start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (131)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (39)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (168)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (98)
muziek (40)
natuur (91)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (77)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (134)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (60)
vrouwen (88)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (148)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5718):

Leeftijd onbekend

Het maakt niet uit, waar en wie een depressie heeft, er staat geen leeftijd voor. Helaas. Afgelopen week werden we opgeschrikt door maar liefst drie mensen, ooit kinderen van een vader en moeder, ooit vast gezeten aan een navelstreng, ooit in een kraambed beland, opgegroeid in een gezin als broer- of zus van...,..

Drie mensen die dermate verwond waren in het hoofd, dat deze ellendige laatste stap genomen moest worden. Mensen die achterblijven met een gapend gat in de familie wat nooit meer kan worden gedicht. Nooit meer.

Voorgoed de navelstreng doorgesneden door die fatale laatste keus. Bij die drie personen zat een knul van slechts achttien jaren jong. Jawel, achttien jaren slechts, maakte de nood- doodsprong. Afgrijselijk niet alleen voor hem, want dat moet het zijn geweest, maar tevens voor hen die zagen wat ie deed, voor hen die nog probeerden hulp te bieden, voor hen, die de aanblik op hun netvlies hebben staan, voor hen...voor hem.

Hoe hopeloos moeten ze zijn geweest, hoe vreselijk hun laatste momenten, ach, ik wil het eigenlijk niet eens weten. Want: ze zaten alle drie ooit in een baarmoeder, veilig en vertrouwd, vast aan een navelstreng stevig vast, belandden in een kraambed, doorliepen een jeugd. En nu is er dat gapende gat in drie families een gat wat niet meer kan worden gedicht. Nooit meer.

Schrijver: An Terlouw, 10-09-2015


An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: overlijden

Deze inzending is 98 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)