Alle inzendingen over dienbladen

Dat hij daarmee de spijker op de kop sloeg is een understatement als ik de chaos waarneem die de barmevrouw veroorzaakt op het moment dat ze alle twee de dienbladen over de leestafel laat stuiteren. En o, zeker, leestafels zíjn ook voor bladen bestemd maar niet voor volle dienbladen. Intussen piept mijn mobiel. Een twitterbericht.…

een gelig licht bruint irreëel de blanke houten schuur een eerste druppel spat tot kroon op de arduinen muur het zacht gekeuvel op ’t terras wordt stilaan animeus geroffel op de parasols maakt pimpelaars nerveus bij glasgekling en stoelgeschuif wordt hier en daar gegild de vlucht naar binnen wordt gestart met dienbladen als schild…

glijden we gezellig naar binnen toe En met kauwgom van een vorige gast plakken we de jassen aan tafels vast Na het wedstrijdje hamburger sjoelen kijken we naar restjes op de stoelen en gaan we snel proberen te raden wat eerdere bezoekers hier aten En na de overdaad caloriën doen we tikkertje met bacteriën die kleven aan deuren en dienbladen…

Zijn drek is de luxe van stranden van ver weg waar de rimpelloze zee zich mengt met een glimlach van hun vergroeide voeten de geopende handen als het dienblad voor heg en haag ontvluchte marionetten die zonder ontzag voor het oorspronkelijk bestaan slechts geveinsd gerief begroeten.…

Afzonderlijk en los en in een nieuw verband - een donker dienblad is het land waarin de scherven zijn verborgen. Hun roep, niet uit het veld te slaan, klinkt uit het nachtelijke gras dat nog niet toe aan groeien is, hoog en verfijnd.…

Jonge meiden en jonge mannen, in het zwart gekleed, liepen bedrijvig af en aan, balancerend met het dienblad op de handen. De vriendin die ik hier zal ontmoeten, mijn geliefde ex-collega met het gehavende gezicht, moet vandaag nog haar andere vriendin bezoeken, die zoals zij zegt, lijdt aan de meest gevreesde ziekte.…

het huis de middagzon laat een tekening van een klein meisje stralen het geeft ‘t huis een nieuwe tinteling en overal zijn verhalen, cadeautjes, post, een rekening, gedichtjes om in te verdwalen vrolijke echo’s uit het bad een rubber eendje tussen hen in elke tree die een lied bevat leidt naar bed met jou erin ontbijten van een dienblad…

Ik zet het dienblad op de grond en kus mijn vriendin – zogenaamd – wakker. Ze speelt het spelletje overtuigend mee en gaapt zelfs een wolkje bedorven nachtlucht in mijn gezicht. Haar blote kont schuift wat heen en weer en bijna krijg ik spijt van mijn hekel aan kruimels in bed bij het vrijen. Maar ik verman me.…

Blozend van jolijt strekt hij de arm opent een hand, vlak als een dienblad Hij is mild gestemd. Wie raakt of schaadt of schaakt hem? Zijn brede grijns verraadt de bibberkoorts.…

Met dienbladen volgeladen met bekers melk moest ik voor de klassen verschijnen. Ik was altijd bang voor het "publiek" van de scholieren neer te donderen. Vanzelfsprekend volgde spoedig mijn definitieve ontslag...…

De schapenwei die boven zee hangt Als op een dienblad aangereikt Lijkt met een taartmes afgesneden (Maar dan door een dronken hand) Een geblutste flank van gebroken wit Met aan de voet een keistrand Omspoeld door armen van schuim Die zich rond en vol vertakken Daar aan de rand van het azuur Bouwen we een lemen hut Een open wand van glas…

zich onderhuids voort Het volk verdient de galg De pletwals van rupsbanden Want de natuurwetten Kunnen geen garnalen dulden Die zich niet verzetten Laat ze verstuiven, verdampen, verdorren in hun krot De meester briest Zijn greep verslapt Zijn hand stuiptrekt Himler pleegde hoogverraad Dus bestelt de meester zijn kop op een dienblad…

Waarschijnlijk was zijn gezichtsvermogen achteruit gegaan, want net op het moment, dat Mien met een dienblad en kopjes koffie erop de tuin in liep, schrok de muis zich het apezuur en sprong hysterisch met een noodsprong op het dienblad. Mien schrok zich een ongeluk en liet het dienblad vallen. Met een daverende klap viel alles op de stenen grond.…

Na enig proppen en rommelen om alles binnensmonds te krijgen, was mijn dienblad alleen nog bezaaid met afval. Ik schrok een beetje van mijn eigen rotzooi. Gelukkig gleed alles rustig van mijn dienblad, toen ik het scheef hield voor de ingang van de prullenbak. 'Koffie?’ hoorde ik me mezelf afvragen. Ach waarom niet.…

Als ik mijn ronde maakte door de gangen en lokalen van het gebouw met een dienblad waarop vele glazen melk die ik in de klaslokalen moest serveren (het verbaasde me zeer dat ik niet neerdonderde voor de klas met blad en al) kwam uit de hoeken en spelonken een pesterige belhamel te voorschijn die mij dreigde aan te vallen.…

