Alle inzendingen over geschiedenis

1218 resultaten.

Sorteren op:

Groene pepermuntjes

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
In Kollum woonden wij in een vrij moderne pastorie met een ruime achtertuin, die grensde aan de imposante, gereformeerde kerk. Er stonden drie appelbomen, een kleine, een wat grotere en een grote. Als middelste broer was de middelste grote boom voor mij, de andere bomen waren voor mijn oudste en jongste broer, Addy en Gustaaf. Op een dag kreeg ik de…
autobiografie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 774
De Peperstraat in Gouda is een aaneenschakeling van monumentale panden, die ontzag inboezemen. Die straat ligt pal achter de Oost- en Westhaven, de duurste straat van Gouda. Aan het begin van die peperdure straat staat het voormalige woonhuis van Jacoba van Beieren, al was dat meer een bijhuis, want ze woonde natuurlijk meer in het kasteel, dat verderop…
autobiografie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
In deze tijd van marsepein, pepernoten en chocoladeletters waar ik niet zo erg gek op ben, denk ik terug aan de tijd dat snoep niet hoog op de ladder stond. Nu ligt al maanden van te voren de Sinterklaas snoeperijen in de winkels, tóen waren er winkels die snoep verkochten, vanzelf maar elke dag snoep gebeurde gewoon niet. Snoep werd verkocht…
An Terlouw20 november 2015Lees meer >
autobiografie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Als scholiertje van de basisschool in Kollum had ik best enkele vrienden. Mijn broers en ik kwamen vaak bij heit en mem Zeldenrust, die dertien kinderen hebben. Heit was slager en ik hoor nog het doodsangstige piepen van de varkens, als ze door de smalle poort moesten gaan. Achter in de tuin was het slachthuis en ik zie nog dat grote, dikke, zwarte…
autobiografie
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
Aan de rechterkant van de snelweg richting Leeuwarden ligt het Heerenveense Oranjewoud, waar ik iets van twee jaar in de laatste villa aan de Prinses Marijkelaan heb gewoond. Mijn vader was de predikant van de gereformeerde De Sionskerk in Heerenveen-Zuid. Op mijn slaapkamer zat ik vaak te tekenen, want ik volgde een schriftelijke tekencursus uit…
autobiografie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Onze gereformeerde pastorie stond aan een drukke snelweg en omdat ik van het autoverkeer niet kon slapen, verhuisde ik naar de zolderkamer, waar ik op een zwartwittvtje naar Tatort, Komansky, Der Alte en Derrick keek. Of ik keek via het dakraam in de verte naar de kleurentelevisie van de koster, die meestal naar voetbal keek. Als ik maar wat zag bewegen…
autobiografie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 817
Voordat ik een benedictijnse postulant in Egmond-Binnen werd, heb ik nog geprobeerd om een ziekenverzorgende te worden. De opleiding was in een schoolgebouw in Veenendaal, terwijl mijn huurkamer in Driebergen was, in een zijstraat van de Hoofdstraat. Driebergen is een landelijk dorp met een gemoedelijke sfeer en dat lag me wel. De schrijfster Jenneke…
autobiografie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
De zwarte mantel van Zorro is heel anders dan het zwarte habijt van een benedictijn. Als kind had ik een Zorro-boek met zwart-wit foto's. Op de blanco bladzijden schreef ik: Ik hou van patat, ijsjes, snoep, spekkies en drop. Juist dat was niet hoofdzakelijk in de St. Adelbertabdij aanwezig. Dat sombere habijt diende om ingetogen te zijn, contemplatief…
autobiografie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 605
Toen wij in Kollum woonden, gingen we vaak met de witte Cortina naar Stiens, waar oom Anne, tante Thea, neef Johan, die ongeveer net zo oud als ik was, de Zuid-Koreaanse neef Theodoor en het nakomertje, neefje Mark, woonden. Tante Thea is de jongste zus van mijn vader. Deze tante wilde altijd het liefste met mijn vader samen leven en ze was dan ook…

