Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

come back

In koffieshop Appie raakte ik gisteren bij toeval aan de praat met de opmerkelijk fit en jongensachtig ogende Fred Oster die me zonder aandringen eerlijk en blijmoe­dig over zijn moeilijke tijd bij de Avro vertelde.
De sympa­thieke oud-presentator van de Wie-kent-kwis (een vondst van wijlen Bueno de Musquita) klapte onder het genot van een Rivel­la-light en een pijpje Ajax-weed (ieder­een lijkt een graan­tje van het Ajax-suc­ces mee te willen pikken) uit de school over de versla­ving die hem in zijn laatste Avro-jaren parten speelde en het hem steeds moei­lij­ker maakte om in de rol van geduldige in­tegere presen­tator te blij­ven.

'De laatste zeer rampza­lig verlopen uitzen­dingen zijn door de AVRO nooit uitgezonden en hebben me veel leed bespaar­d" aldus de zichtbaar herboren ex-coryfee. Hij dankt hiervoor de Avro, al wil hij zijn oude werkgever niet zondermeer vrij­sp­reken. "Ze legden me naarmate mijn shows populair­der werden absurd hoge eisen op". Zo moest ik vanwege een door de Avro op mij afges­loten spelshow­continuï­teitsv­erzekering vanaf een bepaald moment twee shows per dag opnemen. 'Voor het geval ik net zo tragisch aan mijn einde zou komen als Willem Ruis.­..'
Weet je hoe zwaar dat is? Twee shows per dag, 5 dagen in de week, 6 maanden lang. De Avro zag in mij de enige persoon om de A-status te kúnnen consolider­en. Ik voelde me gevleid. De eerste 3 maanden verliepen vlekke­loos. Ik liep per jaar meerdere maratho­ns, dus mijn basis­con­ditie hield me op de been. Tot eind december verliepen de opnames beter dan ooit. Ik vreesde de man met de hamer niet, maar had beter moeten weten. Van de een op de a­ndere dag ging het niet meer. De klap kwam na de f­eestdagen met Wie-kent-aan­biedin­gen en Paas-arran­gementen­ in Londen, Parijs, New York, noem maar op.
Ik, die altijd de prijzen van de reizen uit het blote hoofd kende, die de kandidaten met een knipoog of subtiele voet­beweging een hoger of zonodig lager bod kon laten uitbren­gen -want die macht hád ik- stuurde ze opeens vrese­lijk het bos in.

Ik zat er zelf soms wel vijftig tot honderd gulden naast. Prijzen gingen aan neuzen voorbij van echtparen die ik het zo gunde! Om te kunnen blijven presenteren greep ik naar uppers, dow­ners enz. Het absolute diep­tepunt was een einde­jaarsshow waarin ik presen­teerde op de toppen van mijn kunnen en het uiter­ste uit mijn getrainde maar getergde lijf moest per­sen.

Rita Corita was een uur voor de uitzending overreden door camera 5 en haar inval­ler Vanessa had te weinig erva­ring om minstens drie keer door het gat van de duizend gulden te kunnen lopen. Op die bewuste Oudejaarsavond heb ik het zover laten komen dat een pasge­trouwd stel uit Kerkrade na het finales­pel met drie tien­tjes naar huis ging. Ze hadden de benzinekos­ten er nauwelijks uit. De later tegen de Avro aan­gespannen rechtszaak waarin ik moest voorkomen werd gewon­nen omdat ik op advies van mijn raads­man vol­hield dat ik de sympa­thieke Limburgers niet had kunnen versta­an. De taalbarrière Kerkrade/Hi­lversum zou te groot zijn geweest. Zelfs het feit dat de mensen geboren Haar­lem­mers waren veran­de­rde het oordeel van de rechter niet. Hij kwam tot een voor de Avro gunstige schik­king omdat hij van mening was dat 'de dood van Rita Corita een te zwaar stempel had gedrukt op het verloop van de kwis'. Overmacht dus.
Na afloop van de zitting werd een schikking getroffen met het overrompelde echtpaar en gingen ze alsnog naar huis met 2 keukens, een stof­zuiger, een koelkast, een vouwfiets, een wasmachine mét centri­fuge en een huidverzorgingspak­ket. Als bonus eroverheen nog een driedaags verblijf in het voor hun niet onbekende Maas­tri­cht en de Avro ging vrijuit.

Er is nooit meer over geluld, maar het scheelde weinig of ik was door een dooie cavia overgegaan op de horse. Het is dat Majoor Boshart me naar afkickcentrum Hazes stuurde anders had ik hier niet zo (wijst naar zichzelf) gestaan. Ik ben clean, loop weer marath­ons en er is zelfs een omroep die plannen heeft voor een comeback. Ik wil er niet veel over kwijt, maar zegt de naam Letterman u iets?

Schrijver: Wijnand Keesmaat, 11 okt. 2008


Geplaatst in de categorie: humor

3,9 met 17 stemmen 488



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)