Verhalen over lichaam

De trein staat stil tussen twee stations. De ruiten beslaan. Vier mensen zitten tegenover elkaar. Zoals elke ochtend. De jongen legt zijn koptelefoon naast zich op de bank. De man met de aktetas vouwt zijn krant open. Het meisje schuift haar tas onder de stoel. De vrouw legt haar regenjas op schoot. ‘Je hebt hem vanmorgen niet op,’…

Gisteren moest ik voor een afspraakje naar onze apotheekhoudende huisarts. Ik was flink op tijd, maar helaas het liep weer eens uit. Vanuit de apotheek liep er zo af en toe een medewerkster met iets naar de receptioniste of naar een van de artsen. Het geklik van de hakken kondigde aan dat er weer eentje op komst was. Mijn overbuurman, die tegenover…

Een hele poos geleden begon het, een irritante zoem in het ene oor, nadrukkelijk aanwezig en zo’n geluid waarvan ik dacht: het is de verwarming die suist door de buizen, snap je, dat geluid? Afijn, in de zomerperiode wordt de ketel uitgezet, maar niet in mijn oor en ik vraag eega, zeg hoor jij dat suizen-zoemen ook? Hij kijkt me verbaasd aan en zegt…

We kregen de eerste week van April onze eerste vaccinatie en vooral meneer T was er hondsberoerd van, zo beroerd dat de huisarts er toch maar even voor langskwam. Schreef pijnstillers voor en na twee dagen waren we weer het mannetje en het vrouwtje zeg maar, druk maken om de tweede deden we ( nog ) niet….maar dan nadert de datum voor de tweede, om precies…

Een simpel woordje, maar een groot drama althans voor mijn persoontje dan want: ik ben hartstikke bang voor de tandarts. Niet omdat het een enorm nare man is, welnee het is een alleraardigste kleine man die er voor zorgt dat je helemaal niet bang hoeft te zijn, maar een diep ingewortelde angst van vroeger uit meegekregen, zit als een duiveltje op m…

Het is stralend weer in Geleen en Erik opent zijn snackbar 'Lusthof', terwijl hij kriebelt aan zijn jeukende kuiten. Bij heet weer hebben de mensen vaak geen trek in vette snacks, maar hij houdt de moed erin, ondanks een dreigend faillissement. Hij weet er alles van en het baart hem grote kopzorgen. Zijn vrouw Maaike snauwt hem af en zit hem achter…

Ik had te vroeg aangebeld aan de deur van de therapeute en moest wachten in een ruimte die bij nadere, tweede beschouwing erg kaal leek; kaler dan kaal, met in een uithoek aan de muur een klein boekenrek met een hoogst bescheiden verzameling boeken; verder nauwelijks gemeubileerd, maar wel met luxe, lederen zitmeubelen in opgewekte, vrolijke kleuren…

Het huis van de therapeute lag bijna onzichtbaar ingeklemd tussen een lingeriezaak en een computerwinkel. Ik belde aan en beklom twee trappen die leidden naar een kleine, vierkante kamer op de bovenste verdieping die lieflijk was ingericht met aan de muur Chinese prenten waarop de zwarte, geschilderde karakters een onbekende boodschap meegaven aan de…

Maak je een ludiek, opzienbarend tv-programma, dan kom je geheid bij Jeroen Pauw in zijn late-night-show, die altijd gesmeerd verloopt, mij iets té. Maar enfin, onlangs zat daar ook weer de rasechte, Hollandse deerne Sophie Francine Hilbrand, geboren in de pittoreske kaasstad Alkmaar, tot haar achtste woonachtig in Bergen en daarna in Nuenen. Bergen…

(Tweede, herziene en uitgebreide versie) Als de ongenadige tijd zover is voortgekropen en voortgeschreden dat de bleekblauwe morgenhemel aan mijn venster verschijnt, weet ik, dat er appel voor me wordt geblazen...... God verhoede dat, ongezien en onbetast, de dodelijke ziekte al heeft postgevat in de weke welvingen, in de zachte, tedere lobben…

