Alle inzendingen over emoties

Onze voetbalvrouwen gaan vrijdag aan het WK voetbal beginnen – onze leeuwinnen. En ik zal u eerlijk zeggen ik heb er gewoon zin in – eindelijk weer eens een normaal potje voetbal waar je je als normale burger mee kun identificeren. Gewoon een heerlijk potje voetbal dat nog gespeeld wordt om te winnen, niet om niet te verliezen. U snapt vast wel wat…

1000 tranen kan ik laten stromen op deze dagen van pijn en verdriet. Je weet pas hoeveel men van iemand houdt, wanneer ze er niet meer zijn. Je leerde me lopen, spreken, hebt me beschermd, opgevoed tot wat ik nu ben. Ik vergeet nooit hoeveel steun ik van je kreeg die elf maanden hospitaal na mijn zware ongeval, en in de moeilijke periodes erna toen…

Mijn gedachten en gevoelens zijn als sluimerende kinderen in een halfslaap, in slaap gesust door een bezorgde moeder.... Moet ik ze wakker maken? Ze zouden opspelen, huilen, schreeuwen, krijsen. Aan de herinnering is het leven ontnomen; de levendigheid, het vuur, de passie, maar eens stond zij mij zo helder voor ogen. Mijn hart moet niet opleven…

Vanaf het moment, dat de kreet “Eloi, Eloi, Lama Sabachthani” op de hoogte van Golgotha weerklonk en het kruis het symbool van het lijden van Jezus en het christendom werd, is Pasen en de tijd ervoor één van de hoogtepunten van dit geloof. - Dat dit qua beleving voor mij niet veel betekent moet ik wel eerlijk bekennen, anders krijgt deze hartenkreet…

Onze leraren leken zelf ook op sprookjesfiguren: zo ook meneer W., drieëndertig jaar oud, getooid met de snorrenbaard, die zo mooi tekende op het schoolbord met gekleurd krijt en die ons de legendarische figuren uit de geschiedenisboeken: Marx, Lenin, Hegel, Bakoenin, Stirner, Fichte en vele anderen eveneens deed ervaren als uit een romantisch sprookje…

Zomaar zittend op het balkon, genietend van de toch nog opgekomen zon, bedenk ik dat mijn kind nu kilometers hoog in de lucht hangt, zo ver hiervandaan! Toen ze op Schiphol was, konden we nog appen, oh ze is er niet alleen hoor, nee, maar dat ben ik naar mijn gevoel wel! Scenario’s van neergestorte gevallen zie ik voor me, het nieuws durf ik niet te…

Mijn vrouw stuurde mij een flut artikeltje door welk is verschenen op de site Bewegen zonder pijn.com ingediend door Eugène Mathijsen, een of andere mij totaal onbekende gezondheidsjournalist en schrijver van dito boeken. De man verwijst naar een onderzoek van ene mevrouw Britta Osthaus die haar onderzoek heeft gebaseerd op 300 bestaande onderzoeken…

Ik luister naar de klassieke muziek zoals die hoorbaar was die ochtend toen we samen waren in de gesproken brief, van toen je nog leefde op het groene gras. De vogels in de bloesembomen laten dat heimwee-geluid weer horen. De prille lente doet dappere stappen om ons te overtuigen dat alles hetzelfde is zoals in andere jaren. Nieuwe energie is voelbaar…

U bent van plan in te zetten? Ga uw gang! Stapelt u onbezorgd uw penningen op nummer zeventien, nummer vijfentwintig of nummer dertig! In dit onzekere spel is alles onduidelijk, alles ongewis! De revenuen zullen zich op autonome wijze aan u manifesteren. Het is een proefstation, een kweekvijver! Wed op de paarden die (nog) in de race zijn!…

Je zegt me dat dit nergens is, en je hebt ergens wel gelijk. Het geloof is in de goot gegleden. Wat ooit zo waarachtig leek is grote onzin gebleken, aangetast door een ander denken, mee gegleden naar beneden, waar het nergens grote diepte heeft. In een leegte onuitstaanbaar, een lethargie van zinderend niets. Totaal in nutteloosheid, ongeschonden maagdelijk…

