start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (384)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (96)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (78)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (54)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4686):

Dierenliefde

Buiten was het bar slecht weer, slagregen en storm uit het zuidwesten, de donkergrijze wolken joegen snel voorbij. Zwartje, mijn kat, lag dichtbij de kachel te spinnen en keek af en toe naar mij of hij zeggen wilde, gaan we nog wandelen, want bij dit weer gaat hij graag uit. Het is een bijzondere kat, hij kan praten, net als een kat in de reclame op de televisie. Toen ik mijn pijp in de asbak legde, kwam hij naar me toe, en zei:
''Ik wil naar buiten, lekker wandelen in het bos, Kees.''
''Oké Zwartje'', en ik pakte de lijn om hem vast te maken aan zijn hals, want buiten los lopen mag hij niet. Gekleed in mijn regenpak en zuidwester op gingen we naar buiten. Zwartje keek blij, en zei:
''Lekker weer hé, hier houd ik van.''

Toen we het bos naderden zag ik de mij bekende bewoner met zijn aangelijnde herder lopen. De man groette mij vriendelijk en zei:
''Heb jij dat weer besteld?''
Zijn herder begon woest te blaffen toen hij mijn kat zag en wilde erop af, maar de man hield hem goed vast aan de lijn. Toen hij bij zijn woning het pad opliep liet hij achter het gesloten hek de hond los en bleef woest blaffen naar mijn kat. Zwartje zei:
''Laten we maar doorlopen, mij te link hier, Kees.''
''Rustig maar, hij kan niet bij je komen, maar ineens zag ik, dat de herdershond zich omkeerde en met zijn snuit bijna op de grond verder sloop, alsof hij wat rook. Ik bleef staan en zag wat er aan de hand was. Er was namelijk een jonge mus uit de boom op het pad gevallen, vermoedelijk door een sterke windvlaag.

Het kleine wezentje zat daar stil op de grond en probeerde zijn vleugeltjes uit te slaan, maar daar had het beestje kennelijk nog niet de kracht voor. Het dons zat nog op zijn kopje. Zwartje riep:
''Mag ik hem pakken, Kees?''
''Neen, dat mag niet en je mag niet achter het hek komen, dat is verboden.''
Maar de hond liet grommend zijn tanden zien. De eigenaar van de hond zag het ook gebeuren en riep zijn hond terug, maar die luisterde niet. Toen zagen wij een wonder gebeuren, want plotseling liet moeder mus zich uit de boom vallen vlak voor de snuit van de hond, en begon klaaglijk te piepen en sprong steeds een paar keer op naar de richting van zijn muil. De hond blafte wel, maar deed gelukkig niets. Het was zeer duidelijk, dat moeder mus haar kleintje wilde beschermen.

''Wat een domme hond, ik had de mus al lang gepakt, Kees.''
''Je moet liefde voor je mededieren hebben, Zwartje, wij mensen zijn toch ook lief voor elkaar'', maar dat meende hij niet.
Het moet toch een beleving zijn geweest voor moeder mus vlak voor z'n kolossaal monster de moed had haar kind te beschermen. De hond week terug en was kennelijk geschrokken door de steeds opvliegende moeder tegen zijn snuit.
''Heb je dat gezien, dat is toch echt liefde hé, jij zou toch ook je kindjes beschermen, Zwartje?''
''Zeker Kees, maar de mensen zijn niet zo lief voor elkaar, op de televisie zie ik niks anders dan geweld, ze doden elkaar en ook dieren doen ze leed aan, behalve jij, jij bent lief voor mij. Mag ik nou een muis zoeken, Kees?''
''Neen, we gaan naar huis en je krijgt Whiskas.''
''Há, lekker.''

Schrijver: kees niesse, 14-11-2012


c.h.niesseatkpnplanet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: dieren

Deze inzending is 133 keer bekeken

1/5 sterren met 2 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum:14-11-2012
Email:hmessieatlive.nl
Bericht:Goede moraal, waar men een voorbeeld aan mag nemen. Konden de dieren hier ook maar besef van hebben... Maar ja, de meeste dieren laten zich nu eenmaal leiden door gevoel en drang.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)