Alle inzendingen over antwoorden

of zijn het antwoorden die je niet weet? zijn er nog dagen die ons resten? of was dit de laatste die je met mij sleet?…

De duif naast het kantelraam op zolder maakt geluiden als van een krolse kat En aangezien ik de wereld ook vandaag wel weer niet zal begrijpen Zal ik van de kat gekoer verwachten Zelfs de vraagtekens in mijn hoofd klinken niet thuis te brengen vreemd Over de antwoorden maar helemaal te zwijgen…

Ze hebben mij als antwoord gegeven dat ze mij antwoord hadden moeten gegeven, maar geven verder geen antwoord op mijn verzoek om naar aanleiding van het oordeel CGB* een nader onderzoek in te stellen naar mogelijk nog meer leeftijdsdiscriminatie van andere do-centjes.…

Alsmaar te lezen op mijn gezicht neergeschreven in dit eenvoudig gedicht een antwoord op mijn simpel verzoek onvindbaar, in gelijk welk boek naar iets wat ik zocht, en dat ik vond het antwoord, op mijn vraag, die niet bestond.…

tot mijn grote genoegen kon ik onmiddellijk antwoord geven en ik deed het ook. ik zei dat ik het niet wist…

houdt zijn het mijn tranen die de hemel doen treuren, ben ik het die de vloed van de regen niet vertrouw verwekt mijn woelige storm de golven in de herfst, ben ik het die de dag doet vallen in het doodse grauw ik zoek in de herinnering van de echoënde nacht, ik herken mijn gepijnigde ogen en vind in de lange uren … de antwoorden…

De wind fluistert het antwoord slaat neer op uitgestrekte vlaktes onbegrepen teruggekaatst wolkenformaties drijven het antwoord van noord naar zuid van west naar oost het antwoord weerspiegelt in de zee ruist in het kloppen van het hart het oor legt zich te luister het antwoord is wijs en zwijgt aan flarden gescheurd wordt…

Ik weet de antwoorden op je vragen wel! Er resten ons nog vele dagen! Dit was nog lang niet de laatste die ik met je sleet! (geinspireerd op het gedicht 'vragenvuur van Jeroen Swaan)…

gruwelijkheden ik tekende het uit je ogen op de strijd verhevigde en steeg ten top een uitbraak van bevredigende vrede niets deed er toe, geen wet, geen goede zeden maar woorden zetten alles op z'n kop "te amo" was je machteloze bede terwijl mijn opgejaagde harteklop vertraagde, heb ik toen je blik gemeden bleef stom, want daar wist ik geen antwoord…

Hekel aan. Het is stil aan de overkant. Een jeugdliefde stierf, nooit meer prilheid. Afstand met een grimas. Jantje lacht en huilt tegelijkertijd. Kermis in de hel, de vonken vliegen er van af. En ijsbrokkelende bergen, zo koud. In de hoop er morgen weer te zijn draai ik een plaatje van Peter Murphy, 'A strange kind of love'. Soms weet ik het ook…

Je stem te horen al is het alleen maar een ingesproken bericht dat iedereen ontvangt bij afwezigheid van jou ´Bel gerust terug, ik ben er even niet´ kreeg ik nu zeven malen te horen jouw stem wordt niet moe Ik geloof je niet, omdat jij ergens hoort te zijn tussen mij en Timboektoe…

Macht loopt altijd naar eigen afgrond macht lacht nooit maar ontbloot de tanden je weet heel goed dat macht blind is hoe komt ze dan toch aan die bebloede handen -------------------------------- uit: 'Tussen de rivieren' (1999)…

'Wat werkt ge (zegt men mij); ’t is vruchtloos, al dat schrijven: Men roeit in ’t hart niet uit, wat elk is ingeprent.' — Voorzeker, ’k moet dan elk in de verkeerdheên stijven, En juichen ’t hollen toe van wie ten afgrond rent? ’k Moet reden, waarheid, God en Heiland, afgezworen, Verwoest zien, zonder leed, ja juichen ’t zwijgend toe…

