Verhalen over overlijden

Ik stond in de keuken en dronk een glas water. Niets bijzonders. Tot ik mijn linkerhand plat tegen mijn onderrug duwde en bij de laatste druppel mijn lippen tuitte op een manier die me ineens bekend voorkwam. Ik verstijfde. Mijn vader. Precies zo dronk hij altijd zijn water. Ik had mezelf dit nooit aangeleerd. Niemand had het me voorgedaan…

Soms sta ik stil, doodstil bij de talloze mensen die er nu niet meer zijn! Kijkend naar de sterren denk ik dan: zou het een bekende zijn, zou jij het zijn? We vertellen toch de kids als ze klein zijn dat oma of opa het sterretje aan de hemel zijn? Dus zouden al die dierbaren inderdaad dat fel oplichtende sterretje zijn? Oh ik weet wel ( probeer het…

Als klap met een moker, een blikseminslag, een tsunami aardbeving of gewoon een enorme schrik, zo eentje waarvan je denkt: oh nee! We waren bevriend, nee, we waren vriendinnen voor het leven! Wisten elkaar te vinden waar nodig, wisten uren vol te praten en nog verveelde het niet, zeg maar nooit! Een paar maanden terug moest je je maatje al verliezen…

Ze was bijna honderd, jaja, een hoogbejaarde dame dus of zal ik zeggen, een oudere vrouw die tot een paar weken geleden nog gewoon ‘ op zichzelf ‘ woonde, met wat hulp praktisch alles nog zelf deed ook, ja verleden tijd dus…en natuurlijk vonden de kinderen en kleinkinderen het niets, die wilden heel graag dat oma naar de verzorging ging… Na lang…

"Mamma je gaat wel dood hoor", zei haar dochter! "Wedden van niet" , sprak haar moeder! Al jaren een broos type, maar levenslang een sigaretje en een wijntje hakken erin. De laatste jaren van haar leven waren voor haar al lang geen leven meer. Voor haar gevoel weggestopt in een verzorgingshuis met haar zoon in de buurt, maar haar dochter…

Frank was mijn collega bij de Kamer van Koophandel Rotterdam. We werkten er een aantal jaren en hadden zakelijk verschillende terreinen maar privé ook gemeenschappelijke. Beiden waren we individuele opmerkelijke types, die het ook veel aan de stok hadden met leidinggevenden, maar wat steeds werd bijgelegd omdat onze output meer dan uitstekend was.…

Heel ongebruikelijk en lijkend op een acte van onvermogen, maar het opdiepen van een pennenvrucht uit 2005 van mijn hand op deze site is voor mij niet zonder reden. In dat jaar was ik hier pas met het inzenden van bijdragen begonnen en had ik nog nauwelijks ervaring op dit gebied. Mij is in de loop van de tijd wel duidelijk geworden, dat de inhoud van…

Soms bekruipt of overvalt je het gevoel van en NU moet ik echt even informeren naar hoe de zaken staan, want daar heb ik te lang mee gewacht. Dat laatste overkwam mij tijdens een ommetje door een woonwijk. Ik wist niet precies waar ze woonde; het hondenbaasje ik meen Marijke, met wie ik vaak opliep in het verleden, maar wel dat ze ongeneeslijk ziek…

Veertig jaar had Joop op een Amsterdamse lijnbus gereden. Een maand na zijn pensionering woonden hij en zijn Greet in ‘Doodstil’, een Gronings gehucht, in een boerenhuisje met een stenen stal en wat dieren: twee koeien, twee geiten, een pony en natuurlijk kippen en een haan. Niks mooier dan gewekt te worden door hanengekraai en te ontbijten met vers…

Natuurlijk konden we erop wachten jawel: een eventuele crematie gaat je geld kosten, dat dit het geval is weten we al een poosje natuurlijk maar ja, gas is duur en dus, wordt een zetje in de oven ook duur! Nou was de cake ook al duurder, omdat die oven natuurlijk niet voor niks brandt, de koffie steeg ruiterlijk mee in de prijs, want tja, als het plakkie…

