Alle inzendingen over verdriet moeder bezit

8283 resultaten.

Sorteren op:

Waterloo(p)

hartenkreet
3.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 3.195
Weet u zei ze, er is altijd wel iets dat stoelt op verdriet, dan krijg ik het te kwaad en komen als vanzelf de waterlanders. Heeft u al eens geprobeerd de zonnige kant van het leven te zien, vroeg ik quasi pedagogisch.…

complicaties

verhaal
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 956
Huisarts Van Helden gooit zijn stethoscoop weg alsof het een oude nietszeggende prop met aantekeningen is. De stethoscoop blijft nog even met de membraan aan de rand van zijn prullebak hangen, om daarna te belanden op een hoop van plastic handschoenen en vieze zakdoeken. Vele patienten heeft hij hier langs zien komen. Van zeurderige snotterbellen tot…

Pijn

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Ben ik dan niets waard? Zouden ze me zo kunnen laten vallen? Meenden ze het? Tranen puilden in mijn ogen, maar vooral voelde ik de haat die door mijn aderen stroomde. Boosheid, vooral tegen mezelf. Maar meer dan dat, agressie. Ja, het was agressie. Ik heb geen bescherming meer nodig. Ik hoef geen armen meer om me heen. Geen hek om mijn huis. Ik wil…

Vaarwel, mijn waarde vriend...

verhaal
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.042
Ze luisteren nu innig naar de lieve afscheidswoorden en laten hun tranen de vrije loop, wat ik nu ook laat gebeuren: tranen van verdriet, tranen van machteloosheid, tranen om je verloren vriendschap. Ik ween Fl... voor jou zoals ik wellicht nog nooit heb gedaan voor een andere vriend.…
Jan Coessens10 december 2007Lees meer >

Het zwarte schaapje

beschouwing
1.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.901
, zei het zwarte lammetje verdrietig. De anderen mogen mij niet. Zij pesten mij altijd omdat ik het enige zwarte lammetje ben in de wei. Ik mag nooit meespelen en ze roepen nare woorden naar mij, zoals “poetslap” en “lelijkerd”! Het zwarte lammetje weende en zijn zusje moest er ook een beetje van huilen, toen zij dit hoorde.…

Rose

beschouwing
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 755
Ierland (de wasserijen..) Rose… Op haar zusters bruiloft werd er flink gefeest. Rose had het erg naar haar zin….ze zag er lief uit maar niemand overtrof natuurlijk de bruid. Patrick haar jongere broer liet haar lachen … Rose… En daar was ook haar neef. Lang hadden ze elkaar niet gezien. Tijdens het dansen besloot ze even naar haar…
Fairouz9 maart 2008Lees meer >

Afscheidsfeestje

verhaal
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 881
Vandaag vier ik mijn feestje. Ze wordt niet thuisgebracht, mijn (on)genode gast; een kind dat ik ga verwennen totdat ze erin stikt. Niemand kan dichtbij komen op het feest van eenzaamheid. Het feest is grimmig vrolijk; de gast is bang en zwak. Ik voer haar dronken in haar angst met alles wat ik vind. Ze lust geen taart dus krijgt ze taart; ontbijtkoek…
Daniëlle12 oktober 2006Lees meer >

Ook voor jou, Mirthe! (deel 1)

verhaal
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.124
Al had ik het gevoel dat hij niet van mijn moeder hield. Ik heb hun koele relatie altijd vreemd gevonden. Zelfs op de dag dat mijn moeder stierf, huilde mijn vader niet. Ik was toen zestien jaar. En het rare was dat ik wel moest huilen. Maar niet omdat ik mijn moeder had verloren. Ik denk meer omdat ik een moeder miste. Ja, zo zat het.…
Paula2 maart 2005Lees meer >

The making of Liesje

verhaal
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.929
Onpeilbaar verdriet, wat ze niet kon verwoorden, hoe ik ook vroeg en tastte. Dan uren lang haar hoofd schudden. Niet eten. Dagen gezocht tot ik op de pannenkoeken kwam. Uren staren naar me. Leeftijdloos. Uitgeteerd lijfje, geslachtloos. Ik moest helemaal opnieuw beginnen met haar de basale vaardigheden bij te brengen.…
hendrik14 februari 2010Lees meer >

hoe vind ik steun

hartenkreet
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 803
Jong en iedereen geloven. Ja, ik was blij dat ik aandacht kreeg. IK had iets waarom men mij niet zo aantrekkelijk vond. Dan was het gek als je het wel kreeg. Helaas was dit op een manier die niet goed was. Ik heb daardoor een afkeer van liefde gekregen. Beschouw nu elke aanraking als een soort gevaar. Lieve woorden zijn dan denken aan vroeger. Het…
Rosita12 april 2010Lees meer >

