start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (96)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (54)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5114):

Een zonnetje genaamd Chrissy

"Heb je nou die taperecorder aan laten staan joh?” “Die batterijen zijn zo leeg man." Vroeg ik verbaasd. We liepen naar binnen en het zat er vol met jongens en meiden. Een stuk of tien op onze luchtbedjes opeengepakt. Met een beetje 'naakt in mijn blote reet staand' gevoel probeer ik het hoofd koel te houden maar wilde me ook weer niet laten kennen dus met een 'Veni Vidi Vici' houding laat ik mijn blik over de kamer glijden. Mijn hersenen vingen de eerste prikkel op maar in plaats van gezonde seks krijg ik als eerste een drugsalarm binnen want in het midden van de groep op een zilveren schaal stonden vier flessen Wodka twee flessen 7-Up een plastic beker en een slof Marlboro. Pardoes trokken ze onze handdoeken van ons reet onder het mom van; 'Doe niet zo preuts' en stelden zich allen nogal iets te klef naar ons zin voor. Of eerder; wij waren deze vriendelijkheid gewoon niet meer gewend.
Maar daar stond ik dan in mijn blote snikkel met een stomme grijns op mijn smoel waarin de ogen heen en weer flitsend haastig zoekend naar mijn afgeknipte spijkerbroek. Aha gelukkig snel gevonden! Ik kreeg weer wat lucht en voelde het schaamrood na de laatste knopen te sluiten langzaam wegzakken. En zoals Spongebob zegt: "Ik ben er klaar voor,” spraken mijn ogen hetzelfde en keken mijn maat aan die zich zonder woorden daar breed lachend bij aansloot. Vervolgens wrikte ik mij tussen de twee mooiste meiden en vroeg hoe dit spelletje heette, kijkende naar de lekkernijen op de zilveren schaal want ik stierf van de dorst. Ook Stefs ogen keerden van borsten naar Wodka en Vice Versa daar iedereen nogal schaars gekleed was het was dan ook een heerlijk zonnige lente in Israël dus dat was niet zo gek. We wisten eigenlijk niet zo goed waar we moesten kijken zoveel lekkers was er ineens. Of we wisten niet waar we het zoeken moesten zo kun je het ook noemen.

Wij vernamen dat het spel 'slammer' heette, afgekort van sledgehammer (slaghamer) en is zoiets hetzelfde als de kopstoot uit Nederland (een jenevertje net een biertje er achter aan). Hier deden ze het iets anders; plaats een plastic beker voor een derde gevuld met Wodka, beetje 7-Up dan draai de beker snel om en sla deze met een klap op een zilveren schaal (ijzer mag ook voor de minder bedeelden) en dan krijg je een soort overheerlijke schuimbom, een slammer dus. Nadat het eenmaal voorgedaan was, was het onze beurt.

“Slammer, slammer!” riepen ze allemaal steeds luider en vol verwachting als wij onze eerste achterover slaan. Terwijl zij ons aan gapen met grote ogen vol zekerheid van; 'Wow, die gaan gelijk neer' naar verbazing als er niets gebeurt en ook een beetje teleurstelling. In plaats van de verwachte knock-outs kwam de slammerschaal de eerste tien minuten niet meer van zijn plaats en gooiden ik en Stef een evenredig getal aan die dingen snel achterover zonder dat wij dit zelf door hadden. Beetje asociaal eigenlijk maar maar berust absoluut niet op inhaligheid want we hebben nog drie flessen aan laten rukken maar het was gewoon erg lekker en zo onverwachts verbazingwekkend gezellig.

Naast mij zitten er een Amerikaanse blonde stoot en een andere roodharige meid met guitig gesproet snuitje uit Schotland genaamd Chrissy en ze leek in mijn ogen op een vrolijk zonnetje dat schijnt, zoveel kleur. Na nog geen tien minuten babbelen vraagt ze ineens of ik eerst wil neuken en dan dansen of liever andersom?
"Had ik mij al voorgesteld dan?" Ik wachtte niet op het antwoord maar gaf haar een arm en zei: "Ik heet Frans en als ik toch mag kiezen gaan we eerst lekker dansen." Langzaam maar zeker sloot iedereen zich daar bij aan en met een jolige groep lopen we samen over een pad tussen de palmbomen door de Kibbutz heen richting Disco. We komen aan bij een tot disco gepromoveerde bunker met boven de ingang een houten bord met de tekst: 'The Volunteersdisco' dus. Waardeloze entourage dus maar voor ons kon het niet stuk. Of wel?
Een donkere lange trap de grond in leidt naar een verlichte dansvloer en wat houten banken voor op te zitten, DJ achter zijn draaitafeltje erbij. Machtig! En dansen en zuipen en natuurlijk het vooruitzicht dat ik kon gaan wanneer ik wilde met Chrissy gaf me een heerlijk heerlijk haast euforisch gevoel. Ik had door het gebrek aan tijd vanwege het fulltime 'scoren' (om aan drugs te komen) tenslotte al een jaar niet gewipt of zo. En daarnaast, zo knap ben je tenslotte ook niet als junk maar gelukkig waren we hier in deze week aardig opgedroogd, althans dat vonden we.
Na een paar 'goede moves' geshowd te hebben tijdens het dansen zeg ik tegen die Schotse: "Ik ga even pissen en als ik terug kom gaan we lekker een stukje wandelen okay?"
"Allright that's a deal, I love you," riep ze me na.

Schrijver: Franciscus Borst, 17-12-2013


franciscusborstathotmail.nl


Geplaatst in de categorie: reizen

Deze inzending is 220 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)