Zondagmorgen werd ik om vijf uur al wakker. Slapen is een probleem voor mij, ook al door de jeuk op mijn lichaam en armen, gek word ik ervan. Ik hield het in bed niet meer uit en stond om zes uur op. Buiten was het nog pikdonker. Het was koud in de woonkamer, dus gauw hout en turf in de salamander gedaan en aangestoken. Eindelijk werd het warmer. In…

Ik droomde dat ik geopereerd werd aan mijn hart. Ze legden mij op een operatietafel en trokken en duwden aan mij. Ik zat vast met snoeren aan een stopcontact. De operatielampen waren zwart als beroete glaasjes en ze spuugden bloedrood licht uit. Zo werd mijn lichaam verlicht. Overal stonden computers. Bij de ramen stonden computers, tegen het plafond…

Ik zat in de keuken, het was half tien. De deurbel gaat: wie zou het kunnen zijn? Ik doe de deur open en zie dat het de buurvrouw is. Ik groet haar en vraag hoe het gaat. Ze zegt prima en wil weten of ik het komende weekend op haar katten kan passen. Ik heb haar sleutel, voor dit soort gevallen zo afgesproken. We doen wel vaker wat voor elkaar. Ik…

Het was een heerlijke warme zomeravond en dat nodigde de buurt uit lekker buiten voor de deur te zitten, zo ook Wouter en Mien. Carla, het gescheiden mooie buurvrouwtje, kwam ook bij hun zitten. Ze zag er weer uit om in te bijten met haar strak gespannen witte bloes en het korte leren rokje. Ze was gek op die ouwe buurman van haar en ze kon het niet…

(voor René Karel Wilhelm Johann Josef Maria Rilke (1875 - 1926)) Je bent geboren in het romantische Praag met architectonische hoogtepunten, waar de oudheid nog zo goed voelbaar was, terwijl je vader Josef vaak mokkend door je ouderlijke huis ijsbeerde, want hij werkte tegen zijn zin bij de spoorwegen, liever had hij carrière gemaakt als militair…

Een maand eerder. 'Kijk Meneer Trawant, in dit schema zit u ongeveer hier'. Mijn jonge blonde praktijk verpleegkundige is niet ouder dan 25 en wijst met een prachtig ontworpen wijsvinger naar een grafiekje en een getal. 'Dit is uw BMI, uw Body Mass Index waarde.' Ze spreekt Engels met een betoverend, licht bekakt accent en rekt het Máss een…

Het is mooi geweest. Ik ben geen gezicht meer. Er moet streng en rigoureus worden ingegrepen, De kilo's knallen er aan alle kanten uit. Zelfs in de badkamer probeer ik een blik in de spiegel te vermijden dan wel de buik in te trekken op het moment dat ik onopgemerkt langs wil flitsen. En dat terwijl Mw. Nurks niet eens in de buurt is. Ik wil mijn…

Ik moet naar de afdeling radiologie van het enorme ziekenhuis. Voor een foto. Om de dood op afstand te houden heeft het enorme ziekenhuis zich getransformeerd tot permanente tentoonstellingsruimte. De wanden van de overdekte promenade zijn bedekt met kleurige abstracte schilderijen en grappige reliëfs van nieren en longen, al naar gelang de poli die…

Ik heb bij één gelegenheid meerdere keren over ik schat een twintig meter lange hete kolenbaan gelopen. De vuurrode kolen lagen ons aan te staren als gemene duivelsogen, want het werd al donker. Dit was in Vierhouten, tijdens een groots opgezet sjamanistisch festival. We werden begeleid door dezelfde man die de zweethut leidde, ik weet opeens zijn naam…

"Meneer Trawant?" Ik schrok op uit de krant die al een tijdje werkeloos op mijn schoot lag. Zo lang zat ik al in deze wachtkamer, die zijn naam weer eens uitbundig eer aandeed. Er had inmiddels alweer een heel nieuwe lichting patiënten plaatsgenomen op de kale harde zittingen sinds ik drie kwartier geleden was aangekomen. Ik had afscheid genomen…

