Alle inzendingen over humor

Ze zei het me letterlijk, een alternatief had ze niet, uitzicht wel, het grote raam doorglaasde een drukke allee. Het deed haar niets, de trams reden toch wel van links naar rechts en terug, het sportveld aan de overkant was jaren verwijderd van haar jeugd. Niets meer om voor te leven, en toen vroeg ik haar om het nog viereneenhalf jaar vol te…

Er bestaat geen regelmaat voor maatregels, in de grond is de wet achterhaald.…

Op een warme zondagmiddag fiets ik door Amsterdam. Veel mensen hebben vakantie en op een dag als deze zijn de terrasjes vol en is het druk op straat. Met moeite beweeg ik mij door het verkeer; druk bellend moet er voor vanavond worden afgesproken in één of ander park of dansgelegenheid en een man op zijn fiets, haastig op weg naar zijn werk past natuurlijk…

Aan het eind van die lange laan in Den Haag woont een lieve oude vrouw. Op mijn, inmiddels bekende, druk op bel, opent een brekelijke stem de deur, automatisch. Vijf hoog gaat de lift, zij woont onder het dak van de hemel, de deur staat voor mij open. Vandaag is ze treurig gestemd, ietwat cynisch zegt zij op de dood te wachten. Daarop merk ik…

Het mooiste (tab)blad is onbesproken.…

Ik sta bij de kassa van de C1000. De man voor me in de rij is op leeftijd. Hij staat sterk gekromd en het kost hem zichtbaar moeite om de boodschappen op de band te zetten. Het is druk bij de kassa. Ik kijk wat om me heen. Al die gezichten. Sommige mensen kijken ronduit wezenloos. Naast me staat een vrouw onderuitgezakt. Haar mond staat open. Onwillekeurig…

Is humor overwonnen droefheid of de zwemgordel in de rivier des levens? Telkens weer vraag ik me dit af! Na rampen verschijnen er altijd weer grappen en meestal kan ik mij een kleine glimlach om mijn mond permitteren. Ondanks het soms grote leed kan ik die dus niet onderdrukken. Andere mensen kunnen nooit lachen en vinden dus dat je GEEN grappen…

Onaangepast. Niet funktionerend in het maatschappelijk geheel. Niet bereid tot het leren van zaken en feiten die me niet boeien. Ik heb een probleem. Of niet natuurlijk. Het hangt ervan af hoe ik me bij dit alles voel. In zèlf leven slechts heb ik welbehagen. Laat mij m'n gang gaan en ik ben gelukkig. Tenminste meestal. Of niet en dan is het ook…

Ook leuk: 'Het is best te pruimen' en 'het zijn beste pruimen'. Doe er je voordeel mee, aanbieding 69 bij de C1000 in het kader van de euroknallers.…

Het is altijd weer vermakelijk om te zien hoe sommige mensen jaar in jaar uit tekeer gaan tegen een God die volgens hen niet eens bestaat, waarbij ze die - volgens hen niet-bestaande - God ook nog van natuurrampen en andere ongemakken beschuldigen.…

Ik durf hier ijskoud te beweren dat ik geen stellingnemer ben, ook al staat dat voor het in te vullen vakje.…

Hij scheen nogal overstuur te zijn en kon in het geheel niet uit zijn woorden komen. “Kalm nou maar,” maande ik hem “zo kom ik er nooit achter wat je dwars zit”. Na een glas water en twee glazen whisky leek het er op dat hij de boel weer op een rijtje had. Maar aangezien hij eigenlijk nooit alcohol dronk, begon hij nu op gigantische wijze wartaal…

'Hé, daar staat een ambulance.’ ‘Ja.’ ‘Dat is toch bij tante Annie voor de deur. Die op de derde etage woont?’ ‘Ja.’ ‘Is ze ziek?’ ‘Nee.’ ‘Daar ligt iemand op straat.’ ‘Ja.’ ‘Met een TV in zijn armen.’ ‘Ja.’ ‘Dat is toch Ome Jan?’ ‘Ja.’ ‘Waar is Tante Annie dan.’ ‘Die kijkt bij de buren.’…

Het idee was en dijde uit. Het vervolmaakte zichzelf. Van mooi werd het groots en bijzonder. Er was één probleem, het kreeg geen voet aan de grond. Het lukte niet zich te belichamen. Daarvoor had het mensen nodig, waarvan er genoeg rondliepen over de aardkloot, waarboven het idee zweefde. Maar blijkbaar waren ze met andere dingen bezig. Sommigen met…

Hm... Dat hele verhaal over de opwarming van de aarde is vast verzonnen. Er klopt iets niet. In Europa en de VS ligt immers een gigantisch pak sneeuw en in de provincie Groningen zijn al rendieren gesignaleerd! Zou professor Sickbock hier achter zitten?!…

