Column van Kees Gisteren besloot ik mijn schuur op te ruimen. Dat voornemen lag daar ook al twintig jaar, ergens achter de grasmaaier en een halve zak potgrond uit 2003. De dozen met folders en oude kranten stonden er als stille getuigen van een tijd waarin ik blijkbaar dacht dat reclamefolders historische waarde hadden. Je gooit ze nooit weg…

Column van Kees (observaties) Wachtkamers zijn ruimtes waar niemand vrijwillig wil zijn, maar waar iedereen zich voorbeeldig gedraagt. Ze zijn ingericht in een kleur die waarschijnlijk “rustgevend beige” heet, maar vooral doet denken aan afgekoelde havermout. De stoelen staan in een kring, maar het is geen gemeenschap. Het is een verzameling individuen…

Column door Kees (observaties) Ze bestaan echt. Althans, ze worden voortdurend genoemd. “Spelersvrouwen.” Een woord dat klinkt als een accessoire. Iets wat je erbij krijgt. Zoals een bidon, een warming-up jasje of een sponsordeal met een louche horlogemerk. Spelersvrouwen. Het is geen mensaanduiding, het is een categorie. Het woord heeft iets…

Column van Kees (observaties) Ze zitten daar. In het halfduister van een talkshow in een televisiestudio dat altijd een ingehouden belangrijkheid uitstraalt. Rijen mensen, keurig op stoelen vastgeschroefd, starend naar een tafel vol pratende hoofden. De stille voyeurs. Mensen die vrijwillig zijn gekomen om te kijken naar andere mensen die praten…

Ik weet niet, hoe het u vergaat vanaf het moment dat u de tv inschakelt om op een avond uw favoriete programma’s te kijken. Zou u de reclameblokken zo af en toe ook niet met een toets op uw afstandsbediening willen kunnen deleten? Bij sommige vertoonde items erger ik me een breuk met zeven schuifladen over de inhoud ervan als ook het vermoedelijk smokkelen…

Ik zag de eerste aflevering van het nieuwe seizoen van Heel Holland Bakt. Op mijn laptop aan de eettafel, tussen de momenten van oorverdovende herrie door. Ik had afleiding nodig, van het bedaarde soort. Onze badkamer wordt vervangen vanwege lekkage. Het traject zal drie weken gaan duren. Gek genoeg verheugde ik me er niet op. 'Kijk mevrouw, hier…

Ik ben in het gelukkige bezit van een goudkleurige Zippo. Gekregen op mijn verjaardag van mijn kleinkind. Er zit een blikje aanstekerbenzine bij. Ongeveer één keer in de week moet ik hem bijvullen daar mijn sigarenconsumptie het gemiddelde gebruik ruim overstijgt. Het is werkelijk een genot om met de vlam een sigaar aan te steken. Een lichte benzinegeur…

Ik haat Mr. Marvis. Maar dan ook álles van Mr. Marvis. Het wereldbeeld ons opgedrongen door Mr. Marvis, de terreur op tv en in de krantenbijlages met Mr. Marvis en vooral de modellen van Mr. Marvis. De ultieme leeghoofdigheid die afstraalt van deze flierefluitende nietsnutten met als belangrijkste bezigheden uit speedboten duiken, elkaar met sneeuwballen…

Zaterdagochtend half negen, een ongebruikelijke tijd voor opa. Maar de kleinzoon gaat voetballen en dan hoor je aan de zijlijn, brak of niet. Van overal stromen de guppies en hun ouders naar het amateur-veld aan de rand van de stad. Het piepende draaihekje herinnert aan vroeger, net als het verveloze houten kassahokje waar op zondagmiddag bij thuiswedstrijden…

Zwarte Piet betreedt de werkkamer van Sinterklaas: ‘U wilde mij spreken?’ ‘Inderdaad Piet’, antwoordt de kindervriend vanachter zijn antieke bureau en nodigt zijn belangrijkste medewerker uit plaats te nemen tegenover hem: ‘Piet, je weet waarschijnlijk wel dat in het bedrijfsleven de markt allesbepalend is en een onderneming te allen tijde dient…