Dag lief meisje-deel 2

verhaal
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 865
Het verdriet dat ze nu voelde, zou ze nooit met een pen kunnen beschrijven. Lisette, die nog in haar armen lag, drukte ze tegen haar hart. Ze barstte in een hartverscheurend huilen uit. De artsen en zusters die om hen heen stonden hadden moeite om hun tranen niet de vrije loop te laten.…

Dag lief meisje -deel 3

verhaal
3.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.309
Toen het meisje helemaal aangekleed was, werd Lisette in de armen van haar moeder gelegd. De zuster maakte nog wat foto’s en liet daarna het stel alleen om in alle rust bij hun meisje te zijn. Hand in hand bekeken ze het meisje van top tot teen. Alles zat erop en eraan.…

Spiegelkast

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
met uitgevouwen portefeuille, suède dameshandschoenen waarvan er één een vinger miste, de gedichtenbundel van Mobar Vorstkasteel – Wolf in de vijver, kaarten die een schema gaven over de onderdelen van het systeem, een boek met een algemene beschouwing over de maatschappij, en het spiegelbeeld van een man die al lang niet meer ijdel was, maar verdrietig…
mobar18 februari 2013Lees meer >

bewering
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Als ik later groot ben geworden en sterk en jij bent bij me en we zijn samen uit die chaos gekomen, dan zal ik jou vertellen hoe het was om klein te zijn.…

Pijn en Ongeloof

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 701
Wat een gemeen iets is pijn, vooral als er niets meer aan te doen is. Pijn van de vroege morgen tot in de late avond. Zo bewegelijk als wat, was ik. Nu zijn dat alleen mijn armen nog maar. Pijn, een hele doos met pillen en nog steeds wint de pijn. Bij artsen kom ik niet meer: "ik kan U niet helpen, mevrouw". Dat hoor ik keer op keer. Pijn…

Gevangen in de Liefde?/Prozagedicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
Lange, lange, al te lange tijd was ik - ik kan niet anders zeggen - vervreemd van de rust, van de rijkdom, van de eenzaamheid van mijn stille woning, van het terracotta van haar muren, van haar grijswitte, rustieke balkon, van het hardhouten bureau dat mij ten dienste stond en van de verrukking van de wijde weidse hemel achter mijn venster. Al die tijd…
I. Broeckx20 augustus 2015Lees meer >

Ontmoetingen in de stad (vervolg)/Troost bij overstelpend leed?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Vaak kwam ik haar tegen tijdens mijn eveneens doelloze, zinloze escapades; ze verwende zich zichzelf vaak met steeds nieuwe cadeautjes, al dan niet aangeschaft in Kringloopwinkels om het overweldigende psychische leed te stelpen..... Zo liet ze me bij onze laatste ontmoeting een glazen brander zien met twee "compartimenten" waarin waxinelichtjes…
I.Broeckx14 oktober 2017Lees meer >

Het noodlottige parcours van een geestesziekte......

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Haar flatje was me niet onbekend gebleven. Ze had er niets van weten te maken. Twee lusteloze, slome vissen zwommen er rond in een kom; een teken van leven. Dat was alles. Was haar daad te voorzien geweest? Alleen de zeventiende verdieping bood haar nog soelaas toen haar val een feit was. Haar tranen hadden ons de weg moeten wijzen; haar tranen…
I.Broeckx18 oktober 2017Lees meer >

Zelfmedelijden

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
De tranen van ongepast en onterecht zelfmedlijden stroomden als bij toverslag over mijn wangen en ik hoopte maar dat de mevrouw vóór me in de rij niet plotseling zou besluiten mij haar gezicht in plaats van haar rug toe te keren om mij te betrappen op dit volgens de algehele conventie toch wel onbetamelijk publiekelijk vertoon van verdriet.…
I.Broeckx12 januari 2018Lees meer >

Terugkeer van het vriendenhuis

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Opnieuw, maar na lange, lange jaren ben ik de weg gegaan, ben ik de gang gegaan, weg van het vriendenhuis dat steeds mijn thuis was, waar ik ooit was ontvangen, kennelijk hartelijk en bereidwillig en liefdevol, waar het altijd veilig was en vertrouwd, waar geen dreiging en onrust heersten. Jullie dorp en jullie kleine huis lagen, schijnbaar als vanouds…

