Verhalen over emoties

Er was gedonder in het bos. Nee, nee, niet dat de weergoden zich even lieten gelden. Nee, het betrof gedonder op kleine schaal. Een ordinaire ruzie tussen mezen. Twee mezen die elkaar de huid vol meenden te moeten schelden. De pimpelmees vond de koolmees dik en volgevreten en vond dat hij ook nog eens stonk naar kool. De koolmees hield de pimpelmees…

Op een afstand zag ik ze aankomen de twee dames. Een klein ‘gezellig’ mollige babbelkous en de andere met wat men waarschijnlijk een doorsnee postuur zou kunnen noemen – niet te klein, niet te groot, niet te dik, niet te dun – een type doorsnee. Een geboren luisteraar c.q. aanhoorder? Ja, inderdaad ik ben ook maar een gewoon mens en heb ook mijn hokjes…

Laatst(4-3-2021) las ik een opmerkelijk artikeltje over een negenjarig jongetje, ene Stef uit Best. Hij heeft opgetreden in het tv programma ‘Holland Got Talent’, toch best wel bijzonder voor iemand uit Best. Hij vertelde de jury daar onder andere dat hij graag op glitterhakken liep. Dapper deze coming out, maar in zoverre niet verstandig, omdat hij…

Van dit woordje zou je achteruit gaan lopen, zou je een etiketje opgeplakt kunnen krijgen maar je zou ook gek op stoofperen kunnen zijn, niet dat ik daar gek op ben maar het woordje gek, wordt te pas en te onpas gebruikt voor van alles en nog wat. Verlengen wordt gekkigheid, ook al een maf woordje, want je kunt het gebruiken om iemand in de maling te…

Echte vriendschap is iets wat steeds minder voor komt. Ik vraag me weleens af bestaat dat echt nog. In films en in reclamespotjes zie je dat nog weleens voorbij komen, maar ik vraag me af of die echt diepe vriendschap waarbij iemand je bij wijze van spreken net zo lief is als een familielid – zo’n vriendschap bestaat dat nog. Als ik bij mezelf…

Vroeger toen ik nog thuis woonde zag ik, als mijn moeder de krant doorbladerde, dat ze altijd uitgebreid de laatste pagina’s las. De pagina’s waar de overlijdensberichten en condoleance berichten stonden. ‘Ma, waarom lees je die ellende allemaal.’ Het antwoord kan ik me niet echt meer herinneren, volgens mij trok ze zich er niet zo veel van aan of…

Je hoeft niet te gaan hemelen om engeltjes in je omgeving te hebben hoor, helemaal niet, voorbeelden te over als het gaat om “ aan te raken engeltjes” die om de haverklap in- en rond huize T te vinden zijn, hoe heerlijk is dat? Ook de engeltjes op afstand die niet direct kans zien even aan te wippen, langs te komen al zouden ze dat maar al te graag…

Er kwam een telefoontje van mevrouw G. aan mijn vrouw A. ‘A. , kun je Fleurtje opvangen want ik moet in quarantaine, ik ben wat verkouden en uit voorzorg heb ik een coronatest ondergaan en verwacht pas over 48 uur uitslag. Kun jij Fleurtje een paar dagen hebben?’ Natuurlijk is dat geen probleem. A heeft beloofd dat als G iets mocht overkomen, zij…

Wat is het toch lastig om mensen, menselijk te behandelen? Wat is het geval, wel we rijden beiden in een scootmobiel en sinds ruim een half jaar ben ik er meer dan tevreden mee, echter hoe anders vergaat het meneer T, die moet stoppen voor een kuiltje in de weg ( en geloof me, het barst van de kuilen en putten in de weg, je nieren liggen bijkans uit…

Ach, ik moest in hun dorp een boodschapje doen en bedacht om dan ook even bij Freerk en Ria aan te gaan. Meestal gezellig. Hoef niet te bellen, want Freerk is meestal thuis. Hij is slecht ter been en ziet slecht. Hij is zo iemand die niet vaak stil valt als je bij hem bent, want hij verstaat de kunst van het balanceren tussen de geboren verteller en…

Bedankt onverlaten voor het niet nakomen van regels die welliswaar voor iedereen hetzelfde waren maar blijkbaar niet golden voor jullie, die ze met een pak zout namen! Bedankt dwazen voor het omhoog schieten van de mensen die inmiddels liggen te vechten tegen een onzichtbare vijand! Bedankt idioten, voor het niet dragen van een mondkapje, daar waar…

Terugdenkend aan vroeger, ach hoe lang is dat geleden, heel lang in elk geval maar: ik kan zeggen, vroeger, heel lang geleden want het lijkt niet alleen een eeuwigheid, dat is het domweg ook. Dus een eeuwigheid geleden in de kinderschoenen die met moeite werden aangeschaft, de kleding die je van anderen ‘ mocht-moest’ afdragen omdat nieuwe kleding er…

Niemand kijkt er meer raar van op, wanneer Lowie Houben door de straten van Echt slingert en keihard het Wilhelmus zingt of zeg maar schreeuwt. De meeste Echtenaren zijn het wel gewend, dat deze eenzame zonderling ruimschoots uit zijn dak gaat. Het is alom bekend dat hij van adel is en dat hij in het herenhuis Huis Verduynen woont, samen met zijn nicht…

‘Hoi Steven, je bestaat dus toch nog. Ik vreesde even dat je van de aardbol was verdwenen. Ook Annie in geen tijden gezien.’ ‘Kan kloppen, druk druk druk – te druk als je het mij eerlijk vraagt.’ ‘Dat is tegenwoordig in deze coronatijd toch mooi man!’ ‘Ja, dat wel, maar het is echt tè druk. Ik zal je eerlijk vertellen, het kwam onze relatie niet…

Na een week om de betere redenen thuis gezeten te hebben, gisteravond het weerbericht te hebben beluisterd, zei ik: morgen ga ik naar buiten! Kijk, de hechtingen zitten er nog in maar met één hand kun je in mijn geval prima sturen als je het rustig aan doet en dat doe ik dus wel...man blij want die was grotendeels solidair met me...en zo togen we buitenwaarts…

Er zit een libelle verstrikt in een spinneweb. Christoforo Klompstra denkt dat hij nog leeft en hij pakt een bezem om hem te bevrijden. Het is snikheet en het lege omhulsel met de prachtige groene staart dwarrelt als een propellerblaadje naar beneden. Vanaf zijn balkon heeft hij een mooi uitzicht op de Prinsenstraat in Groningen. Met altijd een biertje…

Baron Egbert Orgelmaker, Heer van Zevenhuizen, woont inmiddels in het legendarische herenhuis op de Stationsstraat 16 in Zevenhuizen, nadat hij heeft besloten om op zijn oude dag wat kleiner te gaan wonen. Na een jarenlang verblijf in zijn Ierse kasteel, is hij naar zijn geboortegrond teruggekeerd. Zevenbergen bleef maar aan hem trekken en de omvang…

Sinds baron Karel de Constant Rebecque in 'De Villa' op de Jonge Hagen 7 in Mheer is komen te wonen, lacht het leven hem toe. Menigeen in het landelijke dorp Mheer heeft hem wel eens vrolijke danspasjes op straat zien maken. Bij zijn favoriete bakker in Gulpen koopt hij iedere dag een gebakje. Hij kan er natuurlijk ook een aantal op voorraad kopen…

Het mag dan een dorpje van niks zijn, Firdgum, met die kerktoren hebben ze behoorlijk wat mazzel, want die staat daar maar als een glorieus monument te pronken in het wijdse landschap. God mag weten waar die toren nog voor dient, maar hij zet er Firdgum tenminste mee op de kaart. Het dorpje bestaat uit zo'n dertig woonhuizen en zo'n zestig inwoners…

‘Hoi Pa, je zult het ook wel meegekregen hebben de kinderen kunnen, God zij geprezen, gelukkig weer naar school. Dus Barry moet volgende week maar weer thuiskomen. ‘Ja, helaas die arme Barry. Het kereltje geniet hier zo van alles. Hij lijkt op mij, ook een beetje een natuurmens. Arme jongen – maar goed het is niet anders.’ ‘Maar hoe gaan we dat oplossen…