Haat

dagcolumn
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 890
Het was een redelijk droge geschiedenis van de concentratiekampen in Duitsland 1933-1945. Natuurlijk weet je dat dit de plaats is waar de mens zich ongeveer het meest onbeschaafd heeft gedragen, maar je leert toch bij. In de eerste plaats dat de kampen niet voor Joden zijn gebouwd, maar voor vijanden van Hitler.…
autobiografie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 666
'o jeugd! o tijd van smarten! van vreugd en wilde harten!' Willem Elschot Bij een recreatiegebied, even buiten Voorthuizen, kwam er een oude man op mij af, die vroeg 'Weet jij wel waar dat kruisje voor staat?', op het zilveren kruisje rond mijn nek wijzend. Dat bleek de bekende evangelist Johan Maasbach te zijn. Ik woonde aan de hoofdstraat,…
autobiografie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Iedere keer wanneer ik mijn ouders in Nunspeet bezocht liep ik eerst via de lange F.A. Molijnlaan, die een groot gedeelte parallel aan de spoorbaan loopt. Omdat ik gelezen had dat de schrijver Nescio die laan ook vaak bewandeld had, liep ik voor mijn gevoel steeds regelrecht de literatuur binnen. Dat feit gaf die laan een extra cachet. De bedenker…
autobiografie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
Foto 1: Ik sta in de deuropening van de bijkeuken. Een sjaal zit over mijn linkeroog gedrapeerd, terwijl ik een bivakmuts draag. Mijn rechteroog is bijziend, dus dat verbaast me. Achter me staat een grote geiser/waterboiler, al lijkt het ook op een illegale jeneverstokerij. Onder een riempje hou ik een scherp steekding vast, wat een dolk moet voorstellen…

Een grote hond zat in mijn keuken

verhaal
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Wanneer je in reïncarnatie gelooft maak je angstige toestanden mee. Vanuit de oudheid weet ik, dat ik een tweelingbroer had. Ik werd door mijn ouders Kees en mijn broer Jozef genoemd. Vader was een woeste krijger en liep de hele dag met pijl en boog door het woud om te jagen. Bij ons sterven hadden we van de Lieve Heer het eeuwige…

Ik word er naar van

verhaal
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Voor zover ik mij kan herinneren woonden mijn ouders omstreeks het jaar 1300 in een woongelegenheid wat een boerderij moest voorstellen. Vader Arij en moeder Charlotte sliepen in de zelfde ruimte, maar wel afgesloten door huiden van ossen. Ik en mijn jongere broer Jozef waren opgeschoten jongens, die mee moesten werken op het land. We woonden op een…
autobiografie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
Ik herinner me Fré, een lange, magere man, die zijn vaste kamer had in het therapeutische centrum op de psychiatrische kliniek 'Zon en Schild' bij Amersfoort, waar ik anderhalf jaar vertoefde. Hij liep altijd paniekerig door de gangen, met zijn hoofd op zijn voorhoofd. Ik vertelde hem, dat de vrienden van de schrijver/psychiater Frederik van Eeden hem…
autobiografie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
Tijdens mijn verblijf van anderhalf jaar in een therapeutisch centrum in het psychiatrisch ziekenhuis 'Zon en Schild' sliep ik met Hans op één kamer. Hans had een ruige baard en hij was militair geweest, waardoor ik een beetje het gevoel kreeg, dat ik alsnog mijn militaire dienstplicht mocht vervullen. In feite was ik na mijn mislukte kloosterbestaan…
autobiografie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
Bij het monstrueuze hoofd van Multatuli is een zijstraatje, waar ik enkele weken in een artistiek huis geleefd heb. Het was een winkel, die bijzondere dozen verkocht en varkens met engelenvleugels. Er was een hond, met wie ik geregeld ging wandelen en de sfeer van Amsterdam opsnuiven. Het huis was smal en had een ronddraaitrap. Op het toilet stonden…

Deze fascinerende Wereld

dagcolumn
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
In het begin van de negentiger jaren, toen ik nog in Oegstgeest woonde, ging ik eens per twee weken naar Den Haag vanwege twee belangrijke faciliteiten: de muziekbibliotheek in de Anna Paulownastraat en het Omniversum aan de president Kennedylaan. Bij de muziekbibliotheek leende ik cd's van voornamelijk klassieke muziek. Alle grote orkestwerken,…

WONDERLIJKE ZAKEN (1)

verhaal
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.799
Op Java, een van de eilanden in de Indische Archipel, oftewel de Gordel van Smaragd gebeurden soms onverklaarbare dingen, zoals in de jaren dertig van de 20e eeuw, toen de kleine Nicky na de middagrust aan de voeten van zijn moeder op de voorgalerij van de overbuurvrouw zat. De dames wuifden zich wat koelte toe met hun waaiers. Zij dronken thee en hij…

