Alle inzendingen over Ik wil

ik wil je opsluiten in de omhelzing van m'n armen ik wil je vastpakken om nooit meer los te laten maar ergens diep vanbinnen weet ik dat het niet kan niet jij en ik wel jij wel ik niet wij…

Daar zat ze, daar, op de koude grond. Zo koud door de zon die, daar niet meer leek te schijnen. Ze wachtte daar, daar, op de koude grond. Ze wachtte, tot iemand haar halen komen zou. Zij wachtte daar, maar het leek of niemand, ooit meer zou komen dagen. Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou, die vreselijke kou van de oorlog.…

Als het leven je ontglipt en de dood is zo dichtbij dan verdwijnt de woede en voel je je vrij De strijd is gestreden je hebt je best gedaan de pijn zou verdwijnen je wist dat je moest gaan……

Ik ben op zoek naar mezelf en ik ben zo moeilijk te vinden. Het is zo frustrerend. Ik kan me er zo over opwinden. Waar is mijn eigen ik? Ik ben niet wie ik ben. Hoe verander ik dit toch? Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken. Ik zou het zo graag laten zien. Ik zou hier zo graag over praten maar hoe begin ik erover, want niemand heeft…

Wat gebroken is kan je lijmen Dan heelt het nog misschien Maar het wordt nooit meer zoals vroeger Want de barsten blijf je zien…

Het nieuwe jaar amper begonnen, is het naar nieuws wat wordt gegeven, nare berichten, stijgende cijfers omtrent het verknipte virus, kinderen die nooit meer thuis komen, verijdelde aanslagen, kortom: het jaar is een week jong en ik mis wat vrolijkheid, wat liefs, iets aardigs gewoon iets wat een glimlach op m’n gezicht tovert en dan: moet ik naar de…

In de winterslaap van het hart sterft de herinnering aan jouw gebaar, wat ik aan angst en schuld gehad heb, wordt door jou geërfd. Niets heb ik meer en jij hebt wat ik had, jouw wanhoop en verdriet bewijzen dat.…

Het gevoel ongelukkig te zijn komt vanuit jezelf en niet van buiten af, het wordt gecreëerd door jezelf, je kunt deze emoties dan ook onder controle houden.…

't Is toch jammer dat je straks niet meer kan vissen 't Is toch jammer dat je straks geen beest meer ziet 't Is toch jammer al die bomen zonder bladeren Ja, 't is jammer, maar het is zo, anders niet -------------------------------------------------- André Hazes [1951 - 2004] volkszanger…

Begeerte is verlangen dat steeds verder wil. Een zin die zich gedraagt als een ademhaling die niet kan eindigen, een golf die door een onzichtbare maan telkens opnieuw naar de kust wordt geduwd. In die beweging schuilt iets dat zowel menselijk als kosmisch is, alsof verlangen niet louter een innerlijke impuls is, maar een oeroude kracht die door ons…

Ik zag vlinders vliegen hoog in de lucht een van die vlinders is stiekem gevlucht Hij heeft zich genesteld diep in mijn buik en heeft daar mijn lichaam stil in gebruik Soms dan kan ik hem voelen ik voel 'm dan fladderen mijn buik door krioelen Het vreemde is het beestje ontwaakt alleen als JIJ mij stiekem aanraakt…

noem mij, noem mij, spreek mij aan, o, noem mij bij mijn diepste naam. voor wie ik liefheb wil ik heten.…

Omstandigheden is een vaag woord. Mensen verschuilen zich er vaak achter, alles ligt aan ‘de omstandigheden’. […] Ze zijn ongrijpbaar. Alles is omstandigheid behalve wijzelf.…

Ons past bescheidenheid tegenover het mysterie van het zijn. Wat klinkt dat verschrikkelijk zwaar. Laat ik het anders zeggen: je hebt een omgang met de dingen die gevoelsmatig is, die je niet onder woorden kunt brengen. Datgene waar je het over hebt, ontsnapt op het moment dat je ernaar reikt.…

Nee, al werd Hedwig dan psychotisch, zelf heb ik inmiddels genoeg beschrijvingen van herinneringen gelezen die aannemelijk maken dat zulke ervaringen kinderen kunnen overkomen die later heel gezond blijven.…