Twee tot driemaal per week hield ik een uurtje of twee vrij, om - zoals ik het zelf noem - de “oudjes“ even te bellen, zodat we op de hoogte bleven van het wel en wee. Zo ook met haar, mijn ‘buurmeisje‘ zeg maar! Dat ze ruim over de tachtig jaar werd deed er niet toe, we hadden heerlijke gesprekjes die overal en nergens over gingen, zoals het oudere…

Tenzij je kiest voor drastische maatregelen, weet geen mens hoe lang hij- of zij vertoeven mag op deze grote aardbol, niemand die het weet en soms kom je zomaar in een situatie die je eigenlijk helemaal niet gewild had maar die gewoon kunnen voorkomen, want: als ze binnen stapt nadat ik haar een paar weken niet gezien heb, is mijn logische vraag: hoe…

Er zijn van die onderwerpen waar we zo min mogelijk over denken, dus praten al helemaal niet en toch is het een onderwerp dat niet bepaald ondergesneeuwd moet worden, omdat we er allemaal mee te maken hebben - of krijgen vroeg of laat…zo ook vandaag. Als er een goede bekende langskomt hebben we het over een eventuele begrafenis cq crematie, want opzetten…

Tel ze, je zegeningen en sta vooral niet stil ( hoewel soms mag het maar niet te lang) bij datgene wat je niet hebt, want voor je het weet is het: over en uit, nou ja dat laatste mag nog even uitblijven natuurlijk maar ook dat heeft niemand voor het zeggen! We hebben al veel mensen “ weggebracht “ en telkens als dat voorkomt sta je stil bij het feit…

Ongekende pijn terroriseerde hem, ontoelaatbare, niet in te dammen pijn, de term: sterven van de pijn ging echter niet op, hij bleef leven elke dag een kwelling van ongekende omvang. Hij werd er niet vrolijker door, neen, hij werd in tegenstelling tot de vrolijke vrijbuiter die hij altijd was een norse dwarse kerel die zijn grieven botvierde op ‘wie…

Onverwachts en aan de andere kant qua leeftijd toch ook weer niet, overleed omaatje, plotseling, ze ging in haar slaap, alsof ze dacht: ik wacht niet tot de dag, want dan proberen ze me tegen te houden en het is goed zo! Ze had een mooie leeftijd, ver over de tachtig maar het komt altijd onverwachts! Zo ook dit heengaan van Omaatje. Ze had een niet…

Het daasde even voor haar ogen, die langzaam opengingen, de slaapkamer verkende en zich realiseerde dat zij een heel bijzondere droom had gehad, maar deze was wel zeer uitzonderlijk. Ze zat op het puntje van haar bed, doorgaans na te genieten van een verkwikkende nacht en prettige dromen, maar ook fijne vooruitzichten voor de dag, maar deze nachtdroom…

Zo, was ze er nog, zo is ze naar Leen, gisteren zag ‘k haar nog nu: is de meest geliefde televisiekoningin er niet meer! Hoe graag keken we naar haar programma’s, die je deden denken: dat je ernaast zat! Hoe graag en hoe ongedwongen, deed ze, alsof ze het allemaal aan elkaar praatte en naast je op de bank zat! Mies, onze televisie-moeder van iedereen…

Toen ik een paar maanden geleden nog eens in Surabaya was om een Indonesische vriend te bezoeken zei hij mij dat een stokoude Nederlandse dame lag te sterven in het lokale bejaardentehuis. “Zij is echt heel oud,” zei hij. “De verpleegster heeft haar geboorteakte gezien. Deze maand wordt zij 101 jaar. Zij heeft geen familie meer en zij lijdt aan Alzheimer…

M'n aardse afscheid was heftig geweest en ging het overlijden in 'knielen op een bed van violen' ver te boven! Ik had er gelukkig uiteindelijk de brui aan kunnen geven net toen m'n familie na eindeloze herhalingen hapte naar adem en even de sterfkamer uitliep, blies ik die laatste adem van me uit.  Ik kwam echter wel in de hel en De Duivel…

