Verhalen over humor

Vandaag sta ik te demonstreren op het Binnenhof voor mijn nieuwe politieke FopPartij waarvan ik de enige lijsttrekker en stemmer ben. De politieke partij strijdt voor gratis Tabak. Dit omdat ik een pakje tabak per dag nodig denk te hebben en dit door het Binnenhof schreeuwend duur is gemaakt. Met tabak gaat alles beter maar het is slecht voor mijn kleine…

Door mijn gesloten oogleden zie ik het morgenzomerlicht; het vraagt niet om toestemming het is er gewoon. Een rode waas afgewisseld met vlekken zwart ondefinieerbaar, lichtflitsen die op poppen en doven als waxinevlammetjes. De wakkerheid neemt in gradaties toe, de harde schijf gaat draaien en in mijn brein ontrolt zich de agenda van de dag. Ik word…

Nu moet het toch niet gekker worden! Sinds enige tijd komt op mijn scherm rechtsonder een soort mannetje met bolle ogen. Het heeft de vorm van een grote paperclip. Nou ja, groot. Een centimeter of vier. Ergens drukte ik weer eens op een verkeerde toets (haastige spoed, zelden goed) en daar kwam hij aangefietst! Echt waar. Hij maakte een zacht,…

"Mam, wat duurt het lang." "Ja lieverd, maar als de mevrouw vóór ons heeft betaald dan zijn wij aan de beurt. Daarna gaan we naar oma." Mijn vierjarig dochtertje lijkt tevreden te zijn met dit antwoord. Voorlopig tenminste. Ondanks de drukte is er maar één kassa open. Ikzelf zal ook blij zijn als we hier weg zijn. Ik voel me niet op mijn gemak…

Het is op zaterdagochtend druk bij de bank. Voor de balie staat een rij wachtende klanten en ook bij de geldautomaten duurt het even tot het uitgespuugde geld in hebberige handen kan verdwijnen. Voor de deur stopt een taxi. Een oude dame stapt moeizaam uit en schuifelt naar binnen. In haar handen klemt ze een boterhamzakje met wat muntgeld. Vanachter…

“We zijn hier samengekomen om een man te herdenken die sporen heeft nagelaten in vele levens. Harry was een aparte man. Hij liet mij altijd denken aan de figuur Fat Bastard van de Austin Powers films. Om kort te zijn. Harry was dik. Zijn familie heeft mij aangewezen om de grafrede te houden. Ik zal mij proberen te kwijten van deze zware taak.…

Nadat Pasen en Pinksteren op kerstavond vielen, werd Ernst van Piemelen burgemeester van de gemeente Bommelerskont, alwaar hij een gerestaureerd krot betrok in de Prutlaan. Zijn naaste buren waren de doden op het uitgestorven kerkhof. Ze lagen er rustig bij en trokken zich nergens wat van aan. Zelfs niet toen er middenin de zomer een lawine over…

Ha Tansy, riep de mevrouw enthousiast en ze bukte zich over het hekje om onze Cavalier over zijn kop te aaien. Tansy drapeerde zijn oren over haar handen en keek haar bevallig aan. Hij is jarig, zei ik. Hij is drie geworden. Als ik later jong ben, zei de vrouw, dan ga ik met hem trouwen.…

Ik trek mijn jas aan en pak nog snel het zakje met afgewerkte batterijen uit de la. Die kan ik vast wel ergens inleveren in het winkelcentrum. In een fris voorjaarszonnetje zet ik er flink de pas in. Onderweg zie ik een postbesteller, met een pakje onder zijn arm, driftig op een deurbel drukken. Niemand doet open, behalve de buurman. “Gooi ’t daar…

In koffieshop Appie raakte ik gisteren bij toeval aan de praat met de opmerkelijk fit en jongensachtig ogende Fred Oster die me zonder aandringen eerlijk en blijmoe­dig over zijn moeilijke tijd bij de Avro vertelde. De sympa­thieke oud-presentator van de Wie-kent-kwis (een vondst van wijlen Bueno de Musquita) klapte onder het genot van een Rivel­la-light…

