start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (150)
adel (5)
afscheid (132)
algemeen (67)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (94)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (18)
eenzaamheid (136)
emoties (208)
erotiek (8)
ex-liefde (32)
familie (70)
feest (26)
film (19)
filosofie (64)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (7)
heelal (5)
hobby (16)
humor (271)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (120)
internet (28)
jaargetijden (29)
kerstmis (29)
kinderen (76)
koningshuis (24)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (47)
liefde (191)
literatuur (66)
maatschappij (166)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (134)
natuur (98)
oorlog (43)
ouderen (48)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (44)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (87)
psychologie (114)
rampen (21)
reizen (27)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (19)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (51)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (36)
toneel (5)
vakantie (24)
valentijn (1)
verdriet (92)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (21)
vriendschap (70)
vrijheid (46)
vrouwen (37)
welzijn (63)
wereld (42)
werk (60)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (56)
ziekte (109)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4199):

Met Vader naar de Aula

Als zijn favoriete en zo geliefde dochter liep ik aan zijn zijde en nam ik welhaast de plaats van mijn moeder, zijn echtgenote in. Mijn lange haar omlijstte toen nog mijn gezicht en hoge, verheven, magische gevoelens bezetten mijn hart.
Eens betrad ik met Hem de zalen en lokalen van onze universiteit waar een pianist Beethoven zou vertolken. Door de nacht waren we gegaan en al mijn jeugdige en flamboyante gevoelens leefden op. De banale, afschrikwekkende laagvlakte of zelfs de afgrond van leed en verschrikking had zich nog niet getoond, niet geopenbaard in onze levens en we hadden onze vleugels uitgeslagen en leefden geheel en al op de toppen van onze gevoelens in een hoge, illusoire sfeer van schoonheid en geluk.

Zo liep ik eens, in lang vervlogen tijd, aan de zijde van Hem, mijn eerste mentor en beschermer die bitterheid, melancholie en doodsangst moest leren kennen als weinig anderen.

Illustratie: Beethoven

Schrijver: I.Broeckx, 13-05-2018



Geplaatst in de categorie: emoties

Deze inzending is 41 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)