Soms zijn er dagen, als de herfst nog niet eens van start is gegaan dat de mens weemoedig wordt, niet depressief hoor maar gewoon door de tijd heen- zoveel mensen zien weggaan zoveel mensen die het leven lieten, daar wordt een mens weemoedig van…. Soms zijn er van die dagen, die als weken aaneen rijgen dat je weet: ze komen niet terug, ze zijn er voorgoed…

Heb je dat ook? Zo’n dag die start met het uit bed stappen met je verkeerde been, nou moet ik zeggen nooit geweten te hebben, wat je goede been dan is, maar dat terzijde… Een dag die begint met: juist, dat verkeerde been dus, dan zet je de koffie aan, stoot je teen en strompelt naar kamer 100, die haal je net want zowel het verkeerde been als de…

Dat er soms dingen gebeuren waar je niets tegenin kunt brengen, waar je geen oplossing voor weet: kortom dat er dingen gebeuren die je niet kunt stoppen? Ken, herken je dat ook? Van die machteloze toestanden die je op de rem zetten, wat zeg ik: de noodrem als het ware? Dat er dingen - nare dingen gebeuren waar je niets tegen kunt beginnen? Nou dat…

Veel dingen zijn vanzelfsprekend bij ons, of bij mij in elk geval, hele gewone zaken die je als ‘ dagelijks ‘ kunt bestempelen? Ze zijn ingebakken, mee gegroeid in ons bestaan en zo zou het dus eigenlijk altijd moeten en behoren te gaan, ehhh dacht ik dan! Kijk, er zijn hier zoals in talloze gezinnen, regels, gewone gangbare regels die elk gezin…

Ze zet de koffie neer. Daarna de stukken boterkoek op een servet. Buiten bewegen de dennen. ‘Suiker?’ Hij schudt zijn hoofd. Zijn hand trilt. De klok tikt. ‘Misschien straks een wandeling,’ zegt ze. ‘Misschien.’ Een koekoek roept. Ze strijkt over haar bovenbenen. ‘Ik zag gisteren een ree.’ Hij zwijgt. ‘Een mannetje. Dichtbij.’ ‘Zo.’…

Hij parkeert op de oprit naast zijn vaders huis. Als ze uitgestapt zijn, zegt de vader, steunend op de rand van het portier: 'Heerlijk. Thuis.' De zoon kijkt naar hem. Hij ziet een breekbare man, de huid strak over zijn schedel, gelig. De net gekregen uitslag van de ziekenhuisonderzoeken is hem aan te zien. 'Koffie. Goeie koffie.…

Zoals de naam misschien doet vermoeden heeft dit bos iets mysterieus. Althans die gevoelens roept het bij mij op. Waar dat blauw in de naam vandaan komt, is niet helemaal duidelijk. Het zal vast niet door die paar heldere vennetjes komen die er zijn. Volgens ingewijden zou de naam kunnen zijn ontstaan doordat er soms een blauwe gloed over het bos…

Merle kijkt op haar horloge, nog een kwartier voordat de volgende cliënt komt. Een meisje van acht. In het verslag van de huisarts staat dat ze verlegen is en op school erg gepest wordt. Ze durft niet meer naar school en heeft lichamelijke en geestelijke klachten. Hopelijk kan de kindertherapeute contact met het meisje maken en erachter komen wat er…

Afgelopen zomer liep ik toch maar weer eens het minder fraaie, langs de landerijen gelegen, hobbelige zandpad op, tot ik in de verte iets verrassend kleurrijks zag. Het bleek een perceel weiland helemaal gevuld met korenbloemen, papavers, en ganzenbloemen en witte mij onbekende bloemen – een waar feest. Terwijl ik er vlak langs liep voelde ik opeens…

De twee oude vrienden Stijn Duijvestein en Henri Spoor zitten in Café De Karpershoek op de Martelaarsgracht 2 in Amsterdam gezellig met elkaar te babbelen. "Ik ben smoorverliefd!', zegt Stijn. "O ja? op wie dan?" "Op Katja!" "Heeft Katja ook een achternaam?" "Niet dat ik weet!" "Niet toevallig Schuurman?" "Zelfs vele malen mooier!" "Maar vertel…

