8282 resultaten.
Boetebol.
column
3.1 met 13 stemmen
3.449 Hij ligt niet meer voor mijn voeten op de trap en de deuren van de slaapkamers hoeven niet dicht. Geen bestek afwassen na kaasgebruik en in de zomer kunnen alle ramen wijd open, zonder ijzingwekkende circustoeren op de vensterbank aan de buitenkant. Ook de achterdeur kan open, zonder angst voor een bloederige muis of vogel. Geen bezorgdheid meer als…
In de rij...
verhaal
2.0 met 2 stemmen
1.562 De zeventig- en andere hogere plussers van vandaag herinneren zich nog hun kindertijd al te goed, o.m. de oorlogsjaren van WO II. Gebrek aan alles was de toonzetter. Ze weten nog maar al te best hoe er in de rij werd gestaan voor het afhalen van de rantsoeneringszegels, voor de zeldzame aangekondigde haringlevering, de bedeling van schlamm (kolen-slik…
Je t`aime aussi........DEEL 2
verhaal
2.4 met 38 stemmen
1.582 Ik werd wakker van mooie muziek en een zingende Alain die stond te douchen. Ik keek rond in zijn appartement, dat vol stond met kunst en oude meubelen. Nadat ik goedemorgen gezoend was door die mooie volle lippen en een douche had genomen gingen we weg. Hij nam me mee naar Quartier Latin waar we op de hoek van een straat een klein tentje binnen gingen…
Dag lief meisje-deel 1
verhaal
4.4 met 15 stemmen
817 Samen met haar schoonmoeder, die ze als haar eigen moeder beschouwde, zocht ze kleertjes uit. Een crèmekleurig pakje, minisokjes en een geel mutsje. Dat kon zowel een jongetje als een meisje aan.
Blij en opgetogen keek ze naar het bedje dat netjes opgemaakt stond te wachten in het kleine babykamertje.…
Zijn vriend heeft het uitgemaakt
verhaal
3.4 met 5 stemmen
670 Maar Gerrie zei niet veel en ik merkte, dat hij verdrietig was. We gingen samen op een bank zitten onder de nog vol gebladerde bomen, dus het beetje motregen deerden ons niet. Ik wilde hem niet vragen waarom hij verdrietig was, want ik zag tranen in zijn ogen, maar hij begon er zelf over.…
Eind van het pad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
741 De tocht naar je hart heeft bijna vijf jaar geduurd.
De weg ernaar toe was prachtig, intens met soms een verdwaalde hobbel...
Maar voor mijn gevoel was het pad naar je hart de mooiste wandeling die ik ooit heb gemaakt. Jaren bleef ik het pad bewandelen, zonder angst, want ik wist dat als ik een verkeerde afslag zou nemen, jij me wel weer in de goede…
Getekend door leed maar niet zonder kracht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
470 Het hondje, Porky genaamd, komt me blij blaffend tegemoet ter begroeting. Het draagt om de wollige, harige hals een bontgekleurde doek en is de enige kameraad van mevrouw die het ook niet kan vinden in de kring van haar mede-bejaarden, mogelijk wegens haar uitheemse afkomst. Haar leven begon 83 jaar geleden op een boerderij in Rosmalen en werd getekend…
Een brief uit de oorlogsjaren; herinnering aan de allerliefste......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 De enige brief van Haar, die ik vond in mama's oude bureautje, bewaard en overgebleven na de verhuizingen, is gedateerd: januari 1945 en geschreven in haar keurige en sierlijke handschrift van onderwijzeres en ze is ondertekend met de erenaam "moedertje".