Waarschijnlijk was zijn gezichtsvermogen achteruit gegaan, want net op het moment, dat mijn vrouw met een dienblad met twee knopjes koffie en een paar kano’s de tuin in liep, schrok de muis zich het apezuur en sprong hysterisch met een noodsprong op het dienblad. Mijn vrouw schrok zich een ongeluk en liet het dienblad vallen.…

De serveersters laveren tussen de houten tafels en rieten stoelen met op één hand hun dienblad. "Alles naar wens?" vraagt men met een brede glimlach. Daar buldert een grote pop, een mansfiguur, een zwarte mannetjesputter, vlak vóór het terras en hij grijnst met een brede rij witte tanden.…

Pas toen ze aan het tafeltje in de Brasserie was aangeschoven en ik na enkele minuten kwam aanlopen met een dienblad keek ze blij verrast op. Alsof ze wilde zeggen: Hee, jij ook hier? Enkele dagen later durfde ik over haar vieze nagels en ongewassen haar te beginnen. Eerst had ik rondgedoold in een poel van besluiteloosheid. Dat heb ik soms.…

Vera en Ilse hadden eindelijk een dienblad bemachtigd. Terwijl zij hun bestek erop legden stond de lange jongen plotseling naast Ilse. Daar heb je het al! Ik heb het jou nog zo gezegd!, bromde Vera verveeld. Waar heb jij dat vandaan gehaald?, vroeg de jongen in gebarentaal, terwijl hij naar Ilse ‘s dienblad wees. Kom maar mee.…

Je neemt het dienblad, draait je om en ziet me staan, waarop je grote ogen opnieuw beginnen te glunderen en je mondhoeken zich in een glimlach buigen.…

Toen mijn broer wegliep met het dienblad, schoof mijn moeder het geplastificeerde tafelnummer naar me toe. “We komen snel weer.” Ik omhelsde haar. “Dit jaar nog?” vroeg ze. “Natuurlijk,” zei ik. Vlak bij de lift zat een dame in een gebloemde jurk. Blote benen met sproetjes.…

Toen de ergste rommel was opgeruimd nadat de dreumes het dienblad met koffie en beschuitjes boven op de slaperige moeder in bed had laten vallen werd het tijd voor de cadeautjes. “Kijk eens mama, gisteren heb ik samen met papa een cadeautje voor moederdag gekocht,” sprak de kleine vent. “Ach schat, wat lief. Wat zit er in dit pakje?”…

De kroonprins neemt het van het zilveren dienblad en zegt: ‘Op een rustig 2010.’…

'Misschien wel, nee, zeer waarschijnlijk, de taal van de liefde die ik haar op een zilveren dienblad met goud omrand, presenteer'. Zij zal deze aannemen, opleggen en afrollen, maar niet voordat de woorden zijn gevallen die moeten worden gezegd, daar zij moeten worden uitgesproken: 'wij denken, dus wij zijn'.…

Daarna tilt hij de stoelen van de tafels, haalt een vochtige doek over de tafelbladen, zet kopjes klaar op een dienblad en stapelt bokkenpootjes op een bord. Hij zet een ketel theewater op het vuur en vult het reservoir en het filter van het koffieapparaat. Mevrouw De Wilde is de eerste die binnenrolt achter haar Rollator Quattro.…

De toch enigszins beladen sfeer wordt onderbroken door een beginnend serveerster die de zwaartekracht met haar dienblad iets te veel heeft uitgedaagd en een groot deel van haar drankjes als bevochtiger voor de zongedroogde houten vloer ziet eindigen.…

Hij groette ons, zette zijn lunch op een dienblad en nam plaats in een hoek van de ruimte. Even schaften. Ik luisterde naar mijn moeder, die het ene woord aan het andere reeg, vol vertrouwen dat wij wisten waar ze het over had. Na een tijdje bracht ik er voorzichtig wat realiteit in. “Ma, weet je van wie je de groeten krijgt? Van tante...”…

De professor bood zijn leerlingen koffie aan, ging de koffie zelf zetten en kwam na enige tijd terug met een dienblad en daarop een grote pot koffie, plus een uitgebreid assortiment drinkgerei: van porselein, van plastic, van glas, van kristal, van zilver etc., sommige alledaags van vormgeving, andere met een artistieke en dure uitstraling.…

Daar komt André, een van de verzorgers, groet ons, zet zijn lunch op een dienblad en neemt plaats in de hoek van de ruimte. Even schaften. Ik luister naar mijn moeder die het ene woord aan het andere rijgt, vol vertrouwen dat wij wel weten waar ze het over heeft. Ik snak naar een kop thee, maar dat kunnen we op onze buik schrijven.…

En dan opeens een vrouw zien in haar bovenwoning, met bollen op een dienblad als een hoer zo lief. Op weg naar de Kalverstraat. Wat heb jij mooie bloemen op je zomerrok, maar vast nog mooiere bloemen onder je rok... dag, Ierse fee!…