Even sokken bestellen. Vijf paar in een pakje. 15 euro. Geen geld.
Goed plan. Appeltje eitje.
Zou je denken.
Sokken hè. Geen privé vliegtuig, of onroerend goed. Of een zak 105-karaats diamanten.…

Zijn wit-grijze lijfje lag warm tegen me aan op het dekbed. Zijn zachte gespin maakte me rustig. Zoals zo vaak kroelde ik hem achter zijn oren. Hij duwde zijn kopje stevig tegen mijn handpalm en rolde tevreden heen en weer.
Toen zette ik het journaal aan. Terwijl ik keek, viel mijn hand langzaam stil op zijn vacht.
Ineens sprong Simba op, hapte in mijn onderarm en schoot meteen weg naar het voeteneind. Het deed geen pijn, maar ik schrok er behoorlijk van. Daar bleef hij staan en keek me…

(voor Vittoria Aganoor (1855 - 1910))
Jij bent geboren op 26 mei 1855 in Padua, Oostenrijks Keizerrijk. Jouw ouders waren Giuseppina Pacini en Edoardo Aganoor. Zij trouwden in 1847 en zij verhuisden toen naar Padua, waar zij in het Casa degli Armeni gingen wonen, in Prato della Valle. Daar heb jij samen met jouw 4 zussen jouw jeugd en adolescentie beleefd. Jouw zussen waren Angelica, Maria, Elena en Virginia. Jij was hun zevende kind en de jongste van 5 dochters. Jouw vader kwam uit een…

We schreven negentienvijfenzestig. Meneer Kwantes, de leraar meetkunde, sprak in de klas voor het publiek van ons, scholieren, kinderen nog, zijn moeizame, trage, maar welwillende zinnen uit over lijnstukken, cirkels, kubussen en wat dies meer zij
Thuis, in mijn bescheiden kamertje, gezeten aan het rode, gele en grijze metalen Tomadorekje dat mij tot bureau diende, zette ik me op de avond van de eerste schooldag kordaat en plichtsgetrouw aan het opgedragen huiswerk, aan de raadselachtige…

De ochtend van zaterdag 14 februari 2015 werd Bjarne wakker met een hoofd vol herinneringen aan Gerard Vroeg. De dronken nachten samen in de kroeg, de gesprekken met een filosofische ondertoon waarbij Gerard altijd de slimste van de twee was. Bjarne dacht er met gemengde gevoelens aan terug. Maar de waarheid was hard in die tijd. Gerard Vroeg was een bekende dichter geworden met fans over de hele wereld en Bjarne was altijd dezelfde prutser gebleven, die geen verschil meer zag tussen hobby en…

Het graf was al maanden stil, maar de raaf bleef vliegen. Zijn gitzwarte veren vingen het weinige licht dat door het grijze wolkendek brak. Onder hem lag het landschap er verlaten bij, gehuld in een ijzige nevel.
Voor de buitenwereld was hij slechts een vogel. Maar vanbinnen droeg hij een onbegrepen ik. Hij voelde zich een indringer in zijn eigen leven, een verdwaalde ziel die nergens meer thuishoorde sinds die ene dag. De dag dat de stem zweeg. Karel, zo heette de raaf, droeg een zware last…

Ik kijk nu al uit naar het atletiekjaar 2027.
Zal Broeders-Bol dan Audry Werro (en Keely Hogdkindson) voorbij kunnen lopen?
In Boedapest was Bol nu bijna een volle second langzamer (minder snel!) dan Werro.
Dus Femke weet waar ze voor moet trainen...