5755 resultaten.
Op een slap koord
column
4.8 met 4 stemmen
930 Heeft ze koorts? Mijn moeders handen gloeien. Ik probeer de bruine randen onder haar nagels te negeren. Nee, ze zit niet lekker aan de uitdrukking op haar gezicht te zien. Aan haar voeten dikke sokken met noppen. De ene knalroze, de andere fel groen. De kleuren van Doe Maar. Het doet me denken aan Henny Vrienten. Onlangs had zijn overlijdensbericht…
Op kamers
column
4.3 met 6 stemmen
784 We staan te wachten in de hal van het verpleeghuis tot de met een Tweemaster beschilderde glazen schuifdeur, zich opent. Het tehuis, sinds enkele weken het onderkomen van mijn moeder. Voorzichtig stappen we naar buiten. Mijn moeder loopt beter dan ooit: de ‘sloffen’ die ze draagt vanwege haar ingezwachtelde onderbenen geven haar ruimte.
Ze leunt…
Vrouwendag 2023
column
4.9 met 10 stemmen
1.169 De radio speelt ‘Three Times A Lady’ van de Commodores. Ik pink een traantje weg. In mijn leven heb ik een vrouw gekend die three times a lady was. Ze probeerde van mij ook een ‘lady’ te maken. Hoe vaak hoorde ik niet dat zinnetje. Als ik bijvoorbeeld op straat of op school met een jongen had gevochten. “Gabriëla, dat is niet ladylike”. Ja maar.. hij…
"Le passé n'est rien que le passé"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.483 Het was een van de favoriete adagia c.q. het Leitmotiv van mijn arme, goede vader; "Le passé n'est rien que le passé" en ook ik kan bezwaarlijk ontkennen dat in de krochten en spelonken van het duistere en tot nietswaardig stof vergane verleden de ervaringen rusten en de ijle, vluchtige herinneringen, zonder substantie en onbevredigend, ongrijpbaar…
Onstuimig weer
verhaal
4.1 met 8 stemmen
952 Ik sta bij de rivier. Een verademing, het water zo dichtbij. Aan de overkant de contouren van de oude vestingsstad. De grote kerk, de pannenkoekenboerderij. Ik zie een clubje koeien in het zand liggen. Paar meter verderop, iets dichter naar het water toe staat een torenhoge boom. Ik herken de soort niet, natuurleek die ik ben, maar het is er een met…
Ondertussen in het verpleeghuis
column
3.8 met 8 stemmen
828 De man die denkt met haar getrouwd te zijn, loopt voorop, mijn moeder schuifelend achter hem. Mijn broer wil haar begroeten. De man denkt dat het voor hem bedoeld is en kijkt hem vragend aan. Als mijn broer een stap opzij zet, doet de man dat ook, en nog een keer, als een danspas op de plaats. Het voelt een beetje alsof ik naar een scène in een klucht…
4 cijfers
column
3.7 met 10 stemmen
817 Haar kleinzoon, 10, vertrouwd in de omgeving waar zijn oma woonde, pakte zijn bal, liep de deur uit, richting het schoolplein tegenover oma’s huis. Mijn moeder werd nerveus. Dat ik mijn kind alleen liet, wist hij wel de weg? Ze rustte niet voordat we op het schoolplein toekeken hoe hij voetbalde met twee jongens uit de buurt.
'Zullen we een ommetje…
Over ouderschap en de moonwalk
beschouwing
3.7 met 3 stemmen
1.382 Ouders zijn ongelukkiger dan mensen die geen ouder zijn. (Dit is geen wilde hypothese, maar een terugkerend resultaat van sociaal-wetenschappelijk onderzoek naar factoren die samenhangen met iemands geluksniveau.) Het heeft te maken met slapeloze nachten en het inleveren van vrijheid.…
Zorghart
column
3.8 met 12 stemmen
816 De verzorgster van het verpleeghuis vroeg of ik nieuwe broeken kon regelen. Ze had mijn moeder geholpen, waar wij afhaakten. Mijn broer en ik stonden ongemakkelijk in haar kamer.
Later vertelde hij dat mijn moeder nadrukkelijk naar hem had gewenkt, via de openstaande wc-deur. De verzorgster was net met haar plastic handschoenen in de lucht weggesneld…
"Een boterhammetje"
column
3.8 met 4 stemmen
677 In de gezamenlijke ruimte zat mijn moeder, haar hoofd achterover, mond open, diep in slaap. Haar eens zo strakke coupe was veranderd in een warrige kuif. Ze schrok wakker, keek met een slaperige glimlach, haar ogen half gesloten, naar mijn broer en mij. Op haar broek, vlak bij haar kruis, zaten witte vlekken.
