8283 resultaten.
Waterloo(p)
hartenkreet
3.0 met 44 stemmen
3.195 Weet u zei ze, er is altijd wel iets dat stoelt op verdriet, dan krijg ik het te kwaad en komen als vanzelf de waterlanders.
Heeft u al eens geprobeerd de zonnige kant van het leven te zien, vroeg ik quasi pedagogisch.…
complicaties
verhaal
2.2 met 4 stemmen
956 Huisarts Van Helden gooit zijn stethoscoop weg alsof het een oude nietszeggende prop met aantekeningen is. De stethoscoop blijft nog even met de membraan aan de rand van zijn prullebak hangen, om daarna te belanden op een hoop van plastic handschoenen en vieze zakdoeken.
Vele patienten heeft hij hier langs zien komen. Van zeurderige snotterbellen tot…
Pijn
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.079 Ben ik dan niets waard? Zouden ze me zo kunnen laten vallen? Meenden ze het? Tranen puilden in mijn ogen, maar vooral voelde ik de haat die door mijn aderen stroomde. Boosheid, vooral tegen mezelf. Maar meer dan dat, agressie. Ja, het was agressie. Ik heb geen bescherming meer nodig. Ik hoef geen armen meer om me heen. Geen hek om mijn huis. Ik wil…
Vaarwel, mijn waarde vriend...
verhaal
2.1 met 7 stemmen
2.042 Ze luisteren nu innig naar de lieve afscheidswoorden en laten hun tranen de vrije loop, wat ik nu ook laat gebeuren: tranen van verdriet, tranen van machteloosheid, tranen om je verloren vriendschap.
Ik ween Fl... voor jou zoals ik wellicht nog nooit heb gedaan voor een andere vriend.…
Het zwarte schaapje
beschouwing
1.2 met 13 stemmen
2.901 , zei het zwarte lammetje verdrietig. De anderen mogen mij niet. Zij pesten mij altijd omdat ik het enige zwarte lammetje ben in de wei. Ik mag nooit meespelen en ze roepen nare woorden naar mij, zoals “poetslap” en “lelijkerd”!
Het zwarte lammetje weende en zijn zusje moest er ook een beetje van huilen, toen zij dit hoorde.…
Rose
beschouwing
4.0 met 3 stemmen
755 Ierland (de wasserijen..)
Rose…
Op haar zusters bruiloft werd er flink gefeest.
Rose had het erg naar haar zin….ze zag er lief
uit maar niemand overtrof natuurlijk de bruid.
Patrick haar jongere broer liet haar lachen …
Rose…
En daar was ook haar neef. Lang hadden ze elkaar
niet gezien. Tijdens het dansen besloot ze even naar
haar…
Afscheidsfeestje
verhaal
2.5 met 2 stemmen
881 Vandaag vier ik mijn feestje. Ze wordt niet thuisgebracht, mijn (on)genode gast; een kind dat ik ga verwennen totdat ze erin stikt. Niemand kan dichtbij komen op het feest van eenzaamheid. Het feest is grimmig vrolijk; de gast is bang en zwak. Ik voer haar dronken in haar angst met alles wat ik vind. Ze lust geen taart dus krijgt ze taart; ontbijtkoek…
Ook voor jou, Mirthe! (deel 1)
verhaal
2.7 met 17 stemmen
2.124 Al had ik het gevoel dat hij niet van mijn moeder hield. Ik heb hun koele relatie altijd vreemd gevonden. Zelfs op de dag dat mijn moeder stierf, huilde mijn vader niet. Ik was toen zestien jaar. En het rare was dat ik wel moest huilen. Maar niet omdat ik mijn moeder had verloren. Ik denk meer omdat ik een moeder miste. Ja, zo zat het.…
The making of Liesje
verhaal
3.7 met 3 stemmen
1.929 Onpeilbaar verdriet, wat ze niet kon verwoorden, hoe ik ook vroeg en tastte.
Dan uren lang haar hoofd schudden. Niet eten. Dagen gezocht tot ik op de pannenkoeken kwam. Uren staren naar me.
Leeftijdloos. Uitgeteerd lijfje, geslachtloos.
Ik moest helemaal opnieuw beginnen met haar de basale vaardigheden bij te brengen.…
hoe vind ik steun
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
803 Jong en iedereen geloven. Ja, ik was blij dat ik aandacht kreeg. IK had iets waarom men mij niet zo aantrekkelijk vond.
