Alle inzendingen over kinderen

Nu ik eindelijk het omgaan met de computer redelijk beheers dankzij spontane hulp van mijn jongste kleinzoon Richard, heb ik ook het internet en de schrijverssites ontdekt. Eerst was ik van plan een gedicht in te sturen bij gedichten.nl, maar ik ben nog te bevreesd omdat daar zoveel mooie gedichten staan, die ik de afgelopen dagen met graagte heb…

Tijdens het omkleden in het badhokje, kletst zoon wat af. ‘Weet je wat leuk is? zegt hij, terwijl hij zijn spijkerbroek uittrekt. ‘We staan op de bowlingbaan. Dan staan we op een rijtje, iedereen laat zijn blote billen zien. Dan gaan we op een rijtje allemaal poepen. We pakken de drol op en gaan er mee bowlen’. Zijn heldere stem klinkt door de ruimte…

Het was een paar maanden voor Liselores vijftiende verjaardag. Ze kamde haar haren en bekeek het resultaat in de spiegel. Haar aandacht ging van haar haren naar haar neus. Waarom had ze toch zo'n rechte kleine neus? Heksen en tovenaars hadden lange of scheve neuzen. Fedan had een lange neus die ook nog scheef was. Hij was heel erg knap. Ze zuchtte…

Nu Liselore een tienerheks was, ging ze er vaak op uit met Spetter en Hoorntje. Ze zwommen en vlogen in en over Mosarivier en door en over de bossen. Als haar broer Berald meeging met zijn dolfijn en eenhoorn, dan hadden ze samen veel plezier. In het jaar na Liselores tiende verjaardag werd Berald twaalf jaar, en mocht hij naar de Tovenaarschool…

Eindelijk was het zover. Het was een week voor haar tiende verjaardag. Liselore mocht haar eenhoorn, haar Hoorntje, zoals ze hem al genoemd had, opnieuw ontmoeten in het magische bos. Deze keer zou hij voor altijd met haar meegaan. Opgewonden deed ze haar mooiste heksjesjurk aan met alle kleuren van de regenboog. Zingend liep ze naar de keuken, waar…

Het meisje op de foto heeft aarzelende borstjes en op de achtergrond is het huis zichtbaar. Het meisje ben ikzelf op 13-jarige leeftijd en het huis is mijn ouderlijk huis uit die tijd. Veertig jaar later zag ik het arbeidershuisje terug, op een oktoberdag, toen storm en regen de ramen geselden zoals eens mama's harde handen waren neergekomen op mijn…

Als de dag van gisteren weet ik terug te halen, hoe het was om zwanger van jullie te zijn, als de dag van gisteren, weet ik bijna nog, hoe de negen maanden, negen lange maanden waren. Als de dag van gisteren weet ik nog dat de voorbereidingen voor de komst van jullie heel normaal verliepen. De bezoekjes aan de huisarts, een verloskundige had ik niet…

‘Ik zal jullie eens een poepie laten ruiken’ zeg ik met een bravoure, die ik niet meen. Zoon schatert het uit. We zitten in de auto op weg naar de ijsbaan. Ik heb sinds kort nieuwe schaatsen, verjaardagscadeau van T. Met het huren van schaatsen hield ik nog een slag om de arm. De toon is gezet, nu moet ik wel. Als we even later het gebouw binnenlopen…

Eens per jaar kwam oom Wim uit Rotterdam in onze jeugdjaren naar ons, kinderen, naar het huisje in de volkswijk. Dan was het feest, want oom Wim, een aantrekkelijke vrijgezel, ging steevast met ons vliegeren. Daartoe gaf hij ons opdracht latjes en touw te gaan kopen en het glanzende, half-doorzichtige vliegerpapier in schitterende kleuren: groen, blauw…

Behept met ouder(s) die maar niet willen afleren dat je er toch niet aan moet denken en was het altijd al zo, ongekend heftig? Los van het feit dat het niet eens bij je op zou moeten komen om je dochter van twee onder een KOUDE douche te zetten, maar wat is een WARME douche nou voor 'n straf? Alsof ze het stamelen hebben uitgevonden..." wist niet…

