Alle inzendingen over reizen

Stel je gaat zeven weken backpacken in Patagonië. Wat zit er dan in die backpack? Je maakt je een voorstelling van de komende trip: wat moet mee, wat kan mee, wat laat je thuis? Inpakken is een imaginaire reis. Voor wie hotelreizen of autovakanties gewend is: een backpack heeft geen wieltjes en draag je op je rug. Ik heb een kleintje voor de korte of…

Ik ben licht opgewonden. Wat zeker meespeelt is het vooruitzicht op een lange reis aan het eind van dit jaar. De voorbereidingen op deze trip – het regelen van zaken, het lezen, het zorgen voor de juiste outdoor uitrusting – het draagt allemaal bij aan de opwinding. Maar dat is het niet alleen. Vóór het zover is verhuist de organisatie waar ik voor…

Als jongvolwassene stond ik op mijn 21ste aan de voet van het 381 meter hoge Empire State Building aan 5th Avenue te New York City. Aan de boorden van de New York Bay hadden wij even daarvoor een boottrip gereserveerd die ons heeft laten kennismaken met de 'Statue of Liberty' dat ons met haar hoogte van 93 meter bijzonder vriendelijk begroette. Het…

‘Society, you're a crazy breed I hope you're not lonely without me’ Het liedje Society uit de film Into the wild probeert te beschrijven wat de jonge hoofdpersoon beweegt om afstand van de samenleving te nemen. Hij wil geen studie, geen uitgestippelde loopbaan. Hij verbrandt zijn paspoort en geld, gaat zwerven en probeert in de wildernis te overleven…

(Poel van vuur en zwavel (II en slot)) 'THAT'S ONE SMALL STEP FOR (A) MAN, ONE GIANT LEAP FOR MANKIND'. Mijn 'leap for joy' deed ik toen mij in een vorig leven onterecht de wacht werd aangezegd. Gevolg: 12 keer een gemiddeld maandsalaris, vrij te besteden. Mijn vreugdedans, mijn uiting van blijdschap na enkele maanden treurnis, kende pas zijn…

Wat mogen we toch blij zijn met die nieuwe chipkaart: kostte bijna een miljard Euro. Maar dan heb je ook nog eens wat. Eén kaartje voor bus, tram, metro en trein. Wat een verbetering met die oude strippenkaart kon je alleen maar reizen in de bus tram metro en een enkele treinlijn. Nee, het is eenvoudiger geworden. 'Niet voor iedere vorm van openbaar…

Met mijn Cosmopolitan in de hand wacht ik tot de gate voor Genua open gaat. Italia…waar zeer waarschijnlijk, zoals ‘sempre’, al mijn zintuigen bevredigd zullen worden. Mijn Hollandse vriend, René, had een column in de Telegraaf, reiskrant gelezen en hun raad opgevolgd. Te warm, te druk en misschien ook teveel Italianen… Ik vertrek dus alleen…

(Stik(1) de moord; loop naar de duivel. Je kunt me de bout hachelen(2)) Daarnaast heeft hachelen als (Bargoense) betekenis zowel (gulzig) eten als schransen. Als debutant voor wat betreft het eten met stokjes, zat dat er toch al niet in, maar het immense land China, wees gerust: in Beijing kennen zij ook 'ons' bestek, wordt het zeer gewaardeerd…

"Je hebt een snoeprol gestolen en daarom moet je kruipend naar Timboektoe!" "Mevrouw u legt een stevige knoop om mijn voeten, ik kan zo echt niet meer vooruit in mijn leven." "Als een kreupele zult u toch boete moeten doen voor uw begane zonden,en u zult een luizenkam mee moeten dragen voor de zwerver met zijn grote haardos vol ongedierte.…

''Weet je waar ik zin in heb, Klaas?'' ''Zeg het eens.'' ''Leuk eens te gaan naar de huishoudbeurs, lekkere hapjes snoeien.'' ''Goed idee Truus, ik wil ook wel eens wat anders dan hier in huis te hangen.'' De volgende dag stonden ze al vroeg op het perron op de trein te wachten. Zij droeg een lange gebloemde jurk met daaronder…

