Alle inzendingen over Veranda

Papa schrok zich een ongeluk, stond op uit zijn stoel en trok een dikke winterjas over zijn kleding en klom op de veranda naar de veranda van de buren en verschool zich. De bel ging weer en ik moest van moeder de deur open doen. Dat deed je op het halletje aan een houten handel te trekken en dan ging via een touw de buitendeur open.…

de houten trap van de veranda kleurt groen weg van het mos één met de tuin kronkelpad langs wildernis tot aan het poortje -vergroeid met de haag- en er achter landschapsglooiing schilderwerk met zon als penseel…

vooreerst dit jaar kruipt de zon door het raam van de veranda lichteiland van oranje pompoen de oogst heeft hier de rust gevonden met grauw geworden maïs en sierfruit herinnering aan die laatste warme dagen met mok warme thee staren naar avondrood en gouden regen…

Op een zonnige dag (ze zaten net aan een ontbijt van toast en sinaasappelsap op de veranda) kwam er een golf en Frankie zag zijn ouders nooit meer terug.…

Veranda Verbeelding breekt, hoewel gesloten huis, door het schuine glas van de verandakluis waar aardrijkskunde ontstaat in stroom en sloot, het gelaagde laagland geologisch aan de voeten uitgespreid een spraakgebied waar druïden maretakken meten, mededelen mij een mens in tijd en ruimte hoe een god uit de hemel komt getuimeld.…

Sproeiers en magnolia, gin-tonic en een bries, een stoel op de veranda.…

Verder dan de vriendschap lag onze liefde niet; Alleen geduldig dralen aan de waterput in de veranda. De grote vreugde niet gekend, het minnen nog niet gewend morgen mischien Christine...…

In de avond branden er lichten in de veranda´s. Hier wordt het leven geleefd en hier wordt het gevierd. Hier lijdt men en heeft men plezier; hier kent men elkaar; hier floreert men en hier gaat men te gronde....…

Ze draagt de thee op de veranda daar zitten ze dan…het verleden zit tussen hen in. ze ademen de zachte ochtendlucht. haar smalle de thee hand schenkt hem de thee. samen zitten ze daar…hij kijkt naar haar en ziet nog altijd haar schoonheid die hij aanbad…rustig zit ze daar. de thee van het verleden hebben ze geen spijt.…

keek je vurig spanden bogen zich langdurig einden afleggend, verdwalend door heemtuinen duinen rosaria leek een belofte van niets dan geluk een zwevende donzen veranda gedragen door blauwe paddestoelen doorspekt met jouw lichtpuntjes de stilte te betrekken in ons gezamenlijk uitzicht de velden voltrokken zich de natuur werd overal…

"Kijk maar, daar gaat hij naast pappa zitten." Ja, de monsterachtige aap zat nederig naast vader, die heel rustig op de veranda de krant zat te lezen. De man bleef heel rustig in zijn leunstoel, schonk niet eens aandacht aan de aap. Teunis' bangheid verdween en hij ging de veranda op. Maar opeens waren vader en de aap verdwenen.…

en sereen, als de populieren langs mainstreet gruwelijk is mainstreet soms een pick-up met razende koppen vol drank en haat in een moordende vaart doen luiken snel sluiten langs mainstreet onschuldig is mainstreet altijd slechts zinderend asfalt in de middagzon slechts een cadillac met blinkend chroom een schommelstoel op de veranda…

Daarachter de bouwsels van de mensen waarover het late zonlicht dat ik observeer, soms speelt; de schuurtjes, veranda's en serres die men daar eens bouwde tot plezier, gemak en dienst aan de bewoners.…

. – Een thürings landschap zie ‘k, waar ‘t avondlicht Scheef op hellende korenvelden ligt; Hier, onder mijn veranda, wordt ‘t al koel. Net Mendelssohn: een zoet en warm gevoel Van smeltend, week verlangen: ‘t is als richt Zich jongensmijm’ren naar het vergezicht Van liefde, stil-heerlijk geweten doel.…

Opeens ging de huisbel en mijn vader rende naar de veranda en verstopte zich op de veranda bij de buren. Mijn moeder ging het trappenhuis op en opende de benedendeur, gewoon met een handvat aan een touw, dus nog op de ouderwetse manier.…

Terwijl hij ging zitten in de tuinstoel op de veranda en de zon steeds verder daalde achter de horizon. Vijf jaar geleden begon het met pijn in de linkerzij bij Jasmijn. En in één jaar tijd zat er geen rem op de uitzaaiing in haar lichaam.…

En later bezochten we het popperige, haast Engels aandoende dorp Bokhoven, domicilie van tantes zoon en mijn neef Sjoerd, met het kleine asgrijze kerkje en met het huis van mijn neef met de feeërieke veranda...…

