2933 resultaten.
Herinnering en noodlot
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
479 Af en toe bezoek ik nog het oude kerkhof aan de St.Josephstraat en het familiegraf met de zerk waarin de namen gebeiteld staan in de zachte steen van hen die zo roemloos ten onder zijn gegaan; mijn familie, mijn voorouders, mijn ouders, mijn dierbaren.....…
Een maf poppetje voor ma
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 Ze vroeg me indertijd, als je op de rommelmarkt van die plastic poppetjes ziet, wil je ze dan meenemen en zo kom ik door een kreet van Ineke ineens op het poppetje. Een dierbaar stukje wat in mijn huis staat. Ik bracht inderdaad diverse poppetjes voor haar mee die ze ook gebruikte, later zag ik pas waarom en waarvoor.
Ze was een verwoed kantkloster…
Mijn vader, de surrealist
dagcolumn
4.6 met 5 stemmen
761 ‘Het was vanochtend vier keer negen uur’, vertelde mijn vader. Er was sprake van een rare tijd. ‘En de zeven zonk in de Zee van Azov,’ legde hij verder uit, ‘maar dat kon worden verholpen door er een vierkant op te leggen.’
Mijn vader is geen kunstenaar en toch heeft het iets poëtisch. Het zou zo in een schilderij van Dali passen. Hij slikt geen…
He ain't heavy, he's my brother......
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
545 De familie bezocht het gezin niet meer en keerde zich en masse af van de "gekte" van het neefje; een onoverkomelijke schandvlek op haar blazoen.
Vandaag ga ik mijn broer verrassen.
De T-shirts zijn verkrijgbaar in de maten small, medium, large en extra-large.…
Liefdesbetuiging
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
437 Vandaag lag de kaart met de hartvormige uitsnijding in de brievenbus. Daarin het portret van mijn broer, zwakzinnig, en rondom het hart wanordelijke krassen, gezet door een kleurpotlood. Een kaartje eraan vastgeniet met de tekst: "Voor mijn liefste zus". Mijn broer mist mijn bezoek. Gewoonlijk grijpen we elkaars hand en dan verklaar ik: "Ineke en…
Voorjaars-opruimwoede in de herfst
column
2.2 met 4 stemmen
529 Lang, heel lang geleden was er sprake van een zogenaamde "voorjaarsschoonmaak". Ik weet nog dat Oma daaraan deed, ach jeetje dat is me een tijd geleden. Kan het me amper heugen maar wat me wel bij bleef was, dat alle kleden naar buiten gingen en met een mattenklopper van ongerief moesten worden ontdaan.
Men stond te beuken op die kleden dat het…
Aquarium
verhaal
3.3 met 3 stemmen
560 Mijn vader heeft het uiteinde van een zwarte rubber slang in zijn mond en zuigt uit alle macht. De andere opening hangt in ons aquarium. Hij heeft zijn ogen gesloten, zijn voorhoofd wordt rood en zijn wangen trekken samen. Zijn gezicht wordt net zo raar als de smoelen die ik voor de spiegel trek en waarvan mijn moeder zegt dat die voor altijd zullen…
Flarden van een treingesprek
dagcolumn
4.5 met 6 stemmen
997 Een jongeman en jonge vrouw zijn al pratend aan twee zijden van het gangpad gaan zitten en ik zit achter de vrouw en vang flarden op.
Het is een gezellig gesprek. Het gaat over ouders. Zeg maar, het gewoonlijke geneuzel. ‘Mijn moeder is zestig,’ vang ik op en ik heb sterk de indruk dat ze ook vertelt hoe oud haar vader is. Maar langzaam neemt het…
Penopauze
column
4.3 met 3 stemmen
823 Het avondeten is altijd een moment om eens rustig de dag door te nemen. Althans, dat hebben we ons eens laten vertellen door iemand die regelmatig een hond beet… En vanavond was dan ook weer eens zo’n momentje waarop, tussen een stukje kipfilet en een bloemkoolstronkje, verschillende onderwerpen de revue passeerden. Hoe het in eerste instantie ter sprake…
Bloemen voor een roeiboot
verhaal
4.2 met 4 stemmen
715
Toen mijn oom in 1963 terugkwam van de oorlog waarin hij zijn hand had verloren, brak in ons gezin de pleuris uit, omdat iemand zijn geliefde roeiboot had gestolen. De roeiboot had gedurende de oorlog aan de kade gelegen, maar bij de terugkomst van mijn gewonde oom was de roeiboot weg. Gestolen, verdwenen.
