12871 resultaten.
"Portagora" revisited
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
415 Hij lichtte nog toe "dat we allemaal onze taak hebben in dit leven" en hij besloot met de woorden:
"Houdoe mèske!" en daarmee namen we afscheid.....…
Bij "De Drieburcht", in onze mooie zwemzaal
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
585 Die avond vertrouwden we onze lichamen toe aan het koude, klotsende water en we lieten het dobberen, deinen en drijven op de stroom; mijn zware Rubensiaanse lichaam en het fragiele lichaampje van mijn vriendin en in een traag tempo volgde ik haar.…
In de Vincent-shop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
465 Een oud-collega (met al te vaak geverfd haar en een kaal achterhoofd) had me begroet en we hadden nieuwtjes uitgewisseld over de ex-collega's en over de teloorgang van een centrum waar we samen gewerkt hadden. Bepakt en bezakt ben ik huiswaarts gekeerd.…
Samen gezellig boodschappen doen?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
524 In de grote hal naast het enorme consumptieparadijs is een klein zitje met metalen stoeltjes waar we plaatsnemen. Nadat we voorzien zijn van koffie brengt het meedogende, lieve meisje van achter de counter ons onverwacht en ongevraagd op een schoteltje twee eierkoeken en enkele kleine stukjes koek.…
Mijn geliefde ex-collega
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
511 Eens hebben we elkaar voor het eerst ontmoet toen een ijzingwekkende neerslachtigheid haar klauwen naar me had uitgestrekt.…
Van de vrouwenliefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
465 Maar met elkaar kwamen we tot de conclusie dat het een onsje minder wordt op onze leeftijd…
Een souvenir uit Oisterwijk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
542 Zijn oranje-beige muren schemeren door een wirwar van boomstammen die ermee wedijveren in hoogte, waardoor we niet onmiddellijk ertegen op hoeven te zien als lilliputters tegen een reusachtige, eerbiedwaardige gestalte.
We wandelen door langgerekte paden die zich om ijsblauwe ovale vennen slingeren.…
Samen naar het Arboretum in Kalmthout op een zomerse dag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
194 Aanvankelijk hadden we de brede straten doorkruist, omlijst door het roestbruin en steenrood van de villa´s en bij ¨Petit Paris¨ waar heel toepasselijk een prent aan de wand monumenten uit de Franse hoofdstad weergaf, geluncht.…
Dierenliefde
verhaal
0.5 met 2 stemmen
541 ''
''Neen, we gaan naar huis en je krijgt Whiskas.''
''Há, lekker.''…
Afwijking der Rammen
column
4.0 met 1 stemmen
455 Als gezegd ben ik een RAM en een vriendin van mij, heeft ook dat teken van de dieren riem, we spraken verleden week over onze afwijking want wat bleek: we lijden beiden aan hetzelfde!…
Wandelen met mijn zuster
verhaal
3.5 met 2 stemmen
544 We zijn toen met de hond een eindje gaan wandelen toen we opeens op een zijweggetje een man op de grond zagen liggen. Laten we maar effen gaan kijken, misschien heeft hij hulp nodig of hij is dronken. Verderop is een café.
Toen we bij hem genaderd waren herkende ik hem. Hij woonde in het dorp en ik heb wel eens met hem gesproken.…
De juiste maat
column
4.2 met 4 stemmen
644 We volgen bedaard, stappen uit op de tweede etage. Zoon neemt de roltrap weer naar beneden. We kijken hem na. Kom je zo weer terug, gebaar ik naar hem. Hij doet het nog een keer. We wachten. Bovengekomen, schiet hij zigzaggend de winkel door. Zijn energie is benijdenswaardig.…
De wandel-driedaagse: tragiek of triomf van de medemenselijkheid?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
670 Ze vraagt me telkens weer of we bij St. Jozefzorg zijn en ik moet dit telkens weer ontkennen. Ze verzekert me dat ze een echte Tilburgse is, geboren aan de Gasthuisring en dat ze graag De Heuvel, het centrale plein van onze stad, nog eens zou zien. Tot haar teleurstelling zullen we daar vandaag niet komen.…
Werken op grote hoogten
verhaal
3.0 met 1 stemmen
526 Om elf uur gingen we weer de ladder op en werkten tot één uur. Van de baas mochten we niet langer dan een half uur in de pub verblijven. Er waren schilders bij die na vele pinten toch de trap beklommen en op grote hoogte gevaarlijke bewegingen maakten.…
17
dagcolumn
3.0 met 8 stemmen
922 Bij ons vertrek zien we door het raam binnen armen nog woest door de lucht maaien. Ook die van onze zoon. Als we een paar huizen verder zijn, horen we iedereen mee brullen met Mr. Polska: ‘dit is het feestje, het allermooiste feestje, het aller- aller- aller- aller- allermooiste feestje!…
Wat een schat die Marianne Vos
column
2.3 met 3 stemmen
618 De verkiezingen krijgen we ook nog. We hoeven niet te gaan. Maurice de Hond zoekt het wel uit.…
Heerlijke woede
verhaal
2.4 met 15 stemmen
2.468 Onlangs in een telefoongesprek met een gelijkgeaard mens, stelden we onszelf gniffelend de vraag: “Wanneer zullen we ophouden ons kwaad te maken?” Over het antwoord waren we het roerend eens: pas de dood zal een einde maken aan onze heerlijke woede.…
Mijn eerste liefde
verhaal
1.7 met 31 stemmen
2.534 We reden niet één baantje, nee, uren en uren achter elkaar krasten onze schaatsen, in hetzelfde ritme, over het ijs.
