Alle inzendingen over emoties

Dat van die oude boom, die zo ziek is, maar waaraan je van de buitenkant niets kunt zien. Dat van dat kristalheldere water, dat zo rijk flonkert in de ochtendzon, maar verstoken blijft vis, omdat erin leven onmogelijk is. Dat van die mensen die zoveel praten, maar zo weinig zeggen. Wat zijn ze van plan? Dat wat mijn zintuigen lijken waar te nemen, maar…

Even aan mijn moeder vragen...nee, dat kan echt niet meer. En serieus, daar hád zij ook niets mee. Dan mag zij niet goed geweten hebben wat ze in Godsnaam met mij aan moest, er is niemand met wie je zo kon lachen als met haar. Niemand die zo haar best deed, op haar manier dan. De tijd die ze voor mij nam, dat zie je tegenwoordig niet meer. Overstelpt…

Vervloek niet de hardgroene hulstbladeren of de schaduwen van de lommerrijke bomen die zich in grillige patronen neervlijen op de straat of de streling van de wind langs je gezicht. Vervloek niet de dagen die je gegeven zijn en die elkaar in statige regelmaat opvolgen.... De hulstbladeren, de schaduwen van de bomen of de wind of de opeenvolging van…

Vorig jaar dacht ik nog dat ik het nooit zou kunnen. Vanavond sta ik aan de start van mijn achtste Kennedymars. Een mens is tot veel meer in staat dan hij of zij denkt. De tachtig kilometer van Melderslo, oftewel door de streek van Rowwen Hèze. Twee vliegen in één klap. Terug in de tijd naar 1992. Ik zet de televisie aan en val midden in een optreden…

Kijk, het 'waarom?' wordt zo vaak gezegd. Vooral bij tegenslagen en het verlies van je dierbaren. En als er dan een God is, waarom doet hij dan niks? Waarom worden gebeden niet verhoord? Dat heb ik mij ook vaak afgevraagd, als christen. 'Ach, je hebt toch jouw geloof?' wordt dan tegen mij gezegd. Inderdaad heb ik mijn geloof, maar geloven…

Iedereen heeft wel eens trek in appelsap. Meestal komt er dan een pak uit de supermarkt te voorschijn. U kent ze allemaal, vrolijke appels staan op de zijkant in veel kleuren afgebeeld, om ons maar te overtuigen om appelsap te kopen. Appelsap is niet de meest verkochte drank denk ik. Als ik bij de kassa weleens om me heen kijk, zie ik meestal andere…

In de straten die zich uitstrekken aan de voet van de heuvel waarop sinds jaar en dag de Sacré Coeur haar koepels verheft, zoals een ongeduldige minnaar aan de voeten ligt van zijn toekomstige echtgenote, overvielen mij eens merkwaardige gevoelens van verdriet, vervreemding en veroudering. Alsof de tijd reuzenschreden had gemaakt en ten onrechte gehele…

Hoge verwachtingen heb ik niet meer van het leven, want dan kan ik alleen maar teleurgesteld worden. Maar ik blijf altijd hopen dat bepaalde situaties ten goede gekeerd worden. Het geloof in God en veel gebed is voor mij dan ook zeer belangrijk. Ik heb 3 mooie dochters en ik houd ontzettend veel van ze! Destijds heb ik ze - vanwege echtscheiding…

Je schrikt als je probeert gezellig een terrasje te pikken. Alle voorbijgangers zijn moedeloos en sloffen voorbij. Gehuld in haveloze vodden. Zij zijn zwaar depressief door het eindeloze gezanik. Ramp, Gaza. Wat een ellende. Eelt kan het niet meer aan en kijkt geen t.v. en leest geen kranten meer. Volkomen ingestort. Help! Smerige aasgieren! Beroerde…

Tweemaal per jaar bezochten we samen de bijna bejaarde internist. Bij die gelegenheden reed ik de rolstoel met daarin het zware lichaam van mijn oude moeder zijn spreekkamer binnen. Hij bekeek een en ander doorgaans verterderd, welwillend en een beetje geamuseerd. "Het bloed is goed, maar het hart is zwak" verklaarde hij en: "We zijn allen aan de…