Ik ga er een veranda bij bouwen, waar ik vanuit een hangmat de masten van zeiljachten in de balken kan turven. En binnen, naast het bed, timmer ik een bureau. Ik zie het al voor me. Een bureau met een zeester als presse-papier, om mijn manuscript bijeen te houden. Ik had een wens. Een obsessie. Ik wilde mijn eigen eiland.…

Kind op de veranda. ‘Ik wil later wijs worden’. Iets zei: ‘Dan zul je eenzaam zijn.’ Het kind dacht na. ‘Ik wil het’. Levensvoedsel. Misschien kan ik mijn wereld redden. Als ik wijs ben. Later. Een man en twaalf kinderen was het enige dat ik kon bedenken om veilig te zijn.…

Als kind van zeven zat ze op de veranda van het ouderlijk huis. Een witte villa met prinsessenbalkon. Met haar zwart-witte collie onder de zon: ‘Stel dat er geen mensen waren, wat dan? Ik wil wijsheid.’ ‘Van wijsheid word je eenzaam’, zegt Prediker.’ ‘Ja ik wil.’…

Café "Zomerlust", met in haar veranda de ouderwetse glas-in-lood-ruitjes, bevindt zich als vanouds even buiten de stad, juist voorbij de brug die het Wilhelminakanaal bekroont, in Tilburg Zuid, aan het eind van de lange, bochtige straat die de naam "Oisterwijksebaan" op haar kobaltblauwe naamolaatje draagt en die tot haar huizenrij het ouderlijk…

Stonden op de veranda te vernikkelen. Het is daar nu al min twee. Laat staan als het echt nacht is straks. Ze zijn een paar maand terug uit hun eitjes gekropen. Pitten van avocado’s en mango. Was benieuwd of dat zou lukken. Had een zwarte plastic bak op zolder staan met wat tuinaarde d’r in. Vuilniszak lag erover en toen vergeten.…

Helemaal in de weer voor een klein ukkie van de familie dat per ongeluk in m'n oude veranda was beland. Je had het moeten zien! Een kleintje -het had nog donshaartjes- vond de uitgang niet meer en de rest van de troep scheen die langs buiten ook niet te vinden. Het beestje fladderde zich bijna te pletter tegen het vensterglas.…

Zenuwachtig ging ik op de veranda zitten, het was inmiddels al kwart voor 4, zo laat was het nog nooit geworden deze vakantie! Na tien minuten kreeg ik het weer op mijn heupen. Al geloof ik niet in god, ik heb op mijn manier gebeden.…

En dus heeft hij een tijdje op zijn veranda, voor iedere voorbijkomende auto zichtbaar, op zijn banjo zitten tokkelen. Was hij maar muzikaal geweest. Dat was hij dus niet. Bovendien kwamen er per dag niet meer dan ongeveer drie auto’s langs. Dat schoot dus niet op.…

Eveneens op een zondag en op diezelfde veranda. Je kinderen waren bij de pleegzorg. Je had eerst nog je hond doodgeschoten. Je werd zevenendertig jaar. Duidelijk moegestreden. Je zware leven meedogenloos afgestraft. Net dat extra beetje moed misgelopen. En ook al die wegen tot psychische hulpverlening.…

Mijn vader was thuis en rende naar de veranda en klom naar de veranda van de buren om zich daar schuil te houden. Mij moeder deed de deur open en daar stonden twee mannen in leren jassen en zwarte hoeden op. Ze legitimeerden zich als politie. Ik zat met mijn broertje Gijs aan de tafel te spelen met het spel, Mens erger je niet.…

Mijn moeder deed op maandag altijd de was, want de maandag was de wasdag, ik zie haar nog de was in een tobbe doen met een zakje blauwsel voor de witte was en het wasgoed werd er dan uitgehaald en op een wasbord ingezeept en geschrobd en gedroogd op de veranda.…

De twee zetten zich aan de tafel op de veranda. Christina onstak een windlicht en schonk een glaasje rum bij voor allebei om te kalmeren. De inbreker begon met werpen. De stenen kletterden op tafel. Een dubbelzes grijnsde hem toe. Christina knikte, schudde en wierp niet verder dan zeven. Nog tweemaal rolden de stenen aan beide kanten.…

Ploeter eerst nog maar wat voort met nieuwe veranda en tegelpad. Het is echt van de zotte. Hoeveel bloed, zweet, tranen en pegels moet en mag ik nog gaan kosten? Vandaag is het weer groot feest. Ik krijg zelfs nieuwe linten aan mijn nok en de vlag wordt uitgestoken. Ik word te kijk gezet. De koffie staat klaar en er is zelfs chocoladetaart.…