Ze was mijn oma en 55 jaar oud toen ze schreef aan haar "jongens", mijn vader Willem en…
Melancholie en verdriet om een pop.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 En ach, hoezeer welden diep verdriet en mededogen in mij op om de onschuldige, tedere, kwetsbare kindergestalte, om alle mishandelde, misbruikte en uitgehongerde kinderen, alsmede om de kinderlijkheid in mij, om het mishandelde kind dat ikzelf eens was.....…
bewering
4.0 met 1 stemmen
690 Ledigheid is een rijk vergulde lijst,
maar zonder schilderij.…
Een brandpunt van ellende.....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
546 Het vertrek is vervuld van de dichte damp van vele sigaretten. Voor veel slachtoffers en gedupeerden is het een vluchtplaats geworden, een toevluchtsoord te midden van de hel van het ziekenhuis. Mijn intens dappere vriendin rookt hier een damessigaartje. De ernstige ziekte is doorgedrongen tot in iedere porie, iedere cel van haar lichaam en ze heeft…
Herinnering aan die onfortuinlijke middag op "De Zilvermeeuw"/Een soort prozagedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
942 Toen ik het schitterende water van de Biesbosch zag, barstte mijn verdriet om jou uit en ik grimaste, probeerde mijn tranen te verbergen voor de anderen van het gezelschap dat samen met mij "De Zilvermeeuw" bevolkte, een lang schip dat ons kalm en majesteitelijk die middag door de wateren zou voeren.…
Als een clowntje......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
477 Bij opruimwerkzaamheden in mijn huis kwam vanachter een kast een klein, kleurig kartonnen clowntje tevoorschijn, een schertsfiguurtje, zoals ik mezelf voel.
Het houterige, onhandige meisje leeft voort in mijn gedachten; het meisje dat het slaag gewoon vond en er met niemand over praatte; het meisje dat heel bekwaam stripfiguren natekende, die de…
Meersel-Dreef, november 2017
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
443 Ik kon moeilijk veronderstellen dat men wenste dat ik heel mijn enorme verdriet, misnoegen en onlustgevoelens de vrije loop zou laten, dat ik uit zou barsten in een onstuitbare, niet meer te stelpen vloed van tranen die weer zou geven wat mij werkelijk bezielde tijdens die middag in Meersel-Dreef, waarop vrolijkheid en vreugde een eerste vereiste schenen…
De taaie, harde weg.......
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
535 ....en weer ging ik de weg die ik talloze malen eerder was gegaan en mijn liefdesverdriet hield niet op mij te martelen, geselen en kwellen. Ik was uitgestapt bij de halte aan de Von Weberstraat en passeerde de oude ophaalbrug. Een welgedane, kennelijk tevreden eend ritselde met haar vleugels, gezeten op een hoge paal in het water en kordate, opgewekte…
In Moergestel met liefdesverdriet......
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
573 Aan het centrale plein in Moergestel vindt men diverse gelegenheden voor "culturele ontspanning" en voor restaurantbezoek, Zo bezoeken we vandaag met de de van de "Opstapbus" de gelegenheid "Den Boogaard" waar een jongedame met diep uitgesneden decolleté in een wijnrode lange jurk ons zal vergasten op liederen van onder anderen Franz Schubert,…
Een pover adressenboekje.......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.338 In de secretaire, die, tegen de schoorsteen geschoven, een herinnering vormt aan hen, wier portretten mij eveneens nog aankijken alsof ziekte en dood niet razendsnel alles verwoest zouden hebben, trof ik nog een langwerpig adressenboekje aan met daarin vermeld de povere, armzalige kennissenkring van mijn arme ouders. Verschillende namen zijn doorgestreept…
Verdriet om een magische steen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.026 Ach liefste, aller-, allerliefste schat, in het ziekenhuis gaf je me de magische, cognackleurige steen cadeau, die je gekocht had bij "Pleïade"; de steen met de eigenschappen die mij zouden moeten genezen, maar de artsen moeten mij helpen.
We stonden zij aan zij, heel ons lange leven. Aan jouw hand strompelde ik voort. Niemand kent mij zoals jij.…
Mistige regen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 In mistige regen, kwam ik haar tegen. Haar bruine haar wat korter deels verstopt onder een groene pet. Met oorringen als een hoelahoep zo groot, waarbij ik me afvroeg of een beetje turner zijn dagelijkse oefeningen aan menselijke oren had kunnen doen. Ik herkende haar direct, maar zij mij niet. De pijn die deze niet herkenning veroorzaakte kwam pas…
De fuchsia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
483 Koetsenruyter" met hun glazen wanden passeerden, waarin een rijke weelde van exotische planten en bloemen zich aaneenreeg en eens mocht ik daaruit van oma de fuchsia kiezen voor op mijn kamertje; de fuchsia met haar elegante, neerhangende paarse en rozerode kelkjes, met haar witte meeldraden
En zo herinner ik me tevens hoe bij die gelegenheid immens verdriet…
Chocola
column
4.0 met 6 stemmen
1.527 Ik huilde: van verdriet, van afschuw. En van schuld over die afschuw. Had ik iets verkeerd gedaan?
Mijn ouders reden met het lijkje naar een plek voor overleden huisdieren.