Het uiterlijk onbelangrijk? Maak dat mijn neus maar wijs. Duizenden spiegels later barst ik maar weer eens in lachen uit, er groeiende van bewust dat het tussen de oren zit. Punt is dat het zelfbeeld er nooit heelhuids vanaf gekomen is en het blijft een gok...nog kleiner, dan houd ik geen mond meer over. Niet dat je leven nou van uiterlijkheden afhangt…

Wie ernaar zoekt heet verdacht. Misschien typisch calvinistisch. Afdwingen kan immers niet. Menigeen kan het zelfs niet bedenken zonder gelijkwaardige tegenhanger. Zijn we onder druk kansrijker? Moet je er beginner voor blijven? Maar ook dan zal het niet beklijven. Moet je er soms dom voor zijn? Het heet middel om wel te varen. Curieuze uitwaaiering…

Dag vrienden, Lang niks van mij gehoord hé? De reden: computerproblemen! Kinderziektes bij de ene, veroudering bij de vorige. Nieuwe systemen, die nieuwe problemen veroorzaken. Hoe zat het ook al weer? Draadjes hier, kabels daar. “Laat maar lekker draaien, stop maar in je wasmachien!”, dat zong vroeger een of andere Surinaamse band. Als ik me niet…

Wanneer jij jouw eigen gevoelens niet waarachtig en waarlijk kent, zul jij je ook nooit kunnen verplaatsen in mijn gevoelens! Het is de verloochening die alle eerlijkheid en oprechtheid breekt. Alleen gij, die daadwerkelijk naar eigen woorden leeft, zal eveneens mijn gevoel herkennen én erkennen! Míjn woorden hoeven niet in twijfel te worden…

De kinderachtigheid, de doodsaaie betweterigheid, en het onbeholpen opgeheven vingertje, in flink veel beweringen op deze mooie site, zijn op den duur voor mij soms onverdraaglijk, al kan ik daar zelf helaas weinig tegenover stellen.…

Mama keek boos naar mij en ik kromp inéén. “Wat heeft ze tegen je verteld?” Mama was echt razend nu. “Dat doet er niet toe.” zei de verpleegster, ze probeerde me te beschermen. “Oké, maar we gaan scheiden.” zei mama uiteindelijk. “Laat hen even in een opvanggezin wonen, tot je alles weer op zijn plooien hebt, dat moet niet lang zijn, al is het maar…

Eergisteren nacht heb ik raar gedroomd, want ik dacht dat ik een paard was en liep te grazen. Toen ik vanmorgen wakker werd zag ik dat mijn matras er niet meer lag. Ik maak mij nu grote zorgen, ben ik wel tof. De hele dag dacht ik eraan, ik zou toch niet gek worden. Het was mooi warm weer en om mij te ontspannen besloot ik een wandeling te maken in…

Het licht was al dat van september boven de haven en boven de kade, waaraan op die dag vele schepen zouden aanmeren; schepen met kloeke, fiere namen als "Papillon" en "Terra Nova" en met veelzeggende namen als "Dankbaarheid" en "Vertrouwen", schepen die aanvankelijk in een optocht aan kwamen varen over het zwarte, spiegelende water; bont gelakte…

De sporthal is verlaten. Twintig minuten geleden moet het hier een drukte vanjewelste zijn geweest. Bijna drieduizend man zoals we later horen. Niet voor te stellen. Je merkt er niets meer van. Mijn maatje en ik starten dus lekker rustig met onze Kennedymars. Genoeg mensen om in te halen. Wat dan ook in rap tempo gebeurt. Zijn dit de latere afvallers…

Hagelwit gekalkte lijnen liggen al weken lang dood als een pierop het uitgebluste grond. Stippen verbleken In 't verboden verklaarde strafschopgebied, De ballen te slap. Achter slot en grendel. Waren die niet rond? Geel geven! Nee, Rood! En een penalty voor dit winterweer, Maar die sleutels zijn kwijt.Morgen Helvoirt uit, We gaan er voor!…

