Alle inzendingen over Carla

de dagen lijken niet voorbij te gaan als je zo alleen daar voor het raam blijft staan een leegte in je hart, die niemand vullen kan al wil je nog zo graag, het is te laat te laat om nog te zeggen het is te laat te laat om nog te zeggen hoeveel ik van je hou want de stilte die je achterlaat voor jou was ons huis een thuis voor iedereen…

Carla moest eens weten hoeveel haar reactie teweeg brengt. De assistente blijft verbouwereerd achter, was welwillend op zoek naar een oplossing. Het liefst had ze gewoon haar werk afgemaakt en Carla de zorg geboden die ze nodig heeft. Tijdens de koffiepauze is de reactie van Carla onderwerp van gesprek.…

De internationale gemeenschap kan zich geen straffeloosheid permitteren. Ze kan niet het signaal aan misdadigers afgeven dat je vrijuit gaat als je maar lang genoeg wacht.…

Carla en Els zagen er fantastisch uit.... Jack en ik ook trouwens in onze (gehuurde) smoking... Els en ik zijn nu al drie jaar intens gelukkig ...samen met ons zoontje. Gisteren kregen we een brief waarin stond dat Jack en Carla hun tweede kindje verwachten....…

De draken veranderen opeens in reusachtige slingerplanten, die Carla grijpen en stevig omklemmen. Verstikkend! Met een luide schreeuw ontwaakt Carla. Ze springt haar bed uit, rent in haar nachtgewaad naar buiten. Vader en moeder lopen verbaasd en bezorgd door het huis heen en weer.…

Carla kwam binnen met de koffie. ''Slaap je tegenwoordig hier, Carla?'' ''Neen gekke van me, dat weet je toch wel, deze is voor vanavond als Wendy komt, om lekker te vrijen.'' Hij: ''Daar hoef ik toch niet bij te zijn, hé?…

Carla knikt. Ze schuift het onder de asbak. Frans ziet het aan vanuit de deuropening, de mattenklopper nog in z’n hand. Na haar vertrek wast Carla af. ‘Misschien moeten we z’n broer bellen,’ zegt Frans. ‘Die spreekt hij al jaren niet meer,’ zegt Carla.…

Is dat zo, Carla?'' ''Dat klopt, mijnheer Koster. Die mijnheer Zalm waar U het over had, heeft ook eens mijn hand gevraagd, maar ik heb hem afgewezen.'' ''Goed Carla, we laten het zo.…

Hij schrok en schoof het overgordijn een beetje opzij en zag Carla, zijn lesbische buurvrouw. Ze gebaarde de deur open te doen.…

Ze hoorde een deur dichtslaan en zag buurvrouw Carla naar de lantaarnpaal lopen om haar fiets te pakken. In een flits viel het Mien op, dat Carla een opgezette buik had, ze zal toch niet in verwachting zijn, maar Mien dacht, dat kan toch niet, ze is lesbisch.…

Bjarne dacht nog na over de moderne jurk van Violette, toen hij in het oude schoolschrift naar de door Carla getekende yoga-oefeningen keek. Er stonden korte omschrijvingen bij. Het handschrift van Carla was keurig en makkelijk te lezen, zelfs na al die jaren.…

Dat beviel Mien niet, en zei: ''Zullen we verder gaan, de dag is zo om en we zijn er nog lang niet.'' Nadat Carla afgerekend had liepen ze weer over de brug naar de andere kant waar beneden de auto stond. Wouter pakte de hand van Carla, en zei: ''Kijk, daar zie je Texel in de verte.…

''Wil je er een gevulde koek bij, Carla. Aan hem hoef ik het niet te vragen, de smulaap.'' ''Lekker, buurvrouw.'' Ze zaten gezellig te keuvelen toen Carla opeens vroeg: ''Zeg buurman, weet jij toevallig hoe de fotografie is ontstaan?'' ''Ja, toevallig heb ik er een artikel over gelezen.…

Mooi niet, ze zat naast hem op bed en ze zoenden elkaar.'' Carla genoot met een glimlach om haar mond. Ze dacht, wat is buurvrouw toch naïef. Carla had een doosje blauwe druiven voor hem meegenomen. ''Mag ik het hem geven?'', vroeg ze. ''Natuurlijk, maar ik denk, dat hij nog slaapt.…

''Hé Wouter, leuk dat ik je zie, Carla heeft het vaak over je, dat je haar zo lekker kan knuffelen. Moet je ook een whisky, schat?…

''Breng jij Carla even naar huis schat, kan je nog even met haar knuffelen.'' Carla keek verheugd. ''Doe ik, tot straks.''…