Polletje Piekhaar weet er alles van, want hij was overal bij. Hij heeft het van begin tot eind meegemaakt, maar zwijgt al decennia lang in alle talen. Ik weet niet eens waar hij nu verblijft en of ik hem nog te pakken krijg tijdens mijn leven, maar ik zal mijn uiterste best doen hem op te sporen om samen met hem de naakte waarheid onder ogen te zien…

Zijn eerste is hij, zonder een spier te vertrekken, ijskoud voorbij gelopen. Zij kenden elkaar toch niet. Het doosje chocolaatjes voor haar maar aan zijn moeder gegeven. De tweede had het allemaal te letterlijk genomen, daar stond zij, mét zonnebril en geleidehond. Ze bleek écht blind te zijn. Nummer drie? Dat bleek zijn bloedeigen tante te…

Bas Harskamp is een gelukkig mens. Zoals bijna iedereen die er in geslaagd is zijn of haar hobby tot beroep te maken. Bas exporteert weidestreuvels. Reeds op zeer jonge leeftijd werd hij gegrepen door de weidestreuvel, een fascinatie die tot op de dag van vandaag voortduurt. Volgens eigen zeggen was Bas toen hij voor de allereerste keer geconfronteerd…

Ze zat aan een tafeltje tegenover ons. Ik schatte haar een jaar of vijftien. Wat bleekjes, niet onknap en alledaags gekleed. Voor haar stond hedendaags tienervoedsel: een blikje Red Bull en een hamburger. Van het laatste was slechts een enkele hap genomen. Kennelijk was het er niet van gekomen de maaltijd af te maken. In haar armen lag een baby van…

Wetend dat ik nu tegen een muur van onbegrip oploop bij sportvissend Nederland, moet ik eerlijk bekennen dat ik niets heb met vissen. Nou bedoel ik niet de diersoort die met deze benaming wordt aangeduid. Op zich vind ik deze koudbloedige zoogdieren best aardig om te zien. Een aquarium vol gekleurde koraalrakkers kan mijn aandacht wel enige tijd vasthouden…

Voor we weggaan roept mijn vrouw uit de keuken: ‘Help me even onthouden, het toiletpapier is op.’ ‘Schrijf het even op’, roep ik terug. ‘Ja.., ik heb nou mijn schoenen al aan’ hoor ik haar tegenwerpen. De logica ontgaat mij volkomen. Maar dat gebeurt vaker, dus houd ik verder mijn mond. Mijn vrouw is ondoorgrondelijk in haar argumentatie en ik heb -…

Marie wilde op een zonnige dag op de fiets naar Amsterdam, om Piet en Lies weer eens een bezoekje te brengen. Jan had gemopperd, want aan fietsen had hij een broertje dood. 'Weet je wat die rit ons anders gaat kosten?' had Marie venijnig gevraagd. 'Nergens een plek om te parkeren en had je eindelijk een plek, dan kostte je dat een godsvermogen.'…

Op de terugweg van een klus samen met compagnon, de vrijeradicaal Ab, stel ik voor even te gaan lunchen. ‘Zie jij hier ergens een kapper?’ vraagt Ab om zich heen kijkend. Ik kijk hem vragend aan. ‘Moet spul halen om mijn haar te bleken,’ legt hij uit. ‘Tuurlijk , Ab. ‘Ik zag op die hoek daar een tapijtreiniger. Die verkopen dat spul ook. Speciaal…

Heel vroeg rinkelde die zaterdagmorgen de telefoon in het huis van mijn zusje. Slaperig nam ze op. 'Mag ik Jan Zijlstra van u?' had een mannenstem gevraagd. 'Het is midden in de nacht,' zei ze geprikkeld, en kapte het gesprek af met de woorden dat er bij haar geen Zijlstra woonde. 'U hebt een verkeerd nummer gedraaid,' zei ze kortaf en legde de…

Even met de firma New World Products gebeld: “Goedemiddag, Oplopers hier. Mag ik de Afdeling Krokodillentranen even van u?” Fluks werd ik doorverbonden met een of ander hakkelend public-relationstiepje. De baas kon mij niet te woord staan, want die zat angstig bevend als een rietje onder zijn bureau. Wat ze voor mij kon doen? Dat wist ik haar, goedgehumeurd…

