Verhalen

En ja hoor, hier gaan wij weer! Geen verkiezingen, of er is één of andere smelter die zijn vet aan onze dioxines wil toevoegen. Zijn er varkens te bespeuren die grondig de pest aan dit alles hebben of kippen die zich grieperig gaan voelen. ‘Natuurlijk’ is anders, maar nu al kan je er donder op zeggen dat we regelrecht op een crisis afstevenen. Dat…

Niets verbaast mij meer. Twee jaar geleden wist ik alleen hoe een pc er uitzag. En nu race ik plotseling naar een chatbox. Daar moet ik erg aan wennen, vooral aan het taalgebruik. Als iemand vraagt :”Hoest ie”, dan krijg ik de neiging om te vragen? ”Wie hoest?’ Heb ik ook met sms berichten. Dan krijg ik ook van die merkwaardige teksten. Mijn dochter…

Bij het betreden van de kroeg had de uitsmijter Nick om zijn identiteitsbewijs gevraagd, maar aangezien hij al zestien was vormde dit geen problemen. Claire had niks hoeven tonen, maar de uitsmijter had goedkeurend naar haar borsten geknikt. Nu stonden ze samen in een hoekje van de kroeg gedrukt – het had ze een hoop duw- en trekwerk gekost om het plekje…

Er zijn van die gebeurtenissen die je altijd bij zullen blijven. Er gebeuren soms dingen waar je echt niet om hebt gevraagd, maar ze overkomen je doodleuk. Zo vroeg mijn zus Elly me mee uit voor een dagtochtje. Elk jaar organiseert de personeelsvereniging van het bedrijf waar haar overleden echtgenoot heeft gewerkt een dag uit voor oud-medewerkers…

De komst van het bejaardentehuis ‘De Klapperwiek’ geeft een totaal nieuwe dimensie aan onze nieuwbouwwijk. De Klapper grenst aan een grote visvijver, met prachtige hardhouten steiger. Een ieder, maar vooral de bejaarde heren, maken hier dankbaar gebruik van. Snel krijgt het een grote sociale functie. Hangplaats voor de ouder wordende medemens.…

…De oude, gerimpelde rechterhand bewoog met een snelle repeterende beweging als de vleugel van een vlinder op en neer. De rechter onderarm schudde daardoor vanaf de pols tot aan de elleboog in een wat trager tempo. Klapwiekend greep de hand een Gillette scheermeshouder en bracht deze tot aan de met scheerschuim overdekte linkerwang. Zodra de messen…

Een statige, lange, slanke man wordt door zijn familie op de afdeling gebracht. Meneer was violist geweest en de familie vertelde over hem, alsof hij Italiaanse vioolbouwers, zoals Stradivari en Amatie, versteld had doen staan. Hij stemde feilloos de juiste klank en zijn vioolconcerten beroerden de diepste menselijke gevoelens. Ja, de klanken…

Vriendin Merel heeft haar cursus handleesknudde achter de rug en is nu naar een lezing Chakraspoelen. Ze belde net dat ze aansluitend heeft ingeschreven voor de cursus “kundalini-opwekking door het dynamisch activeren van opwaartse energie”. Ik vroeg haar of ze daar batterijen bij nodig had. Duracell is een goed merk. Als je die gebruikt kan je de…

Zij zat voor het raam en staarde met lege ogen naar buiten. Af en toe kwam er iemand langs die even hallo zei of om haar mond die nog een tikje scheef stond af te vegen. Mary liet het zich gedwee welgevallen. Hoe lang ze hier al was wist ze niet; haar geheugen liet haar in de steek sinds die dag dat ze viel in de badkamer, weer wakker had ze zichzelf…

Ik lig op de bank, kijk t.v. en op het breedbeeld verschijnt een negerin, met prachtig lichte ogen. Schitterend! Wat een mooie aanblik. Ze is waarschijnlijk gekozen voor deze rol, vanwege haar ogen, maar wat verdomt mij dat! Als kind was ze waarschijnlijk ook al mooi. Trouwens welk kind is dit niet, al zou het alleen hun onschuld zijn.…

