Verhalen over vriendschap

Dit is een waargebeurd verhaal over een mooie herinnering, dat sinds ik kennis heb van narcisme, een spookverhaal is geworden. Het gaat over mijn allerbeste vriendin en haar vriend die een woonwagen, zonder voorzieningen neerzette op gekraakte grond achter een oud schooltje van de plaatselijke kunstacademie. Ze trokken erin met hun zoontje van net…

Het ondenkbare ligt open, een kort moment waarin de fragmenten van het geheel zich laten zien. In de drukte van alledag lopen we vaak langs de essentie heen, gevangen in de systemen en structuren die we voor onszelf bouwen. Maar nu valt de ruis weg. Er ontstaat een zeldzame openheid, een flits van helderheid waarin de grenzen tussen het bekende en het…

In soorten en maten is het er. In gradaties en groottes eveneens, vriendschappen! Er zijn van die verbintenissen die een soort van gouden randje hebben en er zijn vriendschappen op afstand! Zit er verschil in? Welnee, natuurlijk niet. Een vriendschap op afstand kun je bijvoorbeeld intensiever noemen en waarom? Wel: er gaat meer tijd zitten in het…

Laatst was ik ’s morgens op bezoek bij een bevriende kunstenaar. Vanwege de visite, die hij op dat moment had, mocht ik even wachten in zijn woonkamer. ‘O ja’, zei hij tussen neus en lippen door: ‘houd je de deur naar de gang wel dicht? Er zit namelijk een muis in de woonkamer en die wil ik net bij mijn visite zien rondrennen!’ Ik grinnikte even om…

Mensen zijn vreemde wezens. Als iemand psychisch lijdt dat niet snel is op te lossen, stoot men deze persoon uit de groep. Omdat ik meende dat de K-buurt dit niet zou doen, ben ik in deze progressieve kant van de stad gaan wonen, toen mijn huis werd afgebroken en ik moest verhuizen. In de tijd dat ik hier kwam wonen, zat ik nog midden in de juridische…

Ze is in het zwembad en kijkt naar haar kleindochtertje dat tijdens het schoolzwemmen zwemles krijgt, samen met de kinderen van haar groep. Haar kleindochter heeft de grootste lol en spartelt vrolijk in het water. Het gaat goed en het zal niet lang meer duren of ze heeft haar zwemdiploma. Haar gedachten gaan terug naar haar eigen zwemverleden. Ook…

Het was acht uur ’s avonds. De telefoon lichtte op. De nummerherkenning gaf aan dat het Pier was. Pier was zijn grote vriend, maar als hij zo laat nog belde kon Jacky weten dat Pier dronken was. Pier drinkt bijna dagelijks zes à zeven tripels op lokale terrassen. Eenmaal thuis zet hij zijn gelag voort met wijn. Hij doet dat al jaren en is feitelijk…

We zien elkaar niet vaak, maar als we elkaar zien, maken we er een heel mooie happening van, gewoon omdat het kan, gewoon omdat het past en ook zo geweldig gezellig is, dat dus. Al weken van te voren zouden we afspreken, zijn beiden niet weggeweest in de vakantie, oh ja, ritjes op de scootmobiel dat wel, maar geen echte uitjes want bij de meeste leuke…

Na al maanden aangehoord te hebben: oh ik heb zo’n last van m’n rug toch maar de trip gemaakt naar de matrassen winkel, die ene die beter in bed is dus....we kopen daar in feite altijd onze spullen voor de slaapkamer en dus is de winkel bekend terrein als het ware. Het weer werkte ook prima mee en zo togen meneer T en mijn persoontje in het goddelijke…

Na de Completen in de Abdij Sint-Benedictusberg is broeder Winandus Treurniet er vandoor gegaan. Het is zo'n tien jaar geleden, dat hij op de poort van deze benedictijnse kloostergemeenschap in Mamelis heeft aangeklopt. Aan de moderne, vierkanten architectuur van de kerk en bijgebouwen heeft hij nooit kunnen wennen. De stijfheid en de soberheid ervan…