Veel mensen zijn eenzaam. Ik zou het erg vinden als je niemand hebt om mee te praten of om leuke dingen samen te doen. Maar je kan gehandicapt zijn en dan is er van ware liefde sprake als een pracht mens is die je blijft verzorgen. Hulde voor het personeel in een verpleeghuis. Zij moeten met weinigen veel patiënten verzorgen en waardering voor de regering…

Ze gevonden is, net na de geboorte, gelukkig maar want de rapen waren temet bijna gaar, ze werd op tijd gevonden en men besprak wat nu te doen met haar. Een kinderloos echtpaar ontfermde zich over haar, waren gelukkig met het kind, werden nog gelukkiger met elkaar en zo volgde een aantal heel fijne jaren, waarin het paar en het kind, volkomen tevreden…

Met veel genoegen en wellicht ook met de nodige moeite brengen we onze kinderen groot. Het kan wel eens wat pijnlijk zijn om ze op latere leeftijd minder mee te maken, omdat we ze min of meer "los hebben moeten laten." Hadden we ze misschien veel langer bij ons willen houden? Een sterkende gedachte is dat je je kinderen tenslotte niet voor jezelf…

Voor het eerst sinds lange tijd bezocht ik De Efteling. Herinneringen aan vroeger werden geopend, doorkruist door momenten uit het heden. Een beetje zoals het park is opgebouwd. Het Sprookjesbos is herkenbaar voor elk kind. Maar door de voortdenderende tijd inmiddels ook voor elke volwassene. De latere en vaak wildere of op zijn minst spannendere attracties…

Omdat zoon en schoondochter druk doende waren met hun werkzaamheden buitenshuis, pasten wij, opa en oma, op de beide nakomelingen. De oudste van acht vermaakte zich met zijn spelcomputer op zijn kamer. De jongste, die drie jaren telde, speelde bij ons in de huiskamer. Het was een interessant jongentje dat niet snel van zijn stuk was te brengen. Donker…

Omdat onze zoon een verplichting had waar ook zijn vrouw voor was uitgenodigd, werd aan ons, als grootouders gevraagd een dag te komen oppassen. We zouden blijven slapen zodat we onze beide kleinzoontjes naar bed konden brengen. Feest voor hen, maar ook voor ons. Tot nu toe hadden we slechts een enkele keer een middagje op mogen passen. De jonge…

Ik trof hen aan bij de bushalte, te midden van de hordes van mensen die dagelijks het Stationsplein overstromen, als het ware uitgebraakt door het Openbaar Vervoer, door de bussen, treinen en taxi's die hun haltes aandoen als bijen de bloemen in een welvoorziene tuin; een kleine donkere jongen en zijn moeder. "Si,si" herhaalde de vrouw tijdens haar…

Teder koesterde ik, toen ik nog een kind was, mijn schamele en armzalige bezittingen en ik bewaakte ze streng, als waren het de Kroonjuwelen. Als de tijd weer was aangebroken dat de jaarlijkse Kermis de centrale pleinen van de stad in beslag nam, kreeg ik soms een babypopje met toebehoren als een kammetje, een borsteltje, flesje, bedje en kleertjes.…

‘Ik hoop dat Art en Jan-Jaap morgen weer mee mogen doen, mama’, zegt zoon na afloop van de uitzending. Zijn ogen schitteren. Hij spreekt de namen van de BN’ers vertrouwelijk uit, alsof ze familie van hem zijn. Vanaf dat moment is hij bevangen door koorts. We kijken iedere avond naar ‘de Slimste mens’, het programma met zowel benullige als onbenullige…

Quinsy krijgt, terecht, de Zwarte Piet toegeschoven. Beiden zijn potsenmakers en elkaars gelijke, Quinsy doet kunst en Zwarte Piet vol overgave. Kinderen discrimineren niet.…