"Jullie moeder heeft net een gebakje…
Een roerdomp in Maassluis
column
3.4 met 11 stemmen
1.289 Mijn moeder liep op dikke sokken met rubberen noppen door de brasserie van het verpleeghuis. Het felle licht viel naar binnen, ondanks de zonwering. De enorme varen leek extra groen. Zoals altijd zochten we een tafel voor drie bij het raam. Voorzichtig schoof mijn broer haar stoel aan. Mijn moeder praatte erop los, zonder enige pijn of ongemak. We ontspanden…
Het mysterie van de gevallen doos
verhaal
4.0 met 25 stemmen
788 Haar ouders hadden die oorlog beiden meegemaakt in hun tienerjaren. Bij hun ontmoeting waren ze twee jongvolwassenen geweest die eindelijk de vrijheid mochten ervaren. En ze zagen die vrijheid in elkaars ogen. Hun wereld zou weer licht zijn. Hemelsblauw licht. Licht als de kleur van haar jurkje. Licht als het blauw van zijn ogen.…
Een nieuw begin
verhaal
4.0 met 1 stemmen
953 Als ze binnenkomt, staat haar moeder gebogen over een van de kartonnen dozen.
‘Hoi mam.’ Haar stem klinkt hol in de halflege kamer.
Haar moeder kijkt schuin over haar schouder.
‘Daar ben je. Kon je niet eerder weg van je werk?’
‘Het is nog voor twaalven, mam. Zoveel is er niet meer te doen.’
De moeder laat haar blik over…
autobiografie
4.0 met 2 stemmen
702 Op een bankje bij het water keek ik naar een boot die langzaam dichterbij kwam. Ik had gedacht iemand te spreken, maar mijn oproep ging direct naar voicemail. Dit doe ik vaker: als ik ga bellen, maak ik een rondje. Soms door het park, maar meestal langs de rivier.
Ooit sprak een man op een fiets me aan. Ik stond op het punt onder het viaduct door…
autobiografie
4.3 met 3 stemmen
1.055 Later werden mij door een psychologe benamingen aangereikt: mijn moeder heette psychotisch en ik stond te boek als een kopp-kind wat inhoudt kind van ouders met psychische problemen. Fijn om een naambordje omgehangen te krijgen waar je mee kunt zwaaien als de grond je te heet onder de voeten wordt.…
Ademwolken
verhaal
2.0 met 2 stemmen
299 De buitendeur slaat dicht.
De keukendeur zwaait open.
Hij staat in de deuropening, buiten adem. Zijn jas hangt half van zijn schouder, zijn haar nat van zweet.
Zijn ogen schieten langs haar over de tafel, de drie borden, de pan. Haar handen om een bord.
Hij komt naar haar toe, pakt haar onderarmen vast.
‘Zeker?’
Zij knikt, nauwelijks zichtbaar…
De band
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Ze rijdt door rood zonder te kijken. Een automobilist toetert achter haar.
Haar jas staat bol van de wind terwijl ze op de pedalen stampt.
Bij het viaduct begint het achterwiel te zwabberen.
‘Nee!’
Ze springt van de fiets en rent een paar passen mee tot ze stilstaan.
De band is niet helemaal plat. Ze knijpt erin. Met de fiets op de standaard draait…
Vandaag en morgen
verhaal
4.7 met 3 stemmen
263 Het was nodig, heel erg nodig en dus togen dochter, kleindochter en ikzelf naar de begraafplaats!
Tja, ik weet dat er andere dingen te bezoeken zijn, maar dit was iets wat moest gebeuren omdat:
de laatste plaats waar beiden liggen, ontsierd werd door een heel vieze steen, zo’n steen waarvan je denkt:
er ligt een hoop geld maar er kijkt niemand naar…
Chauffeur
verhaal
3.0 met 3 stemmen
156 Kilometers lagen opgevouwen voor hem op tafel. Kilometers die hij allemaal had moeten volpraten wanneer ze langs kastelen reden, door gebergtes kwamen, hij ze met genummerde speeches uitgekiende boodschappen leverde, het reisgezelschap de busregels bijbracht. Kilometers aan nieuwe gezichten, koffers, handbagage, tassen met inkopen, stapels grensformaliteiten…
autobiografie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
97 Beste Bjarne,
Het is vandaag zondag 15 maart 2015.