“Ga je mee?” vroeg mijn vader.
Ik bleef thuis en vrat de door mijn moeder zorgvuldig verstopte Lions achter elkaar op.
“Zo verdrietig was je dus,” zei mijn vader later.…
De troost van chocola
column
4.1 met 14 stemmen
918 Ik huilde van verdriet, van afschuw. En van schuld over die afschuw. Had ik iets verkeerd gedaan?
Mijn ouders reden met het lijkje naar een plek voor overleden huisdieren.
“Ga je mee?” vroeg mijn vader.
Ik bleef thuis en vrat de door mijn moeder zorgvuldig verstopte Lions achter elkaar op.
“Zo verdrietig was je dus,” zei mijn vader later.…
Emancipatie van de vrouw
dagcolumn
2.0 met 2 stemmen
809 Mijn gedachte was ineens dat in dit verhaal bezit centraal stond. Pas met de uitvinding van bezit werd landbouw mogelijk, want zonder bezit is de oogst voor iedereen. Als de oogst van iemand is, kan iemand erin investeren.…
"Lumpen gibt es überall" (Willem Broeckx)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
514 "Ze heeft nu haar verstand verloren", verzekerde ik hem; "Ik weet hoezeer zij lijdt"
En hij zag af van wat wellicht met enige, macabere fantasie als een verkapte vorm van hedendaags "nazisme" kan worden beschouwd (hoe ontroofden de nazi's de Joden niet hun bezittingen...) en nam het schilderij met het Indonesische landschap mee, zijn eigen bezit…
Caput Mundi
verhaal
3.4 met 8 stemmen
1.058 Cornelis, die altijd vader heeft gespeeld, Charlotte, de moeder en het paddenjong die vader had kunnen worden. Welkom in de familie. Een slechtere start is niet denkbaar.
Cornelis, met zijn nauwelijks ingehouden woede over wat hem allemaal is aangedaan door dat stuk onverantwoordelijke langharige verdriet.…
Tempels Bouwen
verhaal
3.5 met 2 stemmen
1.065 Niet van verdriet, maar van frustraties over de kleinste dingen. Dingen die niet passen, ook al waren ze wel zo bedoeld. Dit veroorzaakt een streven naar impasse, en pas wanneer ik dit herken of besef, ben ik tevreden en kan ik berusten in het feit dat ik een beperkte maalstroom aan gedachten bezit die vaak ontoereikend blijkt.
Wat is je punt.…
Een BEVRIJDINGSDAG OVERDENKING uit het hart gegrepen.
verhaal
3.0 met 1 stemmen
691 Pas als je ziet hoe het is om jouw eigen lessen en verhaal te bezitten als je eigen erfgoed en jij van jezelf kunt houden door dat proces, dan is dat het moedigste wat je ooit zult kunnen doen.
Leven is op eigen benen staan en durven lopen.…
De kern van menselijkheid.
beschouwing
5.0 met 1 stemmen
292 Misschien is de kern van menselijkheid niet iets dat we kunnen bezitten, maar iets wat door ons heen stroomt wanneer we ons openen voor de ander, wanneer we toestaan dat onze innerlijke breekbaarheid een brug wordt in plaats van een muur.…
Jeugdherinneringen
dagcolumn
4.0 met 3 stemmen
814 Gorki heeft grote spijt dat hij geen paard of hond had om zijn verdriet te delen.…
De vrouw op het strand
verhaal
3.3 met 3 stemmen
1.049 ‘Waarom kijk jij zo verdrietig? Heb je verdriet? Zal ik mijn pappa even roepen? Die kan heel goed troosten. Waar is jouw vader? ‘
Ondanks zichzelf moet ze lachen.
‘Mijn vader is thuis,’ zegt ze, ‘en ik ben een beetje verdrietig, omdat mijn zoontje hier niet meer is.’
‘O, heb je een zoontje? Hoe heet hij?…