Een zielig dier aan de kant van de weg

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.210
Terugkerend van de Rabobank, waar twee elegante, joyeuze jonge jongens met weemoedige bruine, respectievelijk grijze ogen en gekleed in geruit colbert en pantalon, zoals past bij die zaak, me hadden geholpen met mijn bankzaken en voortwandelend in de smorende, de zenuwen verlammende hitte, trof ik aan de kant van de weg, op een vensterbank, een zielige…

Als een onwillige en slechte actrice in een ongewenst toneelstuk.....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
Van het Winkelcentrum Wagnerplein te Tilburg maakt men zich wellicht een voorstelling die niet overeenkomt met de werkelijkheid... De tempels van het consumentisme zijn gegoten in strak, koud beton en dag aan dag sjouwen hier de adepten, die men ook slachtoffers zou kunnen noemen, voort in een nooit eindigende jacht, altijd onbevredigd, altijd op…
I.Broeckx4 september 2019Lees meer >

Voorjaar 2022 / Een prozagedicht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
De trompetten heffen een treurige melodie aan; een treurnis die correspondeert met het verdriet in mijn hart; beter gezegd met mijn dode hart dat in mij rust; dat niet kon genezen, niet kon herstellen van de slagen, schokken en kwetsuren, haar toegebracht door de hardheid en wreedheid van de onverschilligen; van de bikkelharde medemens.....…

Verwezen en verweesd in het Wijkcentrum/"Smile, though your heart is aching"

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Enkele "onduidelijke" vrijwilligers hebben zich geschaard rond een tafel in Wijkcentrum "De Poorten". Het is nooit goed want ze vliegen er hier in en uit als duiven in een duiventil. De mannen kijken naar de meisjes, de meisjes naar de mannen. Ik zit er verwezen en verweesd bij met een lullig knutselwerkje. Spoedig zullen de dames van het handwerkgroepje…

Ongeziene tranen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
De zonneschermen zijn opgetrokken bij "Anvers" aan de Oude Markt en ik neem op het tarras een plaats in beslag voor een kop Earl Grey thee. Starende blikken van verschillende bezoekers en passanten. Ik vraag me af wat er in feite voor bijzonders is waar te nemen. Serveersters met een lang, zwart schort om de heupen. Tranen die zich schuilhouden in…

De schamele, tevergeefse "troost" van de kastanje

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 669
Een kastanjeboom met trotse, witte kaarsjes die in de verte zichtbaar is, vormt een merkwaardig contrast met het geheel verwaarloosde en verloederde interieur en zij kan meneer en mevrouw niet troosten. Zij rijst op tussen bouwvallige panden en ingezakte daken in een achterbuurt. Meneer en mevrouw hebben een psychiatrisch verleden en liggen de hele…

De Azalea

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
De tranen stonden me in de ogen: verdriet om de ruzies en conflicten die nolens volens waren opgelaaid als een niet te stelpen vuur tussen mij en mijn beste vriendin. Het moest een mooie azalea worden in een fraaie, feestelijke mand voor haar zesenzeventigste verjaardag.…

Tot vertwijfeling gedoemd dan wel voor troost bestemd

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
Nu de lente weer aanbreekt, zijn de bloeiende boompjes met hun roomwitte en roze bloesems wel ruimschoots misplaatst op het parkeerterrein in Tilburg West tussen de troosteloze gebouwen van het Twee Steden Ziekenhuis en De Hazelaar. Oorden van onheil waar het tomeloze leed bij uitstek zegeviert, maar wellicht kunnen zij tot troost dienen voor de slachtoffers…

Een monsterlijke kolos op mijn weg?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Het verdriet dat zich schuilgehouden had in duistere, verborgen uithoeken van mijn ziel, geest en gemoed brak los uit de kluisters en het bevrijdde zich en een wilde stroom van tranen baande zich een weg naar buiten, als een tomeloze, onbeteugelde rivier....…

Als een onomkeerbaar projectiel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Stil en verlegen zat ik in een uithoek van het terras terwijl mijn tranen vloeiden. Bittere tranen om de gemene kwetsuur, afgevuurd op mijn hart als een projectiel, als een onomkeerbare pijl met uiterst trefzekere uitwerking. Het bittere leed stapelde zich op en het bereikte onvoorziene, ellendige dimensies. Dat alles om een woord, om een verderfelijk…