In een tijdloze ruimte Dat mijn leven heet Dwarrelen vragen Voor mijn ogen De vragen zijn niet te lezen Slechts gissen kan ik doen Ik leef alleen niet voor een antwoord Niet voor later en niet van toen Ik laat ze rustig dwarrelen Ze vallen zachtjes in het zand Langzaam stap ik er over heen Met overige woorden in mijn…

Jouw tedere ogen kijken me verlangend aan En met hetzelfde verlangen beantwoord ik jouw blik Jouw zoete lippen vinden zonder enige twijfel mijn mond En met dezelfde vastberadenheid beantwoord ik jouw kus Jouw zachte handen strelen vol gevoel mijn hele lichaam En met datzelfde gevoel beantwoord ik jouw gebaar Jouw lieve…

Ach kind: waarheid en leugen Zijn altijd wat verward, Want geen van beide deugen Ze alleen voor 'n mensenhart. Weef tusse' uw hart en 't leven Het kleed van schone schijn - De bloemen daar geweven Zullen de ware zijn. Als andren ze anders noemen Hebben zij ook gelijk - Het zijn nu eenmaal bloemen En leugens tegelijk. Wat deert…

Voor bijna niets is een antwoord als twijfel steeds keuzes vermoordt Wie wil niet meer dan overleven kunnen wat je wilt in plaats van nauwelijks kunnen wat zou moeten met die welbekende moed der onbegrepen wanhoop Groter de overwinning bij het accepteren van teleurstelling over jezelf Voor bijna alles is een antwoord…

Altijd een antwoord klaar wordt op de lange duur ongeloofwaardig.…

Nog een keer de vertrouwde plek, nog een keer zien, nog een keer lopend door het park, op zoek naar antwoorden misschien.…

ze staart me aan en vraagt om woorden zij die alles kan verklaren of de verwarring vergroten ik staar terug en zoek het antwoord op de niet gestelde vraag zij kent het al en weet dat ik haar zal belasten dat mijn antwoord haar verandert zij niet langer kan zijn wat ze is een onbeschreven blad…

Gevangen in een net van vragen Gevangen tot je antwoord krijgt Gevangen, tot het je gaat dagen Gevangen tot zolang je zwijgt Bevangen van een groot verlangen Bevangen door een stil verdiet; waar tranen sijpelen over wangen totdat je eens het antwoord ziet…

Mensen met vaststaande antwoorden zijn bang voor de vraag.…

Dit is het enig antwoord, dat ik vind, dat mij bevrijden zou, zo ik 't vertalen kon. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - uit Parken en Woestijnen van M. Vasalis (1909-1998)…

Oprechte antwoorden zijn nooit afdoend of snel.…

Je brief heeft mij verrast. Het gebeurt nooit dat ik brieven ontvang. Laat staan dat ik ze beantwoord. Het doet me plezier dat je hart een andere taal spreekt dan je verstand. Bij mijn personeel ging ik het een en ander na. Je telling klopt niet. We ontvingen van jou 6714 gebeden, schietgebedjes meegerekend. Daarvan verhoorden we er veel meer dan…

Wie zou me antwoord kunnen geven op mijn vraag. De vraag die voor mij schijnbaar van zo groot belang was geworden dat het me dag en nacht bezighield. Vragen hadden mijn leven zo vaak beheerst. Hoe dikwijls had ik het bij mensen gezocht. Gevraagd wat zij vonden van datgene waar ik me mee bezig hield. Gaan, niet gaan. Blijven. Weggaan. Teruggaan.…

Een expert is niet iemand die alle antwoorden weet, maar iemand die alle vragen weet.…

Je had hun antwoorden van buiten geleerd, hun taal gesproken en nu had je zelf geen taal meer, de bedding van je bewustzijn was opgedroogd. Je denken was dood. Hun antwoorden waren niet jouw antwoorden, maar kon je zelf nog wel antwoorden?…

Op sommige vragen van vrouwen, is zelfs geen antwoord een verkeerd antwoord.…

" weten zowel de mannen als de vrouwen het antwoord. Beiden hebben echter een ander antwoord.…