Alle inzendingen over Zat

het rechte pad vergeten was het woeste tegenstreven een pak, een das, de wekker op half zeven z’n vrouw streek alle valse vouwen glad berusting heeft de duivel uitgedreven natuurlijk is hij elke avond zat…

Want Assad is - mogen we hopen - zelf ook zat van Assad!…

Ik ben ze zat. Ik neem nog maar een borrel.....…

Ik had eens de behoefte Om mij te bezatten En deed dit met champagne En rode wijn Gewoon Om los te komen Heel even Vogelvrij te zijn Ik ruste wat, Vermoeid van al dat vliegen, Op wat mij een hangmat leek En liet mij heerlijk wiegen Aan een boompje bij een beek Uren later, Bij het ontwaken, Voelde ik mij niet zo 'hot' Ik had…

Daar zat ze, daar, op de koude grond. Zo koud door de zon die, daar niet meer leek te schijnen. Ze wachtte daar, daar, op de koude grond. Ze wachtte, tot iemand haar halen komen zou. Zij wachtte daar, maar het leek of niemand, ooit meer zou komen dagen. Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou, die vreselijke kou van de oorlog.…

hij zat zij ook hij zong zij viel voor pampus…

Ik ben het helemaal zat weer niks in mijn schoen gehad hetgeen waarvoor ik had gevreesd ze zijn wel langs geweest want de suiker en die wortel zijn gejat Mijn deur zat echt hartstikke dicht met drie sloten, tegenwoordig verplicht dus hoe heeft men mijn vesting genomen want binnen zijn ze echt gekomen zelfs mijn alarm was afgericht Ik zong…

“NU BEN IK HET ZAT!” schreef ik op 14 mei 2009 toen mensen niet voortdurend verkeerd werden begrepen door het internetvolkje. Het ging toen over een PvdA bijeenkomst waar iemand achter in de zaal opstond en zei: ‘Ik ben een leraar. Ik leg dingen uit aan kinderen. Als ik niet overkom, vraag ik me altijd af wat ik niet goed doe.…

Den Haag is de laatste dagen het toneel van vernielingen, vechtpartijen, arrestaties en bijeenkomsten van mensen die het allemaal zat zijn, zat omdat ze binnen moeten zitten, omdat er regels zijn, omdat ze die regels niet wensen te hanteren, omdat ze de kont tegen de krib gooien en dat is dus de reden dat half Den Haag het toneel is geworden van abnormale…

Met een slokje op dacht hij dat hij er best wel mocht zijn; aantrekkelijk en succesvol. Het hoertje op schoot baalde van zijn aangelengde spraak, grijpende handen en de nèt iets te harde lach in haar oor. Maar ach, hij betaalde. Voordat zij de deur uit ging, bevestigde zij zijn vermoeden: ‘Je bent een echte man.’ Jaren geleden was hij gescheiden…

Het was eigenlijk een heel gewone zaterdag. Mensen struinden bij me door de straat. Van en naar de stad. Een schemerig zonnetje probeerde door de grijze wolkenmassa te prikken. En de witte bolletjes waren met kaas belegd. Er was geen vuiltje aan de lucht. Het keerpunt kwam eigenlijk, toen ik wat overmoedig besloot om te gaan opruimen. Het is niet…

en een wens ik wou dat je daar nog zat…

Omdat daar toch niemand zat, en omdat het niet dicht zit, is het weer tijd voor een wandeling langs de oevers van het strand, daar waar het woud zich plotseling inhield, of zich gaandeweg heeft verwijderd.…

Een zatte biljarter uit Aken Kon onlangs geen carambole maken Dat was best wel sneu Want zelfs zonder keu Kon hij 'm in de kroeg toch flink raken…

Als manlief thuis komt laat ik hem de schade zien en hij begint te lachen, zat je weer vast? Dit gebeurde begin van de week ook al, maar toen was hij er om me los te maken: misschien had ik van de week beter het oogje dicht kunnen knijpen?…

Wanneer ik een verhaaltje schrijf en het gaat over de stikstof waarbij ik mezelf afvraag of het allemaal wel klopt, is het toch raar dat er ‘s avonds in het actualiteitenprogramma onze Pieter Omtzigt even duidelijkheid komt scheppen want wat blijkt? Er is dus helemaal geen wet aangenomen die goed kunnen praten wat er nu allemaal gebeurt? Er is dus…