Vincent van Gogh alsnog benaderd

beschouwing
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
Hij blijft natuurlijk de meest fascinerende kunstschilder, die Nederland heeft voortgebracht en we weten bijna alles van hem, ook omdat hij zulke fantastische brieven schreef, met name aan zijn broer Theo, de Parijse kunsthandelaar. Dat de fascinatie voor zijn levenswerk en levenswandel telkens weer opbloeit, bewijst de grootsheid van zijn artistieke…

Zwijgende stenen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
Ik wist dat ik eens de reis zou gaan maken en moest gaan maken: de reis naar de wijk van de stad waarin we zo lang gewoond hadden; de reis naar het kleine arbeidershuisje dat ik nog een keer wilde zien en dat het schouwtoneel was geweest van mijn jeugd en van zoveel onvergetelijke gebeurtenissen.... De "Arriva"-bus doorkruist eerst de straten van…
I.Broeckx21 augustus 2016Lees meer >

Elke tien jaar = een decennia

column
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 846
Iedere tien jaar, een decennium, elke tien jaar zijn er momenten, gebeurtenissen die niet meer weg te denken zijn en op het netvlies blijven liggen. Elk decennium, zolang ik vertoef op onze aardkloot, zijn er wel momenten die we na kunnen vertellen en die we met huiver en sidderingen hebben gevolgd. Elke decennium heeft wel zo'n moment, als je…
An Terlouw4 september 2016Lees meer >

De Bijbel

dagcolumn
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 782
Het meest heilige voorwerp uit de ganse Joodse geschiedenis. En dan krijgt iedereen aambeien! Of iets anders wat jeukt of stinkt, of beide.. Dus die veroveraars probeerden de hete drol door te schuiven naar landgenoten, die verguld waren (aanvankelijk) dat hun zoveel prestige werd toebedacht.…

Russische journalisten

dagcolumn
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 962
Als je familie hebt die in de MH7 zat, het toestel dat nooit aankwam, zul je misschien met verbaasde woede kijken hoe Russische journalisten verslag doen van elk feit dat boven water komt. Je zult misschien boos en verward kijken hoe de meest idiote onzin verkocht wordt als feiten, als mogelijke alternatieven en niet snappen hoe die journalisten met…

Henk Kooijman afgestoft

hartenkreet
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 587
In het Maandblad voor Letteren 'Maatstaf' van December 1958 - januari 1959 staat het essay 'De poezie der post-experimentelen', waarin ik opeens de naam 'Henk Kooijman' tegenkom. Ad benoemt de anthologie 'Dichters van morgen', waarin leeftijdgenoten van de Vijftigers staan, die volgens hem nog te weinig naar voren zijn gekomen. En in de namen…

DIRT DEVIL

dagcolumn
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 776
Hij is niet meer weg te denken uit het moderne huishouden en kwam in de plaats van bezem, stoffer en blik, zwabber, rolveger en een machine met een bal waarin je moest knijpen en die stof slechts verplaatste, maar toch op een hoop kreeg. Rond 1900 werd hij uitgevonden. In Engeland. De bedenker van de stofzuiger richtte zelfs een schoonmaakbedrijf…
autobiografie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
Van de Paul Krugerschool in Coevorden herinner ik mij lange, lege, stenen gangen en grote, zielloze klaslokalen. Ik woonde met mijn ouders en twee broers in de gereformeerde pastorie aan de snelweg richting het station. Ik ging lopend naar school. Dan kwam ik langs een pad met prikkeldraad. Ik was altijd bang dat ik met mijn ogen in dat prikkeldraad…

VAN ISEREN SCHOEN TOT KLAPSCHAATS

column
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 627
Ik had er last van of nou ja, last van, helemaal geen last, ik had er plezier om. Om de nostalgische gevoelens die me overvielen, maar dan voornamelijk in positieve zin. Het gebeurde me tijdens het jaarlijkse schrijven van de Sinterklaas gedichten. Het was koud buiten, op de autoruiten zat een aardige laag ijs en het afgevallen najaarsblad was bedekt…

Van smoutebol en appelkoeck

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
Ja, ze zijn er weer! Er hangen hete oliewalmen in de keukens, de bakkers en fabrieken maken overuren en her en der verspreid staan kramen waaraan ze te koop zijn. Wanneer doken ze eigenlijk voor het eerst op? Vermoedelijk in de Middeleeuwen. Na het vasten in november of december wachtten zij als beloning. Voedsel was ‘s winters schaars. Men had nog…