Hartenkreten over individu

De deur met opschrift"T.Broeckx" biedt toegang tot een kale ruimte. Toch biedt de Verzorgingsstaat (voor zover die nog bestaat) ook hem een bed en een sobere kast met stevige vergrendeling (Het moet wel gezegd worden dat zijn laatste televisietoestel geen lang leven beschoren was) Tot de eigendommen van mijn arme broer behoren verder vele plakboeken…

In het zaaltje dat deel uitmaakt van het complex en de woonstede van een communiteit van fraters in Tilburg-West dat ik ken van eerdere gelegenheden en waar een zwart-glanzende piano, die met haar klanken op weldadige wijze veel zou kunnen verzachten, staat te verstoffen tegen een wand, zijn vandaag vele wijkbewoners samengekomen voor een wijklunch,…

Ze voelt zich als een gedemonteerde, goedkope, plastic pop waarvan men geprobeerd heeft deze weer in elkaar te zetten. Goed bedoeld, maar de kwaliteit van de reparatie was gelijk aan die van de pop. Veel onderdelen zitten niet op de juiste plaats, andere delen zijn kwijtgeraakt of kapotgemaakt (of ontbraken reeds bij aanschaf). Een pop waar je weinig…

De gang is waggelend, schommelend, alsof de bodem van goede Moeder Aarde mij niet wil dragen, alsof het dunne ijs van de werkelijkheid wakken kan vertonen, alsof de aarde voor mijn voeten open kan scheuren, waarna ik in een peilloze kloof tuimel.... Maar de kop is opgeheven, alsof ik in hogere regionen, in een ijle atmosfeer iets op wil snuiven van…

Sinds het jaar 2005, waarin ik de eerste ongeoefende schrijfpogingen op deze site mocht plaatsen, leeft er in mij een nog altijd onvervulde wens om ooit de vaardigheid te bezitten om een column te kunnen schrijven. Wetende, dat ik daarvoor de juiste instelling mis en bovendien de vaardigheid om uit het dagelijkse nieuws een of meerdere items te selecteren…

Ik ben me terdege ervan bewust, dat het tabblad Hartenkreten op deze mooie site eigenlijk niet bestemd is voor het plaatsen van gedichten. Toch voel ik de behoefte om er bij wijze van uitzondering van af te wijken, al is het maar omdat het hier meer gaat om een onderbouwing van deze inzending dan om het gedicht zelf, dat trouwens nooit eerder is ingezonden…

Waar de nacht valt aan de eindeloze horizon voel ik de herinnering aan groen gras. Blauw zwervend in het jongensboek. Ik herinner mij de mooiste dromen over de grillige natuur van Jeroen tijdens zijn zwerftochten over het woeste buitenland. Puur en ongewassen kwam hij bij mij om aardbeien te plukken en te verwerken voor de jam. De maan scheen op…

Er zijn 1001 redenen om tegen mij te zijn. Er is 1 reden om voor mij te zijn.…

Ik was daar, ik ben er en zal er altijd zijn. Ik leef voor dit ene leven, ga ervoor en laat er voor. Mijn naam zal een begrip worden.…

Het is voor mij het grote leven in mijn leven om te groeien tot kleine eenvoud.…

Vannacht zat de veelkleurige Engel van Verzoening en Vrede op de rand van mijn bed, tussen dromen en waken in, terwijl ik veraf meerstemmig gezang hoorde, en purper licht zag, zodat ik mij, tot mijn droefheid, eindelijk dood waande, omdat ik nu eenmaal in diverse risicogroepen val, volgens griepprik criteria, waarna ik met warme thee gewekt werd, en…

De sfeer die mij omgeeft, is de sfeer die in me leeft.…

Godfried Bomans zei ooit eens: "Als je iets doet, dan moet je het direct goed doen!" Ik heb mij in mijn korte leven, tot nog toe, geprobeerd daar aan te houden... Ik begin niet zomaar iets; ik bouw langzaam mijn doel, een pad dat recht voor mij uit ligt, op en uit. Ik roep niet zomaar wat, daarvoor heb ik een te strenge vorming achter de rug!…

Over lichaamstaal gesproken: Peter Falk in zijn rol als detective 'Columbo' wekte alle schijn op, alsof hij in beginsel slechts een stuntel was... Inmiddels was héél duidelijk, dat deze man 'de clou' al reeds doorzag... Een rol die ik ook wel in mezelf herken! Het punt is gewoon: wachten op precies het juiste moment.…

De figuur "Zorro" heeft altijd al een grote impact op mij gehad. Met Carnaval liep ik hier in Brabant, het zuiden van ons land, met een cape en een zweep rond en waande ik me allerlei avonturen in het jonge hoofd. Ik geloof, ja ik gelóóf, dat dit hele gegeven wat serieuzer voor mij is geworden! Namelijk het opkomen voor de armeren en zwakkeren onder…

Ik heb in mijn leven nooit ergens bij gehoord. Dat komt omdat ik van nature eigenlijk óveral al bij hoor! Ik hoef er geen moeite voor te doen: alles van de afgelopen jaren zal nu in de rest van dit leven op zijn plek vallen.…