Ik zat aan 't roer; jouw half blote armen roeiden; Door verre rietkrans zwierf karkietgeroep.- De plantjes zag 'k door 't meer - reusacht'ge loup - Die ginds in licht als van Davinci groeiden.…

Wij zaten met ons vieren In de tuin van de sociëteit. 'Kijk, jongens!' riep Sand, 'wat passeert daar Een eeuwig knappe meid.' 'Ja,' zei Kaai, 'dat's een pracht van een meisje! Zo zijn er geen twaalf in 't land.' 'Ik hoor,' zuchtte Haas*, 'ze is in stilte Geëngageerd met een luitenant.' 'Wat mankeert je, Paal*?…

steen weg waar je op leunde reikte je mijn hand maar woordeloos verpulverde de wand zij steunde rotsen in hun breekbaarheid jouw rug kende geen achterkant de eerste steen lawiende kleine keien ze rolden mee stof verborg het zicht massa deed zijn plicht bestormde de obstakels verwoestte dat wat niet stevig aan de grond genageld zat…

Wat zat gij daar te staren naar die blomme en die bie; waarvan, waarin, waaronder ik het nut niet hoore noch zie?…

Inderdaad, het was de voorzitter van ons borrelgenootschap 'Makkelijk zat' . Telkenjare werd deze geacht om Sinterklaas te spelen en de naam van ons college de eer aan te doen, te bewijzen, dat het niet zo gemakkelijk was om hem 'makkelijk zat' te krijgen.…

In Almelo is ruimte zat zoals Herman Finkers niet ophoudt te verkondigen. En niet alleen daar. Achter Amersfoort, boven Alkmaar en onder Ede wordt het al snel rustiger, ruimer gemoedelijker en goedkoper. Ruimte om te wonen, om te werken, om te bewegen en om te ontspannen. Laten we de Randstad opheffen.…

Voor stille types was de Corona heftigheid ruim anderhalf jaar een zegen. Tot mijn verbijstering zie ik de terugkeer naar het gewone leven met een zekere angst en beven tegemoet. Want voor de pandemie was ik niet echt een stil type, en aldus in gesprekken redelijk aanwezig, kon ik drukte goed hebben en vond zelfs verjaardagen af en toe een beetje gezellig…

Opeens hoorde ik iemand kuchen, het geluid van een droge hoest en keek waar het vandaan kwam en zag een groen gekleurde damesfiets op de grond liggen en dichtbij zat een vrouw tussen de klaprozen, ze droeg lang ravenzwart haar en had een knap smal gezicht en volle lippen en ik dacht, wat moet zo'n vrije jonge vrouw daar alleen?…

De klimmer had een rotsvast zelfvertrouwen, Dat bijna leidde tot zijn Golgotha, Hij kreeg de zaak weer in control zodra Hij, met zijn mes, zijn arm had afgehouwen. Beneden sprak de arme man ontdaan: ‘Groeit dat dan niet gewoon vanzelf weer aan?’…

Ik zat in die lichte dagen - mijn hart hield nooit op te jagen - ik zat te zien en te werken, alles was m' als doodzerken.…

Op de grond van de wasruimte liggen vage witte vlokjes en kleine haartjes, welke ik dagelijks met het suffe handstofzuigertje verwijder. Oud worden heeft eigenaardigheden. Elke dag zie ik hoe tijdens het klimmen van de jaren stukjes van je lichaam en bestaan afbreken. Op zich normaal en niet dramatisch. Wel een verschijnsel om eventjes bij stil te staan…

Sinds de uitbraak van de crisis zijn ouderen besmet, ziek, dood, of lijdend aan het etiket ‘hoog risico’. Discussies over het nut van behandeling of een tergend verblijf op de intensive care vulden lang vele mediaverhalen. Buiten de groep verpleeghuis pechvogels schuifelden de senioren door het openbare domein. In de buurtsuper ontweken zij angstvallig…

Ik schrok hevig toen ik in een flits een bezem door de lucht zag vliegen, maar er zat niemand op. Mijn bed staat in de slaapkamer aan de achterzijde van de woning en ging erop liggen met een angstig gevoel. Was kenau Alie maar weer hier, dacht ik.…

Kai su teknon…