Alle inzendingen van Kees

In 1947 woonde ik in Amsterdam, toen was ik zestien jaar. Er was nog schaarste en sommige artikelen waren nog op de bon. Gelukkig hadden we weer genoeg te eten, dank zij de Amerikanen, die via het Marshallhulp veel voedsel naar Nederland transporteerden. Vooral de hongerwinter heeft mijn gezondheid niet goed gedaan, evenals die van mijn moeder en jongere…

Toen ik tien jaar was woonde mijn ouders op een dorp in de kop van Noord-Holland. In onze straat was ook een hoefsmid, Klaas heette hij, en hield konijnen en duiven. Een paar keer had ik hem vriendelijk gevraagd of hij een konijntje voor mij had. ''Nog niet Keesie'', zei hij dan. Op een warme zonnige dag probeerde ik het nog een keer toen hij…

In Drenthe had ik niks meer te zoeken en had ik geluk een klein huisje te kunnen huren in een dorp aan de kust. Na een poosje leerde ik een boerendochter kennen, een flinke meid, ze heette Klazina. Tijdens een fietstocht kwam ik haar wel eens tegen en maakte ik een praatje met haar. Op een keer vertelde ze, dat ze heel vroeg de koeien moest melken en…

Dichtbij de markt stalden ze hun fietsen in een bewaakte stalling, en liepen vervolgens naar de markt. Bij een bakkerskraam bleven ze staan. ''Neem krentenbollen, Mien, vorige week waren ze ook zo lekker.'' ''Geen sprake van, deze keer neem ik suikerbollen, lekker bij de koffie, ouwe.'' ''Je weet toch, dat ik ouderdomssuiker heb, die…

Het was een heerlijke warme zomeravond en dat nodigde de buurt uit lekker buiten voor de deur te zitten, zo ook Wouter en Mien. Carla, het gescheiden mooie buurvrouwtje, kwam ook bij hun zitten. Ze zag er weer uit om in te bijten met haar strak gespannen witte bloes en het korte leren rokje. Ze was gek op die ouwe buurman van haar en ze kon het niet…

Wouter genoot van de hevige regenbui, maar na een korte opklaring kwam uit het zuidwesten een machtige wolk aandrijven. Het leek wel een grote bloemkool met die uitstulpingen aan de bovenkant. De wolk dreef vrij snel naar het noordoosten en hij bleef hem volgen'. ''Waarom kijk je steeds naar boven'', zei Mien. '…

'' Hij komt er weer aan, ouwe.'' '' Wie?'' '' Wim de gelovige, hij heeft zijn bijbel bij zich.'' '' Niet opendoen, Mien.'' '' Hij heeft mij al gezien, want hij wuifde.'' '' Nou, doe dan maar open en geef hem alleen koffie, geen drank hoor. Ik kom naar beneden.'' Wim en zijn vrouw Alie wonen verderop in de straat en hij…

Toen Nel van haar opblaaspop afkwam en na verschonen zich had aangekleed wilde ze in de huiskamer de televisie aanzetten, maar wat zag ze op de tafel liggen? Een mooie bos rode tulpen en er lag een briefje naast. Het zweet brak haar uit, want dan moet er iemand binnen zijn geweest en misschien mij gehoord hebben toen ik bezig was mij te bevredigen.…

De huisbel rinkelde en Wouter slofte naar de gang om de deur open te doen. De barones, misschien net in de zestig en altijd slordig gekleed, stond buiten. ''Goedemorgen mevrouw de barones, wat een eer dat u mij bezoekt.'' ''Dag lieve man, ik heb een vraag, ben je vanavond vrij?''. ''Heeft u mij vanavond dan nodig?'' Ja man, ik krijg…

Arie, dertig jaar en fors gebouwd, had twee jaar gevangenis achter de rug en mocht een weekend met verlof, omdat hij zich zeer goed had gedragen. Hij was door de rechter veroordeeld tot vier jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf, omdat hij een inbreker in de nachtelijke uren in zijn woning zwaar had toegetakeld. Midden in de nacht hoorde hij namelijk…