Het ruige water beukt op staafvormige rotsen. Ik loop over een zwart strand. Even later glibber ik achter een indrukwekkende waterval langs. Water valt zestig meter naar beneden. Mijn mond valt open. Als kind was ik verwonderd over het watervalletje in park Sonsbeek in Arnhem waar je ook achterlangs kon kruipen. Ik ben vandaag weer zes. Langs de weg…

Non ci sono problemi Mijn rechterbeen stond nog op de grond maar toch reed de auto van de makelaar al weg. Alleen door mijn been snel binnenboord te trekken en het portier dicht te slaan, kon ik een ongeluk voorkomen. De makelaar had haast! We gingen twee huizen bekijken in de Oltrepò Pavese, aan de overkant van de grote rivier de Po, die dwars door…

Zodra het roeibootje weer in het water lag, werden er een paar nieuwe roeispanen gebracht. Zijn oude roeispanen had het verloren bij de storm op zee. Het roeibootje had nu een best leven. Elke man of vrouw van het eiland mocht er mee gaan varen. Ook veel kinderen gebruikten het om eens lekker op het meer rond te dobberen. Het bootje mocht door iedereen…

Een man, die erg veel van vissen hield, had een leuk roeibootje van groengeverfd hout. Heel dikwijls voer hij de grote rivier een eind af. Op een plek waar veel vissen waren, gooide hij zijn hengel uit en ging lekker lui zitten. Heel wat baarzen en karpers werden uit het water gehaald. Het roeibootje bewees zijn eigenaar steeds weer grote diensten.…

Ze worden gek van de spanning en ik geniet van iedere seconde die nu zeer langzaam voorbij glijdt. De ene peuk na de andere steek ik op zonder iets te zeggen en vraag uiteindelijk aan Yanthi of ze een fles bier voor me wil pakken. Even wil ze goedkeuring vragen aan de Militaire agenten maar ik haak snel in en zegt dat ze naar mij moet luisteren en niet…

Wat nu? Ik schud met mijn hoofd om wat tot mijn positieven te komen en besef dat ik in ieder geval minstens voor een paar minuten gered ben. Dit is mijn moment om op te treden. Hier ligt even hun zwakte en ik grijp dit moment met beide weliswaar geboeide handen aan om mijn angst en razernij proberend van mij af te zetten en te veranderen in een coole…

Nu ben ik de lul. Ik hou me vast aan de kleine kans dat Yanti het kamermeisje in een bungalowpark ongeveer een kilometertje van het 'indekoscomplex' mijn kamer vrij gehouden heeft. Haar enige hoop dat ik terug zou komen daar ze nog al gek op me was. Ik geef het adres terwijl mijn vriend Boman in de boeien wordt geslagen en pijnlijk mank mee hinkt…

Ik wilde het even hebben over de TREIN en nee, niet over de NS en ook niet over de FYRA want daar is al zoveel over te vertellen geweest dat iedereen daar wel zo'n beetje schoon genoeg van heeft, nee, ik wilde het even hebben over een programma dat al een poosje wordt uitgezonden bij de EO. Normaal niet expliciet een zender waar ik veel naar kijk maar…

Het kloppen word luider en word nu aandringend beuken. Na het geschreeuw en het resultaatloze gecommandeer wordt de deur dan ook ingetrapt. Vier soldaten komen naar binnen gestormd van wie twee met een automatisch pistool getrokken en de anderen met zeker een veertig centimeter lange bajonet waardoor zij direct in de overmacht zijn en ons bij de haren…

Het witte poeder lost op als het net even tegen het kookpunt komt waarna ik de naald in het watje prik om het levenselixer op te trekken. Ik was zo beroerd dat ik vergat de spuit met kokendhete vulling eerst af te koelen en douw het bloedhete ding rechtstreeks in mijn ader. De hitte en het te veel van citroenzuur bijt gloeiend heet en prikken als duizend…