Praten deden we niet. Dat was ook niet nodig. Zijn nabijheid was meer dan voldoende. Het was zo romantisch!…
Lieve Sandro,
verhaal
3.3 met 14 stemmen
2.417 Niet lang na je begrafenis zijn we verhuisd naar een andere stad en ik zit nu op een nieuwe school. Erik dacht dat het beter was als we verhuisden, zodat we niet elke dag langs de plek kwamen waar het gebeurd is. Dat zou ons er alleen maar elke keer aan herinneren, zei hij. Mamma stemde zwijgend toe.…
Eer mijn schijnwereld
column
4.8 met 4 stemmen
642 Ik vond het eigenlijk ook wel heel vreemd, we waren geen wereldkampioen voetbal geworden, en toch gingen al die duizenden mensen ons toejuichen! Kijk, dat noem ik pas gestoord. We waren tweede geworden en we hebben toen de Spanjaarden bijna het voetbalveld afgeschopt, maar helaas, helaas, jammer, jammer, ze wonnen toch!”…
Liever seks dan gamen
dagcolumn
3.9 met 14 stemmen
2.056 Hoefden we al bij gebrek aan beren in het bos niet meer als beschermer op te treden, waren we al werkeloos door het afschaffen van de dienstplicht, konden we ook geen potten meer breken als kostwinner dan wel gezinshoofd, heeft de fertilisatiewetenschap ons eigen zaad overbodig gemaakt, nu dan is het begin van ons einde als minnaar aangebroken – onze…
EEEEEEEEEEEh Book
column
3.0 met 2 stemmen
575 We doen dit al met alle televisie programma’s. Natuurlijk hebben we wel een selectie gemaakt van wat we willen bewaren. Ook handig met het zogenaamd uitlenen van boeken. Want als we het boek niet op tijd terug sturen, wist het geheugen vanzelf. En boekverbranding gaat over in het woord boekimplosie, met een druk op de knop.…
Violen en confetti.
verhaal
4.3 met 3 stemmen
623 Want immers, we leven niet in het verleden. We zijn geworden die we zijn. We mochten worden die we zijn. Als mens met een verleden. Maar ontsnapt uit dat verleden.
Dan staat het mij zo helder voor ogen. De waarheid die achter de Waarheid zit. Het onfeilbaar Woord van God. Waar ieder dan op zijn eigen wijze mee omgaat.…
That 's Life
verhaal
5.0 met 1 stemmen
602 '
‘Ach doet er ook niet echt toe, morgenvroeg laten we ze weer vrij en gaan we weer over tot de orde van de dag.
That ‘s life, helaas that ‘s life.'…
De samenleving moet zich ontdoen van de economische slavernij
verhaal
2.3 met 3 stemmen
1.428 We leven in een democratie. We bepalen met z’n allen wat we als samenleving belangrijk achten. De economische kettingen waaraan we vastgeketend zijn, kunnen we alleen gezamenlijk doorslaan.
De prijs van de verkoop
Een centraal woord in de westerse vrije markt economie is groei.…
Tante en het hondeleven
verhaal
4.4 met 8 stemmen
621 We gaan éérst op de koopjes af. Oók voor mij geen overbodige luxe want met dat afvallen zakken me iedere keer de broeken van het inmiddels flink geslonken achterwerk. De knoop die ik eergisteren verzette is alwéér opgeschoven. We zoeken wat in het warenhuis en scoren e.e.a.…
Tijd
verhaal
4.6 met 25 stemmen
1.891 “Maar we MOETEN het oplossen. Kunnen we er niet nog even over praten? Alstjeblieft?”
Ze pakt mijn hand. Met haar andere hand streelt ze zachtjes mijn handpalm. O mijn god. Die warmte, haar warmte. Haar zachte vingertoppen tegen mijn huid. Ik sidder maar ik sta op. Ik pak mijn jas en trek hem aan terwijl ik om de tafel heen naar haar toeloop.…
Geen goede voornemens dit jaar..!?
verhaal
2.0 met 8 stemmen
1.604 Minder last met de gezondheid zou ook mooi meegenomen zijn, voor de rest hoeven we niet te klagen.…
Kroes - 2
verhaal
1.5 met 2 stemmen
680 ‘Kom, we gaan even naar Opa.’
Anita had het beheer over mijn dagelijks leven doeltreffend overgenomen.
De Harley ronkte sonoor. We reden naar de rand van de stad. Ze stopte bij een poort, waarboven een bord hing.
“Piet Kroes. In lompen en oude metalen.”
Anita glimlachte. ‘Opa was vroeger lorrenboer.…
Kroes -3-
verhaal
1.0 met 3 stemmen
583 We gaan morgen vroeg weg. En we stoppen wel eens onderweg.’…