Er zijn van die periodes, dan kun je alles, echt alles op mijn bord leggen, ik deal er wel mee. Overal kan over worden gepraat en dat gebeurt ook, over alles, weliswaar ten aanziens des persoons maar in alle redelijkheid kan men me voor de meeste dingen toch wel benaderen. Dat weten ze allemaal. Kennissen, vriendinnen, soms een vriend, alles kan, als…

Daar, waar een mens soms twijfelt of ze er nog zijn, ik kan beamen dat “ze“ er zijn, vrienden en vriendinnen, oh nee, niet alleen via internet, via facebook, via het netwerk van de gezichtlozen zeg maar, niks hoor! Dochterlief vraagt: mam, heb jij een colbertje en bijpassende broek? Ik moet formeel gekleed naar een bijeenkomst, maar vind het zo zonde…

En zo moet ik weer voor de pletmachine, een apparaat dat ik geen warm hart toedraag sterker nog, als ik een toverstokje had, toverde ik dat kreng naar de maan! Daar is geen stroom, voor zover ik weet dan en daar kan ie ook vrouwen geen pijn doen, want dat dat kreng je zeer doet is 100% zeker! Ik laat maar een paar lieve mensen weten dat ik die date…

Een week of twee geleden, raak ik aan de praat met een andere cabrio-rijdster en dan meer vanwege het feit dat er een ander bedrijf is aangenomen om het onderhoud voor hun rekening te nemen. Zo’n praatje kan een paar tellen duren, maar omdat je ook langere gesprekken hebt, wordt dit dus typisch een: langer gesprek. Beide echtgenoten ( onze mannen dus…

De buurman had wel een driftig temperament. Hij was als jonge man wat nors en hun hele huwelijk ging het mopperen op zijn vrouw door. Hij noemde haar nog wel eens een ouwehoer. Ze kon ook wel doordrammen ook, dus je kon het je voorstellen. Haar antwoord was dan steevast, zo vertelde ze tijdens ons bezoek:’ Beter een ouwe hoer dan een jonge zonder klanten…

Opeens zagen we ze zitten op een bankje voor een klein vrijstaand huis. We waren het al drie keer voorbijgereden. Onze buurvrouw van vroeger stond in de tuin en zwaaide de vierde keer. We hadden ze al jaren niet meer gezien. Ze verhuurden kamers en een vakantiehuisje sinds ze verhuisd waren naar de kust. Dat moest wel, anders kwam je er niet in bij…

Door flinke windvlagen tijdens de bui zagen de terrassen op het plein er verlaten uit. Mensen waren naar binnen gegaan in één van de bistro’s. Pascal ging naar binnen bij “September” en zag boven nog een tafel leeg. Hij bestelde een “chimichangas” en een ijsthee. Hij keek naar beneden en zag aan de bar een vrouw die het haar in een boblijn had gekipt…

Pascal stond op van het bankje in het bushokje en deed zijn telefoon in zijn broekzak. Hij liep de Prinsegracht over naar het plein. Door de wandeling voelde hij zich ontspannen. Het rumoer van de leerlingen was uit zijn hoofd, maar! Daarvoor in de plaats had hij nu de herinneringen met Valerie in zijn gedachte. Angstvallig keek hij naar de lucht die…

Mijn vriend Bruno heeft het snode plan opgepakt om de enige snackbar van Bierum te overvallen. Op zijn zolder heeft hij een kleine wietplantage en hij heeft na twee jaar werkeloos te zijn geweest in Delfzijl een baan bij een groothandel gekregen. Daar werkt hij nu een maandje en volgens eigen zeggen gaat het gesmeerd en toch wil hij de snackbar gaan…

Op de internationale dag van de vriendschap vind ik, moet het er toch maar eens van komen, een soort van ode aan de vriendschap, de vriendschap met jou. Ik hoef je naam niet in te vullen, je leest me regelmatig en zult bij het lezen meteen zien: verroest, ze bedoelt mij. Dat klopt. Ik bedoel Jou. Omdat je er altijd bent, als ik je wat vraag, omdat je…

