Alle inzendingen over huisdeur

Meestal avonds als het al donker is gaat de huisbel, nietsvermoedend open je de huisdeur en een man duwt je de gang in en slaat je of bindt je vast op een stoel, plakt je mond dicht en de paniek slaat bij je toe. Je kan niet schreeuwen om hulp te roepen,je hartslag en bloeddruk stijgt gevaarlijk.…

Die hond van haar, lijkt op een breed-bek-kikker en zijn vrouwtje mag ik niet Hij loopt snuffelend naar de bosjes voor mijn huisdeur is zijn gebied Poept de boel daar helemaal onder altijd op dezelfde plek Vind je het een wonder, die hond die maakt mij gek dan spreek ik nog niet over de vliegen en de geur Als het zo door gaat…

" Dacht ik, bijtend op mijn tong, Ik vraag hem nooit meer hoe het gaat, Als hij met zijn "helpende hand", Weer eens bedelend voor mijn huisdeur staat, In zijn duisternis beland... Met zijn woorden houdt hij me vast, In zijn stilte zuigt hij mij leeg, Als hij praat is hij mij tot last, Ik zou willen dat hij wat vrienden kreeg!!…

Bij thuiskomst posteer ik mij, alvorens de sleutel in het slot van mijn huisdeur te steken, op het trottoir en staar hardnekkig en langdurig naar het vermaledijde keukenraam tot het signaal wordt opgevangen en de gestalte zich terugtrekt. Eindelijk kan ik mijn huis betreden....…

Uw warme blik zal niet verstalen, wanneer gij voor uw huisdeur staat, mijn ogen in de uwe dwalen, gij mij uw hand omklemmen laat. De glimlach om uw mond een vage verduist'ring van het wangenbruin, weet gij dat ik u iets kom vragen van heel uw goed en sterk fortuin.…

Met een klap sloeg hij de huisdeur dicht, met een klap kwam zijn tas in de gang neer en hij bonkte naar boven. Van boven klonk vervolgens nog een luide bonk. Ik besloot naar boven te gaan. 'Jochie. He jochie, wat is er?' Kwade ogen, diepe ellende. 'Er was een meisje, pa...' 'Ach jongen toch.' Ik keek naar hem.…

Al eerder was een kat met een grijswitte vacht en een bandje om de lieve nek die kennelijk rondzwierf zonder thuis, mij, klaaglijk miauwend, op de voet gevolgd en ook nu deed ze kennelijk een beroep op mijn wel degelijk aanwezige grote ontferming, mededogen en liefde en ze kronkelde zich ruggelings en smekend aan mijn voeten, voor mijn huisdeur, waar…

"Welkom thuis" las ik eens op een met bloemen en ballonnen versierde huisdeur. De bus reed er razendsnel aan voorbij. De tranen welden naar mijn ogen. De warmte van een werkelijk thuis zou mij nooit meer omgeven. Ik zou slechts af en toe nog een blik kunnen werpen op het goede ouderlijke huis in die oude straat, dat mij eens zoveel geboden had.…

De man, die al op weg was naar zijn huisdeur, draaide zich half om en knikte vriendelijk. De vrouw vroeg waar ik woonde, en toen ik vertelde dat ik de overbuurman was, glimlachte ze. Een paar minuten later vroeg ze waar ik woonde en aan het eind van het gesprekje kwam dezelfde vraag nogmaals. Dat was vorige winter. Nu zal het anders zijn.…

Laat ik nou vannacht horen, dat een sleutel in de huisdeur werd gestopt. Ik keek om het hoekje en zag die zuster zachtjes de trap opkomen. Ik was benieuwd waarom ze kwam, het was drie uur. Misschien voor zijn medicijnen. Ik ging gauw de huiskamer in en kroop onder een deken op de bank. Ik hoorde Nelis zeggen, kom bij me leggen, Chantal.…

Woonachtig in een dorp voel ik mij gelukkig in een rijtjeshuis. Achter mijn woning zijn landerijen en een smal pad naar een bos. Jong volk in het dorp is te tellen, ze wonen liever in een stad waar werk voor ze is. Naast mij woont een echtpaar, die kwaad op mij zijn. Toen ik nog werkte als fabrieksarbeider was ik de hele dag weg en mijn hond Picco was…

Met de drukke en onzekere tijden voor de deur: de tergend langzaam aantrekkende economie, de bezuinigingen en reorganisaties voor 2011 en hogere kosten van levensonderhoud houden we de huisdeur graag gesloten. Achter de deur – binnen - willen we dat het warm en knus is, gezellig!…

Ik opende de huisdeur en riep: ''Hallo buurman goedemorgen en ik wees naar de drol. ''Dat heeft mijn hond niet gedaan, misschien de hond van dat rooie wijf, ze heeft het bij mij ook geflikt, vuile sloerie dat ze is.'' ''Ik geloof je buurman, wil je een bakkie koffie met iets sterks erin?…

Nog vermoeid kwam ik mijn bed uit en strompelde naar de huisdeur, die ik langzaam opende. Wulpse Alie stond voor de deur en ze begroette mij met knuffels en zoentjes. Wat was ik blij, dat het maar en droom was van die ruimtereis.…