Wouter werd vroeg in de morgen wakker. Hij keek op zijn horloge, het was pas half zes. Mien naast hem lag nog te snurken. Gisteravond hadden ze samen een programma op de televisie gezien over Boeddha maar hij was vanmorgen vroeg al weer vergeten wie Boeddha was. Zijn vrouw had meer onderwijs genoten, dus die zal het wel weten, dacht hij. Dus tikte…

Het echtpaar Wouter en Mien waren uitgenodigd de verjaardag te vieren van haar zuster Lotte. ''Hoe moeten we daar komen, darling? Openbaar vervoer komt niet in dat gehucht en mijn Daf is naar de ratsmodee en morgen krijgen we regen, volgens het KNMI.'' ''Wat ben je toch een zeur, man. We moeten er toch heen, want ze wordt tachtig en ze rekent…

Wouter en Mien waren uitgenodigd koffie te komen drinken bij Wim en Alie verderop in de straat. ''Trek je jas aan ouwe, want het regent en doe me een plezier en ga geen vragen stellen over het geloof, want daar wacht ie natuurlijk op. Hij heeft toch een barometer aan de muur hangen, vraag maar hoe zo'n ding werkt, dat interesseert me meer. Hij is…

Gerard, een joviale zestiger, zat ontroostbaar in zijn stoel naar buiten te kijken. Het was stil in de straat en het regende. Een half jaar geleden was zijn vrouw overleden en nu plotseling zijn trouwe hond, Max. Twaalf jaar was hij geworden. Hij had een innige band met Max en verweet zichzelf waarom hij niet eerder naar een dierenarts was gegaan.…

Mama geit was thuis met haar zeven kleintjes. Buiten was het koud en het eten was op, wat hadden ze een honger. Ze riepen steeds: ''Mama ga nou eten halen, we vallen bijna flauw.'' Ze riep haar kinderen bij elkaar. ''Jullie moet nu goed luisteren, wat ik ga zeggen. Bij de molenaar ga ik meel halen en dan bak ik voor jullie lekkere broodjes.…

Ze was al hoogbejaard mijn lieve tante Annie. Toen ik haar lang geleden bezocht herkende ze mij gelukkig, maar vaak ook niet, evenals mijn twee dochters, die nog klein waren. Vreselijk als je dement bent geworden. Ze had ook wel heldere momenten en moest ik van haar horen, dat ze bijna nooit bezoek kreeg van haar kinderen. Toen mijn vrouw en ik en de…

Op een ochtend ging de telefoon. Wouter nam de hoorn van het toestel, en zei: ''Met Jansen.'' ''Hallo buurman, hier met Carla, moet je horen, ik heb een digitale camera gekocht, vind je het goed, dat ik even langs kom om een foto van jullie te maken?'' ''Ogenblikje, even aan Mien vragen.'' Mien stond in de keuken de warme hap voor de…

Het is nooit eens standvastig weer, deze zomer. Gisteren heerlijk zonnig en warm en nu zondagmorgen weer regen en de komende dagen weer herfstweer, volgens de weerberichten. Echt warm zomerweer gunt Wouter iedereen, maar voor hem persoonlijk heeft hij het liever koeler, want dan voel hij zich prettiger. Dat dacht hij toen hij de televisie inschakelde…

''Vannacht heb ik een leuke droom gehad, zeg maar meer een fijne herinnering. Meestal droom ik over nare dingen, wat ik als jongen heb meegemaakt in de tweede wereldoorlog, en als dienstplichtig soldaat bij de watersnoodramp in Zeeland (1953), maar vannacht was het angstig en ook weer leuk. Als soldaat was ik gelegerd in Arnhem, daar heb ik een…

De telefoon rinkelde. Krikke was aan de lijn. ''Ben jij het, Wouter?'' ''Helemaal goed, burgemeester.'' ''Moet je eens horen beste vriend, heb jij iets tegen vlooien?'' ''Ja, heb ik, nog een doos vol, moet ik die komen brengen?'' ''Neen, ik kom wel naar je toe.'' ''Oké, ik zie U.'' ''Je bent een fijne vent, mijn beste…

