nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (229)
discriminatie (38)
drank (46)
economie (22)
eenzaamheid (177)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (27)
humor (373)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (69)
kinderen (164)
koningshuis (21)
kunst (53)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (348)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (87)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (34)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (104)
rampen (52)
reizen (143)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (25)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (81)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (48)
wereld (37)
werk (93)
wetenschap (17)
woede (60)
woonoord (81)
ziekte (146)


gedichten.nl


Garnier Projects





categorie: geboorte

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde verhaal (nr. 22):

Schoonmoeder verzorgde mij

Mijn vrouw lag in het ziekenhuis, bevallen van een dochter. Ze moest in de couveuse en mijn vrouw moest ook in het ziekenhuis blijven. Dat was vroeger zo. Sjaan, haar moeder, was bij mij in huis getrokken om de boel te verzorgen. Normaal kreeg ik van mijn vrouw altijd zes boterhammen mee, belegd met kaas of gebakken ei. Soms ook alleen speculaasjes als het geld op was. We hadden toen nog een weeksalaris. Sjaan flikte het mij vier dunne sneetjes brood mee te geven met jam erop. Niet te eten, want het brood was soppig geworden. Ik kwam dus hongerig thuis van mijn werk en wat kreeg ik te eten, vier aardappelen en een klodder andijvie en een bal gehakt, meer brood dan vlees. In de andijvie zat een lange zwarte haar en zij had zwart haar. Ik trok die haar uit mijn mond en liet die aan haar zien.

''Is van u'', zei ik
In die tijd zei je niet haar naam, maar altijd u.
''Ben jij nou belazerd zeg, die haar is van jouw, je moet me niet vals beschuldigen, Kees.''
''Mens, je kan niet eens koken, ik ga straks wel bami halen bij de chinees. Die andijvie is niet eens gaar en er zit geen zout in.''
Ze keek mij vernietigend aan, en zei:
''Opschieten, want ik moet naar mijn dochter.''
Moet je nagaan, ze zegt niet naar je vrouw, maar haar dochter. Ik tel niet mee.

Ze was weduwe dat is natuurlijk erg genoeg, want haar man was een geweldige kerel, maar kreeg een dodelijke hartaanval. Sjaan was net vijfenveertig en zag er nog jong uit. Ze had een mooi gelaat en lang ravenzwart haar. Ze keek een beetje loens. Vrouwen die loens kijken vind ik seksueel aantrekkelijk. Dus we gingen naar het ziekenhuis, op de fiets en door regen en wind. Zij zat achterop de bagagedrager en hield mij om mijn middel vast. Een auto was voor een arbeider niet weggelegd. Daar lag mijn dochtertje in een glazen kooitje met allerlei apparatuur. Wat een klein schepseltje met donker haar en nog een gerimpeld gezichtje. Mijn vrouw was weer opgeknapt en had weer kleurtjes op haar wangen. Een warm gevoel van blijdschap ging door mij heen.

Ik ergerde mij kapot aan mijn schoonmoeder toen ze keihard luidkeels riep:
'' Aanschouw het kindeke met vreugde.''
Wie zegt nou zoiets, belachelijk gewoon. Gelukkig vertelde de verpleegster, dat mijn vrouw over een paar dagen weer naar huis mocht, maar dan was ik nog niet van mijn schoonmoeder verlost. Ons kindje moest nog een paar weken blijven. Er werd mij alvast medegedeeld, dat ik dan elke avond gekolfd moedermelk naar het ziekenhuis moest brengen.
''Een mooi werkje voor jou'', zei ze tegen mij.

Toen ons kindje geboren werd was het januari en het vroor matig. De ramen van mijn huis zaten vol met ijsbloemen. Toen we thuis kwamen van het ziekenhuis bezoek ben ik eerst bij de chinees een portie gewone bami gaan halen. Toen ik thuis kwam had ze thee gezet en gaf ik haar ook een bordje bami. Ze keek me toen lief aan en gaf mij een kop thee. Het was lekker warm dichtbij de salamander, want bij het raam was het koud. We stookten toen cokes en briketten. Ik herinner mij nog heel goed, dat het op een dinsdagavond was. Televisie was er nog niet. We hadden wel radiodistributie en die had ik afgestemd op de bonte dinsdagavondtrein, een gezellig programma.

Komt ze aangelopen en zette ze de radio op een andere zender met klassieke muziek.
Wat krijgen we nou, dacht ik. Mag ik in mijn huis niet naar mijn eigen zender luisteren. Ik stond van mijn stoel op en draaide de knop weer naar de bonte avond trein. Ze keek me aan en zei vleiend, hufter.
Dat is nou je schoonmoeder, de baas wil ze spelen. Zijn alle schoonmoeders zo? Ik hoop het toch niet, hé. Om tien uur ging ik naar bed. Ik hield mijn sokken aan, want het was bitter koud in de slaapkamer. Met een extra deken en een lange jas kreeg ik het eindelijk een beetje warm en doezelde ik weg.

Plotseling ging het licht in de slaapkamer aan en keek ik verschrikt op. Daar stond mijn schoonmoeder in haar pyjama.
''Is er wat'', zei ik.
''Ik heb het zo koud, Kees. Mag ik naast je liggen?''
Ik dacht dat ik scheel werd en wist niet wat me overkwam, je schoonmoeder naast je onder de dekens. Wie weet wat ze flikt en ik zei:
''Sorry, maar dat kan niet, pak maar een extra deken uit de kast.''

Ik hoorde haar nog schelden en ze liep weer weg. Stel je voor zeg, je schoonmoeder naast je in bed. Ik moet er niet aan denken.
Toen ik wakker werd was ze al op en had ze de tafel gedekt. Ik kreeg bij het brood een gekookte ei. Ze zei:
''Ik heb lekker geslapen met die extra deken. Je had gelijk, Kees. Ik had je niet moeten vragen om naast je te gaan leggen, dat hoort niet''
Ik weet zeker, als ik ja had gezegd, dat ze meteen bij me is gaan liggen. Ik was niet vergeten toen ik onder de douche stond, dat zij ook spiernaakt bij me kwam staan. Ze zag er uit om in te bijten, maar het is je schoonmoeder hé, dus afblijven. Alleen een zoentje, verder niks.

schrijver

Schrijver: kees niesse, 08-09-2016

c.niesse1931atgmail.com



balBiografie van deze schrijver




Deze inzending is 161 keer bekeken

5/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl