Verhalen over moraal

Door teruglopend kerkbezoek is het dorp te klein geworden voor een eigen priester. God stuurt priester William Brillemans elke zondagmorgen uit de stad naar het dorp. Zijn bijnaam ‘De grote zalver’ heeft William volgens de koster van de dorpskerk verdiend omdat ouderen met pijnlijke gewrichten bijna pijnloos door de knieën gaan bij het bidden, wat een…

Het zijn de kleine dingen die het ‘m doen, een aardigheidje zit hem niet in de grootte. Een gift zit niet in de enormiteit, het is niet de waarde van het geven, het is de waarde van het gevoel van ’t geven. Maar: we zijn met zijn allen zo gebrand geraakt op de grootte van de gift, dat de ’t bijna niet te bedenken is, dat we ooit tevreden waren met minieme…

Het was een prachtig gebied waarin hij liep. Hij wenste zich geen ander gebied dan dit bos voor te stellen. Hij dacht dat hij volmaakt gelukkig was. Tot hij de eekhoorn uit de boom zag komen. Het beestje had een touw in zijn bek, dacht hij. Maar toen hij beter keek, zag hij dat het dier een touw om zijn nek had. De eekhoorn glipte langs hem heen…

Op de fitnessclub waar ik lid ben zijn kinderen niet welkom. Dat hebben we vandaag aan den lijve ervaren. Het was geen leuke ervaring. We zijn van die mensen die 24 uur per dag met onze kinderen in de weer zijn en dachten een uurtje met ze te gaan tennissen op de fitnessclub waar we beiden al 5 jaar lid zijn à 60 euro’s per persoon per maand. Gisteren…

Deur nam nog een stevige trek van haar joint en keek Jan aan. ‘En nou ga jij me zeker vragen, hoe het allemaal zo gekomen is?’ ‘Ik? Doe me een lol. Ik heb al genoeg sores aan mijn hoofd.’ ‘Gelukkig, want als ik ergens de ziekte aan heb, is het aan do-gooders.’ Jan haalde de schouders op. ‘Prima, meid. En als ik ergens de ziekte aan heb is het aanstellerige…

Een kind heeft zo zijn ideeën over wat wel en niet goed is. Natuurlijk wordt dat beïnvloed door de omgeving waarin het opgroeit. Dit kind was een behoorlijk serieus kind. Verwonderd als ze was over allerlei zaken en zeker als er geen logica in te ontdekken was. Haar moeder vertelde haar bijvoorbeeld zoveel vreemde zaken, dat ze van jongs af aan…

Zoals u weet heb ik iets met boeken. Dat heb ik mijn hele levenal gehad en ik raak dat niet meer kwijt. Mac Olliver schreef daar een mooi gedichtje over. Lees maar: "Al staan zij in stram gelid als soldaten, gerangschikt van groot naar klein: Zij ademen liefde en vriendschap. Elk van hen heeft een eigen gezicht en taal. Zij zijn altijd…

Die morgen werd ze wakker met direct de vraag aan zichzelf gesteld: “Wat zal ik vandaag doen”. Er waren geen plannen, een beetje saai eigenlijk. Als ze helemaal niets wist te bedenken ging ze naar de Coöperatie, er was altijd wel iets nodig in huis, al was het maar een brood. Maar helaas de winkel was gesloten voor ongeveer 15 dagen wegens een verbouwing…

het doel heiligt alle middelen. zelfs de omwegen.…

Langs de snelweg lag een donker dennenbos. In dat dennenbos zat halverwege een hoge boom een uil. Heel vroeg in de ochtend was hij daar neergestreken. Hij had de dag nadenkend, zeg maar filosoferend doorgebracht. Wat zou de verklaring zijn voor de voortdurende voortsukkelende file op de nabijgelegen, zonovergoten autosnelweg? Waarom zoiets een snelweg…

Tijdens je studie was een Outspan-sinaasappel je favoriete fruit, en de Krugerrand de munt van je dromen. En landen als Chili, daarvan vond je dat die tenminste duidelijk geregeerd werden. Tsja, dan word je natuurlijk later een gewetenloze belegger. Mag ik de Directeur Beleggingen van het ABP aan u voorstellen? “Clustermunitie is verwerpelijk wapentuig…

"BEKEN", brulde een man mij toe. "Wat bedoelt u?" vroeg ik bedeesd. "Uw druggebruik", verduidelijkte de man. Hij leek weggelopen uit een Frans detective verhaal. Dikke pens, bretellen en zweet op het voorhoofd. De gezondheidsbrigade. De man had mijn zweem van glimlach bemerkt en reageerde alsof hij persoonlijk beledigd werd. "Verf, lang zul…

Leest u even mee? “Mijn naam is Dion Graus en sinds november 2006 zit ik voor de PvdV in de Tweede Kamer. Ik ga strijden tegen onfatsoen en hufterigheid die momenteel in Nederland heersen.” Klinkt veelbelovend. Fatsoen is de norm. Dus als een factuur niet begint met het woord ‘alstublieft’, dan betaal je die gewoon niet. En geen hufterige zwijgzaamheid…

Soms vermoed ik dat reacties niet geplaatst worden. Waarom? Zijn die te kritisch van aard? Te hatelijk van toon? Ik heb mijn vriend gevraagd om een poosje in mijn plaats reacties te plaatsen. Hij vond het best, voor een poosje. Maar waarom zou hij dat doen, niet ik? Omdat hij nuchterder is, relativerender. Omdat hij lacht met de verhaaltjes…

Volkomen terecht wordt er onderscheid gemaakt tussen goed en kwaad. Al eeuwen lang vanaf het ontstaan van de aarde. Zeker ook in het huidige leven en zonder twijfel in de toekomst eveneens. Hier is niets mis mee. Dit is alleen maar goed. Zeker voor mensen die geen onderscheid kunnen of willen maken en zij die om welke reden dan ook de voorkeur geven…

Zij had net haar haar gewassen toen zij hem zag. Hij verrees langzaam uit het afvoerputje van de douche omhoog, door alle gaatjes van het afdekrooster tegelijk om meteen daarna één geheel te worden. Zijn felle oogjes keken haar strak aan, terwijl zij sprakeloos onder de warme waterstralen naar hem stond te kijken. Hij werd langer en langer, kronkelde…

Zo vlak voor mijn vakantie maak ik mij zorgen. Want het schijnt dat je het vliegtuig niet in mag als je in de war bent. En iedere vijf minuten overkomt het me weer. Ik barst telkens opnieuw uit in een hysterische schaterlach. Want ik las zonet het laatste nieuws over mijn grote inspiratiebron Joost Ravoo, communicatiechef der Nederlandse Stoorwegen…

Joost Ravoo is de PR-directeur van de Nederlandse Spoorwegen. Zijn werk is dus de NS een positief imago te bezorgen. Dat is natuurlijk een bijna onmogelijke opgave. Veel treinen komen te laat, als overstappende reizigers op het perron arriveren rijdt hun aansluiting letterlijk voor hun neus weg enzovoort enzovoort. Dus heeft de NS een ernstig imagoprobleem…

”Wat je zegt ben jezelf, met je kop door de helft. Met je kop door de muur….” Zo ging een versje dat wij als kinderen op het schoolplein gebruikten. Hoe ouder ik word, hoe meer waarheid ik ga ontdekken in al die oude dingen. ”Wat je zegt, ben jezelf!” Ik vertaal dat tegenwoordig als: ”Hoe je klaagt, zo ben je”. Bosjes mensen die klagen, hebben…

Er is een tijd geweest dat ik uitging van het goede in de mensen. Dat de onderlinge verhoudingen zo waren omdat dat de mensheid diende, iedereen min of meer tevreden met wat men had. Ik ben voor de gek gehouden, eerst met de inzameling van capsules van melkflessen en/of het maandelijkse dubbeltje voor Heeroom, die niet eens familie was, en later…

Er loopt een erg rare gevangene door het cellencomplex. Een zonderlinge, kalende zestiger. Aan iedere cipier vraagt ie: “Spaart u zegeltjes? Hebt u een bonuskaart?”. Met een verdwaasde blik mompelt hij “Volgende keer wel een mandje pakken, hoor...” tegen zijn medegevangenen. Ach ja, die zijn eraan gewend. Het is meneer Van der Hoeven. Van der Hoeven…

De gemiddelde tbs-er kost de gemeenschap zo'n 400 euro per dag, wat of hij/zij dan ook gedaan heeft, het maakt niet uit. Vierhonderd euro, per dag! Onvrijwillig ben ik met verlof gestuurd, na bijna 31 jaar gewerkt te hebben en niemand lastig gevallen hebbende de WW ingekankerd; de tbs-er is niet veranderd, maar ik wel. Ik kost u slechts 34 euro…

Aan het eind van zijn leven heeft de oude man nog één vraag die onbeantwoord is gebleven. Wat was de reden van mijn bestaan? Ik heb gezien, ik heb gevoeld, ik heb gehoord, ik heb gelachen en ik heb gejankt. Ik werd bemind en werd gehaat. Maar nu de dood dichtbij is. Nu ik geen angst meer voel voor iets wat ik mijn hele leven gevreesd heb. Nu…

Maar twee keer gesneden bij het scheren, dat valt mee! Terwijl ik het bloed lichtjes aan het deppen ben, voel ik het. ‘Dit wordt één van mijn betere dagen.’ Niet één keer hoeven op te staan de voorbije nacht, dus, acht zalige uren waar ik mij van niets bewust, overgaf aan de rotatie van onze aarde. Beetje duizelig, dat wel, maar dat zal wel niet aan…

Het was het meest charmante huis dat wij ons maar konden wensen. Hoog en statig. ‘De makelaar voerde ons er anders wel merkwaardig vlot doorheen,’ zei mijn man sceptisch. ‘Oké, de buitenkant is mooi, maar een wrakke toestand verder. Alle deuren klemmen, om maar iets te noemen.’ ‘Dan duw je maar, is gezond voor je,’ zei ik een beetje kribbig. ‘Je…

Ongepast tikt mijn leven weg, midden in de nacht zit ik in mijn ochtendjas gevoelens te delen met totaal onbekenden, dat kan niet kloppen. Nog ruim twee maanden WW, daarna bijstand, meer dan dat zal het ook niet zijn, ministers dertig procent erbij en ik zestig procent minder dan vier jaar geleden, ik heb inderdaad geleden, was ik maar een leider.…

’t Is weer eens zover: diep in de nacht, maar slapen is er niet bij. Griezelig stil is het buiten, alsof ik alleen op de wereld ben. O, proberen, dat doe ik. Eerst wentel ik me naar links, daar waar het hart zit; dat schijnt tot voortreffelijke resultaten te leiden, heb ik weleens gelezen. Vruchteloos. Rechterzijde geprobeerd. Resultaat: nihil.…

Ik gun haar haar gedachtegoed, maar ik krijg zo langzamerhand het/de idee dat de redactie in god is gevloden, Trijntje mag zomaar 4 of 5 keer per dag, terwijl mij 2 keer is verboden (PER ETMAAL DUS). Maak een einde aan de (godsdienst) waanzin, waarin men denkt te moeten verkeren, ik wil niet genageld aan het kruis en ook geen hoofddoekje voor het bloeden…

Al zo vaak dacht hij eraan dit aardse leven te laten voor wat het is. Er gewoon uitstappen en hopen dat er voor eenzaten zoals hem ergens nog een tweede kans voor het grijpen ligt. Die kans zou hij met beide handen aannemen in het volle besef dat hij beter kan en heel wat meer in zijn mars heeft dan enkel de afschuw die hem nu ten dele valt. Het…

Het vele drinken begint dan toch méér en méér van zijn verkommerd gestel te eisen. In zijn ‘heldere momenten’, die steeds minder vaak opduiken, weet hij zich amper te herinneren wat er de voorbije uren aan hem is voorbijgegaan. Hij denkt dat er voortdurend telefoon voor hem is, maar het kan evengoed zijn, dat zijn benevelde geest hem parten speelt.…