Dit weekend mocht ik weer voetballen. Ik doe dat tegenwoordig nog maar één keer per jaar, dus u kunt wel nagaan dat ik op moment van schrijven stijf sta van de spierpijn. Bovendien is er een belangrijke reden dat ik eigenlijk niet meer voetbal; van mijn voetbalcarrière bij vv. Astrea heb ik een chronische blessure overgehouden die mij garandeert dat…

Ik lever zoon af bij zijn nieuwe badmeester, die net als de vorige, een hartverwarmend vriendelijke indruk maakt. ‘Wat zijn die jonge badmeesters toch van een ongelooflijk soort, zeg ik tegen T. ‘Ja’, knikt hij: ‘pedagogisch verantwoord, vriendelijk maar niet te klef, optimistisch, enthousiast, motiverend. Totdat je na twee jaar verneemt dat hij ontmaskerd…

In deze wereld zijn onze kinderen de toekomst, maar onze kinderen hebben geen toekomst in deze wereld.…

Het is midden in de nacht. Slaapdronken ga ik op de tast richting badkamer. Dan krijg ik een enorme dreun tegen mijn hoofd. Alsof ik met mijn rechterslaap tegen een muur aan knal. In een reflex leg ik mijn hand over mijn oog en kreun. ‘Jezus, wat gebeurt er’, brult T. plotseling naast me. ‘Ik heb mijn hoofd tegen de deur gestoten omdat ik niet wist…

“Papa wil je pijltjes voor me maken?” Mijn zoon heeft het al ettelijke keren gevraagd. En natuurlijk heb ik ze gemaakt. Met een vieze smaak van de inkt heb ik het ene na het andere pijltje lopen rollen en plakken. En natuurlijk ging hij mij nadoen. Pijltjes maken leer je alleen door het vaak te doen. Maar hij kreeg de slag maar niet te pakken. Hij…

Nee, blij hoef je niet te zijn, wanneer de relatie van een van je kinderen stuk loopt, wanneer het over en uit is, wanneer er kinderen in het geding zijn en ook al probeer je het nog zo goed te regelen, al probeer je het kroost er nog zoveel buiten te houden, al doe je nog zo je stinkende best, alle volwassen besognes niet aan de koters mee te geven…

Pasen is weer voorbij, de Paashaas kan weer even rustig ademhalen en de Paaskip kan ook weer even op haar lauweren rusten. Misschien bezochten zij maandag jongst leden wel even incognito de paasmarkt te Breskens? Wie zal het zeggen? Even afkicken van het eieren beschilderen en ze daarna in vele tuinen verstoppen. Even afkicken van alle paasdrukte, dachten…

Maarten rent de roltrap op. We volgen bedaard, stappen uit op de tweede etage. Zoon neemt de roltrap weer naar beneden. We kijken hem na. Kom je zo weer terug, gebaar ik naar hem. Hij doet het nog een keer. We wachten. Bovengekomen, schiet hij zigzaggend de winkel door. Zijn energie is benijdenswaardig. Het zou ons goed uitkomen als hij iets minder…

Ik haal mijn zoon op van de bso. ‘Papa is er niet’, zeg ik, ‘die eet samen met zijn collega’s, in de stad’. ‘Maar ik wil hem vertellen over het vrachtschip wat ik heb gemaakt van K’nex, samen met Michael’, zegt hij sip. ‘Misschien kun je dat morgenochtend doen bij het ontbijt’, opper ik. ‘Slaapt papa wel thuis?’ vraagt hij. ‘Natuurlijk’, zeg ik kordaat…

Gerrie en Klazina hadden zich verloofd. Ze waren smoorverliefd op elkaar. Hij: ''Lieveling, ik ben zo blij, dat we nu verloofd zijn. Nou mag ik van mammie en pappie jou leuke dingen in bed leren, verheug je daar maar op. Kom eens hier.'' Ze kwam met een stralende lach naar hem toe en hij fluisterde in haar oor: ''En als we getrouwd zijn, krijgen…