Alle inzendingen over Denkend aan Willem F

Ik genoot oprecht van de snedige zinsneden, die wijlen Hermans zo gedreven en trefzeker wist af te vuren op zijn literaire vijanden. Hij trok zich absoluut niets aan van de emmers bagger, die jaloerse minderbedeelden over zijn werk pleurden. Meestal uit persoonlijke frustratie, omdat ze niet zo begenadigd en correct de pen hanteerden als hij. Veelal…

Ik ben in principe altijd thuis, als je de tussenpozen -dat ik vrijwilligerswerk doe- niet meerekent, want indien je dat wel zou doen,dan was ik in feite nooit thuis.…

Oorlog: de risico's van de weg, vermeerderd met risico's uit de lucht.…

Denkend aan jou, ogen die spreken als een stem uit je hart betraande ogen vol smart. Denkend aan jou, zie ik, ogen van medeleven en gevoeligheid maar ook de ogen waar ik van hou donkerbruine ogen, de ogen van jou.…

Voor boezemvriendschap maakt het niets uit, of je cupmaat A of DDD hebt, alleen de grootte van je hart is belangrijk!…

Er moet een frisse wind door mijn huis. Maak een lijstje en ga naar de winkel waar ik nog nooit ben geweest, de Action. Het is waar wat wordt gezegd, de prijzen hier werpen je decennia terug in de tijd. Op het moment dat ik ook nog even scheermesjes meepak, zie ik hem. Hij nadert me langzaam. Schuifelt voetje voor voetje. Krom van het leed op zijn schouders…

Omdat ik lip kan lezen weet ik wat zij tegen Willem zegt: “Nou snap ik helemaal niets van schaatsen Willem maar ik zie iemand bijna in huilen uitbarsten omdat ze een zilveren medaille heeft gewonnen. Hoort dat zo lieverd?” Willem heeft wel wat anders aan zijn hoofd. Een zeurend kind, volle blaas en trek in een biertje. I love it..…

Diplomatieken opperden 'een griepje' want vader Zorreguieta was een pijnpunt. Wees liever bot zo lang je dat nog zijn kunt; straks klinkt er vast een censurerend piepje. Dan schudt men schone handen, en devoot zwijgt men het bloed onder zijn laarzen dood.…

Denkend aan die strenge woorden, die Elizabeth bij het beeld van Iris le Rütte zei, zegt Willem: 'Je bent een gruwelijk schijnheilig wijf, maar wel een superlekker wijf!'. Willem kan zijn geluk niet op en hij weet niet meer van wie welke borst of vagina is. Hij voelt zich de koning te rijk en het mooie is dat Liselotte er ook volop van geniet.…

Dampend kinderlijfje zingt: 'We worden wereldkampioen.' In het warme bedje straks met zijn knuffeldier, heel stil wordt gedroomd van Ajax door onze kleine F-pupil.…

Dialektiek van humor en filosofie: gaat de filosofie over humor, dan is zij niet humoristisch, maar gaat de humor over f ilosofie, dan kan hij best filosofisch zijn.…

Hij stierf niet zo bijzonder, heel gewoon. We maakten nog een paar mislukte grappen waarna ik zei dat ik weer op moest stappen, en ’s nachts om vijf uur ging de telefoon. Hij was aan ’t einde zo ontzettend licht nadat zijn bij elkaar gerookte kanker hem uitgedund had, elke week wat slanker. Maar zwaarte meet men niet aan het gewicht. Dat…

Denkend aan Holland, zie ik een weiland; en daarenboven een zonwarme gloed. Vee staat te grazen, mensen verbazen zich over leven dat leven ontmoet. Verder dan tuinen vind je de duinen, waar een jong meisje heel zacht wordt bemind. Denkend aan Holland, bied ik geen weerstand, wil enkel wezen zo blij als dat kind.…

Ergens had ik het wel door ineens iets meer dan goed voor mij Ik ging er niet voor maar deed er ook niks tegen…

Willem is er nog. En de dierenambulance wordt er ook nog steeds buiten gehouden. Willem is rustiger vertelde zij. De vrouw is geen dierenpsycholoog of arts. Ze houdt van honden, niet van katten. Gewoon een vrouw met empathie die om weet te gaan met situaties die haar niet bekent zijn.…