Je mail staat hier nog steeds open op mijn scherm, en ik blijf maar denken aan je wandeling door het park. Terwijl de mist in jouw hoofd hopelijk heel langzaam een beetje optrekt, probeer ik hier in Wenen ook mijn gedachten te verzetten.
Toevallig kreeg ik gisteren een prachtig, zwaar boek over…
autobiografie
4.3 met 3 stemmen
188 De middag van woensdag 18 maart 2015 liep op zijn eind. Bjarne legde zijn pen heel even neer om zijn vingers te strekken. Het schrijven had hem in een diepe concentratie gebracht, dezelfde soort focus die hij net bij de man in zijn verhaal had beschreven. Hij keek naar de klok aan de muur; het was bijna vijf uur. De schemering viel vroeg in maart, en…
Hoed u voor hen die lachen.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
475 Achter de grenen tafels in de kleine "huiskamer" in het Zorgcentrum, met uitzicht op een besneeuwd paviljoentje waar witte duiven af en aan vliegen, zijn de oudere dames - van wie sommigen het voorheen solide baken en richtsnoer van hun verstand verloren hebben - bijeengekomen.…
Appeltaart bij "De Reijshoeve"
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
425 Is mijn universum nu drastisch gereduceerd tot de proporties van de kleine "huiskamer" waar ik welkom word geheten in de kring van lieve, goedmoedige en goedgunstige Tilburgse ouderen?…
Bij het jeugdportret van mijn moeder
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
437 Haar schitterende uitstraling, charmes en schoonheid; geen verdiensten maar een pluspunt en haar trots springen de beschouwer in het oog vanaf de portretfoto....
Zoals mijn vader, de man die zij huwde, het "Aude sapere" en de "Clarté Francaise" hoog in het vaandel droeg, zo was haar devies: "Ge moet doen wat oew hart oew ingeeft".
Van Vader…
Later is het nu geworden
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.540 Ik sluit de deur achter me dicht, met een doffe klap valt hij in het slot. Mijn adem stokt, mij hart bonst.
Het is in de namiddag, de klok wijst even over half vier. Het begint al te schemeren. Het zou niet lang meer duren, of de lantaarnpalen zouden aanfloepen. Dan zouden deze mijn silhouet op de muur tekenen, als een wazig spookfiguur.
Ik liet…
"Dort wo Du nicht bist, dort ist das Glück"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
507 Als vanouds schemert een bleek licht door de beide glazen deuren aan weerszijden van ons trapportaal.
Anoek, de jongedame die sinds een goed jaar de flat aan de andere zijde bewoont, is thuis.
Voor mij vertegenwoordigt zij de gave, ongeschonden jeugd; zo ver van mij, zo onbereikbaar ver.
En in de avond en nacht is er nog het licht dat mij bereikt…
Een zielig overblijfsel van een mislukte onderneming
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
490 Het is een dennenappel, omkleed met pindakaas en met zaadjes die ze nu juist lekker zouden kunnen vinden, vervaardigd als knutselwerkje bij de groep van ouderen waartoe ik mij niet kon bekeren.…
Telefoontje
column
4.0 met 6 stemmen
847 Bij sommige berichten in de krant moet je in je arm knijpen, of goed op de kalender kijken om te controleren hoever 1 april nog van ons verwijderd is.
Dan geloof je het pas.
Het Achterhoekse Kruiswerk is een 'Goedendagservice' gestart, waar je voor 65 euro per maand een abonnement op kunt nemen. Ben je druk bezet en heb je geen tijd om je eenzame…
Genade
beschouwing
3.4 met 7 stemmen
1.546 We zijn even oud, logeerden als kinderen bij elkaar en delen onze eerste bioscoopherinnering zonder ouders: Grease. In die tijd liep mijn nichtje als ‘boegmeisje’ voor de stoet majorettes uit. Mooi, slank en geconcentreerd danste ze, zwaaiend met haar baton. Apetrots stond ik aan de kant.…
Sensibel of seniel?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.315 Tegenwoordig en ook vandaag tracht je als inmiddels een aantal jaren oudere senior je bewust te worden van het feit, dat het inleveren van menige vaardigheden onderdeel is van dit proces en dat dit in feite voor een ieder van ons geldt.
Je leeft vandaag!
Je weet soms niet of je van voren of van achteren leeft.…