In mijn vorig leven omstreeks 1900 was mijn vader een alcoholist en mijn moeder, een klein vrouwtje, die de hele dag op vader en de kinderen liep te schelden. Van de negen kinderen was ik de oudste. Van mijn vader moest ik fietsen stelen, die hij dan verkocht voor zijn drank. Ondanks dat er weinig geld was voor eten hadden we het toch niet slecht. Moeder…

Mijn jongste dochter Nel is zesenvijftig jaar geworden en ik moest aan haar denken toen ze nog vijf jaar was. Een verlegen mager meisje met blond stijl lang haar en grote blauwe ogen. Ze wilde vaak op mijn schoot zitten en moest ik een verhaaltje voorlezen, Klein duimpje vond ze erg leuk. Op een keer toen ik haar van school ging halen, zei ze opeens…

Heerlijk rustig was het in de waardpolder en het goudgele graan wuifde in de wind, daar houd ik van. Daar leerde ik vlak na de oorlog Greetje kennen, een blonde boerendochter. In een grote schuur van een boerderij zou een dansavond plaatsvinden. Toen ik haar aan de telefoon had of ze ook ging had, zei ze: ''Moet je horen Kees, we zijn maar een paar…

Voor de oorlog was mijn vader vuilnisman en ik zie hem nog door de straat lopen met zo'n ratel om de mensen te waarschuwen, dat de vuilnisbak buiten moest worden gezet. Die bakken waren veel kleiner dan de die van nu. Bij ons staan er nu drie voor de deur, één voor het papier, één voor de schillen enzovoort en één voor het overige vuil. Wat een toestand…

De huisbel rinkelde. Mien liep naar de deur en opende die en zag een paar kinderen uit de buurt. Ze hield van kinderen en jammer genoeg heeft ze zelf geen kinderen kunnen krijgen. ''Dag lieve kinderen, willen jullie een snoepje?'' ''Heeft u nog van die lekkere toverballen, tante Mien?'', zei Elsje. ''Die mag ik niet meer geven, want je…

''Krijg nou wat Wouter,er stopt een grote zwarte auto voor de deur met twee vaantjes op de spatborden.'' ''Ja, ik zie het. Nou breekt mijn klomp, de minister van Sociale Zaken wordt door zijn chauffeur uitgelaten. Hij heeft een brief in zijn hand, kijkt erop en komt hier op aan.'' De huisbel rinkelde. Wouter liep naar de voordeur en opende…

‘’Zeg Wouter, hoe komt het toch, dat we geen echt zomerweer hebben? Ik kan mij vroegere zomers herinneren, dat het wel drie weken achtereen lekker zonnig en warm weer was, zonder een spatje regen. Deze zomer is heel slecht, alleen in april was het mooi weer.’’ ‘’Dat klopt Mien. Het mooie warme weer moet uit het oosten komen, uit Rusland, want daar…

''Je zou nog iets vertellen over de architectuur, Wouter.'' ''Ja Mien, dat wil ik wel, maar wat ik tot nu toe gezegd heb is maar heel summier, zeg maar een handreiking. Dit onderwerp is zeer uitgebreid en er zijn heel dikke boeken over geschreven, maar het is ook leuk een summier verhaal er over te vertellen. Waar had ik het ook weer over?…

''Weet je nog waar we het de vorige keer over hadden, darling?'' ''Het is al weer een tijdje geleden, o ja, ik weet het weer, het ging over de Romeinen, die al voor de geboorte van Christus in het gebied van het Midden-Oosten gingen heersen. Ze namen ook de tempels van de Grieken over, maar waren al modern, want ze bouwden al bruggen, aquaducten…

Verderop in de straat woont buurman Wim, een gelovige man, die vaak bij Wouter en Mien aanbelt en vraagt of hij over de bijbel mag vertellen. Mien had er wel oren na, maar haar man niet zo. Toch was het zijn eigen schuld, omdat hij erin had toegestemd een bijbel gratis in ontvangst te nemen van zijn buurman. Op een middag was Wim er weer en praatte…