Op de fruitschaal van de familie Grizzly uit Peer is gisteren een zeldzame appel ontdekt. De appel bleek vooral lokaal zeldzaam te zijn. Het was de enige Granny Smith op een schaal vol Goudreinetten. De spreekbuis van de familie Grizzly, de heer Przwalski, meldde ons desgevraagd, dat men geen enkel idee had hoe deze zeldzame appel op de fruitschaal…

Het begon met één dag regen en ieder hoopte dat het daarbij blijven zou. Vervolgens keek men een week lang naar de lucht in de verwachting toch ergens een sprankje blauw en misschien zelfs een fractie van een zonnestraal te ontwaren. Uiteindelijk leek accepteren het enige wat er te doen was. Blijkbaar was er voorlopig niets anders dan deze gestaag…

Er was eens, heel lang geleden, zeker een week, zo niet wel zeven dagen, een meisje en dat heette Roosje. Zij was te dom om uit haar ogen te kijken en daarom noemde men haar gewoonlijk Doosje. Waarom niet Doos hoor ik u denken, maar ze was best wel lief en de jongens uit het dorpje waar zij woonde, vonden het helemaal niet erg dat ze dom was, want…

De scheiding heeft zich vorig jaar in alle stilte voltrokken. Na 7 jaar was het op en over tussen ons. Dat vonden we allebei. We hebben er weinig woorden aan vuilgemaakt. Uit haar gedrag had ik al eerder opgemaakt dat ze moe was, moe van mij, van mijn stijl en mijn nukken. We begonnen te botsen. Op het moment dat tot haar doordrong dat ze het voor…

De beeldtelefoon, dat leek me zó geweldig. Ik had er al een plaatsje voor ingeruimd in de beddewagen die ik samen met een schoolvriendje aan het ontwerpen was. De beddewagen was een overdekte auto waar je in kon liggen, lekker onder de dekens met een flinke voorraad coca cola en een klein automatiekje met daarin marsen, zakjes engels drop en warme…

'Gott weisst Ich will kein Engel sein', Rammstein heeft afgelopen avond in het Gelredome mijn ziel gelouterd. Ik denk dat ik toch maar naar de hel ga.…

Schaijk is een vies boerendorp!…

Wie het laatst lacht hoeft helemaal niet het beste te zijn.…

tip: In einer kleinen Konditorei, diverse artiesten. Ik had daar graag gezeten hebben, een glaasje thee met een koekje, ik en Günter, de wereld aan onze voeten.....…

Met verbazing kijk ik opzij. Hoe is het mogelijk. Hij doet niet eens zijn best om zijn lach te verbijten, hij schatert het zelfs uit, de man die regelmatig met irritatie spreekt over ‘’vrouwen met een grote …*+*&&##.. (piep) en op gezette tijden moppert over ‘Opzij-taal’. Nee, dan nu. Ruby, kennelijk weer terug van weg geweest, doet de ene niets…

Ik kijk de man die schuin tegenover me zit aan. Terwijl ik me concentreer op wat hij zegt, merk ik dat ik word afgeleid door wat ik ruik. Het is subtiel en ik kan het niet thuisbrengen. Ik kijk hem nog eens aan en bedenk me dat hij hovenier is en de hele dag in de buitenlucht werkt. In het gebouw in Abcoude hebben we geboft met deze zolderkamer.…

Ik heb onlangs twee ontdekkingen gedaan. Deze ontdekkingen hebben een kleine link met elkaar. ´Ja en´, zul je zeggen. Ik wil dit met je delen. Je kunt er misschien je voordeel mee doen. De eerste ontdekking is dat ik van het drinken van slechts een enkel beschaafd glas prosecco een kater krijg alsof ik de avond ervoor begonnen ben met enkele biertjes…

Misschien is het u ontgaan, maar ik heb wel de Nobelprijs voor beweringen gewonnen. Sneu vind ik dat de redactie daar geen aandacht aan geeft, is toch een prijs aan verbonden en een hoop poeha. De bewering waar het om gaat is de bewering dat, wat men hier ook beweert, een ons honderd gram is. Niet meer, niet minder. Waarvan acte.…

Wethouder Jansen heeft in onze woonplaats een heuse Rotarysociëteit opgericht. Dat onbrak er nog aan. Ik kreeg een uitnodiging voor de opening van deze 'club voor ontmoeting en gezelligheid voor een gezelschap illustere “kerels”'. Ik verzin het niet, het staat echt zo in de uitnodiging. Die uitnodiging moet een vergissing van Jansens secretaresse…

Waar is de eenvoud gebleven, de man met een knots, een vrouw aan de haren naar het hol gesleept. Hij overstelpt haar met schelpen en schitterende keien, verwarmt haar met een zojuist ontdekt vuur. En op dat moment heeft zij hoofdpijn.…