Alle inzendingen over Prikkeldraad

duinen waar ik zonnewandel verzweeft mijn geest over het land bij ‘t ruisen van het zilte branden door weeë luchten overmand over een panoplee van paden stamp ik mij lodig door het zand en voel mijn zool de treden raken mijner gedachten, hand over hand uit schilf’rend drijfhout dagen wijde beelden, azuur, een oceaan totdat een prikkeldraad…

als een tijdbom een strop van prikkeldraad om mijn dwarskop geestelijke pijn verstikt en tikt een ijstijd die het hart verstikt breek liever iets lichamelijk want geestelijk is meer voornamelijk ik verloor haar door de blauwe maandag haar foto's plamuren mijn hart in beslag…

in de verte nog wazige silhouetten verzacht door stilte en vers gevallen sneeuw prikkeldraad lijkt op witte wol de einder een vage belofte…

En het geschiedde in tweeduizenddrie: een stalletje, versperd door prikkeldraad, daarvoor een zwaarbewapende soldaat, een lied, gezongen door artillerie. Geen staartster, wél zie je een zoeklicht schijnen, geen herders ook, want dat zijn Palestijnen.…

Hun huid geschramd aan prikkeldraad en scherven hun ziel gekneusd hun vlees gekooid verscheurd van kamp naar kamp - in niemandsland zelfs niet vogel-vrij. --------------------------------------- uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005.…

Zo had ik je nog niet gezien: terrein wuivend van gras speciaal ontsloten voor de voeten van wandelaar ik Je bent mijn glooiing zonder slangenbeten, peilloos diepe kloven, prikkeldraad of paden. Je bent als kon ik in je thuiskomen: lief lijf, zacht jachtgebied.…

Probeer de berg niet te beklimmen, je zult je bezeren aan prikkeldraad èn naar beneden storten. Je reactie doet de muren aandikken. De eeuwige J-curve, missende oogkleppen.…

de waan van oorlog spreekt hier nog in rakende beelden verdichten duistere barakken zich tot tastbare werkelijkheid huilen vergrijsde mensen om verstilde jaren verloren in schijnbaar vergeten tussen kiezels en prikkeldraad nimmer gewist…

Met “Ja” vervagen grenzen om het land, geen slagboom meer, geen prikkeldraad of hek. Dus stem ik “Ja”, zo'n wet is onvermijdelijk al blijft (zie boven) “Nee” wel erg verleidelijk.…

Een dode ooievaar hangt ondersteboven in een rol prikkeldraad. Op bizarre wijze verstrikt en droog gebloed, lijkt hij nog het meest op een verfrommelde landkaart: geronnen rivieren volgen het besmeurde relief van zijn veren. Uit een donkere plek onder zijn verwrongen nek groeien rode bloemen.…

Reken dan maar, mijn kind, dat ik ons erf afzet met prikkeldraad.…

Span prikkeldraad en dreig met bajonetten en leg ons als sardines in een hong verdor ons hart, sla boeien om de tong onthoudt ons vitaminen, vlees en vetten plunder mijn huis die reeds mijn land bezetten ontruk mij aan mijn kinderen, mijn vrouw beloon verraders en bestraf de trouw Maar stuur in godsnaam eens wat sigaretten…

rode plassen wachtend in de regen tot je naam werd weg gewist Kaal leeg eenzaam sloffend op weg naar je nieuw bestaan Dode blikken lege ogen vermoeid de hoop opgegeven Afgebeuld werden ze doorgestuurd naar een ander kamp waar ze uiteindelijk in rook zouden vergaan…

Naast het pad, bij de hobbel lag een asperge veld en tja dat was omheind met: precies prikkeldraad, alwaar het kind in belandde. Nota bene; ze heeft nooit meer met losse handen gereden…

weidsheid in benauwde kommen klompenkots en prikkeldraad koeien moeten molken worden door de boer die hen verstaat dorps achterhaalde wereld altijd kippenneuken over land grijze resten zijn gebleven zonder jeugd met landverstand je woorden zijn grootsteeds maar ruiken mestig naar gewauwel in roodbont dat kiert door scheef gehangen deuren…

kom vlij je met mij in het groen ik geef je dan mijn zoetste zoen in paarse klaverweiden een open hemel boven ons het allerwitste wolkendons en niemand dan wij beiden ik balsem als je mij toestaat de scherpte van het prikkeldraad waar jij door mij geraakte ik voel en huil met jou in pijn geloof dat ik in schuldig zijn jouw liefde niet…

ben ik ergens opgeraapt als onmens uit het ongedierte verrezen ik draag een gele pruik - en sleep me onhandig van scène tot scène de hemel in een schuine helling is mijn onderdak, mijn lot trotserend in deze beschaving zingend in het morgenlicht ken ik geen regels van protocol in de broze wereld omgeven door prikkeldraad…