Vrijwel niemand ontkomt er aan. Vlinders in je buik, highschool-crush, young and foolish, prille teenager-verliefdheden, ze blijven rondwaren. They call it puppy love, zingt Paul Anka met pathos. Hij beklaagt zich: zo’n eerste verliefdheid is niet zo onnozel als het lijkt. Rita, zo heette het meisje waarvan ik de kriebels had. Kortgeknipt zwart…

De buurt, de wijk waar ik eens de glorie van jouw charisma en van onze liefde mocht meemaken, heeft al haar charme nu verloren. De aanblik van de miezerige, armetierige huisjes kan mij niet meer inspireren. Daar heb ik je gezocht; daar heb ik je gevonden in lang vervlogen tijd, maar de vergetelheid is ingetreden en een grauwsluier bedekt de eens glorieuze…

Twaalf uur, ik eet mijn boterhammen en net voor het nieuws zenden ze weer die ellendige beelden uit van vluchtelingenkampen en andere rampen en van mensen met ogen vol paniek in oorlogsgebied. Nog aangrijpender vind ik de beelden van die nog kleine kinderen die zijn verlaten en overgeleverd aan allerlei kwalijke zaken. Vreselijk allemaal, maar toch…

Afgelopen weken heb ik een beetje het feuilleton omtrent Rudi Lubbers gevolgd. Een voormalige bokser – keihard, zo hard dat hij de klappen van Muhammed Ali, toch de allerbeste bokser ooit, wist te weerstaan. Wat mij intrigeert aan de man is dat hij in wezen een gevoelig en trots mens is. In mijn geheugen staat hij ook nog een beetje te boek als een…

Vorige week had ik u een voorbeeld beloofd. Een voorbeeld van hoe je bij een contrastmoment (= gebeurtenis die je met ongenoegen vervult) van koers kunt veranderen door een ander perspectief in te nemen. Als dat lukt, gaat het pakket onbehagen dat met het contrastmoment verbonden was, aan je voorbij. (Voor de goede orde, ik ben nog steeds aan het…

In de afgelopen week heb ik een paar keer moeten sneeuwruimen: voor het pad naar de straat en voor de auto. En ik dacht aan de bewoners van de Alpengebieden. Voor die mensen is dat dagelijkse kost deze winter. Sneeuwval betekent een flinke inspanning. ‘s Avonds bij het weerbericht liet een foto genomen vanuit de lucht zien hoe mooi een landschap onder…

“De wereld is een spiegel.” Als je die zin in het Nederlands of Engels googelt, kom je uit op een verzameling sites en blogs die elk op eigen wijze uitlegt hoe dat precies zit. En dat is wel handig. Ik weet namelijk nog goed dat toen ik die gedachte dat de wereld de inhoud van je geest spiegelt voor het eerst tegenkwam, ik heel hard dacht: Hoezo een…

Mijn voorvaderen waren smeden: mijn beide opa's stonden boven het vuur en boven de dampen die hen dodelijke ziekten zouden bezorgen. Ik bewaar weinig voorwerpen uit mijn ouderlijk huis in mijn woning van oudere vrijgezellin; een klein, koperen asbakje met ronde, gewelfde randen vormt daarop een uitzondering en het is een laatste reminiscentie. En…

Ook in Tilburg treden orkesten van wereldfaam aan. In de zaal met het zuurstokroze plafond bezetten zij het podium. De dames van de Opstapbus moesten uitgebreid kletsen over wat er vandaag weer op het culinaire menu stond; de eenzaamheid had zich opgekropt in hun innerlijk en werd uitgerold als een feestelijke loper op een catwalk waarover mannequins…