'' ''Carla komt naar buiten, ze komt naar ons toe rennen.'' Hij bracht het vehikel tot stilstand en opende het portier. ''Wat is er Carla?'' ''Waar gaan jullie naar toe?'' ''Wij gaan zomaar een eindje rijden.'' ''Ach lieve buurtjes mag ik met jullie mee. Ik voel mij zo eenzaam.…

'ze had het zo gewild' zoals het altijd gaat dus we rouwen even en het is weer klaar? ik kan het niet verdragen ondankbaar zootje dat we zijn haar hele leven heeft zij zorg voor ons gedragen 'maar mocht het niet zo zijn?' mam er is zoveel veranderd ik mis je liefde ik mis je lach ik mis je woorden ik wil ze horen iedere dag het…

Terwijl Dirk Carla probeert te verkrachten, wordt de deur van Carla's spreekkamer ingebeukt en stormen er drie agenten met getrokken wapens naar binnen. 'Rustig aan met die blaffers!', schreeuwt Dirk, 'ik ben alleen maar lekker aan het los gaan en Carla geniet met volle teugen!'. 'Je handen omhoog en kom van die vrouw af!'…

Hij schrok want hij hoorde de deur van zijn buurvrouw Carla open gaan. Dat mokkel is pas gescheiden en verschrikkelijk nieuwsgierig. ''Goedemorgen Henk, ga je weg?'' ''Ja Carla, ik moet er effen uit, ik ga een eindje rijden.'' ''Och buurman, ik zie de muren op mij afkomen en ben nog zwaar getrest door die scheiding.…

Carla zou dat nooit goed gevonden hebben. Henk en Ingrid gingen even later naar de slaapkamer. Toen ze in bed lagen hoorde Henk het bed van Carla kraken en hij kreeg ook zin, maar Ingrid draaide zich om en zei welterusten. Gelijk had ze.…

Daar stond buurvrouw Carla met een bos bloemen in haar hand. Ze zag er uit om in te bijten, dacht Wouter, wat een mooie vrouw. ''Kom binnen meid, de koffie is bruin.'' Ze gingen de huiskamer binnen. Hallo buurvrouw, hier een bos bloemen voor je, en ze gaf haar een vluchtige omhelzing. ''Waaraan heb ik dat te danken, Carla?…

Daar stond buurvrouw Carla met een bos bloemen in haar hand. Ze zag er uit om in te bijten, dacht Wouter, wat een mooie vrouw. ''Kom binnen meid, de koffie is bruin.'' Ze gingen de huiskamer binnen. ''Hallo buurvrouw, hier een bos bloemen voor je'', en ze gaf haar een vluchtige omhelzing. ''Waaraan heb ik dat te danken, Carla?…

Opeens een kreet van Carla: ''Knijp niet zo hard, darling.'' ''Ik knijp niet, mens.'' Weer kneep Kloris in een kont. Welke kon hij niet zien, maar spoedig werd het hem duidelijk, want Toos gilde het uit en riep: ''Lazerstraal mijn nest uit met je idiote gedoe.'' Carla had er genoeg van en stapte het bed uit.…

'' ''Kom eens, er staat een griet bij Carla voor de deur'', riep hij. Ze kwam het kamertje in en keek ook naar buiten, en zei: ''Dat is waar ook, het is Wendy een nichtje van Carla. Ze past op de poesen.…

Alleen Carla houdt de stoep schoon en ook bij ons.' 'Ja, en weet je waarom, omdat ze hoopt jou te zien en binnen wordt gewenkt om koffie te komen drinken, ik ken je.' 'Hoe kom je daar nou bij mens, maar ze is wel aardig tegen ons.…

Vreemd verhaal vond Carla. Ik moest nadat ik dit verteld had, aan Carla haar eigen situatie denken – jong weduwe geworden en achtergebleven met kinderen. Inmiddels is Carla weer gelukkig getrouwd en het gaat haar materieel gezien behoorlijk voor de wind.…

Carla stond dicht tegen hem aan en hij kneep haar in de billen. Witheet was ze en ze ging met haar reuzegroot lichaam met grote stappen de steeg in en bij het zien van haar, nam Carla de benen en sprong over de heg naar haar tuin.…

Toen Carla weer: ''Blijf met je gore poten van mij af, smeerlap en je hebt je niet geschoren ook.'' Haar vriendin Wendy trad nu ook op, en zei: ''Wie valt je lastig, schat?'' Het licht ging weer aan en iedereen zat weer op zijn plaats. Carla keek al naar de mannen.…

Suizen in mijn oren Bonken in mijn hoofd M'n zelfrespect verloren? Nooit in mijzelf geloofd!…