Op een warme zomeravond ging ik een wandeling maken in het bos achter mijn huis. Toen ik daar een behoorlijk eind had gelopen hoorde ik gerommel in de verte en besloot terug te gaan. Pikdonker werd het en ik zag geen hand voor ogen en het begon hevig te onweren. Ik werd kletsnat. Ik werd kwaad tegen mijzelf, welke eikel gaat er nou wandelen in een donker…

Het is meer dan veertig jaar geleden, maar het befaamde Bloemencorso vond ook in dat jaar plaats in het dorp Zundert dat we per bus bereikten. Mijn vriendin had altijd al een krachteloze, neerslachtige aard gehad en ze was weinig begaafd tot het leven en uitgerekend te midden van de fleurige uitstalling en tentoonstelling van de pracht van bontgekleurde…

De mededeling, ik erger mij er aan, ik stoor mij er aan, het irriteert mij, enz. enz. duikt regelmatig op in reacties bij inzendingen op deze site. We hoeven het ook helemaal niet met elkaar eens te zijn, maar reageren en dan dikwijls deze termen gebruiken zegt meer over wie dat regelmatig laat weten. Iedereen mag zich: ergeren, irriteren, storen…

Op die zondagavonden bezocht ik haar en sloeg ik haar gade in de vele gedaanten en stemmingen die schenen voort te vloeien uit haar geestesziekte; soms was ze ontdaan en opstandig naar aanleiding van het beleid in het psychiatrisch ziekenhuis, dan weer was ze verzonken in neerslachtigheid; ook zag ze soms spoken en demonen in haar verwarring. En…

Dat ik nooit een breed publiek zal aanspreken met mijn teksten, dat wist ik al. Geen probleem, schrijven doe ik allereerst voor mijzelf, daarom houd ik ook geen rekening met nieuws, al of niet up to date. En dat ik niet iedere week een sterke instuur, is ook normaal. Zo goed ben ik nou ook weer niet en dat is prima. Vorige week teveel aan mijn hoofd…

Een voorbeeld zijn, vraagt ook, dat ik dit loslaten kan. Een navolger of volgeling zal enkel terugkijken. Ik kijk vooruit. Er is geen andere weg voor mij, als deze weg me leidt. Het is het luisteren in en naar de stilte, wat zo gewoon is geworden. Iedere angst verdwijnt in vertrouwen en geloven. Een geloven dat elke dag alleen maar sterker wordt.…

Naar een plekje van stilte, bewandel ik het kronkelende pad van zand en grint, terwijl gevoel in emoties als seizoenen in beelden voorbij glijden en koude en warmte mijn lijf doorstromen. Kleine gebroken takjes, door vroege vrieskou, raken mij en vertellen hoe gevoel in leven kan gesmoord worden,afgesneden, door gebroken zijn, van voedend bestaan…

Ach ja, pluk de dag, normaal toch? Een levensmotto voor zovelen. Het klinkt in ieder geval positief, toch? Ik denk er anders over, want het is niet zo logisch om "zomaar" deze uitspraak te gebruiken! Ik zal uitleggen waarom ik het anders bekijk. Toen mijn broer ernstig ziek werd, met het vooruitzicht dat hij zou sterven, leefde hij per dag…

Hartstikke fijn hoe Anouk ons land dit jaar met 'Birds' heeft vertegenwoordigd. Het ging over de zelfdoding van een ballerina en qua inhoud en uitvoering had het zeker moeten winnen, maar die Deense furie was net even overtuigender. Anouk heeft mooiere tatoeages dan wijlen Amy Winehouse, maar ze bekt wel als een viswijf over haar collega Ilse de…

Uitgerekend na de eerste ronde, flirt de nazomer aan mijn gehemelte vast. Oh, als ijsjes konden praten! Zo uitgebreid neemt hij de tijd en loopje weg met de werkelijkheid. Ja, laat dat toeval maar aan ons over en wat ik zeggen wil...is niet mijn sterkste kant. Natuurlijk doen we ons uiterlijke best er niet naar uit te zien of dat komt maar gelijk…