Wat mijn ogen zagen, vertaalden zich via mijn pen in het volgende sfeerverslag bij het ochtendontbijt in Hotel Ruland te Altenahr, Eiffel, augustus 2017 op vakantie!   Ja, ik wil!   En plots,  ja met een onverwachte oogopslag vanaf mijn ontbijttafel stond hij daar, mijn vader, wijlen mijn vader. Mijn vader Gerrit Jan Krediet, geboren 9 november…

Wat kunnen mensen toch verschrikkelijk lelijk doen en elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Waar het om gaat? Meneer Sloote en Meneer Siper zijn allebei dood, hartstikke dood, in een week tijd. Hun afgelopen jaren was het verbale vechten over de schutting niet om aan te horen en dat beide mannen niet alleen hun eigen leven zuur maakten, neen, dat…

Henk zag in de gang een witte enveloppe op de grond liggen met een zwarte rand eromheen. Hij bukte zich en pakte de brief en was zeer benieuwd wie de geest had gegeven. Zijn vrouw Ingrid stond in de keuken babi pangang te bereiden en hij vroeg haar de brief te openen en te lezen wie niet meer met zijn ogen knippert. Het was Gerrit, de billenmaat…

Toen mijn hospita terug ging naar haar vaderland ben ik verhuisd naar een dorp in Drenthe. Tijdens boodschappen doen op de markt was ik getuige van de opening van een nieuw café. De eerste bezoekers, waaronder ik, kregen gratis een pilsje van de tap. Dus de zaak stond gauw vol. De burgemeester was er ook en ik hoorde van een bejaarde man, dat hij…

Het maakt niet uit, waar en wie een depressie heeft, er staat geen leeftijd voor. Helaas. Afgelopen week werden we opgeschrikt door maar liefst drie mensen, ooit kinderen van een vader en moeder, ooit vast gezeten aan een navelstreng, ooit in een kraambed beland, opgegroeid in een gezin als broer- of zus van...,.. Drie mensen die dermate verwond…

Toen ik nog in Drenthe dichtbij Assen woonde, hoefde ik alleen maar de straat uit te lopen om op het platteland te komen, een mooi natuurgebied, maar ik moest op een dag met lekker warm weer opletten voor die jonge dame met rood haar, want met haar heb ik een keer ruzie gehad in de supermarkt, omdat ze haar hond vlak voor mijn deur liet bouten…

Toen Wout de gang inliep om de stofzuiger te pakken zag hij een witte enveloppe op de grond liggen met een zwarte rand eromheen. Hij had al zwaar de pest in dat Janneke hem opdracht had gegeven alle kamers te stofzuigen en nu dit. Hij bukte zich en pakte de brief en was zeer benieuwd wie de geest had gegeven. ''Darling, er is net een brief gebracht…

Het groepje dromde angstig samen. Wat was er in ‘s hemelsnaam gebeurd? Er was lawaai geweest, ontzettend veel lawaai en vreselijke angst, doodsangst en pijn, hevige pijn en een geschreeuw dat door merg en been ging. In hoge snelheid hadden ze de planeet verlaten, waren ze opgestegen, dwars door de atmosfeer, dwars door de kosmische energie, alsof…

Toen Wouter van de wc afkwam zag hij een envelop met een zwarte rand in de gang bij de deur liggen. Hij raapte hem op en liep naar de huiskamer, waar Mien zijn lange onderbroek aan het verstellen was. ''Weer een dooie, ik zal effen kijken wie nou weer.'' ''Attenoje, Gerrit is de pijp uit, mijn billenmaat uit de bajes. Verleden week zaten…

Onlangs moest ik voor een her controle bij de cardioloog komen, maar ik was twee uur te vroeg, dus ben ik maar in een wachtkamer gaan zitten en een krant gaan lezen. Een lieve zuster vroeg mij of ik een kopje koffie wilde drinken, maar omdat ik ook nog een fietsproef moest doen, heb ik bedankt voor de koffie, want ik was bang tijdens het fietsen erg…