Verhalen over maatschappij

‘Hoi Kysia, heb jij hem al ontmoet?’ ‘Welke hem bedoel je Hans,’ vraag ze nieuwsgierig. ‘Hallo, je maakt mij niet wijs dat je nog niets gehoord heb van en over Xenos!’ ‘Xenos wie?’ ‘Xenos de wolf!’ ‘Nou, om eerlijk te wezen, nee ik zou niet weten van hoe, wat of wie.’ ‘Ik sta perplex Kysia. Jij voorziet ons altijd van nieuwtjes en nu heb…

Een vervolg kon natuurlijk niet uitblijven. Nadat ik de school via het raam had verlaten, zag ik in mijn ooghoek dat er bij de andere ramen eveneens soldaten van mijn regime hun stinkende best hadden gedaan de lokalen vol te stouwen met ellende. Tja, je bent een virus of je bent het niet en zo zag ik ook mijn diverse maatjes en ook de meiden die ik…

Daar staan we dan. Aan de zijkant van De Dom. Gewoon op de begane grond; mijn collega en ik. Nu zien we de mens eens van dichtbij en niet, zoals vroeger, van grote hoogte. Ik moet zeggen veel veranderd is hij niet, de Homo Sapiens. En wij kunnen het weten. We hebben hem eeuwenlang geobserveerd. Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen geweest.…

Wat is dat toch met het humeur van mensen, speciaal op de zaterdagmorgen, of zou dat altijd zo zijn, ik vraag het me af want: er bij die heerlijke kaasboer achterkomend dat de ham er niet is nadat ik de kaas al had besteld zeg ik: dan moet ik toch maar even naar appie, tja het is niet anders. De verkoopster zegt nog: we hebben ook ander heerlijk beleg…

Zo langzaamaan weet de goegemeente wel dat: boodschappen doen niet mijn favoriete bezigheid is, ik praat even in het “nu” want dit is niet alleen voor dat verhipte virus, niks hoor het is nooit een hobby geweest, alhoewel ik er wel bij moet zeggen dat je tegenwoordig wel van alle gemakken voorzien bent natuurlijk. Je kunt de boel ook thuis laten brengen…

De zwervers zaten al vroeg op deze zonnige morgen op hun bankje aan de rand van het park. Beiden hadden hun eerste blikje ontbijtbier al aangebroken. Ze keken richting de ochtendzon en zagen de eerste fietsers voorbij komen op weg naar hun werk in de torenflats. ‘Arme ambtenaren, gewoon zielig toch.’ ‘Hoe bedoel je dat nou weer Sjors.’ ‘John jongen…

Deventer, 2 december 2019 - Deventenaar Eric Martens is één van de winnaars geworden van de Afwijzingen Awards 2019. De geboren Diepenvener kreeg tijdens het gelijknamige Gala, dat op 2 december jongstleden in besloten kring en op een geheime locatie werd gehouden, de eerste prijs uitgereikt in de categorie Nieuwe Instroom. Martens is werkloos sinds…

En zo gaat afgelopen donderdag de telefoon, een onbekende stem vraagt of IK het ben, ehhh, ja ik ben het inderdaad en ze vraagt vrij onduidelijk overigens, maar dit terzijde, of het goed is dat ze mijn gemeente cabrio terug kunnen komen brengen? Ik vraag haar: totaal verbijsterd, heb je het echt over de mijne? Jawel zegt de krakende stem, als ik niet…

Het zou zomaar een titel kunnen zijn van de elite- mensen, ja hoor die heb je namelijk ook, maar deze horrorsoap gaat nog steeds over mijn gemeente Elite, mijn open cabrio geleverd door Jens, ja, diezelfde Jens die de krant haalde omdat de verplichtingen niet zo erg goed werden nagekomen! Nou dat dit klopt daar kan ik over meepraten, want: na het gehele…

Wat kan ik me ontzettend storen aan de tegenwoordige tijd als het gaat om contact onderhouden, ja je leest het goed. Waar het over gaat? Zal ik even haarfijn uitleggen. Wanneer je bijvoorbeeld een afspraak wilt maken bij je huisarts, om met het makkelijkste te beginnen, gaan we ervan uit dat we meteen het overbekende bandje horen: als u een recept wilt…