Dan was het gek als je het wel kreeg. Helaas was dit op een manier die niet goed was. Ik heb daardoor een afkeer van liefde gekregen. Beschouw nu elke aanraking als een soort gevaar. Lieve woorden zijn dan denken aan vroeger. Het…
Dag lief meisje-deel 2
verhaal
4.4 met 14 stemmen
865 Het verdriet dat ze nu voelde, zou ze nooit met een pen kunnen beschrijven.
Lisette, die nog in haar armen lag, drukte ze tegen haar hart. Ze barstte in een hartverscheurend huilen uit. De artsen en zusters die om hen heen stonden hadden moeite om hun tranen niet de vrije loop te laten.…
Dag lief meisje -deel 3
verhaal
3.7 met 35 stemmen
1.309 Toen het meisje helemaal aangekleed was, werd Lisette in de armen van haar moeder gelegd. De zuster maakte nog wat foto’s en liet daarna het stel alleen om in alle rust bij hun meisje te zijn. Hand in hand bekeken ze het meisje van top tot teen. Alles zat erop en eraan.…
Spiegelkast
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
693 met uitgevouwen portefeuille, suède dameshandschoenen waarvan er één een vinger miste, de gedichtenbundel van Mobar Vorstkasteel – Wolf in de vijver, kaarten die een schema gaven over de onderdelen van het systeem, een boek met een algemene beschouwing over de maatschappij, en het spiegelbeeld van een man die al lang niet meer ijdel was, maar verdrietig…
bewering
3.5 met 2 stemmen
478 Als ik later groot ben geworden en sterk en jij bent bij me en we zijn samen uit die chaos gekomen, dan zal ik jou vertellen hoe het was om klein te zijn.…
Pijn en Ongeloof
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
701 Wat een gemeen iets is pijn, vooral als er niets meer aan te doen is.
Pijn van de vroege morgen tot in de late avond. Zo bewegelijk als wat, was ik. Nu zijn dat alleen mijn armen nog maar.
Pijn, een hele doos met pillen en nog steeds wint de pijn. Bij artsen kom ik niet meer: "ik kan U niet helpen, mevrouw".
Dat hoor ik keer op keer.
Pijn…
Gevangen in de Liefde?/Prozagedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Lange, lange, al te lange tijd was ik - ik kan niet anders zeggen - vervreemd van de rust, van de rijkdom, van de eenzaamheid van mijn stille woning, van het terracotta van haar muren, van haar grijswitte, rustieke balkon, van het hardhouten bureau dat mij ten dienste stond en van de verrukking van de wijde weidse hemel achter mijn venster. Al die tijd…
Ontmoetingen in de stad (vervolg)/Troost bij overstelpend leed?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
467 Vaak kwam ik haar tegen tijdens mijn eveneens doelloze, zinloze escapades; ze verwende zich zichzelf vaak met steeds nieuwe cadeautjes, al dan niet aangeschaft in Kringloopwinkels om het overweldigende psychische leed te stelpen.....
Zo liet ze me bij onze laatste ontmoeting een glazen brander zien met twee "compartimenten" waarin waxinelichtjes…
Het noodlottige parcours van een geestesziekte......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
567 Haar flatje was me niet onbekend gebleven. Ze had er niets van weten te maken. Twee lusteloze, slome vissen zwommen er rond in een kom; een teken van leven. Dat was alles.
Was haar daad te voorzien geweest? Alleen de zeventiende verdieping bood haar nog soelaas toen haar val een feit was.
Haar tranen hadden ons de weg moeten wijzen; haar tranen…
Zelfmedelijden
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
514 De tranen van ongepast en onterecht zelfmedlijden stroomden als bij toverslag over mijn wangen en ik hoopte maar dat de mevrouw vóór me in de rij niet plotseling zou besluiten mij haar gezicht in plaats van haar rug toe te keren om mij te betrappen op dit volgens de algehele conventie toch wel onbetamelijk publiekelijk vertoon van verdriet.…
Terugkeer van het vriendenhuis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Opnieuw, maar na lange, lange jaren ben ik de weg gegaan, ben ik de gang gegaan, weg van het vriendenhuis dat steeds mijn thuis was, waar ik ooit was ontvangen, kennelijk hartelijk en bereidwillig en liefdevol, waar het altijd veilig was en vertrouwd, waar geen dreiging en onrust heersten.