Eens even niks te Corona-en. Weleens naar Mondo gekeken? Cultureel programma van de VPRO op de zaterdagavond. Met veel heisa aangekondigd als alternatief voor Vrije Geluiden, die prachtige 4 sterren muziektraktatie op de zondagochtend, gevolgd door ‘Boeken’ het uitgebreide kijkje in de keuken van de schrijver en zijn/haar werk. Weggejorist door een…

Er wordt volop geklaagd over de manier waarop we berichten delen. We belijden de leer der begrijpelijkheid, maar het werkt averechts. Schone-schijn-zinnetjes als ‘mocht u nog vragen hebben’ krijgen een irritante inhoud. Dat komt door de jeuk-innovaties die we moeten slikken: inclusie, inburgeringshordenloop, metropoolregio, oikofobie, Rutte-babbeltruc…

In onze aldi staat ze vlak voor me, mevrouw F. Bloeddorstig, onherroepelijk, wraakzuchtig. Jazeker, ze had, mei jongstleden, mijn ‘Geilpraat Met Benedenbuurman’, op deze site gelezen: ‘dat viel me vies tegen, als ik uw rioolcolumnisme mag geloven, van twee kwijlende heren die zich aanstellen als puistige brugpiepers’. Bijna had ze het viswijverige ‘…

Het grootste deel van het jaar ben ik een langslaper. Maar in de prille lente, zoals nu, houd ik er van om de dag te plukken. Dan ontfutsel ik de minuten die ik nodig heb voor huishoudelijke werkzaamheden aan de naderbij-sluipende dag, nog juist voor zonsopgang. Dan is de ochtendschemering mijn getuige, mijn matineuze bondgenoot, mijn zwijgzame vriend…

Erg onderschat, Joke Bruijs. Uit Rotterdam, actrice-comédienne-zangeres. Behoort, overigens, tot de oudgedienden in de mini-carrousel van vaderlandse zangers en zangeressen. Vorig jaar vierde ze ‘vijftig jaar in het vak’, op haar thuishonk De Doelen. Veelzijdig ook, die Bruijs, ballads, chansons, fado’s, feestnummers, schlagers, wereldhits, standards…

Er bestaan foeilelijke mannen die door vrouwen onweerstaanbaar worden gevonden. Deze bavianen hoeven niet de geringste avance te maken. Diverse dames-types verbergen hun interesse niet en manouvreren zich slinks in de kijker van de desbetreffende geluksvogel. De enige dilemma’s die resteren zijn: hoe herken je, als erfzondige Adam uit het aardsparadijs…

De eerste dag van het jaar, met name de eerste werkdag van het jaar. Altijd weer de moeilijkste en pijnlijkste dag van het jaar. Waarom? Ik zal het u zeggen, bij ons op het werk was het altijd die dag de gewoonte om iedereen het beste en veel geluk toe te wensen. Meestal probeerde ik als een van de eersten op kantoor te zijn, want dan hoefde je bij…

‘ Op de receptie werd ik voorgesteld aan een dame wier goed gelukte gestalte mijn ‘aangenaam’ iets dubbelzinnigs gaf.’ Zo! En dan moet het stukje nog beginnen. ‘Vergeet het maar’, heet de bundel van Simon Carmiggelt die ik hier heb liggen. Perfect voor deze donkere dagen. De jaren ‘60. Carmiggelt leest aan het eind van de VARA tv avond een van…

Het aantal ‘bekende’ in-leven-zijnde landgenoten schat ik op pakweg vijfduizend, afhankelijk van de gebruikte definitie. De meerderheid van deze celebrity-categorie vertoont nogal krampachtig gedrag. Veel BN-ers gaan aan hun ‘last’ ten onder en beklagenswaardig zijn degenen die toesnellende onbekendheid wanhopig proberen te ontwijken. Daarbij denk…

Om elf uur in de ochtend drink ik een ijskoffie in een cafeetje aan het strand van Sanur. Het had net weer eens geregend, wat logisch is, want we zitten volop in het regenseizoen. Dat is ook een van de redenen waarom het strand en de wandelweg er verlaten bij liggen. Toeristen haten regen. De andere reden is de dreigende vulkaan die voorlopig om de…