Vandaag heb ik de grote eer een edel mens te ontmoeten. Alhoewel klein van stuk, straalt hij, ja het is een hij, iets uit dat slechts weinig mensen is gegeven nl. wijsheid met de grote W. Na jaren van proberen om een vraaggesprek te hebben met deze persoonlijkheid is het uiteindelijk , door bemiddeling van de majesteit, gelukt hem hier nu te treffen…

’t Is weer eens zo ver: middernacht, maar slapen is er niet bij; ’n rotdag geweest vandaag op m’n werk. IJskast plunderen dus, op zoek naar bier. Drie flesjes staan er in, niet veel, maar misschien helpen ze mijn oproerige gedachten te temperen. Ik pak een stripje, ontdop een flesje en nestel me op onze bank. Lekker rustig, ik voel me al kalm worden…

Al tien jaar in de w.a.o., wat een ellende. Verveling slaat toe en vervlakking doet zijn intrede. Mijn vrouw en de jongens vinden dat ik wat meer uitdaging nodig heb. Plotseling, een unieke kans om hier iets aan te veranderen! Ik neem plaats in de buurtcommissie. Gewoon lid, niet te moeilijk met geld en zo. De eerste avond stond op de agenda:…

Tijdens het opruimen van de zolder kwam ik mijn schaatsen tegen. Bij het vasthouden ervan, borrelden er allerlei jeugdherinneringen boven. Jeugdherinneringen ja, want zo lang is het al geleden dat wij hier schaatsbaar ijs hebben gehad. Vijftien jaar oud zijn ze, maar gloedjenieuw. Alhoewel het buiten vriest, stop ik mijn schaatsen maar weer onder…

Nog even en dan begint dat voetbal spektakel weer. WK voetbal in Duitsland. Voor wie niet weet wat voetbal is, hier even een korte uitleg. Voetbal is een aan vrij worstelen verwante sport, waarbij elke deelnemer vogelvrij is verklaard voor de duur van 90 minuten. Het is ook de enige sport waarbij het publiek mag deelnemen, zij het in treinen, bussen…

Ongepast tikt mijn leven weg, midden in de nacht zit ik in mijn ochtendjas gevoelens te delen met totaal onbekenden, dat kan niet kloppen. Nog ruim twee maanden WW, daarna bijstand, meer dan dat zal het ook niet zijn, ministers dertig procent erbij en ik zestig procent minder dan vier jaar geleden, ik heb inderdaad geleden, was ik maar een leider.…

Dit was het eerste contact sinds zijn binnenkomst in het gezondheidscentrum met een verzorgende en hij veegde snel zijn tranen weg en glimlachte geforceerd. Hij knikte de robot vriendelijk toe: “ik denk….”, verder kwam hij niet. De robot keek nog eens. Zijn blikken stem ratelde zijn bevinding naar de computer. Hij denkt, geen reden tot ongerustheid.…

Wat mij hevig verontrust is het feit dat onze maatschappij langzaamaan steeds onpersoonlijker en grimmiger wordt. De naoorlogse generatie is groot en er zullen niet genoeg mensen in de gezondheidssector werkzaam zijn. Wanneer deze enorme groep over een jaar of dertig aanspraak zal maken op deze gezondheidszorg zal er niet voldoende verplegend personeel…

Een aardige mevrouw, altijd lachen en van die prachtige pretoogjes. Ik verpleegde haar al drie jaar, we hadden samen een bijzondere band. Ze was tweeëntachtig jaar, weduwe en had vijf kinderen. Er kwam de laatste tijd geen bezoek meer. De kinderen konden de geestelijke achteruitgang niet aanzien. Moeder was veranderd, kende hen niet meer!…

Nu hebben ze me te pakken hoor, de heren van KPN. Iedere week bellen ze me op. De ene keer over mijn vaste telefoonabonnement, de andere keer over mobiel. Iedere keer wijs ik ze weer af, maar nu hebben ze me toch echt bij mijn…eh…nou ja, je weet wel. Ik ben een echt belmens. Voor mijn werk zit ik een hele dag achter de telefoon en als ik thuis…