Sommigen zijn oud en beseffen dat spaarlampen geen zin meer hebben in hun leven, hebben slechts een toekomst in het verleden. Sommigen verloren de realiteit uit het oog en beschermen zichzelf met soms metershoge muren, verzonnen veiligheid. Sommigen staan op met medicatie en gaan er mee naar bed, anderen verdrinken zich met bier, liefst halve…

MIJN LEVEN ALS IK NIET SCHIZOFREEN GEWORDEN WAS EEN DROOM Eerst groei ik op in suawoude en help mijn vader op de boerderij en heb een hondje en kan goed trekker rijden en koop een ezel. Ik ga naar de school en houd van lezen. Een veilige jeugd in de weilanden en ik zoek eieren en ga naar bibliotheek en kijk tv en draai veel hippie muziek. Op…

Het verhaal is al meer dan 2000 jaar oud en beloofde de verlosser. Sindsdien zijn er meer oorlogen dan ooit gevoerd, vloeiden woorden uit scherpe pennen en is er niets veranderd. Een vleugelslag in Den Haag veroorzaakt gedonder in Amsterdam, sprookjes worden voor waarheid aangenomen. Ik zit hier tsjilpend op eieren en verwacht piep en piep kuikentjes…

Een verre kennis van mij kreeg onlangs te maken met leemte, spelonkend droeg hij peilloze diepten aan mij over. Of ik zijn feilen maar even op kon vullen want zelf had hij niets meer in de gaten. Voor een verre kennis doe je natuurlijk wat je kunt, daar is het tenslotte een verre kennis voor, voor verre kennissen heb je alles over. Dus bij deze,…

Zover ik in mijn herinnering terug kan gaan ben ik mij al op vrij jonge leeftijd van een algemeen bekend verschijnsel bewust geweest. Als peuter of kleuter begin je opeens wensen te uiten over wat je later wilt doen. Brandweerman worden, piloot, treinmachinist, trambestuurder of politieman – alles lijkt bijzonder spannend. Dit gaat soms gepaard met…

Je voelt je onbegrepen, niet zozeer door de dieren of door de maatschappij, maar door de machtsdenkende mensen, die jou het verhaal maar gedeeltelijk vertellen, en geen rekening houden met jouw door jezelf ontwikkelde ratio. Een leven zonder erkenning is goed mogelijk, maar je steeds weer moeten verdedigen tegenover mensen die niet jouw hele verhaal…

Nu herinner ik me al jaren nauwelijks nog mijn dromen, daar de wijn zo zijn geruststellende werking heeft, maar onlangs droomde ik een heel heldere angstdroom. Ik stond ergens argeloos met een boek in mijn klauwen, terwijl er opeens vanuit het niets twee torenhoge kerels in een militair uniform op mij afkomen en achter een busje komen ze zich imponerend…

Niet dat het zinvol is om te reageren op de stroom aan reacties na 'Van harte' van Günter Schulz, maar ik maak wel graag mijn punt. Ik snap niet dat het niemand is opgevallen dat ik momenteel al veel minder publiceer op Nederlands.nl en dat mijn creatieve vermogens niet onuitputtelijk zijn. In het nu bevolk ik voornamelijk de rubriek 'Beschouwingen…

Dit is wat ik heb: Een zelfgeschreven gedichtenbundel, een twintigtal verhalen, een stuk of vijftig schilderwerken, een familie die mijn deugden niet inziet,een beperkte vriendenkring die mijn verhalen niet leest, een heleboel onbegrepen liefde, misgelopen genegenheid, en een allergie tegen onrecht. Dit is wat ik wil bereiken: Meer spiritualiteit…

Ze lachte hardop in zichzelf. Het was ook zo leuk dat jouw woorden ineens een staccato werden genoemd. Wat dat precies inhield zou ze wel eens opzoeken. Maar bijzonder was het wel. Op een aparte manier besefte ze ineens dat ze weer een nieuw talent in zichzelf had ontdekt. Steeds meer werd ze alles en veel voor iedereen. Nu ja...., voor veel…

Aan de rand van een gedicht gloort het besef, de zon die zojuist de aarde overwon, gloeiend in warme golven waar een onzeker wicht zwicht voor de kracht van een gedicht. Aan de andere kant voel ik, koel, gericht de maanstralen die verhalen van duisternis, verpakt in kreten die schreeuwen om een gemis. Ik geef jou de rand van een gedicht. Ik geef…

Normaal, dat ben je tegenwoordig niet zomaar. Dit land overspoelt zichzelf met borderliners, adhd-klanten en mensen die in hun jeugd een verkeerd gekleurde driewieler kregen. Sommigen van die gemankeerden schrijven zich af, en wij lezen als straf maniakale berichten, woorden worden gehutseld en ontfutseld, breekdansend en tenenkrommend verloedert de…

En de tijd begon te lopen in 1979. De witblauw gekleurde brugklas ging voor het eerst van start op de schoolcross. Gymleraar Kees, met de lange benen en de grijns op zijn gezicht, fietste, met de stopwatch in de hand, met ons mee. De 4 stoere vrienden gingen ook hier de strijd met elkaar aan. Wilden niet onderdoen voor elkaar. Al gauw waren de kaarten…

Ik trek mijzelf al jaren niet meer af en dat scheelt een heleboel frustratie en betekenisloos energieverlies. Ik heb het tantrisme niet uitgevonden, maar ontelbare sexy vrouwen stalken mij omwille van mijn faam.…