Zijn bourgondische gezapigheid staat in schril contrast met de ruwe ervaringen van bijvoorbeeld die renner in het prikkeldraad. Dat steekt behoorlijk!…

in de kiezeltuin bleven verkreukeld op de grond davidssterren liggen de dromenman verborg ze nooit 's avonds voor het slapengaan noemde hij al hun namen bracht de punten naar zijn mond maar altijd kwam in elke nacht prikkeldraad terug rond zijn hart de man vlocht naaldgras door hun haren herdacht het lichaam dat geen meisje werd…

ik bleef hangen aan het prikkeldraad je eerste zin in schaduwen die huilen ik kan me niet verschuilen in de woorden die ik las muren met gebroken glas vrijheid die in scherven brak je hebt de boom betast haar bast weet van verjongen de kern is nu spijkerhard herinneringen zijn verdrongen ramen ogen donker in het bos fluisteren de…

Waar wreed vertrokken muilen zich achter prikkeldraad verschuilen. Waar brandend bommenluchten gillend langs de hemel vluchten. Waar splinters 'hoop' verscheuren en vlammend rood de aarde kleuren Waar blinde ogen in verwrongen lijken zielloos naar de hemel kijken.…

Naakt in prikkeldraad hangen, met stukgebeten vlees, in een ijzige Noordenwind, totdat je geen adem meer vindt en de noodkreet smoort in een dichtgevroren keel.…

de duinen behoren aan wie hen liefheeft voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft en kent de vindplaats van elke plant wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant maar waar Natuurmonumenten het duin beheert wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd en…

de duinen behoren aan wie hen liefheeft voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft en kent de vindplaats van elke plant wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant maar waar Natuurmonumenten het duin beheert wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd…

Waar zijn voeten de zachtheid en de streling van de mossen en grassen van de Liefde en Vriendschap verwachtten, vonden zij het prikkeldraad en de glasscherven van onechtheid en egoïsme.…

Beschermd door prikkeldraad, vers van de rol gekruld Om niet herkend te worden, over ‘t hoofd een zak In het zand zit vader met zoon en berust in geduld De voeten in oude sandalen, machteloos mak Hoe zou ik u beiden niet herkennen, onlangs nog zag ik u, mijn broer hield tegen zijn borst bemind een breekbaar lijfje en in zijn palm rustte toch…

prikkeldraad en paaltjes beesten in het gras bonte koeien mompelen windend van het gas vogels fluiten duikend schooierig gebekt scheren nesten zoekend kletsend uit hun nek vlinders vliegen kleuren ogen geel en wit van licht strijken neer op bloemen vouwen vleugels rustend dicht sloten dromen zwart door zonlicht groen gekant strakke…

Waar zijn voeten de zachtheid en de streling van de mossen en grassen van de Liefde en van de Vriendschap verwachtten, vonden deze het prikkeldraad en de glasscherven van onechtheid en egoïsme.…

Haar ziel heeft pijn, haar lichaam koud Een muur is om haar hart gebouwd Niemand die ze nog vertrouwt Ze heeft teveel geleden Ze kent de angst en voelt de haat Ze weet niet wat er komen gaat Gevangen tussen prikkeldraad Ze heeft te lang gestreden Het bloeden op haar lichaam -rood Haar vrienden weg, familie dood Ze weet waarom…

Een beul met een schuimkraag op de lippen Zijn jeukende hand is de zweep ontwend Wringt in zijn broekzak De voering door ringen gescheurd Een duifgrijze mist zwelt Omzwachteld me in wijde slierten Schuift over prikkeldraad Ik blijf, sidderend, wenend In de aardkorst geschroefd De beul toont zijn striemen Bewijzen van een oud gevecht…