Verhalen over woonoord

Verscholen in een uithoek van onze stad, achter de Moskee die aan de Wandelboslaan haar twee trotse, fiere, scherp gepunte torens, die haar lichtgroene koepel flankeren, de zomerhemel in steekt, als een handreiking aan het onbekende Opperwezen, in een gebied dat vandaag de dag "De Bokhamer" genoemd wordt, staan kleine, witte huisjes, de zogenaamde…

Het is geen mooie stad, maar ik ben er geboren. Zij kan mij verleiden tot een onverklaarbare sentimentele ontroering, die ik, ondanks mijzelf, soms verfoei. Eens sloeg ik haar zomerse kermis gade vanuit de hoge uitkijkpost van het Gemeentehuis; de opeengepakte, voortschuifelende mensenmenigte ver beneden mij om de bonte carrousels met de paarden en…

Leuke opmerkingen kreeg ze erg veel. "Hebt u toevallig Indische voorouders, bent u toevallig van Oost-Europese afkomst". Allemaal opmerkingen die haar tot nadenken stemden. Waarom in hemelsnaam vroeg men dat nu juist aan haar? Ze had geen buitenlandse achtergrond, geen familie ver weg en was gewoon een Nederlandse. We had ze veel adressen gehad…

Opeens zwaaien dubbelharde klakgeluiden de breed gelaarsde deuren van de Hal open. Een Halheer verschijnt, uit het Niets. Als een fruitautomaat gaat zijn adamsappel te keer. Met zijn staf galmt hij in luide versvoeten A op de zuivere vloer uit Godlinze: Academia Minerva! En luister, hoe die naam er duizend keer inklinkt, het langzaam licht wordt.…

De ezel en de eend waren al vroeg wakker want de zon scheen maar het was nog koud want het was nog vroeg in het voorjaar. Alles was nog stil op de boerderij maar straks zou alles weer losbarsten. De ezel had slecht geslapen en was wat duf en de eend snaterde al vrolijk zijn liedje en had zin in brood. De ezel zei ik wil graag verhuizen het is…

"Nou ik zou hier wel kunn'n wenn'n aan het autorijd'n" zegt Nick vanaf de achterbank met zijn zwaar accent en elke laatste é inslikkend. Hij is vrachtwagenchauffeur en maakt wel wat mee zo onderweg. Thuis. We zitten bij Herman in het busje die ons voor de zoveelste keer op sleeptouw heeft. De uitspraak is niet zo verwonderlijk. Herman stopt…

De bekende stad Breda, ook wel de "parel van het Zuiden" genoemd, verbergt veel onbekends. Bezuiden deze gezellige plaats ligt het mooie Mastbos, een veel bezocht lustoord. Hier zijn nog altijd bomen met vertelkunst. Oude vertellingen, die zich in en om Breda afspelen, klinken eeuwig door takken en twijgen. Als de stoere eiken en beuken luid zuchten…

Een levendige winteravond vol geluiden in Breda. Ja, op donderdag kan er tot negen uur gewinkeld worden. Langs de hoge, slanke toren lopen veel mensen, zoekend naar aanlokkelijke etalages of gezellige cafés. Maar laten we ons nu bezighouden met het licht dat de Bredase toren zo innig omhult. Voor de grote galmgaten glanst het ronde uurwerk geeloranje…

Charlotte krijgt een nieuwe heup. Zelf is ze vol vertrouwen. 'Als het is geweest loop je weer als een kievit’ hebben ze haar verteld. En kan ze weer fietsen, en autorijden. Nu is ze aan huis gekluisterd. De rolstoel die ik met haar heb gehaald blijft onaangeroerd in de schuur. Ze loopt met twee stokken. Iets of iemand moet haar hebben verteld dat…

Het is weliswaar officieel herfst, maar momenteel schijnen de zonnestralen bij onze hoge kasteelramen naar binnen en het goud en zilver glimt er nog vrolijker door. Mijn butler heeft me zojuist de ochtendkrant gebracht en er weergalmt een klassiek muziekwerk door de ruime met exclusieve kunstschatten gevulde kamer. Een van onze laatste pronkstukken,…