Iedereen heeft in huis wel iets van dat overbekende merk, waarin je alles goed en vers houden kunt, Tupperware, het overbekende item wat in geen enkel gezin ontbrak- en nog niet heden ten dagen! Iedereen heeft wel horen vertellen van een party die ergens gegeven werd, of je werd gevraagd om er eentje te geven, dat kon ook! Je kon er werkelijk van…

Iedere morgen kijk ik, zoals veel Nederlanders doen, voordat ze zich laten overvallen door de dagelijkse beslommeringen – hoe of het er met het weer voor staat. Wat staat ons te wachten. Dus klikken we allemaal even buienradar aan, en zoals iedere morgen pieken dan hun bekijkcijfers weer. Laten we eerlijk zijn, het is weer een ouderwetse Nederlandse…

Nadat hij was opgestaan was het eerste wat Cavalo Mar deed even zijn bloeddruk meten en zijn buik scannen. Alles zag er nog steeds goed uit. Hij instrueerde de huisrobot ontbijt klaar te maken en zijn vriendin een kopje thee op bed te brengen. Hij kleedde zich aan, dronk een soort kopje koffie, at een soort croissantje, ging haar nog even een kus geven…

Zijn naam was Bertus, hij had dezelfde leeftijd als ik en hij werd mijn speelkameraadje om en nabij mijn vierde levensjaar. Vanaf deze inleidende zin houdt verder ook iedere vergelijking met hetzelfde resultaat op. Bertus was de zoon van een zwaar invalide vader, een afgekeurde bouwvakker, die ongeveer 15 jaar ouder was dan zijn psychisch onevenwichtige…

Soms heb je zo’n moment dat je bepaalde maatschappelijke ontwikkelingen eens de revue laat passeren. Ik kreeg net een berichtje binnen op m’n mobieltje. En zoals dat soms gaat, overdenk je dan even het berichtje en terwijl ik dat deed dacht ik, hoe is het toch mogelijk. Ik lig hier lekker te mijmeren in de zon en zonder dat ik me hoef in te spannen,…

We hadden net getekend voor de kogel bij eventuele ontsnapping en hadden onze cellen ingeruimd om daarna de weg te vinden in deze voor mij in ieder geval nieuwe omgeving, ik was pas 15 jaar en zogenaamd in een jeugdgevangenis met straffe maatregelen geplaatst. Na de afwas en wat zakelijke afspraken omtrent de verkoop van de eventueel overblijvende…

Op een antiekmarkt op het eiland Bali vond ik een conversatieboekje dat getiteld was: “Swahili voor reizigers.” Het doet een mens nadenken en fantaseren over hoe dat boekje op Bali is terechtgekomen. Dacht de eigenaar soms dat er hier Swahili wordt gesproken? Of heeft iemand lang geleden zijn hele bibliotheek naar Bali verscheept en zat het boekje…

Amsterdam, een zomerse dag in mei. Zullen wij eindelijk iets gaan drinken?, vroeg Vera doodop aan haar zus. Ik kan niet meer, mijn voeten weigeren dienst. Ok, we hebben het grootste deel van de tentoonstelling toch al gezien! , knikte Ilse instemmend. Zij betraden de met enorme bloemstukken opgesmukte hal. Vol bewondering bleven zij even staan. De…

Ratu Batako noem ik haar, de Koningin van de Stenen, maar in feite heet ze Wayan. Ze is pas 21, zij heeft een echtgenoot die 23 is en een dochtertje van drie, en ze werkt samen met haar man in de steenbakkerij tegenover mijn huis. Het is een primitieve bedoening. Ze gieten zand en andere dingen in een gietvorm, kloppen er op, gooien het uit de…

De Nederlanders vinden het Vlaams grappig, en de Fransen lachen met het Belgisch Frans dat verschilt van de taal van Parijs, zowel wat woordkeuze als accent betreft. Voor 1914, toen mijn grootvader school liep, was er in het Vlaams landsgedeelte enkel Nederlandstalig onderwijs in dorpsschooltjes. Rond de jaren 1913 verklaarde de toenmalige primaat…