Met regelmaat komen er hier vliegtuigen over. Dat is overal zo natuurlijk maar soms komt het voor dat ze wel erg laag over komen…gaan richting het vliegveld natuurlijk. Dat is niet zo erg ver hiervandaan… En hoe combineer je dan het volgende? Ik hoor een enorm kabaal en zeg, oh jee, die komt wel erg laag over. Ik kijk naar buiten, waar ik een heel…

Vandaag is het de verjaardag van haar dochter. Ze pakt het fotoalbum en gaat aan de tafel zitten. Het is buiten herfstig, het regent en stormt. Ze doet de lamp boven de tafel aan en slaat het album open. Op de eerste bladzijden staan de babyfoto's. Ze glimlacht. Ze was zo’n schattige baby, met haar grote blauwe ogen en blonde haartjes. Ze lachte altijd…

Een zachte zomerdag begon met een aangename temperatuur, niet te warm, niet te koel. Een dag om van te genieten. Een dag om veel te willen doen. Het lichaam van de vrouw besloot anders. Het was tijd voor rust. Al jaren moest de vrouw op tijd rusten. Ze wilde zo graag zoveel dingen doen. Maar haar lijf gaf de grenzen aan. En ging ze daar overheen, dan…

Na op bezoek geweest te zijn bij mijn vader in het bejaardentehuis in de plaats S. ging ik daar het dorp even in. Mijn vrouw moest naar de kledingzaak een beetje rondsnuffelen. Ik besloot om in de auto te blijven zitten met een muziekje aan, wetende dat als zij een kledingzaak bezoekt het heel lang kan duren voor ze alles heeft bekeken en eventueel…

Vanmorgen moest ik van mijn vrouw een brief posten. Een briefkaart posten? Ja, dat bestaat nog, ook al is de in het centrum van het dorp staande postbus – misschien mede ter ontmoediging van het brieven schrijven - blijkbaar een poosje geleden verwijderd. Misschien wel terecht, want wie schrijft er heden ten dage nog handmatig een brief? Maar…

Er was eens een meisje dat zich vreselijk druk maakte om alles, zo klein als ze was. Haar mamma zei dat ze dat niet moest doen, maar ze kon het niet laten. Ze was ook erg gauw van slag af. Als haar mamma en pappa bezoek kregen, was het meisje helemaal de kluts kwijt. Altijd als iets anders dan anders ging, kon ze daar niet tegen. Ze was ook erg gevoelig…

Ze loopt door de donkere, verlaten straat. Een man volgt haar. Ze gaat sneller lopen, hij ook. Ze begint te rennen, hoort aan de voetstappen achter haar dat hij ook rent. Eindelijk, ze is thuis. Zenuwachtig opent ze de voordeur met haar sleutel. Het lukt gelukkig in één keer. Ze smijt de voordeur dicht en leunt er opgelucht tegenaan. Ze kijkt voorzichtig…

'Ik ben het spuugzat!', mompelt de neo-nazistische, extreem-rechtse Heinrich Steinmann, 'dat irritante beeld gaat vandaag nog tegen de vlakte!'. Voor het gemak heeft hij even de bulldozer van zijn werk geleend en is hij op weg naar hartje Laren, waar zijn vijand zich bevind. De niets vermoedende kamergeleerde en succesvolle romanschrijver Ludovico…

Even geleden het verhaal ‘Waakbeer’ op de site nederlands.nl gelezen – een lief, schattig, mooi, en goed verhaal van meneer Günter Schulz, over een knuffeldier. Dit deed me nadenken over het feit of ik vroeger ook zo’n soort knuffel had gehad. En jawel hoor na enig gegraaf in m’n geheugen, herinner ik me een klein wit hondje, een wit teckelachtig skai…

Ik mijmer wat voor me heen, het is zondag en de zon laat zich van haar allerbeste kant zien, we zijn inmiddels al wat vitaminen op wezen doen buiten en genieten nu binnen met jaren-60-70-muziek op de achtergrond. Er staat een pan hachee te pruttelen, oké het is er misschien de dag-of temperatuur niet voor, we hebben er beiden trek in en dus: ben…