Dat onze inlichtingendienst de AIVD af en toe wat dossiers laat rondslingeren is niet zo uitzonderlijk. Wèl uitzonderlijk en zeer verbazingwekkend is dat niemand zich daar meer bovenmatig over opwindt. Er gebeuren zoveel merkwaardige zaken, dat alleen berustend gelach overblijft na het lezen van het zoveelste beschamende debacle. Ik bedoel maar,…

We hebben een enorme voorraad meegenomen. Koelboxen met fris, bier en chocola. Tassen chips, broodjes, zoetigheid en warme koffie. Na een lange klim, over balken gelegd als trap in de duinen, uitzicht! Een breed strand en water tot waar het oog kan zien. Spelende kinderen en zonnende, maar ook flanerende mensen. We vinden een fijn plaatsje…

Soms valt men van de stoel. Ik tenminste. Dat gebeurde bij voorbeeld deze week toen de volgende email bij mij binnenkwam: Beste Jos, Hierbij de bevestiging. U heeft met uw hekeldicht 'Hallo zijn we er nog' 2 kaarten gewonnen voor Winternacht 2 op zaterdagavond 21 januari. Deze kaarten kunt u die avond ophalen bij de Pers- en Genodigdenbalie…

Zondagochtend, heel vroeg. Niet echt een tijd om in je stamkroeg te zitten. Überhaupt geen tijd om waar dan ook te zitten. Liggen zou beter zijn. Waar dan ook. Maar kroegbaas heeft mijn hulp ingeroepen. De laatste tijd krijgt hij op zondag wielrenners in zijn kroeg. Een man of veertig. Dat kan kroegbaas niet alleen af. Hij heeft mazzel. Ik moet tegenwoordig…

Ik vraag me wel eens af, als ik iets hoor, zie of lees, "wat moet ik hiermee"? Goud op snee, vervuld en verguld draagt men water naar de zee, ik zie ze lopen door de duinen en over het strand, voetsporen markeren het zand als land dat verloren gaat in de onstuimige branding, koppen schuimend in golven, keer op keer verliest men terrein, overvloed…

Aan de buitenkant is niet te zien hoe een mens zich innerlijk voelt. Een op het eerste oog vrolijk, opgewekt en energiek persoon kan van binnen kapot, opgebrand, zwaarmoedig en ten einde raad zijn. Op een gegeven moment kost het te veel inspanning om de schijn op te blijven houden en valt de persoon in een acute depressie, waarbij er niets anders overblijft…

“Hadden we maar meer kunnen doen!” Zegt mevrouw Dezoveelste. Mvr Dezoveelste heeft drie jaar terug haar zoon verloren. Ze had hem nog zelf naar de trein gebracht. Mejuffrouw Devolgende gaat met haar de discussie aan. Mejuffrouw is manisch depressief. Zij is in therapie gegaan. Maar dit heeft zij pas gedaan na jaren van depressie, op het moment dat…

Myrthe schuift de gordijnen op haar dochters kamer opzij. “Kijk eens Sarah, het heeft gesneeuwd.” Sarah wrijft in haar kleine oogjes, nog niet precies bevattend of ze nog slaapt of wakker is. Vorige week is ze drie jaar geworden en heeft zij van opa en oma een slee gekregen. Dat plotseling beseffend springt ze boven haar dekens uit, glijdt via de glijbaan…

Won't someone just kill me? Put me out of my misery I'm making deals with god I'll do anything Make it stop please! Make it stop please! I've got the worst hangover ever I'm crawling to the bathroom again It hurts so bad that I'm never gonna drink again I'll probably never drink again I may not ever drink again At least not til…

Vreemde droom, waar kom jij vandaan? Vanuit de diepte van mijn hersenen, uit verborgen gedachten reis je naar mijn bewustzijn, om te ontplooien in een raadsel. Welke waarheid houd jij verborgen? Want verdrongen feiten willen adem halen, maar verhullen zich in illusies. De idylle blijft over, maar is opzichzelfstaand niets waard. Waarom heb je gewacht…