In het bos ligt op de grond een nestje met eieren erin en ernaast. De eieren zijn nogal groot. De dieren hebben er al eens langsgelopen, maar weten niet van wie die eieren zijn. ‘Ze zijn niet van mij,’ zegt de koolmees, die boven in een boom alles gadeslaat, ‘daar zijn ze veel te groot voor.’ ‘Het lijken wel eieren van een kip,’ zegt de vos, ‘Toen…

Met deze woorden beginnen bijna alle sprookjes en sommige verhalen. Afgelopen week moest ik onmiddellijk, naar aanleiding van een pijn veroorzakend incident, aan deze openingszin denken. Aangezien ik, ook al ben ik vier keer overgrootvader, zo nodig met de tijd mee wil gaan, helpt dat soms enkele pijnlijke ouderdomsklachten als minder heftig te ervaren…

Ze loopt door de donkere, verlaten straat. Een man volgt haar. Ze gaat sneller lopen, hij ook. Ze begint te rennen, hoort aan de voetstappen achter haar dat hij ook rent. Eindelijk, ze is thuis. Zenuwachtig opent ze de voordeur met haar sleutel. Het lukt gelukkig in één keer. Ze smijt de voordeur dicht en leunt er opgelucht tegenaan. Ze kijkt voorzichtig…

Natuurlijk vraag ik hoe het was. Dat hoort zo. Beatrijs zou trots op me zijn. Of me op z’n minst bemoedigend toeknikken. Kan niet meer. Ze is dood, net als Schubert een poosje eerder, en Leonard Cohen. En ik, en jij. Pas over een tijd dan mag ik hopen. Maar. Is het wel zo beleefd om iemand iets te laten vertellen waarvan je bij voorbaat al weet dat…

'Spreken is zilver, zwijgen is goud.’ Het spreekwoord hangt in een mooi lijstje boven de spiegel in de badkamer. Hij heeft het ook vaak tegen zijn kwebbelende vriendin gezegd. Ze vergeet het steeds en blijft maar praten, hij wordt er soms gek van. Hele verhalen krijgt hij altijd te horen en als hij iets wil zeggen, krijgt hij daar de kans niet voor…

Is dat ene uur nu zo verschrikkelijk belangrijk in deze tijd? De tijd dat energieprijzen de spreekwoordelijke pan uitrijzen, eveneens de tijd dat er talloze extra betalingen gedaan moeten worden omdat mensen die hoge kosten niet meer op kunnen hoesten? Volgens mijn bescheiden mening is dat uur ooit ingesteld vanwege het feit dat het energie- technisch…

Er vliegen merels door de tuin, hij zwart, zij bruin. Ergens in mijn brein zou ik die merel willen zijn om even te kunnen vliegen weg van dit aardse veld. De tuin omringd door groene weiden waar schaapjes lopen, dertien in getal. Het waren er vijftien maar twee zijn door de boze wolf gedood. De schapen zien mij lopen en blijven even staan en kijken…

En zo zit ik nog steeds van de schrik te proberen te ontkomen, want ik had dit dus zomaar niet meer na kunnen vertellen….omdat: we waren op pad, lekker wat boodschappen gedaan en waren op de terugweg. Natuurlijk zijn er rode lichten, natuurlijk rijdt ( en staat stil ) de vuilniswagen, natuurlijk is er overig verkeer maar: er zijn ook gladde stukken…

Uitgerekend op het hoogtepunt, toen ze zou gaan bevallen van haar derde achtte ze het moment aangebroken om tot een bekentenis over te gaan. Ze wilde de waarheid vertellen aan haar man, de vermeende vader van alle drie de kinderen. Eerst dacht hij dat zijn echtgenote ijlde en uitgeput door de barenspijn wartaal uitkraamde, maar langzamerhand werd de…

In een dorp hier ver vandaan wonen kabouters met groene puntmutsen en kabouters met blauwe puntmutsen. Ze hebben leuke huisjes met een tuintje ervoor. De piepkleine raampjes hebben mooie bloemetjesgordijntjes. Het ziet er heel uitnodigend uit, maar dat is het niet. De groene kabouters gaan niet om met de blauwe kabouters. Ze hebben al jaren ruzie met…

