Alle inzendingen over Kom over de brug

Ergens in zijn boek schrijft Geert Mak: ‘Bijna iedereen op de brug bungelt tussen twee werelden in’, dat geldt niet alleen voor de mensen óp de brug.…

“er is nog taal die ontketenen kan” Hoe eerder ik weet wat ik doe bij het schrijven, hoe schadelijker voor het gedicht. Zoals in dromen waarin je kunt vliegen, op het moment dat je je er bewust van bent dat je vliegt, kun je het niet meer.…

In de vroege ochtend van 27 augustus 2016 marcheert, onder begeleiding van een militaire kapel, de eerste colonne van 25.000 zwangere vrouwen met kinderwagens de brug op.…

zondagochtend eind september om het kasteel nog dieprood zie ik de rozen stilaan afwaarts gaan zij geuren steeds meer aangeschoten met of zonder naam geraniums blozen onvermoeibaar lila en vaalrood snedig op de vijver hoor ik het gesurf van wilde eenden halfvermolmd schier spant stokoud een houten brug haar rug…

Ik dacht terug aan de enge brug. Ik moest het doen. Ik moest mijn vader spreken. Hij had er voor gezorgd dat ik op deze wereld was verschenen. Ik liep nog eenmaal de enge brug over, en hoorde over zijn kanker met uitzaaiingen, zijn rollator en zijn scootmobiel. Ik beloofde langs te komen, maar ik zag steeds weer die brug opdoemen.…

Er komt een bootje aan, lichten van de brug gaan knipperen, staan op rood, slagbomen naar beneden, en het majestueuze beweegbare gedeelte van de brug gaat omhoog. Minuscule scheepjes varen door de opening, vaak zie je net het tipje van de mast, maar das dan ook alles! Soms 1 soms 2 maar meer dan 3 van die schatjes komen door de opening!…

daar gaat een sperwer waar voor de nieuwe snelweg een brug zal komen…

KOM!...ik beroer nog maar een keer die vertrouwde, verkwikkende harde rand; met mijn dorstige lippen zuig ik verlangend naar meer... Op jou kan ik altijd rekenen... elke ochtend weer... Mijn Lovemug met koffie!…

Kom, kom , kom schone morgen, kom.…

Reik mij jouw hand vecht niet langer geef je over ik neem je mee Kom maar sla me raak me voel me zie me Doelloos zweven van jouw vuisten geven mij hernieuwde kracht Ooit begrijp jij de gedachte wanneer je de liefde niet meer verwacht Kom maar sla jouw hand maar in de mijne raken kun jij mij toch niet meer gevlochten…

Kom je in de morgen mij strelen in de mist dan ben je lief en haastig of heb ik me vergist. en kom je op de middag met zon en bloemen rood 'k ga trillend voor je open 'k word ademloos,'k ga dood. Of kom je in de avond door nevels naar mij toe dan plant j' in mij je wortels 'k groei stervend naar je toe.…

pak mijn hand dan voor de laatste maal wanneer de nacht haar ogen sluit en jouw laatste adem heel zacht mijn donker rode haren beroert nee ik zeg geen dag meer tegen jou nooit meer een tot ziens of tot kijk want ogen hebben geen gezicht meer uitzichtloos kom pak mijn hand dan haal ik jou terug uit het licht in het licht zonder…

handen uit leg ze maar in de mijne en kom kom met me mee…

De achtervolgers komen nader. Er is geen brug.…

drinken op de brug van Avignon moet ik kotsen, moet ik kotsen op de brug van Avignon waar de lijdensweg begon…

Hij had toch zeker geweten dat de brug leeg was geweest? De man had priemende ogen. En een beminnelijk gezicht. “Kom nu naar beneden en ga verder met je leven. Vergeet je vrouw. Je kinderen zullen wel bijdraaien. Als ze ouder worden zal de waarheid wel tevoorschijn komen uit de nevel der leugens. Dan zul je blij zijn dat je er nog bent.…

Er was eens een meisje uit Ede Zij had een heel duister verleden Ze klom op een brug En zei:"Ik kom nooit meer terug." En sprong toen pardoes naar beneden!…