Wij als kinderen kregen overal de schuld…
Vaste prik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
527 Zal ik even, vraagt manlief wanneer ik met volle handen naar de keuken loop, zal ik even....nee, zet jij Ma maar in het licht, zeg ik dan. Vaste prik om elke avond je ogen te zien oplichten bij de vlammen van de kaarsjes... Ik loop alleen naar de keuken, vaste prik, geef haar een knipoog, ze staat nog in de schemer.
Als ik terug kom uit de keuken…
WEDEROPSTANDING DER DEERNIS
column
3.0 met 5 stemmen
645 Het was weer Eerste Paasdag en dus was daar weer de jaarlijkse familie brunch waaraan elk zo zijn bijdrage leverde. Er was weer krentenbrood met spijs, er was yoghurt met muesli en vruchten en er waren sandwiches, gevulde eitjes, taart en chocoladefiguurtjes. Er was vooral weer heel veel. Er ontsnapte een lichte zucht aan mijn lippen.…
Grootmoeder
verhaal
5.0 met 2 stemmen
1.974 Toen ik een jaar of acht was woonde oma dichtbij ons. Opa was al overleden en dat vond ik heel erg, want hij was heel aardig en las vaak verhalen voor. Hij liep altijd met een wandelstok en droeg een mooi pak met hoed, die hij even met zijn rechterhand oplichtte als hij een bekende tegenkwam. Mijn moeder stuurde mij elke woensdagmiddag naar oma om te…
Een grijze dag in Biezenmortel of: de kaarsjes van de kastanje
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
457 Het is een grijze dag in Biezenmortel. Onder een dichtgetrokken, grauwe hemel staan berkenbomen zij aan zij op het terrein van de inrichting en even verderop zie je de weelderige kruinen van kastanjebomen, verlevendigd door vele witte kaarsjes.
Binnen, in de paviljoens, die fantasierijke namen dragen, vindt het vierentwintig-uursbedrijf van de zwakzinnigenverpleging…
"Ein Denken an die Kinderzeit" (Hermann Hesse)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
479 Als de schaduwen op de muur vallen en wervelende patronen vormen, komen de herinneringen aan de oude tijd....
Er stond een berk voor het huis. Zij deed aan Russische winters denken. De schoonheid van de wereld was gaaf, ongebroken en ongeschonden.
De zwart-wit-foto's uit die verre, vervlogen, voorbije tijd tonen ons gezinnetje met een baby, een mollige…
Over twee armlastige meisjes, die eens naar Oisterwijk mochten.......
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
456 Het was in de familie bekend: onze vader was een klein ambtenaartje: we betrokken kleding van een nicht: mallotige kleding die ons tot uitzondering maakte te midden van de klasgenootjes en waarom we genegeerd werden.…
Chique gouden manchetknopen en wat dies meer zij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 "Haddon Hall" stond er op het papieren zakje dat versierd was met kleurige, gestileerde afbeeldingen van vlinders.
Daar zaten goudkleurige manchetknopen in die mijn tante speciaal voor mij gekocht had in Maastricht. Ze pasten in de manchetten van de chique witte bloes die ze me cadeau wenste te doen. Ze vroeg me om de bloes te passen en voor de oude…
Wees niet verdrietig
verhaal
5.0 met 2 stemmen
824 “Oma…”
“Ja, lieverd.”
“Vertel nog eens van die keer dat je opa voor het eerst zag. Ik vind dat altijd zo’n mooi verhaal.”
We zitten samen aan de eetkamertafel, Janne en ik. Janne had beloofd te helpen met het adresseren van de enveloppen. Ze ziet dat het schrijven me zwaar valt; na vijf adressen is mijn hand zachtjes gaan trillen en de anders zo…
Aan mijn liefste zus, kameraad en verschoppeling zoals ik.......
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
443 Eens schonk je mij het schilderij met de vogels (zijn het kraaien; zijn het raven?) omdat je vermoedde dat het mijn lievelingsvogels zijn. Als kind naast jou observeerde ik de dieren al graag.
Nu, ten tijde van onze felle strijd die ik zozeer had willen vermijden, wekken de afbeeldingen mijn tranen op.