Ik had ruim twee uur op haar zitten wachten in het café-restaurant; twee uur gelardeerd met bitter-lemon en koffie verkeerd. De hitte geselde en striemde de wereld, maar een wentelwiek ver boven mijn hoofd bracht enige verkoeling. De serveersters in hun lange schorten liepen ijverig af en aan, handig balancerend met dagschotels en verfrissingen. De…

Door merg en been ging de deurbel. Richard opende verdwaasd zijn ogen en moest zich eerst oriënteren uit zijn slaap. “Ik ga vandaag eerst iets aan die deurbel doen”, dacht Richard terwijl hij naar de voordeur strompelde. Toen hij de deur opende zag hij Nikita in de portiek van zijn deuropening staan. In haar handen had zij een leeg glazenpotje met…

Zelfs onze armzalige, provinciale, bescheiden stad, mijn geliefde geboortestad Tilburg, heeft iets van een metropool, heeft iets grootstedelijks dat haar niet misstaat en niet ontzegd kan worden..... Ik heb bij het vermoedelijk Zuid-Amerikaanse Restaurant "Pino's" in de Stationsstraat - die als een levensader of wellicht als een zenuwbaan de…

Het tijdperk van de rommelmarkten is begonnen zoals het beëindigd is: plotseling, maar om overtuigende redenen. Mijn metgezellin bij de koopjesjacht was een mevrouw op wie de benaming "vriendin" allerminst paste als de sleutel op het slot van een rijkgevulde geldkist. Zij leek aan de genoemde omschrijving slechts te voldoen zoals een grasspriet beantwoordt…

Vanmorgen vroeg ben ik in de badkamer uitgegleden en meteen had ik weer die vreselijke pijn in mijn rug en heupen. Met de grootste moeite kon ik de slaapkamer bereiken en zittend op de rand van het bed heb ik mijn kleren kunnen aantrekken. De telefoon naast het bed rinkelde. Het was wulpse Alie. Ze vroeg of ik meeging naar Aldi. Ik zei: ''Lieverd…

Tussen de liefde en de leegte kwam Chris, ter navolging van Lisa, Sofie en Hilde, alweer zomaar, als uit het niets, op weg naar ergens of op zoek naar anderen en op blote voeten mijn leven binnen. Wie op blote voeten mijn leven binnen wandelt, is nooit van plan om lang te blijven. Dat weet ik uit ervaring. Doch ze hoeven niet te blijven. Eerder nog…

Het is meer dan dertig jaar geleden. Ik stond, gekleed in mijn zelfgemaakte rode corduroy pakje met de minirok en het hesje, met daaronder de eveneens zelfgemaakte rood-wit-geruite bloes en met mijn lange haar opgestoken en bijeengehouden door een speld, in het portaal waarop de deuren van de kamers van de secretaressen uitkwamen, een soort tussenstation…

De wolf deed open en het konijntje zei: ’’Wolfje boos uit het bos eet mijn bloem met zout en een bekertje melk ,eet ook steel en grond en Groenkapje is weer heel en gezond!’’ De wolf lachte het konijn uit en daarna vrat hij het konijn op. Daarna kwam het hertje, vriendje van Groenkapje aan de deur met in zijn bek een grote plant met een distelbloem…

Groenkapje Er was eens een ver land liggend achter zeven sloten waar het altijd regende waar een meisje woonde dat Groenlokje van het Haar heette. Ze droeg altijd een groene das om haar hoofd en daarom werd ze in de volksmond Groenkapje genoemd. Groenkapje werd ze genoemd vanwege haar groene kapje op haar hoofd en omdat ze dol was op kapjes brood…

Boman beweert de Militaire Politieagenten met bibberende lippen dat hij last van suikerziekte heeft, vandaar de onder het matras gevonden insulinespuit. Waarop wij allen de binnenkant van ons armen moeten laten zien. Ik speel nog steeds alsof ik er helemaal niets van begrijp en protesteer dat ik alleen op visite ben om mijn verjaardag te vieren en naar…