De ratificatie van het met een nipte meerderheid in de Tweede Kamer aangenomen initiatiefwetsvoorstel voor een nieuwe donorwet, is in de Eerste Kamer op dit moment nog geen gelopen race. Na lange discussies met argumentaties voor of tegen is een stemming uitgesteld, omdat men eerst nog nadere schriftelijke uitleg wenst van de het D66-Tweede Kamerlid…

De vrolijkheid van de eerste dagen is verdwenen. Mijn arme Woemi. Ze leek zo blij, zo gelukkig. Weer aan het werk. Nooit geweten, nooit gedacht dat dat voor haar zo belangrijk kon zijn. Zoals ze erover sprak.' De zee van menselijk wrakhout' noemde ze haar patiënten, nu weer bewoners in verpleeghuisjargon. Mensen zoals Charlotte, die niet meer van voren…

Met de DAF van kenau Alie hebben wij de nieuwe steden Arnhem en Westervoort bezocht. Wat een gezellige steden zijn het geworden. Overal laagbouw en alle huizen hebben aan de straatzijde een grote tuin vol met mooie planten en een kleurenpracht van bloemen. Parkeren met je auto in de straat mag niet meer, want er zijn in de buurt parkeergarages. De…

Ze knikt tegen de huilende vrouw tegenover haar. Peinzend kijkt ze naar het verwrongen gezicht. Haar magere hand omklemd het zakdoekje, waarmee ze onder haar ogen poetst. Ze ziet er ontredderd uit. Nee, het had geen enkele zin te duiden naar de realiteit. Nog niet. Wilt u koffie, vraagt ze haar.‘Graag mevrouw, zeg maar Sylvia’. Haar stem klinkt zwaar…

Vlak na de Tweede Wereldoorlog werd de wijk Korte Akkeren in Gouda geteisterd door een bende fietsendieven, die de hele wijk in hun greep had. Niet dat ze alleen in Korte Akkeren opereerden, maar daar hadden ze wel hun onderduikadressen en enkele kopstukken van de bende woonden in die wijk. De houthandelaar Harm Wiepkema werd al lange tijd door de politie…

Zoals bijna iedere dag sta ik na het middaguur op, omdat ik tot diep in de nacht mijn schrijverseieren kwijt wilde. Door de schrijfvermoeienissen heb ik mijn bedgoed al maanden niet verschoond en liggen mijn hippieharen ongewassen op een stinkend kussen. Alles voor de kunst. De luizenkolonie maakt wonden op mijn opperhuid. Zilvervisjes kriebelen aan…

We maken allemaal fouten, jawel hoor iedereen maakt fouten en soms heel soms kom je die fout gelijk tegen, een foutje in de vorm van: oeps zout vergeten te doen op de inmiddels gare aardappels, tot een iets groter foutje of mega blunder, je kunt ze allemaal voorbij zien komen, of tja, je bent ziende blind, dat kan natuurlijk ook. Er zijn mensen…

Het was een prachtige lentemiddag, maar ik had er weinig oog voor. Gestrest parkeerde ik mijn auto voor de deur en slingerde het portier open. "Tsjonge jonge, wat een haast!" klonk het vanaf het bankje voor het huis. Ik zwaaide. "Hey Jannie! Sorry, geen tijd! Strak rooster. Vergadering over twintig minuten. Papieren vergeten." Buurvrouw Jannie…

“Aangenaam mijn naam is Valerie en ik leef op als nooit te voren bij het zien van deze lucht”, dat zei ze terwijl zij op de kade stond omlaag kijkend naar Michiel. Michiel zat op de rand van de kade en keek omhoog naar een getint zicht dat werd belicht van het oranjegloed door de ondergaande zon die net de horizon aanraakte. Zij had lang kastanje bruin…

"En meneer de verkoper ik wil graag een radio die alleen maar de geluiden van de zee, haar golven en het leven van de vissen erin." "Meneer die verkopen we ook, bij het luisteren van deze uitzonderlijke radio moet u wel een duikbril opzetten, de radio zendt alleen maar de golfslag van de zee uit en het leven en de gebeden onophoudelijk van de…