Hij kijkt naar het schilderij. Een zonovergoten tuin met een bankje. De tuin straalt rust uit. Hij denkt aan zijn onrustige leven en neemt opeens een besluit. Hij stapt in het schilderij en gaat roerloos op het bankje zitten. Niemand is het opgevallen dat de man op het bankje even weg is geweest.…

Haar eigenwijze vriend weet altijd alles beter. Als ze iets niet weet, vindt hij haar dom. Haar vriend is een irritante onruststoker, hij verpest de sfeer en zorgt altijd voor onrust. Als ze ergens naar kijken, bijvoorbeeld naar iets op de televisie, geeft hij luidkeels zijn mening. Als ze het niet met hem eens is, dan is hij kwaad. Bijna dagelijks…

Politiek het is niet mijn ding, maar je wordt er sowieso mee geconfronteerd, al is het alleen al omdat we getrouw gaan stemmen, het is een recht dat je hebt en dat recht moet je gebruiken om te laten weten wat je vindt van de politiek… Nou is het heel duidelijk dat er vier partijen “ uitsprongen “ als het ware en als het om stemmen gaat: dacht een…

Op de zolder staat al jaren een grote kist met oude kleren. Het wordt tijd om die eens uit te zoeken en te kijken of een goed doel ze wil hebben. De vrouw, die hijgend de zoldertrap oploopt, betwijfelt het of iemand ze wil hebben. Ze is tachtig en er zijn kleren bij die ze droeg, toen ze zestien was. Ze heeft ze nooit weg kunnen gooien, want aan elk…

Er zijn mensen met een lontje, een mens met een kort lontje en dan is daar is ene meneer op de fiets, die meneer die last had van de zon blijkbaar. Want wat gebeurde er toen het licht bij de drukke weg op groen stond? Twee mensen hadden dat licht niet in de gaten - ze genoten van de zon en keken om zich heen totdat: die hele nette meneer ineens een…

Elke dag stak de veerboot de brede rivier over. Het vaartuig zag nu de ene oever, daarna de andere. "Bij mijn werk zie ik nooit wat anders dan het water en die twee heuvelruggen, waartussen ik heen en weer ga. Kon ik maar meer afwisseling beleven." De kleine boemeltrein hoorde het geklaag aan. "Luister eens, veerboot. Ik maak steeds weer dezelfde…

"Mijn achterband is wel wat zacht, maar het geeft niet, lieve pop, spring maar achterop...” Dat was hun liedje. In die tijd, zoveel jaren geleden, hoorde je dit liedje bijna dagelijks op de radio. Glimlachend denkt ze aan hun eerste ontmoeting. Hij bracht haar naar huis na een feestje, zij zat op de bagagedrager. Na die eerste keer volgden nog…

Ze zijn echt de wereld nog niet uit, al denken we soms van wel- de kleine wonderen - ze zijn er nog steeds en waarom ik dat denk ga ik even op papier zetten…. Het is namelijk zo dat: hij vorig jaar te horen kreeg ( waar zij natuurlijk bij zat ) dat ie niet lang meer te leven had… Een rot bericht en beiden zagen het wel aankomen maar dat is altijd…

De trein naar de stad waar ze ooit gelukkig was, staat klaar. In die stad was ze jaren geleden opgenomen in een pleeggezin, omdat haar moeder het niet meer aankon. Ze was toen twaalf jaar. Het was een gezellig gezin, met vier kinderen. Ze moest wel erg wennen aan de drukte. Thuis moest ze altijd stil zijn, haar moeder kon niet tegen lawaai en drukte…

Het relaas dat ik hier vertel begon op een wolkeloze avond, misschien was het zelfs al nacht. Ik keerde terug van een lezing die ik had gegeven op uitnodiging van Het Genootschap. Zelf was ik al enkele jaren geen lid meer, maar voelde me ten zeerste vereerd dat ze mij nog niet vergeten waren en mijn werk wel konden appreciëren. Omdat ik op de heenweg…