Blijf aan mijn zijde, mijn kameraad, mijn…
Mijn "vreemde" tante: "L'idiot de la famille"?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.871 In de familie verhaalt men hoe tante lusteloos de lange avonden in het ouderlijk huis placht door te brengen en de anekdote doet de ronde hoe ze roerloos en apathisch zelfs de bladzijden van het boek waarin ze zogenaamd las, niet omsloeg en op zinloze en doelloze wijze alleen maar naar de tekst staarde.…
Misdaad is intiem.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Als zij haar geld verliest is haar waarde ook weg en wordt zij gek. Dan is ze naakt en verloren. Dan komt haar waanzin naar boven. Naasten zullen haar niet meer kunnen begrijpen. De enige getuige voor haar, ben ik. De enige getuige voor mij is zij. Ik ben de enige in dit gezin die haar die beker water kan geven zonder haar waarde te miskennen. En zij…
Zoon kent gek genoeg de weg
dagcolumn
4.3 met 7 stemmen
770 Ik rij met mijn vader van zijn huis in Groningen naar Hanzaplaza in Groningen. Hij heeft geen enkel idee waar we heen gaan.
Het is niet helemaal goed in het hoofd van mijn vader. Zo zegt hij het zelf. En terwijl we door nachtelijk Groningen rijden, kijkt hij zijn ogen uit. Hij herkent misschien wel waar hij is. Hij legt uit dat we naar Amsterdam…
Twee zussen in het museum
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 In het "glazen huis" dat de monumentale toegang vormt tot het museum hebben we afgesproken; mijn zus en ik.
Figuurlijk gesproken bevinden we ons eveneens in een "glazen huis" en moeten we vermijden met stenen te gooien...
Zij, mijn zus, was eens het kind en zij werd de vrouw die ouders met mij deelde, die een zolder met me deelde, waarop onze…
Verdriet en verwondering om een geelkoperen paraplubak
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
485 Het was in de lente van het jaar 2008 dat ik op toevallige wijze in contact kwam met de heer C. uit de Bellinistraat in Tilburg. Onze voorouders hadden betrekkingen met elkaar onderhouden in een verre, vooroorlogse tijd; betrekkingen waarover ik tot op dat moment niets wist. Een geelkoperen paraplubak was daarvan de stille en enig overgebleven getuige…
De laatst overgeblevenen.......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
463 We waren de enig overgeblevenen uit een talrijke familie. Ze was mijn 86-jarige tante en ik vreesde erg voor het moment van het definitieve afscheid wanneer haar gestalte zou vervagen in het uitzinnige duister, in de duisternis die ons allen wacht.
Kerstmis naderde en mijn tante stond me bij als niemand anders met goede raad en goede gaven.…
De zieligheid ten top gevoerd.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
444 Ik was uiteindelijk gearriveerd in de kleine, uiterst kale kamer waar enkele zeer armzalige en knullige frutsels en fratsels op de vensterbank de laatste levensdagen nog op zouden moeten fleuren en veraangenamen van de man die al vijftig jaar mijn arme broer is, een ultiem slachtoffer en gedupeerde, en uit de muurkast waarin mijn broer zijn betreurenswaardige…
Twee meisjesportretten uit 1965
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Het ene meisje draagt op de foto de bril die zij al droeg sinds haar zevende jaar en die zij nog lange tijd bewaarde; zij is de intellectuele; het andere meisje is de clown; zij lacht en draagt frivole staartjes in het haar, samengebonden door onschuldige frutsels en fratsels.....
De meisjes zijn zussen; ook in dat vroege jaar waren zij al getekend…
autobiografie
4.1 met 7 stemmen
860 Dát was het. De verboden waarheid. Mijn moeder maakte mij ziek en ongelukkig. Het voelde alsof ze mijn ziel opzoog en er niets meer van mij overbleef. En nu had ik iemand die dit 'weten' bevestigde. Die bevestiging was voor mij heel belangrijk omdat ook de hulpverlening die ze voor mij had gezocht op mij in praatte dat ik moest eten voor mijn moeder…
Toen tante M. kwam met de kleding/De witte schoentjes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.026 Toen de esdoorn aan mijn venster uitbottende knoppen van veelbelovend helgroen gebladerte droeg en iedere dag een ietsje meer in bloei kwam te staan en toen de maisgele en citroengele narcissen in het plantsoen dicht opeengedrongen, als zochten zij steun bij elkaar, weerstand boden aan de nog snijdende wind, is tante M. weer gekomen met de koffer,…
autobiografie
5.0 met 1 stemmen
641 Het leek alsof hij steeds meer op mijn familie begon te lijken. Hij verdedigde mijn moeder ten opzichte van mij.
Steeds verder trok ik me terug in een van de kamers die wij als atelier hadden gemaakt om eindeloos te tekenen bij lamplicht, overdag, onder invloed van alcohol inhakkend op mijn ondervoed lichaam.…