Tot wie spreek ik? ai, mamma het is met mij uw zoon. Ach, mie gudu, zo fijn je te horen. hoe is het daar en met je vrouw? ik wilde je laten weten mamma, ze heeft me verlaten… het telefoongesprek mijn gunst jongen en waar is ze gegaan?? ze is toch de jongste niet meer? zeg me.. was het voor een andere man? niet? ai ze was ook al de mooiste…

Ik sta onder de douche. Het kost me de laatste tijd erg veel energie, ik ga met steeds meer tegenzin douchen. Nu heb ik mezelf zover dat ik mijn slaapkleding uit heb getrokken, op een hoop het gesmeten en onder de warme straal ben gaan staan. Ik sta al een paar minuten als ik plotseling moet plassen. Het doet me denken aan al die momenten dat ik onder…

Lieve man, Ik schrijf je deze brief om je te vertellen dat ik je voor altijd verlaat. Ruim zeven jaar ben ik een goede vrouw voor jou geweest. En ik heb niets dat dit bewijst. De laatste twee weken zijn een hel geweest. Je baas belde vanmiddag om me te vertellen dat jij vandaag ontslag genomen hebt en dat was voor mij de laatste druppel. Vorige…

De telefoon ging. Ik nam op. "Met Joop" klonk het aan de andere kant van de lijn. "De video doet het niet. Stuur effe iemand" en weg was hij. Joop was een jongen van de gestampte pot, die in het oude centrum van de stad een druk beklante sex-club had, waar voor ingewijden de gelegenheid bestond om, hééél erg illegaal, te gokken. Een jaar of…

Relaxed stap ik de bibliotheek binnen. Niet dat ik er wat te zoeken heb want de meeste boeken heb ik al gelezen maar het gaat om de sfeer. Op praten in de bibliotheek staat de doodstraf. Op fluisteren alleen 20 jaar eenzame opsluiting. Ik heb wel iets met dat soort ondernemingen met een hoog tiranniek gehalte, waar je de planten kunt horen groeien…

Na een rampzalig verlopen nachtrust, waarbij ik net vóór het aanbreken van de nieuwe dag in een diepe slaap wegzak, word ik met een schok wakker. “Waarvan werd ik wakker”, vraag ik me af. Het antwoord volgt, zonder dat ik er ook maar iets voor hoef te doen, een ogenblik later. Het is de telefoon. De bel van de verrespreker in de huiskamer gaat…

Als ik ’s ochtends aan de late kant ben, dan durf ik wel eens de snelweg te nemen om naar mijn werk te rijden. In afstand gemeten is het een eindje om, maar op filevrije dagen schiet het beter op. Niet dat ik dan als een kamikaze over de weg scheur, helemaal niet. Drie dure bekeuringen binnen een half jaar is echt genoeg. Het deed mij wijselijk besluiten…

4.00: Water!...Ik ben aan het uitdrogen. Ik voel mijn hersenen ineen krimpen, smachtend naar een laatste drupje vocht. Vreemd toch: hoe meer je drinkt (vooral wijn en cocktails dan), hoe meer kans op uitdroging. Misschien moet ik daar maar eens over schrijven. Hopelijk ga ik overmorgen geen uiteenzetting geven aan alle Amerikaanse geïnteresseerden over…

De Gentse Feesten heb ik helaas moeten missen. Ik lag de hele dag ziek in bed, kijkend naar verscheidene belspelletjes op tv. Fascinerend gewoon, hoe iedereen steeds hetzelfde antwoord geeft en het toch steeds fout is(!). Hoe dan ook, ik geef er nooit meer 50 euro aan uit, ik raak toch nooit binnen. De volgende dag was in tegenstelling tot mijn…

Even de bejaardenbond gebeld. “Goedemiddag, Oplopers hier. Bent u erg kwaad? Uw achterban heeft jaar in jaar uit voor niets zitten te klappen, en nu opeens wordt aan bezoekers van televisieopnamen geld geboden. Hebben jullie mooi al die jaren voor schut gezeten, met je rollator en je Tena-lady.” Ik begrijp het wel, hoor. De lucht in de opnamestudio…