We kwamen weer bijeen in het koele, kale lokaal terwijl buiten de nacht viel en de verlichte tekst op een laat vertrekkende bus in het oog viel voor een opmerkzame waarnemer. Je had me voor de ruïne van onze relatie gesteld, voor het ultieme echec, voor een zo ongelooflijk en onvoorstelbaar debacle dat nog slechts stompzinnige, stupide, stilzwijgende…

En verdorie daar zijn ze weer die spotjes met dierenleed, de ezeltjes met gebroken poten half slingerend en toch nog vrachten dragen tot ze erbij neervallen – dood. Die laatste tijgers die worden gestroopt. De laatste van de mannelijke neushoorns van een bepaald type is dood. Weer een diersoort verdwenen. Verdomme zeg ik maar weer eens in mezelf,…

Kortgeleden heb ik de Urker dag bezocht, dit is elk jaar de laatste zaterdag vòòr Pinksteren. Er zouden optredens zijn, volkskledij gedragen, kraampjes in de straten, was opgehangen, diverse Urkse lekkernijen, maar natuurlijk ten eerste vis. Het parkeren was vòòr het dorp in een stuk weiland, veel auto's. Het dorp binnenkomend zag ik rijen mensen…

Misschien hadden ze me altijd al voor een sukkel aangezien, voor een slappeling, zwakkeling, zombie, psychotica, neurotica of nog anders, maar het moet gezegd worden dat bij mijn laatste bezoek aan de mij sinds lange jaren zozeer vertrouwde bibliotheek stond ik inderdaad te wankelen en te beven op mijn benen. En aan een jeugdige schoonheid achter een…

Mijn trouwe en jarenlange vriendin stelde mij de machine ter hand; de ongelooflijk verfijnde en ingenieuze laptop met de vele functies die mij zelfs op wonderbaarlijke maar onbegrijpelijke wijze met Afrika verbindt, die een troost betekent in mijn eenzaamheid en die mij dierbaar is als was het een mens met bloed, zenuwen, gedachten en gevoelens en die…

Als zijn favoriete en zo geliefde dochter liep ik aan zijn zijde en nam ik welhaast de plaats van mijn moeder, zijn echtgenote in. Mijn lange haar omlijstte toen nog mijn gezicht en hoge, verheven, magische gevoelens bezetten mijn hart. Eens betrad ik met Hem de zalen en lokalen van onze universiteit waar een pianist Beethoven zou vertolken. Door de…

Ella Fiona kocht twee keer per maand een groot stuk rosbief bij de ambachtelijke slager. Ik bakte er dan aardappeltjes bij en er was appelmoes en een speciale soort mayonaise. Rucola om een eenvoudige salade van te maken met klein gesneden ui en een vinaigrette. En natuurlijk een fles rode wijn om de maaltijd soepel te laten verlopen. Ik dronk een glaasje…

Even tussen ons ik heb een afwijking, ik mag me zo af en toe graag ‘lekker’ ergeren. Vermoedelijk net zo afwijkend als mensen die graag naar griezel- of gewelddadige moordfilms kijken. Met name op TV bekijk ik soms opzettelijk dingen waar ik me ‘lekker’ aan erger. Soms heb ik zo’n dag en zet de TV aan en kijk bijvoorbeeld naar een smakelijke ergernis…

Het kleinzoontje vroeg aan z’n opa: ‘Wat is dat nu precies opa, selectieve verontwaardiging?’ De opa ging erbij zitten en dacht na en overdacht alle kanten van de zaak die hij zo een twee drie bij zich zag opdagen. Verdorie dacht hij, wat een rotvraag eigenlijk en een verschrikkelijke vraag om die eerlijk te beantwoorden. Het antwoord legt immers…

Het gebouw in Tilburg West waarvan de gevel bezet is met felgekleurde, in mijn ogen uiterst lelijke panelen, is mij niet onbekend gebleven. Vroeger vormde het het decor voor mijn journalistieke werk en kwam ik er samen met collega-vrijwilligers. Men moet van de strakke, moderne, kale inrichting ervan houden en ik ben daar geen liefhebster van. Vanavond…

Met je emoties kun je niet denken..…