'Vandaag wil ik graag een glas rode wijn bij mijn ontbijt, beste Lodewijk!', zei ik met een tikkeltje rebellie. 'Meneer, uw wens is mij een bevel, ik zal een goede fles voor deze bijzondere ochtend openen!' Hij kwam inderdaad met een smaakvolle wijn voor de dag, we dronken uit de antieke glazen van een barones uit Hongarije, zeer kostbaar, we hielden…

Leonard vraagt of ik het een geschikt moment vind voor een glaasje cognac. Ja lekker, zeg ik, want ik vind vrij veel momenten eigenlijk wel geschikt voor een glaasje cognac. Hij verwijdert zich en ik heb nu de tijd om het vertrek waarin ik me bevind wat nader te bekijken. Veel donker hout en donkere kleuren. Velours gordijnen en wollige vloerbedekking…

Met mijn BMW verliet ik mijn kasteel 'Goldmund', vandaag ging ik naar het hoge noorden, het Friese dorp Kollum, iets verder dan Burum, waar die grote schotels staan. Ik reed op een vrij smalle weg het dorp binnen, ergens rechts speelde ik ooit met een vriend op een houten vlot. Ergens links woonde een markant, oud zwerversvrouwtje, dat onze boerenbontverzameling…

Veel mensen in dit land van kaboutertjes,kikkermensjes met aangeblazen rode hoofdjes zijn zo hoekig. Dit land wat eens een groot moeras bijna was waarin je wegzonk. Het land met haar vele hoekige mensen en molenwieken. Velen hier doen niet eens de moeite om aardig gevonden te worden door de ander. Het blijft bij hoekigheid in de omgang met de…

Warm, heet zelfs. Het asfalt smelt bij deze temperaturen. Zeg maar: boven de 34 graden. Hier, in Boudy-de-Beauregard, loopt de D124 van Bordeaux naar Cahors al honderden jaren langs het huis waarin wij drie jaar geleden zijn komen wonen. In de jaren 50 liep er nog een spoorlijn die de belangrijkste steden in de Lot-et-Garonne met elkaar verbond…

Mijn benzinetank zat weer zo goed als vol, dus ik kon op weg naar de Berliozstraat te Amersfoort. Ik hield me keurig aan de snelheidsnormen en ik luisterde naar een cassette van Stevie Nicks, mijn geliefde zingende heks, die ik ooit op een paar meter genaderd was tijdens een concert van Fleetwood Mac. Haar stem is zo aards, magisch en betoverend, het…

Sinds een paar jaar woon ik nu in Frankrijk. Er gebeurt niet zo veel in een klein dorpje op het Franse platte land. Juist daardoor kunnen alledaagse gebeurtenissen aan waarde winnen. Over dit soort zaken bericht ik maandelijks aan vrienden en kennissen in Nederland. ------------------- Wanneer op een warme zomeravond de laatste klanken van…

( voor Bertus Aafjes ) Ooit heb ik als jongeling het kasteel van Hoensbroek bezocht, vooral de kromming ernaar toe vond ik mooi en de lange stenen brug, ook het brede water erom heen. Je moest eerst twee hoge poorten door, om bij het kasteel te komen, het was echt een besloten vesting van hoge allure. Rondom weilanden met grazend vee. In de grote…

De drang om onze behoeften te bevredigen is groter dan onze overlevingsdrang. De reden is eenvoudig, er is geen overlevingsdrang, we blijven in leven door onze behoeften te bevredigen. We eten niet om te overleven maar om onze honger te stillen. We springen niet in de ravijn omdat we bang zijn voor pijn en het onbekende; mijn hond springt om dezelfde…

Lakki Lakki was een finse jongeman uit Tampere die mij alles wou vertellen over zijn Finland. Aan Lakki Lakki vroeg ik daarom wat het bijzondere was aan Finland,aan het land wat bekend staat als het land met de duizend en een meren. Lakki Lakki verwees mij naar de tulband en de heilige armband alswel de heilige haarkam die nu eenmaal bij het leven…