Jullie dorp en jullie kleine huis lagen, schijnbaar als vanouds…
Een zielig dier aan de kant van de weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.210 Terugkerend van de Rabobank, waar twee elegante, joyeuze jonge jongens met weemoedige bruine, respectievelijk grijze ogen en gekleed in geruit colbert en pantalon, zoals past bij die zaak, me hadden geholpen met mijn bankzaken en voortwandelend in de smorende, de zenuwen verlammende hitte, trof ik aan de kant van de weg, op een vensterbank, een zielige…
Als een onwillige en slechte actrice in een ongewenst toneelstuk.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Van het Winkelcentrum Wagnerplein te Tilburg maakt men zich wellicht een voorstelling die niet overeenkomt met de werkelijkheid...
De tempels van het consumentisme zijn gegoten in strak, koud beton en dag aan dag sjouwen hier de adepten, die men ook slachtoffers zou kunnen noemen, voort in een nooit eindigende jacht, altijd onbevredigd, altijd op…
Voorjaar 2022 / Een prozagedicht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
483 De trompetten heffen een treurige melodie aan; een treurnis die correspondeert met het verdriet in mijn hart; beter gezegd met mijn dode hart dat in mij rust; dat niet kon genezen, niet kon herstellen van de slagen, schokken en kwetsuren, haar toegebracht door de hardheid en wreedheid van de onverschilligen; van de bikkelharde medemens.....…
Verwezen en verweesd in het Wijkcentrum/"Smile, though your heart is aching"
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 Enkele "onduidelijke" vrijwilligers hebben zich geschaard rond een tafel in Wijkcentrum "De Poorten". Het is nooit goed want ze vliegen er hier in en uit als duiven in een duiventil. De mannen kijken naar de meisjes, de meisjes naar de mannen. Ik zit er verwezen en verweesd bij met een lullig knutselwerkje. Spoedig zullen de dames van het handwerkgroepje…
Ongeziene tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
516 De zonneschermen zijn opgetrokken bij "Anvers" aan de Oude Markt en ik neem op het tarras een plaats in beslag voor een kop Earl Grey thee. Starende blikken van verschillende bezoekers en passanten. Ik vraag me af wat er in feite voor bijzonders is waar te nemen. Serveersters met een lang, zwart schort om de heupen. Tranen die zich schuilhouden in…
De schamele, tevergeefse "troost" van de kastanje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
669 Een kastanjeboom met trotse, witte kaarsjes die in de verte zichtbaar is, vormt een merkwaardig contrast met het geheel verwaarloosde en verloederde interieur en zij kan meneer en mevrouw niet troosten. Zij rijst op tussen bouwvallige panden en ingezakte daken in een achterbuurt. Meneer en mevrouw hebben een psychiatrisch verleden en liggen de hele…
De Azalea
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
483 De tranen stonden me in de ogen: verdriet om de ruzies en conflicten die nolens volens waren opgelaaid als een niet te stelpen vuur tussen mij en mijn beste vriendin.
Het moest een mooie azalea worden in een fraaie, feestelijke mand voor haar zesenzeventigste verjaardag.…
Tot vertwijfeling gedoemd dan wel voor troost bestemd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
424 Nu de lente weer aanbreekt, zijn de bloeiende boompjes met hun roomwitte en roze bloesems wel ruimschoots misplaatst op het parkeerterrein in Tilburg West tussen de troosteloze gebouwen van het Twee Steden Ziekenhuis en De Hazelaar. Oorden van onheil waar het tomeloze leed bij uitstek zegeviert, maar wellicht kunnen zij tot troost dienen voor de slachtoffers…
Een monsterlijke kolos op mijn weg?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Het verdriet dat zich schuilgehouden had in duistere, verborgen uithoeken van mijn ziel, geest en gemoed brak los uit de kluisters en het bevrijdde zich en een wilde stroom van tranen baande zich een weg naar buiten, als een tomeloze, onbeteugelde rivier....…
Als een onomkeerbaar projectiel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 Stil en verlegen zat ik in een uithoek van het terras terwijl mijn tranen vloeiden. Bittere tranen om de gemene kwetsuur, afgevuurd op mijn hart als een projectiel, als een onomkeerbare pijl met uiterst trefzekere uitwerking.
Het bittere leed stapelde zich op en het bereikte onvoorziene, ellendige dimensies. Dat alles om een woord, om een verderfelijk…