categorie: sinterklaas

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde verhaal (nr. 10):

Goedheiligman

Het was drukker op de Sinterklaasavond in het bruin cafeetje dan ik verwacht had.
Toen ik binnen stapte was reeds tegen middernacht, en of het zo wezen moest, gelijk achter mij, de Sint en Piet.
Het was een vreemd stel, de Sint had zijn rode koormantel nog om, maar de rode Mijter onder zijn arm, zijn baard en snor had hij waarschijnlijk in de zak gestopt, welke Piet onder zijn arm droeg.
Wat aan zijn incomplete Sintengezicht nog in takt was, waren de witte zelfplakkende wenkbrauwen.
Piet was al net zo geschonden, hij had zijn gepluimde baret niet meer op, ook zijn zwarte pruikje ontbrak.
Zijn zwarte handschoenen had hij reeds uitgedaan, wat op zich een heel vreemd effect opleverde, zijn gezicht was nog wel zwart.
Eigenlijk was het nu een raar stel.
Zij namen plaats aan de bar, en ik zette mij neer aan een tafeltje bij het raam, een beetje schuin achter het tweetal.
Joop keek mij over de gasten aan de bar vragend aan, en maakte met zijn vingers het voor mij bekende gebaar, ‘Neutje, Ivan?’
Ik liep naar de bar, waarop Joop mij het borreltje aanreikte.
Zijn ogen wenkte mij naar het stel, met een vinger langs zijn mond zij hij geruisloos, ‘Bonje, ze hebben Bonje.’
Door het geroezemoes en de blèrende jukebox, kon ik niets van het bekvechten verstaan.
Wel zag ik dat de bewegingen van de Piet, die overigens een stuk kleiner was dan de Sint, steeds agressiever werden.
Joop liep er naar toe en ik kon zien dat hij vroeg, ‘Nog eens bij schenken, beste mensen?”
Na verloop van tijd, werd de toon wat harder tussen Sint en Piet, en ik kon het goed verstaan.
‘Vuile vieze tering dief, je heb mij van mijn rolletje geld, vier tientjes bestolen, en je zat ook in de zakken van de jassen aan de kapstok, bij die laatste mensen.’
Hij was gaan staan, veel hoger dan de borst van de Sint die nog zat, kwam hij niet.
Joop zette de twee glazen voor hen neer en zei, ‘Rustig kleintje, lekker thuis uitzoeken.’
Kleintje luisterde echter niet, hij gaf de Sint een duw zo hard, dat het scheelde weinig, of het had een Domino effect met de andere gasten die aan de Bar zaten.
Sint in ieder geval knalde op de grond, het was grotesk om te zien, de enorme Sinterklaas languit op de grond, waarop een kleine zwarte piet zijn uiterste best deed hem te wurgen.
De nek van deze was echter te dik of de handen van de Piet te klein, het lukte hem niet.
De Sint sprak dan ook geheel in zijn rol van Sinterklaas met donkere stem,
‘Jij gaat de zak in maatje.’
Waarop Piet schreeuwde, ‘en jij in de bodyback, lelijke pokkendief.’
Hij hief zijn vuist omhoog, om de Sint de genade klap te geven.
De hele kroeg had lol, en moedigde de twee aan, maak hem dood, en hup Sint, laat je niet kisten Piet, het was theater van de bovenste plank.
Joop was achter de bar vandaan gekomen en greep de Piet in zijn kraag en trok hem van de Sinterklaas af, ‘ Het is mooi geweest, kappen, afrekenen en er uit.’
De Sint krabbelde overeind, sloeg zijn mantel wat af trok aan de bel, en zei, ’aangezien ik deze aanslag van mijn gastarbeider heb overleefd,
een rondje voor de hele zaak.’

Piet mokte ’van mijn poen pokkendief,’ en hij verdween in de toiletruimte.
Joop liet het maar zo, ging waarschijnlijk voor de vertering, de Sint moest wel gelijk afrekenen. Geld is geld, dacht ik bij mij zelf.
De rust was juist weer gekeerd, of de deur ging open, en in de deur opening stonden twee in donkere Jackets geklede heren, het bekende ambtenarenschoeisel met rubberen hakken en zolen verraden hun.
Hun ogen die loerden van links naar rechts en observeerden de hele kroeg.
Sint zag hen te laat, maar Piet zat nog in het toilet, met het haakje op de deur, en alsof hij het geroken had, hij kwam er niet uit.
Oh, dacht ik, de vaders van de kapstok, het laatste bezoek.
En ja hoor, in twee stappen waren ze bij de niets vermoedende Sint.
Ze trokken deze achterover van zijn kruk legde hem languit op de grond.
En onder het uitroepen van ’Politie,’trokken zij zijn armen op zijn rug,
en de hand boeien klikten, zij zette de onfortuinlijke Sint overeind, fouilleerde hem.
Uit de zakken van de Sint kwam een goudkleurige aansteker, een portefeuille, en een rolletje geld met een elastiekje er om heen te voorschijn.
‘Zie zo Goedheiligman, voortaan wel even opletten, wie je berooft.’
Het rolletje met zo te zien enkele tientjes legde zij op de bar, vragend aan de verbouwereerde Joop, ‘misschien is dit iemand kwijt?’
De hele kroeg was met stomheid geslagen, op de jukebox na, waaruit het toepasselijke lied van Andre Hazes klonk, ‘Ik zit hier heel alleen kerstfeest te vieren , de straf die ik verdient heb zit ik uit.’
Niemand repte over Piet, welke de deur van het toilet wijselijk gesloten hield.
Maar toen de rechercheurs vertrokken, zong de hele kroeg ‘Dag Sinterklaasje, daag, daag, waar is zwarte Piet, dag Sinterklaasje daag, daag.’

Ik stond op en liep naar de bar.
‘Doe mij nog maar een borreltje Joop, anders doe ik geen oog dicht vannacht.’

Schrijver: Ivan Grud, 28-01-2011

grud-ivanhotmail.ph

Deze inzending is 189 keer bekeken

Beoordeling: 9.20	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 10
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:	Ivan Grud
Datum:	30-01-2011
Emailadres:	grud-ivanhotmail.ph
Bericht:	Ja, je hebt gelijk, maar het is geschreven in de serie kroegverhalen.

Naam:	Han Mesie
Datum:	29-01-2011
Emailadres:	hmessielive.nl
Bericht:	Een simpele opmerking: Dit verhaal had beter in de maanden november of december hier geplaatst kunnen worden. Heel lollig beschreven hoe Sinterklaas en zijn knecht opeens kunnen veranderen in twee schurken.

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)