Het allerliefst met jou in wuivend gras en drinken, zittend op jouw jas uit de fles witte Zuidafrikaan die in jouw tas was die wonderwel perfect op temperatuur was Lang turen over het kanaal ver langs de brug en luisteren wat de bomen ruisen en zwijgend verder fietsen, want geluk moet je niet hardop noemen De rest nippen we thuis, in…

In ons land is dat anders, want Martinus Nijhoff ging nog naar “Bommel om de brug te zien”, maar hij zou vandaag de dag van een kouwe kermis thuis komen. Zijn brug is gesloopt, want het schroot is meer waard dan de historische betekenis. Ach ja, wij zijn niet alleen een volkje van bruggenbouwers, maar ook van centjes verdienen.…

Nooit meer naar Bommel om de brug te zien. Martinus Nijhoff wentelt in zijn graf en ondergaat zo zijn posthume straf. Verwacht men nieuwe poëzie misschien? Cultuurrespect, ach, kom daar nog eens om: in Utrecht bouwt men hoger dan de Dom.…

Voor hij bij de brug aan komt, blaast hij op zijn hoorn, tooooeeeeet, toooeeet, tooeet! Drie keer blazen, als je door de brug wil. Dan komt Mijke uit haar huisje en doet de brug voor hem open. Bouwe doet een kwartje in het klompje en groet Mijke. Mijke zit bij hem in de klas. Ze fietsen altijd samen.…

een eigen leven Belden elkaar vrij vaak We hadden veel te geven En we schoten altijd raak Soms was de afstand groot En toen ineens, toen was jij dood Zo dichtbij was jij, zo dichtbij En nu, zo verdomd ver weg En als ik nu zeg 'Het gaat best goed met mij Kijk maar, ik ben best blij' Dan zit ik stiekem hier te liegen Was er maar een brug…

Mijn vingers overtrippelen de gaten Buiten mijn tuin ligt de rivier gebed In maanlicht, en er rijst een brug van jade. Een brug van jade overspant het licht, Mollig van schaduw aan haar ene zijde Een smalle schaduw schuifelt in het licht, En buigt zich over en staart in het wijde.…

het is de laatse keer als ik traag voortga over de ijzeren brug voel heel sterk verdoofde blikken in mijn verstijfde rug het lukt mij niet om terug zien mijn lijf verbiedt te keren mijn hoop wil alleen op toekomst teren naarmate ik verder schrijd spant de licht gebogen brug mij tot pijl van verwarring een hand aan de overkant…

Ik sta op de brug en staar in de diepte. Elke keer verbaast het me weer. Het land is vlak, kaal en open en toch zie je hem niet. De brug.…

Ergens in Nederland is een brug in een middelgroot dorp in een gemeente met een grote kern. Die brug, zo vonden de bewoners, moest geverfd. De gemeente, regerend vanuit de grote kern, vond dat niet nodig, maar de gemeente had geld aan de dorpsraad gegeven en dat mocht de dorpsraad zelf besteden aan publieke zaken, die zij belangrijk vond.…

“Nou, kom aan!” roept z’n vader, je hoeft nou toch niet bang meer te zijn? Loop maar achter me aan!” En hij loopt zelf de brug vast op. Wat gebeurt? Als hij er midden op is, stort de brug onder groot geraas in, mijn vriend gaat kopje onder en komt even later druipend de walkant opgekropen. Kijk, dat bedoel ik nou. Boontje komt om z’n loontje.…

de nacht de stad uit, vrij onder de brug beschenen door de feestverlichting…

hij kan wel zeggen die brug stond open het patatje oorlog zorgde voor dat slippertje plat op die klinkers lag ik moederziel alleen meisje, geloof me ik had het zelf niet in de hand dat kan hij inderdaad wel ontroerd zeggen of van die man die vloekte, om een fietsendief, en hoe ook hij rende struikelde met rode konen dat kan hij…

Die kleine kus de laatste brug tussen ons, vanwaar ik vloog boven de stad samen met de duiven en de onbekenden Ik riep je naam door alle hemelen heen en voor het eerst in mijn leven zag ik mijn engel rondom mijn voeten, radeloos huppelen. Hij kon mij niet redden.…