Alle inzendingen, met trefwoord blank vers

‘Blonde haren, blauwe ogen’, zong ik voor de spiegel, ‘ik ben een edelgermaan’. Ik was een tiener op zoek naar identiteit en de identiteit die ik vond, die bij mij hoorde, die was verschrikkelijk. Het lied dat ik zelf had gemaakt, kwam nooit verder dan die ene zin. Ik kwam toen nooit verder. Ik verborg wat ik wist achter zaken die ik voor urgent hield…

Het gaat niet om goed of slecht, schreef ik in 1979 in het Oranje Boek, deel 1, Oranje Boek (mijn vorm van dagboek). Het gaat niet over ja of nee, schreef ik verder, het gaat niet om zwart of wit, het gaat om elk ander. Dat schreef ik toen en dat vond ik veertig jaar geleden belangrijk. En nu nog steeds. Dat is wel bijzonder. Nu nog steeds wil ik…

De berichten op het nieuws laten niets aan de verbeelding over, worden er hele lieve en leuke acties op touw gezet om mensen toch maar een beetje in de buurt van elkaar te laten komen. Heel lief echt heel ontroerend ook, net als de dame die in een hoogwerker even gedag kon zeggen tegen een dierbare! Zo geweldig. De krant lezend zie ik tot mijn verbijstering…

De in de ogen van sommigen zo trots rond paraderende pauw verliest steeds meer veren. Het huidige kabinet wordt uitgedaagd beleid te gaan voeren. Vandaag is er eindelijk tot iets besloten, we gaan 100 kilometer rijden. Het levert weinig tot niets op, maar goed, de bouw kan straks weer even bezig. Het gevogelte van het kabinet verliest z’n glans, de…

De huidige gewoonte van media om te schrijven over wit en zwart in plaats van blank en bruin verscherpt onnodig het dichotome denken over mensen met een verschillende huidskleur.…

"Ja, ik heb hem gekend" verklaarde de man met het grijze haar, de secretaris van de vergadering, "we noemden hem Willem""Hij was mijn vader" gaf ik aan. De secretaris moest wel een van de collega's geweest zijn op het kantoor van mijn vader, die mijn vader altijd "die jonge jongens" had genoemd en die hij onder zijn hoede had genomen. "Hij is twintig…

Ik mag er zijn. Maar mag ik ook blijven, dat is vers twee.…

De Tilburgse architectuur verdient geen schoonheidsprijs en voor wie zich erin waagt ligt de neerslachtigheid op de loer, zeker in een seizoen dat getekend wordt door grauwheid, verval en somberheid. En zo hobbelde lijn zeven voort door die gribus, toen ineens achter de huizen een regenboog verscheen; een schitterend natuurverschijnsel als uit een…

Haiku-cyclus: De woordkunst van ruim een eeuw geleden streelt het leesgemoed. Jongere zinnen verlangen meer naar vrijheid, maar houden van maat. Winkeliers prijzen hun waar met blije klanken: Pietje Smeerpoetsrijm! Nieuwe dichtbundels tonen vel gedaantes: streng, net of wirwar. Denken op papier... Wie wil dit steeds dubbend…

In Tilburg Noord, grenzend aan de bebouwing die zich sinds de zeventiger jaren van de voorgaande eeuw verheft, treft men haast onverwacht een min of meer merkwaardig natuurgebied aan dat uiteraard een geheel andere sfeer ademt dan de stadse omgeving. Daar strekt de kaarsrechte baan van een wandelweg zich uit, geflankeerd door een weide waarin we…

Aan het centrale plein in Moergestel vindt men diverse gelegenheden voor "culturele ontspanning" en voor restaurantbezoek, Zo bezoeken we vandaag met de de van de "Opstapbus" de gelegenheid "Den Boogaard" waar een jongedame met diep uitgesneden decolleté in een wijnrode lange jurk ons zal vergasten op liederen van onder anderen Franz Schubert,…

Ik was even een biertje gaan drinken bij Mama Putu, een leuk cafeetje aan het strand van Sanur. Ik zat aan een tafeltje onder een grote parasol met mijn blote voeten in het zand. Van waar ik zat kon ik Jan herkennen. Hij zat met zijn rug naar mij op het strand naast een meisje. Het was drie uur in de namiddag en nog altijd bloedheet. Alleen gekken…

Ik ben niet wit, ik ben zeer licht getint. Donkerbruin vermoeden dat zulks niet in dank wordt afgenomen. Ik koester de zomerzon kleurbekennend, ik heb een blanco strafblad.…

NIEUWJAAR is elke keer weer een NIEUW JAAR.…

.....en ik herinner me - Cecilia - en hoe zal ik het mijn hele leven blijven herinneren! - hoe je me op die onheilspellende, vreselijke avond buitengezet, buitengetrapt hebt uit het laatste thuis dat ik nog bezat in deze wereld en mij overleverd hebt aan de koude, eenzame nacht en hoe ik mijn weg moest zoeken langs het duistere, duistere kille water…