Ik lig in de stoel bij de tandarts en kijk naar de punten van mijn laarzen. Waar is de tijd gebleven dat het hele gezin op vrijdagavond de borstel en de schoenpoets ter hand nam teneinde er in het weekend weer knap bij te kunnen lopen. Ik zie rijen gebutst schoeisel van klein naar groot op een dikke laag krantenpapier en een vader met zwart achterovergekamd…

Uit de serie 'Gered en andere columns over het leven met een dwarslaesie'. 6 - Dwarsklaas Onrustig werd ik wakker want ik droomde net dat Sinterklaas van het dak viel. Zijn schimmel kwam, zoals paarden dat doen, op zijn benen terecht. Met de goedheiligman ging het helaas anders. Hij liep een dwarslaesie op. Toen het gebeurde zat Sint stevig…

2 - Rode pil Het is mooi weer en ik loop op straat. Ik ken de straat niet en ik vraag me af waar ik precies ben. Dit stuk van Hengelo is mij onbekend. Het is rustig in de straat en er is bijna niemand te zien. Langzamerhand word ik mij bewust van een man in een rolstoel achter mij. Hij blijft gelijk met mij op gaan maar ik ken hem niet. Ik versnel…

1 - Gered Rond twee uur word ik wakker. Ik moet plassen, net als iedere nacht. Duidelijke zaak. Bril op, onderbroek aan, bed uit en de trap af naar de wc beneden. Eerst de overloop. Die is donker. Donker laten want ik wil niet te wakker worden. Straks lekker verder slapen. Naar de trap. Eerst de bovenste tree, dan de volgende en dan weer de volgende…

Ze ligt in een bed naast mij. Een jaar of twintig. Iets ouder misschien. Op haar rug ligt zij met nietsziende blik omhoog te staren. Beiden zijn wij een uurtje geleden aangekomen in dit ziekenhuis. Voor mij een makkie. Even een slecht afgewerkt litteken herstellen. Of kosmisch wegcamoufleren, zoals de arts het zo geestig omschreef. ‘Mag ik vragen…

De grote passpiegel in haar slaapkamer had nog nooit gelogen. In de voorafgaande maanden had Meriam haar vaker om reflectie gevraagd. Meriam kon dit aan; zij was een sterke vrouw. De chemokuur had echter niet alleen de kwaadaardige celletjes in haar borstweefsel vernietigd maar ook haar mentale welzijn ondermijnd. 'Oh God', zuchtte zij bij het…

Alweer een paar jaar geleden was Vladimir Horowitz, de in Rusland geboren pianist, op bezoek in ons land. Hij had zijn vleugel meegebracht, ik bedoel: dat instrument was naar hier vervoerd en Horowitz gaf er een concert op. Wat je noemt: een oude pianoleeuw. Laat ik het daarbij laten. :-) Ik was zó onder de indruk van zijn vertolking van een Mozart-sonate…

Een lege plek, terwijl je niet weet waarmee die gevuld moet worden waardoor de leegte hiervan ook niet kan worden omschreven. Het is een lege plek, een plek waarvan niemand weet dat die leeg is. Een plek die zo nu en dan zomaar opdoemt. Met niets, geen woord, geen gebaar of een gevoel, is deze plek te beschrijven. Het enige wat kan worden gezegd…

Goedmiddag, u wilt gekortwiekt worden? Gaat u zitten en neemt uzelf een kopje slootwater. Het kan nog duren, even wat langer dan kort. Ik zal dat varkentje wel wassen, verneem ik wat later vanuit mijn oorhoek. Komt u maar mee, spreekt de jonge dame mij vriendelijk toe. Soppen doet ze, mijn weeldige ietswat te lange haarbos; intense geuren walmen…

Het zweet stond in mijn handen. Daar zat ik dan, te wachten tot hij me op kwam halen. Heel de nacht had ik er van wakker gelegen, niks gegeten die ochtend. Man wat was ik zenuwachtig en wat gaat de tijd toch langzaam als je moet wachten. Vorig jaar had ik ook al eens een afspraak met hem gemaakt, maar twee dagen van tevoren heb ik afgebeld. Ik durfde…