Als Vlamber de brede trap afloopt, kijken zijn vrienden verbaasd naar hem, want hij leeft nog en dat had niemand verwacht. Toch lijkt er iets aan hem veranderd, maar niemand vermoedt wat dat is. 'Vlamber, ouwe jongen!', roept Kreupel, een goede vriend van hem, 'hoe gaat het met je? is er niets met je gebeurd?'. 'Kreupel, man, het is geweldig daar…

De eerste schepen varen alweer de stad uit, maar het was al met al een groot feest dit weekend. Gisteren was het toppunt. Er was een jeugdorkest op de Sint Jansbrug, dat een uur lang in de brandende zon prachtige muziekstukken speelde. Violen die dansten als meeuwen in de lucht, cello's met hun heerlijke klanken, dwarsfluiten en trommels. De dirigente…

Sinds een paar jaar woon ik nu in Frankrijk. Er gebeurt niet zo veel op het Franse platteland. Het lijkt wel of daardoor juist de gewone alledaagse zaken aan waarde winnen. Over dit soort dingen bericht ik maandelijks aan vrienden en kennissen in Nederland. .......................................... Bij mij in…

Toen we het huis in Frankrijk kochten, moest ik nog vaak denken aan het eerste huisje dat ik kocht. Het was een oud boeren huisje in Hem, een dorp in Noord Holland. Met dat huis was iets geks aan de hand. Regelmatig werd er midden in de nacht aan de deur geklopt en als ik dan uit het raam keek, bleek er niemand te zijn. Ook hoorden we regelmatig…

'Les filles sont jolies dès que le printemps revient' zong Hugues Aufray in de jaren '60/70' van de vorige eeuw. Toen mijn eerste liefde me op zijn zolderkamer de lp liet horen waarop dit nummer staat, werd ik verliefd op Hugues. Een omgekeerd conservenblik als hanglamp, met een kralenkoord met blauwe kralen als trektouw verlichtte dit moment…

Sinds twee jaar woon ik nu in Frankrijk. Er gebeurt niet zo veel in een klein dorpje op het Franse platte land. Juist daardoor kunnen alledaagse gebeurtenissen aan waarde winnen. Over dit soort zaken bericht ik maandelijks aan vrienden en kennissen in Nederland. ------------------- Het valt me telkens weer op dat mensen hier in het dorp zo veel wandelen…

De urn met daarin de as van buurman Claude is bijgezet in de familietombe op het kleine kerkhof van Beauregard. Vergezeld door zijn naaste familie en zijn oude strijdmakkers die de vier vaandels dragen. Gaby, die het kerkje verzorgt, spreekt een afscheidswoord waarin hij Claude schetst als iemand die de nabestaanden niet treurig wil zien. Ondanks…

Sinds een paar jaar woon ik in Frankrijk. Er gebeurt niet zo veel in een klein dorpje op het Franse platteland. Ogenschijnlijk onbelangrijke dingen kunnen daardoor weer aan waarde winnen. Over dit soort zaken bericht ik maandelijks aan familie,vrienden en kennissen in Nederland. ----------------------- DECEMBER Hoewel niet zo groots opgezet…

Wij woonden in de jaren zestig op het Bickerseiland aan het IJ, achter de Haarlemmerstraat, een oud stukje Amsterdam opgezet in de zeventiende eeuw als woon- en werkeiland, die zijn plaats zocht in de nieuwe tijd. Wij woonden op het Bickerseiland toen: de geest van schrijver Jan Mens opgesloten zat in zijn met houten planken dicht getimmerd café…

Bij ons in Oost-Groningen aan de Duitse grens ligt een bosrijk gebied. Als kind was ik geboeid door verhalen dat er midden in het bos een kluizenaar woonde in een hol onder de grond. Iedereen in het dorp kende het verhaal van kluizenaar Harm. Later hoorden we dat de gemeente op die plek een hut voor hem had gebouwd en dat moest m’n grootmoeder zien…