Een held ligt onder de groene zoden. Elk jaar komt een groep sombere gezichten langs om de held te eren en twee van hen dragen een krans die ze voorzichtig op de zoden leggen. Twee stappen terug. Een buiging. En na een kort gedachtenvol moment keren ze zich af, dankbaar voor de held die zijn leven heeft gegeven. Maar de held wilde zijn leven niet…

Een gouden ganzenveer in je achterste, het is me wat...…

Luid geklop en voortdurend geratel van wagentjes en houwelen zijn de muziek van de mijn. De stoere werklui staan nederig gebogen voor grillige, zwarte gewelven. Opeens klinkt angstwekkend geknal. Alle mannen dringen dicht opeen, want overal spookt dreigend gas rond. Het houweel slaat hoog in de zoldering. Onmiddellijk stort een ondergronds…

In cultureel Amerika is er een hetze, gericht tegen de blanke kunstenares Dana Schutz gaande, laat de VK ons vandaag weten en wel op de tweejaarlijkse Whitney Biennale waar jonge Amerikaanse kunst wordt gepresenteerd. Van haar hand is het doek Open Casket waarvoor een foto van het toegetakelde gezicht van de veertienjarige Emmet Till de basis was. Deze…

Nederlands - moedertaal - 117 continuing story > feuilleton, gebed zonder end, vervolgverhaal…

De tekst zegt alles en ook eigenlijk niks, want wat is nou een brug? Ja, een verbinding doorgaans over water, tenzij dat water verdampt is, maar in dit specifieke geval, is dit niet zo en dus verbindt de Algerabrug twee oevers die elkaar kunnen zien als het ware. Wanneer je aan de oever van Capelle woont, kun je de oever van Krimpen zien en vice…

Een gigantische kroonluchter waarvan de verschijning al naar gelang iemands gevoelens als huiveringwekkend of heerlijk kan worden geïnterpreteerd, hangt stilzwijgend en majesteitelijk boven de menigte die in de voormalige, verbouwde bioscoop is samengekomen voor het personeelsfeest en zij schijnt eveneens stilzwijgend en zonder enige overtuigingskracht…

Leo, een jonge man, en Ida, een volwassen meisje, schaatsten met elkaar op het wijde, bevroren meer. Vriend en vriendin gleden bijna vanzelf voort, want de harde wind duwde tegen hun ruggen. "Heerlijk gaat dat!" riep Leo luid. "De wind doet nu haast al het werk. We hoeven onze benen nauwelijks meer te bewegen." "Wel," antwoordde Ida. "Als…

Achteraf lijkt muziek een uitstekende manier om afstand te overbruggen terwijl een piano speelt Chopin bijvoorbeeld…

Bij het vrij laten van een ander, besef je pas hoezeer je met die ander verbonden bent.…

De gang is waggelend, schommelend, alsof de bodem van goede Moeder Aarde mij niet wil dragen, alsof het dunne ijs van de werkelijkheid wakken kan vertonen, alsof de aarde voor mijn voeten open kan scheuren, waarna ik in een peilloze kloof tuimel.... Maar de kop is opgeheven, alsof ik in hogere regionen, in een ijle atmosfeer iets op wil snuiven van…

Het Openbaar Ministerie (OM) heeft in 2012 bewust nagelaten de veroordeelde Bart van U. op te sluiten, ook al beval het gerechtshof zijn gevangenneming. Bart van U. (38) werd in dat arrest veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf voor verboden wapenbezit. Het hof noemde hem tijdens de zitting “een ernstige bedreiging voor de veiligheid in de samenleving…

Bij het vallen van de duisternis verliet de schilder weer zijn huis. De tas vol papier en vetkrijtjes ging natuurlijk mee. En _ voortglijden maar! Op de rug, tussen bomen en struiken van het bos door. "Hee, wat hoor ik daar in de verte?" dacht hij opeens. "Het lijkt wel of daar ergens trommels klinken, héél zachtjes. Ik zal maar eens in die richting…

er was eens een oude piet met een groot verdriet. Honderd jaar had hij gereden over de hollandse daken voor sinterklaas maar hij was oud en sinterklaas nog ouder. Ze moesten nu maar eens rusten in een verzorgingstehuis maar dat mocht niet van premier rutte want die mensen kosten te veel in het rijke nederland terwijl ze veertig jaar hadden gewerkt.…

De Wet op Gelijke Rechtsbijstand bestaat niet, want ik heb hem verzonnen, maar het zou wellicht toch een goed idee zijn om het te maken. Ik kreeg vandaag het idee, toen ik terug dacht aan de zaken die ik bij het vak Civiel Recht ontdekte dat we een hele serie cases te zien kregen tussen particuliere partijen. Het waren vaak complexe zaken die natuurlijk…