========== ================= Hier drie gedichten van Gerrit Achterberg, die ik kort wil bespreken, omdat mijn oog er op viel, en ik nu pas zie hoe Hollands nuchter hij als dichter was, zeer weinig lyriek, of metaforen, het is allemaal bijna hard realistisch beschreven, zonder al te veel literaire opsmuk, als een realistische schilder met woorden.…

------------------------- Ik geef de moed pas op als ik in mijn kist lig, die langzaam het crematorium in wordt geschoven. Dan begin ik toch een beetje te twijfelen. ------------------------- Reizen naar Mars hoeft niet duur te zijn, als je voortaan gewoon in de daluren gaat. ------------------------- Het leven is als een mand paaseieren: Je weet…

.............................................................................. Iemand die zijn eigen jonge kind goed observeert, ziet zichzelf terug met de fabrieksinstellingen, zonder de browser-geschiedenis van het leven, en alle openstaande tabbladen. .............................................................................. We dragen het…

.............................................................................. Werken is: je ongelofelijk druk maken over dingen, waarvan je voorheen niet eens wist dat ze bestonden, op een adres, dat je hiervoor niet kende, met personen die je niet wilt kennen en met een energie en een persoonlijkheid die je eigenlijk niet hebt. ...............…

Wie in mijn stad tot de kansarmen hoort, Moet straks verplicht in de provincie wonen, Het gaat daarbij vooral om allochtonen, Die worden straks geweigerd aan de poort. Maar als je het gezeur goedkoop wilt stoppen, Dan moet je alle blanken eruit schoppen.…

ik huil, nee ik grien van binnen in mijn eenzame, machteloze strijd voor het behoud van de Ziel en de Geest van u, mijn land- en tijdgenoten.…

De vergelijking van het geheugen met een zeef is nog niet zo gek. Het is alleen niet te regelen wat door de zeef heen verloren gaat en wat blijft liggen. Je onthoudt wat je mag vergeten en vergeet wat je zou moeten onthouden.…

Ze vertelde van vroeger: mensen droegen grote, zwarte hoeden. Vrouwen mochten niet fietsen. Ik deed mijn ogen dicht, lette een beetje minder goed op totdat ze in die mythische vorige eeuw terechtkwam. Toen ze in een heel ander land woonde. 'Luister je nog?' 'Ja, natuurlijk, oma! En hoe gingen die feesten dan?' 'Ach, het is zo lang geleden... Wat…

Toen de liefde ver te zoeken was ging ik op reis…

Je moet goedaardig zijn tegenover je eigen creaties, want ze komen alleen maar terug, in een andere vorm, als ze weten dat ze altijd welkom zijn, en niet bij de deur beoordeeld of afgewezen worden omdat ze niet in hun beste vorm bij je aankloppen. .............................................................................. Als iets maar lang genoeg…

Straks wordt onze politie nationaal Zoals dat vroeger ook al is geweest En na een jaar of tien is er weer feest Dan gaan we weer terug naar regionaal De Tweede Kamer komt juist naar ons toe Maar dat zijn ze naar vier jaar ook weer moe……

Daar gaat mijn nieuwe liefde waar noordwaarts der stad de straten saamlopen op dokken, stroom, kanalen en stapelhuizen en zich weer in eindeloze dokken splitsen en verbreden, 't land in. Alles is nieuw nu, door deze zomer; de onbekende straten dragen namen van rivieren en van landen, ook van steden; alles is zó tastbaar wezenlik, spijts het…

Noach wordt altijd ten onrechte voorgesteld als een groot dierenvriend. In feite heeft hij al dat vee meegenomen als proviand. Kon hij weten dat die regen zo gauw ophield?…

Wanneer zal dan die heimelike pijn, die niemand weet of weten zal, ten einde zijn? Wanneer zal ik me moeten verbergen, zeer timied, en schuchter doen, omdat een man mijn naaktheid ziet? En wanneer zullen beter sterkre handen m'n schouders omvatten en mijn lijf strelen, als ik, 's avonds, van verlangen moe, alvorens slapen gaan, wel doe. (Dan…

Holland is een beschimmelde, zure rest, achtergebleven in een uitgeschraapte pan.…