeer duistere en intrigerende…

Met een laatste geruis van zijn machtige bladeren zijgt de enorme rode kool, de trots van mijn tuintje, gespreksonderwerp met vele  voorbijgangers ("Goh meneer die doet het goed hè")  ter aarde. Geveld door de koolvlieg die haar eieren ( het zijn altijd weer de vrouwtjes die verwoesting zaaien, maar dit terzijde..) tegen de stam legt waarna de larven…

Jezus en Boeddha en Mohammed zitten in een kringgesprek, en Jezus zegt tegen Boeddha weet je waarom ze altijd zeggen als je de Boeddha ziet vermoord hem? Nou zei Boeddha nietsvermoedend. Je voert niks uit en noemt ‘t mediteren dat is toch waardeloos? Dat zeggen al mijn mensen die tenminste gods werk op aarde doen. Goh zei Boeddha je hebt er anders…

De Veolia-bus had over De Heuvel gehobbeld en de halte op het Piusplein bijna bereikt, toen we in gesprek raakten. Ze zat al geruime tijd naast me en ik had vanuit mijn ooghoeken de leerachtige huid van haar wangen, haar grijze haar en haar bril geobserveerd. Ik heb wel eens overwogen hoe het zou zijn om in uiterste nood en eenzaamheid mijn zielenroerselen…

Wouter en Mien zaten koffie te drinken achter de geraniums, toen zij opeens de Turkse buurvrouw Zara haar woning zag verlaten en de weg overstak naar hun huis. ''Ze ziet er opgewonden uit, zal er wat aan de hand zijn, ouwe?'' Hij keek ook, en zei: ''Misschien is er wat aan de hand, we horen het zo wel.'' Mien is zowat de enige die een goed…

Mijn zus had mij bezocht ter gelegenheid van mijn negenenvijftigste verjaardag. Op een vodje papier, op een oude envelop had ze uitgetekend hoe ze onze broer, onze zwakzinnige broer, die sinds zijn vroegste jeugd een ongeneeslijke beperking en een stigma met zich meedraagt, wilde verrassen met een kunstig geconstrueerd en aangelegd waterwerkje, een…

Ik zag hem door een kier in het geniep met chloor en vim aan het poetsen. Het was mijn psychiater, de heer de Mooie noten van de muziek. Ik kan er ook niets aan doen dat hij zo een idyllische naam had. Voordat ik bij hem in de spreekkamer belandde poetste hij voor de schijnheil de kamer met warmwater en een grote zeep en chloor en dettol. Hij glimlachtte…

Toen het in mei al zomer was heb ik de Karel Boddenweg opnieuw moeten aandoen. We hebben het lichaam van een nog jonge vrouw moeten toevertrouwen aan vuur en aan aarde. Aula "Aurora", die mij gaandeweg vertrouwd en bekend is geworden, wordt overstroomd door licht, door buitengewoon helder licht, dat het licht van de zomer welhaast evenaart of overtreft…

"Ja, dat moet inderdaad schitterend zijn geweest," zei Robijn. "Graag had ik het eens willen zien. Maar 's nachts kom ik nooit buiten mijn dorp. Op ons eiland komt verder geen ijs voor. Want het is hier altijd zomer. Alleen de burgemeester heeft bij zijn reis wel eens een winter meegemaakt, ver weg." "Ja, ons meer was de enige plek op he eiland waar…

Het kruipende en glijdende deel van Kroatië heeft mijn onverdeelde aandacht. Niet alleen omdat ze leuk of mooi of spannend zijn om te zien maar vooral omdat je bepaalde individuen niet in je bed of schoenen of niet eens in je buurt wil hebben. De meeste soorten insecten hebben we thuis óók. Mieren in allerlei maten, van één centimeter grote zwarte,…

In de tuin van de boerderij stond een mooie grote hazelaar. Onder die boom liepen de kippen van de boer vaak te zoeken naar lekkere hapjes. "Wij stappen graag heen en weer, maar blijven altijd waar we wonen," kakelden de kippen. "Maar met jullie zal het anders gaan," zeiden ze tegen de hazelnoten, die aan de takken hingen. "Jullie worden straks…

Karel was een stille jongen. Maar op zijn saxofoon was hij de baas. Er waren heel wat beroerdere saxofonisten dan hij. Op Karels kapstok lag een zwarte hoed. Gekocht op het Waterlooplein. Die lag er nu een week. Karel kreeg een raar gevoel in zijn maag als hij langs de kapstok kwam en de hoed zag liggen. Niet precies misselijk. Meer alsof hij een…

Ik zie Haar lopen. Nee, lopen is het niet. Of toch wel?! Ja, het is wel lopen, maar mooi lopen. Ik heb er nooit bij stil gestaan dat lopen mooi kon zijn. Ze heeft perfecte bewegingen en het gaat allemaal zonder moeite. Ik voel mij vreemd. Dit gevoel is absoluut niet lekker. Ik weet niet waar ik het zoeken moet. Mijn zelfvertrouwen, mijn eigen ik met…

Wouter en Mien hoorden op de radio een dokter zeggen, dat roken en weinig bewegen, de oorzaak is van vroeg dood gaan. ''Snap jij dat nou ouwe, jij bent al tachtig en je zit de hele dag op je poeper en je bent zo gezond als een vis.'' ''Je zegt het al Mien, ik eet vaak vis. We gaan twee keer per week naar de markt en ik neem bij ome Jan, de haringboer…

Mijn dochter woont op een boerderij in Friesland. We zaten aan de koffie toen mijn kleindochter Celina zei: ''Opa, ga je mee wandelen, dat vind ik zo leuk.'' ''Ik ga direct met je mee, eerst mijn koffie opdrinken, lieverd.'' Ze is pas zes jaar en begon al aan mijn arm te trekken, dat ik mee moest. Dus wat doe je dan, je staat op van je stoel…

''Hé, wanneer ga je de gang nou eens verder behangen, veertien dagen geleden begon je ermee, maar na twee banen was je al moe en ze zaten nog scheef ook. Ik heb wel gelachen ouwe, toen die tweede baan van boven losliet en die om je kop draaide. Ik ben wel een kwartier bezig geweest om je hoofd en haar schoon te krijgen.'' ''Ik kon niet doorgaan…

Nu heb ik met samen spelen toch al geen beste ervaringen. Een paar weken geleden kwam onze oude kampeerbuurman Rens vergezeld van keyboard, microfoon, verlengsnoeren en mengpaneel  vanuit zijn etagewoning in Amsterdam naar onze haciënda gereden omdat we ooit vaag  een keer hadden afgesproken samen eens wat te spelen. Onaangekondigd, want spontaniteit…