Je gooit je tas neer sleutels op tafel even rustig zitten en geen vragen starend naar het onkruid gegroeid in de tuin denkend aan de zomer wintertrui aan lekker even dromen geen gezeur aan je hoofd masserende handen in je nek even verdoofd zuchtend op de stoel er even tussenuit niet denkend dat je weer moet werken je bent nu lekker…

denkend aan de dagen die wij doorbrachten met respect voor elkaar geschapen dacht ik dat nou echt? huilend om de dagen dat jij schreeuwde tegen mij terwijl ik echt probeerde om te doen wat jij mij zei. denkend en huilend ik denk meer dan ik huil mis ik de weinige nachten die draaiden om jou en mij.…

niet meer is denkend aan een wonder of iets in die geest het gevoel Ik grijp altijd mis de eenzaamheid die je meer en meer bevreest…

Levend volgens deze tijd Pas op je zestigste bevrijd Leven om te werken Denkend aan jezelf Denkend aan het geld Werken aan een carrière Het vergeten van geluk Tot het zoveelste ongeluk Einde van een carrière Levend met veel rijkdom Gevoelens echter arm Leven om te werken Zonder werken geen leven Zonder werken geen streven Leve…

Efteling meets Land van Ooit. WA van Oranje werd in Londen verheven tot ridder in de orde van de Kousenband. Bij het eerste bericht dacht ik nog even aan Max Woiski Jr. en aan een leuke traditie rond de meterslange Surinaamse sperzieboon waar WA sportief aan deel had genomen. Maar het bleek veel erger. De beelden tonen hem uitgedost als Prins Willie…

maar troosten Rode rozen op je graf Denkend aan alle liefde die je gaf Dood Ach... lieve opa Rust maar zacht…

Waar was ik eertijds bij de watersnood, Waar toen men John F. Kennedy vermoordde En waar toen ik van 11 september hoorde En waar was ik bij Pim Fortuyn z'n dood? Ik word verdomme onderhand zo oud Dat ik het niet meer uit elkander houd.…

Wat een gotspe, welk' verkeerd gerichte lef… ’t is kunde wat me nog ontbreekt – heb slechts geduld met deze ‘F’.…

Bedoeling is dat men met jamben werkt als men heel graag een snelsonnet wil bouwen? De actualiteit nogmaals herkauwen? Wat sluikreclame? Sluw, onopgemerkt? Meer vragen resten mij: wat moet men doen indien men geen teevee heeft en geen poen?…

Puur Nederlands bestaat niet meer. De anglicismen dringen door. ’t Is iets waar ik me vaak aan stoor: ontkomt geen mens aan die invloedssfeer? Men heeft het over specials, floodlights, spotlights. En deadlines, headlines, baselines en de lunchtime. En kid en shit en teamspirit en acid. Maar anyway, ik hoop wel op een limit. Ach Vondel…

Het thuisland van de zeehond is de noordpool. Maar nu is er zo’n zoogdier per abuis ver weggeraakt van zijn natuurlijk thuis. Voor onderzoekers is ’t een kluif, een leerschool. Voorlopig zwemt het diertje in de Seine. ’t Vangt fijn veel vis; verdomd dat beest heeft veine!…

Laatst vroeg ik aan mijn boezemvriend: ‘Wil jij iets voor me doen?’ ‘Dat ligt eraan,’ klonk ’t nietsontziend, ‘ik kén jouw fratsen, oen!’ ‘Maar dit keer ben ik serieus, neem eventjes de tijd. Mijn plan is echt miraculeus, ’t is pure listigheid! Ook kwaaie zin, ‘k ontken het niet, maar ’t is een grof schandaal! Op ‘t Nederlands En El gebied…

De tijden van de fabels zijn voorbij. Geen weerwolf of vampier ziet men verschijnen. Geen griezelvlucht in fantasie, geen deinen in heerlijk toeven bij die hekserij. Toch, en dat zult u nauwelijks geloven, ben ik, een heel gewone jongeman, een gruwelijke weerwolf nu en dan. Mijn zelfhaat raak ik nimmer meer te boven. Maar mijn vriendin,…

Het spannendst aan het leuren met een vers is niet zozeer het wel of niet geplaatst zien maar meer nog of men het nog eens wil aanzien of het een prentje krijgt; dat blijkt divers. Toch, snelsonnetten heb ik wel begrepen die maken verreweg de meeste kans. Dus wiebelend en wankel van cadans schreef ik er massa’s; sluw en slim – geslepen!…

Zij zat zich te vervelen in de kerk. Een kind nog, onervaren en blijmoedig. Ik wil hier echt niet zijn, dacht zij mismoedig. En door de vensters tuurde zij naar ’t zwerk. Zij voelde zich verloren; waar was zusje? ’t Was stomvervelend hier zo zonder haar. Jessica, haar voorbeeld, steeds met grollen klaar en een afleidend, snel gegeven kusje.…