Nog vermoeid kwam ik mijn bed uit en strompelde naar de huisdeur, die ik langzaam opende. Weelderige Alie stond voor de deur en ze begroette mij met knuffels en zoentjes. Wat was ik blij, dat het maar een droom was van die ruimtereis.…

Als dat nu ook niet kan, omdat de sneeuw tot aan je huisdeur ligt is dat een dubbele handicap, nee, niet bij mij, maar ik ben niet alleen! Dan gaat mijn telefoon, kleindochter vertelt enthousiast, Oma, ik ben net op het ijs geweest! Ik zeg, oh wat leuk, maar wie is er thuis dan?…

Hij opende de huisdeur en zag in het halletje een krat met flessen melk staan. Hij was verbaasd en rook onraad. In de huiskamer gekomen hoorde hij zijn vrouw hardop kreunen. Hij opende zachtjes de slaapkamerdeur en wat hij toen zag deed hem nog beroerder voelen.…

Buiten vertelde hij mij de kleuren van de huisdeuren, de bloemen en de auto's. Ook binnen werd uitgebreid de kleur van zijn speelgoed besproken. Blauw was zijn favoriete kleur. Sinds kort was hij zindelijk geworden. Van de een op de andere dag behoorden luiers tot de verleden tijd. Bij aankomst werd dit al door hem aangekondigd.…

Groot was de verbazing toen enkele weken later in de zomer er iemand voor de huisdeur van ons houten huis - in een natuurgebied in de buurt van Amsterdam - stond die bijzonder veel leek op de Duitse inspecteur Derrick. Een inspecteur van de Duitse politie die dringend met mijn ouders moest spreken.…

“Nou moet je eens goed naar me luisteren, kakmadam…” De aangesprokene greep echter razend snel Rina en haar poppenwagen en verdween van het toneel, haar huisdeur luid scheldend achter zich dichttrekkend. Pas toen kreeg ik van oma de eerste en ook de laatste (niet al te harde) tikken in mijn leven – Rina verdween daarna uit beeld.…

Nu is de islamcriticus en schrijver/geschiedkundige Lars Hedegaard Jensen (1942) bij zijn huisdeur beschoten door een bibberende moslim met een ouderwets pistool. Mo belde aan om zogenaamd een pakketje af te leveren, maar hij was van plan de aartsrivaal van de islam monddood te schieten. Daarvoor had hij zijn woede systematisch opgebouwd.…

Ze liet haar bouvier een keer vlak voor mijn deur zijn behoefte doen, een hele grote drol, ik zat achter de geraniums en ik zag haar aankomen, een slanke dame van ongeveer veertig jaar en ik hield haar in de gaten, laat ze nou haar hond laten bouten bijna tegen mijn huisdeur aan, ik kreeg een aanval van woede en moest gauw een borrel inslikken om rustig…

Toen de bevolking bij de eerste herfststorm de huisdeur weer voldaan achter zich sloot, explodeerden de grafieken, werd de zorgcapaciteit in luttele weken weggevaagd en verviel de economie tot vooroorlogse waarden. Armoede, werkloosheid, een verdeelde en verkruimelde Europese Gemeenschap.…

Ik trok de huisdeur achter mij dicht en ging op stap. Achter mijn huis ligt een uitgestrekt gebied van weilanden met daar tussen smalle weggetjes en slootjes. De kikkers lieten zich nog niet horen. Heerlijk dat weer met het gespetter op je hoofd en dan die frisse lucht in je longen. Het maakt je lichaam gezond. Opeens gebeurde er wat.…

Met een bonzend hart liep hij de trap af en maakte de huisdeur open. Ze was een paar dagen geleden van hem weggelopen. Zonder en woord te zeggen liet hij haar binnen. Mien huilde tranen met tuiten en omhelsde haar man.…

Ik open niet meteen de huisdeur, stel je voor, dat er een bandiet voor de deur staat en van hem een duw krijgt en je op de grond valt. Hij bindt je vast en hij zoekt in je huis naar waardevolle spullen om die mee te nemen. Je zou er de zenuwen of erger van overhouden. Nu in de middag was ik ingedommeld en schrok ik van de huisbel.…

Als je al op leeftijd bent, duurt het even voordat je de huisdeur hebt bereikt. Dat lijken de chauffeurs maar niet te begrijpen. Als je dan 'eindelijk' opendoet, zitten ze hijgend als een postpaard alweer achter het stuur van hun bestelwagen. Je zou er het habbiebabbie van krijgen als klant op leeftijd.…

Hij kwam van zijn stoel af en liep door de gang en opende de huisdeur. Papa schrok, daar stond een man in uniform, bijna gelijk als politie met op de mouw het teken, Ontbijtpolitie. ''Dag mijnheer'', zei de geüniformeerde man. Papa keek hem verbaasd aan en dacht, wat krijgen we nou, Ontbijtpolitie, nooit van gehoord.…

Even later hoorden de vrouwen de huisdeur hard dichtslaan.…

Ze liep gauw door de gang en opende de huisdeur, en riep: ''Arie, weet jij hoe laat het is, onze klok staat stil en die boterletter boven weet het ook niet.'' ''Nog vroeg Mien, want ik bezorg vandaag heel vroeg, omdat ik straks naar een begrafenis moet, mijn tante Sjaan heeft de geest gegeven, ze was tachtig.…