Ik zit zwetend op mijn horloge te staren en bereken hoelang Boman nu al weg is en luister ingespannen of ik de mij van ziekte bevrijdende motorfiets aan hoor komen. Hoe langer het duurt hoe meer ik er van verzekerd van raak dat hij ook gelijk bij de ledershop is langs gegaan waar de drugs verborgen liggen en ze dus direct meeneemt. Of dat hij gepakt…

Deze ochtend pak ik de spitstram naar Utrecht. Het moet er toch een keer van komen. Sinds eind vorig jaar mijn vertrouwde buslijn is opgeheven, onderzoek ik alternatieven om van huis naar werk te reizen. Die blijken er te zijn. (Nieuwegein lijkt saai, maar vergis je niet). Afgelopen week heb ik de sneltram genomen. Wat op zich een rare naam is voor…

Bij het kraaien van de haan schijnt het eerste daglicht door de armzalige beschimmelde gordijntjes waarin kleine gaatjes zitten die door motjes zijn achtergelaten; ze geven een okergeel licht af op de muren van ons piepkleine kamertje. Mijn kop hangt schuin op de grond vanwege de lucht die uit het hoofddeel van mijn luchtbedje was gelopen. Met een scheve…

Dan opeens schijnt de zon fel in mijn ogen en ik moet knipperen en met een arm mijn ogen beschermen om te kunnen zien. Waar is ons dak? denk ik. Ik kijk opzij en Stef vraagt mij: "Waar is ons dak?" Ik trek mijn schouders op en zeg: "Blijf doodstil liggen want je ligt helemaal in het glas." "Ja jij ook," zegt hij tegen mij. "En waar zijn…

Stoptrein: een veelbelovende naam voor een trein, want ik moet er niet aan denken dat een trein maar door blijft rijden. De afdeling marketing moet het echter een gruwel geweest zijn. Een trein moet rijden, niet stoppen. Zo moeten ze ook op tijd rijden en niet op tijd stoppen. Hieruit blijkt natuurlijk dat marketing eigenlijk niet weet waar ze over…

"Heb je nou die taperecorder aan laten staan joh?” “Die batterijen zijn zo leeg man." Vroeg ik verbaasd. We liepen naar binnen en het zat er vol met jongens en meiden. Een stuk of tien op onze luchtbedjes opeengepakt. Met een beetje 'naakt in mijn blote reet staand' gevoel probeer ik het hoofd koel te houden maar wilde me ook weer niet laten kennen…

Op een gegeven moment hadden wij het voor elkaar gekregen twee kaartjes voor de bus 'op de pof' als voorschot op ons salaris en een getuigschrift van het arbeidsbureau in Tel-Aviv. Deze getuigschriften waren bestemd voor de kibboets genaamd Nir David dat in de buurt van het Meer van Galilea ligt. Dat was de kibboets waar je wezen moest, volgens onze…

Op een heldere avond lig ik tegen de schuine dakpannen van het bijna afgekoelde dak te wachten totdat zij de was op komt hangen. Via een ijzeren trap in de keuken kon ik naar boven klauteren alwaar de kamertjes bevonden van onze bedienden en die van de buren. Zij heette Tini en leek veel op Pocahontas maar dan in het echt. Hetzelfde haar, gezicht en…

Ik moest deze week op het vaak ten onrechte als onderdeel van Zeeland beschouwde eiland Goeree-Overflakkee zijn en proefde de naam van het Zuid-Hollandse eiland onderweg erheen regelmatig op mijn tong. Goeree-Overflakkee. Goeree-Overflakkee. Goeree. Overflakkee. Ik moest denken aan een mislukte afsprong van Epke Zonderland: “Epke heeft een goede…

Terwijl ik loop in het centrum van Jeruzalem op zoek naar werk begint mijn maag weer op te spelen en krijg ik krampen. Ik had weer eens last van diarree en zocht een plek om mijn behoefte te doen. Tijdens je afkick doe je dit zo'n dertig keer per dag en als je dan onderweg bent is dat minder gemakkelijk. Elk Restaurant, theehuisje waar ze met van die…