Het kan Marlies allemaal niets meer verdommen en als stalkster van de kunstschilder Bruno Hazelaar heeft ze nog flink wat appeltjes met hem te schillen. 'Wat denkt die klootzak wel, mij een beetje een straatverbod opleggen, terwijl hijzelf gaat en staat waar hij wil, die geniepige hoerenloper, die afgekloven paardelul!', denkt Marlies, terwijl ze bij…

Vorige week, heb ik toen het, in verband met de morele verplichting tot sociale onthouding, nog verantwoord was een oude kennis opgezocht. Z’n vrouw liet me binnen terwijl hij in de kamer zat naar de laatste beelden van een aflevering van het programma ‘Spoorloos’ te kijken. Het liep net af; een jongeman had z’n nooit gekende vader gevonden en er vond…

Ze besloot een ritje te gaan maken op haar scooter, het werd welliswaar al schemerig maar zolang zou ze niet wegblijven dus een frisse neus was altijd lekker want wanneer ze terug was, zou ze languit in bad te gaan liggen, tot de slaperige moeheid bezit van haar zou nemen en ze met een beker hete thee heerlijk naar bed zou gaan, geen mobiel geen tv…

De verward geraakte schrijver Dirk Bottema vindt de schrijfkunst tegenwoordig hoogst zinloos en akelig tijdrovend. Vanwege zijn bestseller 'De laatste koe op Ameland' mocht hij vorig jaar naar het befaamde Boekenbal in Amsterdam, wat hij een vreselijke onderneming vond, zo met al die wanstaltig commerciële amateurschrijvertjes daar, die allemaal boeken…

Vanmorgen gaan meneer T en mijn persoontje naar Appie, natuurlijk om de kleine boodschapjes te halen en we slagen daar vanzelf prima in, maar nou moet ik eerlijk bekennen dat meneer T er zo eentje is die bijvoorbeeld tot voor een poosje terug allerlei spullen in de kar legde, waar ik vervolgens bij het afrekenen pas achter kwam! Na hem vermanend te…

Ze kwam om de hoek van het café aanlopen, mijn richting op, een oud dametje met een kinderwagen. De kap van de wagen omhoog, want ja het miezerde flink. Natuurlijk liet ze haar kleinkind niet natregenen – het was al heel wat om zo’n kind in dit gure weer mee te nemen. Maar goed, je kunt ze blijkbaar niet snel genoeg laten wennen aan ons kille rillerige…

De vergelijking tussen onze levensloop en het verloop van de jaargetijden is al zo vaak volledig terecht gemaakt, omdat ze zo veel op elkaar lijken, en het ook tot bepaalde hoogte synchroon loopt. Vanmiddag liep ik door het bos in het gezelschap van mijn honden. En even overzag ik mijn leven. De lente en zomer heb ik wel achter de rug en ik kan mezelf…

Wij zijn, zogezegd, een beetje (veel beetjes) op ons zelf. Inderdaad kan dat in noodgevallen wel eens lastig zijn, maar die zijn voor iedereen lastig. Ach de buren zullen - denk ik - best wel bijspringen, mocht zich er plotseling iets ernstigs voordoen. Zielig? Nee echt niet, dat laat ik me niet aanpraten. Het is een bewuste keus. Van verjaardagsfeestjes…

Hoe ze bij ons terecht kwamen? Echt, ik weet het niet, maar ze kwamen en niet alleen, maar met een jonge vos. De moeder was waarschijnlijk doodgeschoten of aangereden. Het blijft raden, maar wat ik wel weet is dat ze bij ons aanklopten. Of wij niet de zorg voor het vosje op ons konden nemen. Het zou hooguit voor een paar maanden zijn. ‘Waarom wij,’…

Hij was ergens in Griekenland van straat gepikt en toen maar meegenomen naar Nederland. Maar helaas moest er nu een nieuw plekje voor hem gevonden worden, want z’n rolstoelgebonden baasje werd definitief opgenomen in een verzorgingstehuis. De mensen die zo af en toe op hem pasten gingen nu zelf op, hun al ver van te voren besproken, vakantie. Of wij…